อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 11 มี.ค.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 11 มี.ค.59

มิ่งตามไล่ล่าด้วงไม่เลิก ร้อนถึงผู้ใหญ่บ้านต้องปรามให้หยุด และสั่งไม่ให้ใช้ศาลเตี้ยตัดสินคนอื่นตามอำเภอใจอีก แต่มีหรือครูมวยจอมกร่างจะยอม ตั้งใจจะจับด้วงมาลงโทษและล้างแค้นให้ได้

แต่กระนั้น...ภารกิจตามจับนักเลงเจ้าถิ่นก็ไม่สำคัญไปกว่าประกาศจับนักโทษแหกคุกฝรั่ง เมื่อพระพิสุทธิ์มนตรีทราบเรื่อง ก็กำชับคนงานและบรรดาบ่าวไพร่ โดยเฉพาะสังข์กับกล้า ให้เฝ้าระวังเป็นพิเศษ

กล้ายังไม่รู้ว่านักโทษแหกคุกเป็นคนเดียวกับที่เขาให้ความช่วยเหลือ แต่ก็เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง แอบเอาข้าว เอาน้ำและยาไปให้จนอีกฝ่ายอาการดีขึ้นมาก และเมื่อสบโอกาส จึงตัดสินใจถามตรงๆ


“ตกลงน้าเป็นใครกันแน่ แล้วมาทำอะไรแถวนี้”

“ข้าเคยเป็นทหาร แต่ว่าตอนนี้เป็นนักโทษ”

คำว่านักโทษทำให้กล้าพูดไม่ออกไปอึดใจ มั่นใจว่าอีกฝ่ายคงเป็นนักโทษแหกคุกที่มีประกาศจับ

“นี่น้าฆ่าฝรั่งตายจริงๆเหรอ ข้างนอกเขาตามจับน้ากันอยู่นะ”

“ข้ารู้...ขอบใจเอ็งมากไอ้หนุ่ม ไว้มีโอกาสข้าคงได้ตอบแทนเอ็ง เออจริงสิ...เอ็งชื่ออะไรนะ”

“ข้าชื่อกล้าจ้ะ แล้วน้าล่ะ”

“ทองอิน...เมื่อก่อนข้าเคยเป็นพลปืนอยู่ที่ป้อมพระจุล”

กล้ายิ้มกว้าง ยินดีที่ได้เจอคนเป็นทหารเหมือนพ่อ ทองอินมองมาด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหน้าเคร่งขึ้น เมื่อกล้าเปรยเศร้าๆว่าพ่อของเขาตายไปแล้วจากสงครามกลางเมืองตั้งแต่เขายังเด็ก...

แม้ว่าทางการจะแบ่งกำลังไปตามล่าทองอิน นักโทษแหกคุกฝรั่งเป็นจำนวนไม่น้อย แต่กระนั้น...ด้วงก็เป็นที่ต้องการตัว และถูกนำกำลังล้อมจับหลายต่อหลายครั้ง จนหวิดถูกจับได้หลายรอบ รื่นกลัวลูกพี่จะพลาดท่า เลยพยายามเกลี้ยกล่อมให้กบดานสักพัก ก่อนจะหาทางหนีออกจากเขตเวียงสิงห์

แต่ด้วงยังรั้น “พวกมันต้อนเราซะขนาดนี้ เอ็งยังคิดหนีอีกเหรอวะ”

“ฉันแค่ไม่อยากเห็นคนเดือดร้อน ไม่อยากทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่”

“ผิดถูกข้าไม่สนใจ แต่สำหรับข้า...ศักดิ์ศรีต้องมาก่อน คนอย่างไอ้ด้วง ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้!”

เป็นอันว่าด้วงตัดสินใจไม่หนี จะปักหลักซ่อนตัวในป่านอกเวียงสิงห์ รอเวลาล้างแค้น และคืนนี้ก็เป็นโอกาสเหมาะที่เขาจะปล้นบ้านพระพิสุทธิ์มนตรีเอาคืนกล้ากับมิ่ง ที่ทำให้เขาต้องหนีหัวซุกหัวซุนเช่นนี้

สมาชิกบ้านพระพิสุทธิ์มนตรีไม่มีใครรู้เรื่องว่าจะเกิดเหตุร้าย โดยเฉพาะพลอย เพลิดเพลินกับการอ่านหนังสือฝรั่ง จนคนเป็นพ่ออดทึ่งไม่ได้

“ลูกพ่อนี่เก่งจริงๆ ทีแรกให้เรียนหนังสือ พ่อก็หวังแค่ให้อ่านออกเขียนได้ แต่ตอนนี้ถึงขนาดอ่านภาษาฝรั่ง”

“ก็แค่งูๆปลาๆเจ้าค่ะ พลอยผสมคำอ่านไปทีละนิด”

“พ่อภูมิใจที่ลูกรู้จักขวนขวายหาความรู้ ออกเหย้าออกเรือนเมื่อไหร่ พ่อคงไม่เสียหน้า”

“คุณพ่อคะ...ที่พลอยเรียนหนังสือก็เพราะอยากก้าวหน้า ไม่ได้คิดเรื่องนั้นหรอกค่ะ”

“ถึงยังไงวันนั้นก็ต้องมาถึง ถ้าเป็นไปได้ พ่อจะให้ลูกรู้จักกับลูกขุนน้ำขุนนางที่มีวิชาความรู้ ลูกจะได้มีความสุข”
สองพ่อลูกคุยกันอย่างถูกคอบนเรือนใหญ่ ส่วนรอบๆบ้าน สังข์กับกล้าก็จัดการเฝ้าเวรยาม โดยเฉพาะตรงท่าน้ำ เผื่อเกิดเรื่องไม่ดีจะได้บอกคนอื่นๆให้เตรียมทางหนีทีไล่ทัน

มิ่งก็ไม่ประมาท แม้จะเชื่อมั่นฝีมือตัวเองว่าไม่เป็นสองรองใครในเวียงสิงห์ แต่ก็เชื่อว่าพวกชอบลอบกัดอย่างด้วง คงไม่สู้แบบซึ่งหน้าแน่ แต่คงเล็ดลอดเข้ามาหรือมีแผนชั่วร้ายแอบแฝงมากกว่า

หลังจัดเวรยามเรียบร้อย สังข์ก็ดื่มเหล้าย้อมใจ รอเวลาเฝ้ายามกลางดึก โดยมีกล้านั่งปรับทุกข์ไม่ห่าง ที่ไม่มีวาสนาพอจะได้ฝึกมวยเหมือนคนอื่นๆในบ้าน

คุณพระ สังข์เริ่มเมากรึ่มๆเลยโพล่งออกไปตรงๆ

“แข่งเรือแข่งพายมันแข่งกันได้โว้ยไอ้กล้า แต่แข่งวาสนาน่ะ เอ็งปลงซะเถอะ เอ็งเกิดเป็นทาส แต่ได้มาเป็นบ่าวก็ถือว่าเจริญแล้ว จะใฝ่สูงไปไหน”

“ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิตนี่ลุง”

“อุบ๊ะ...อยู่แบบนี้แล้วมันเสียหายตรงไหน เป็นขี้ข้าน่ะสบายจะตาย ออกแต่แรง หัวสมองไม่ต้องใช้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งสิ้น นายว่ายังไงก็ว่าตาม ไม่เห็นต้องเดือดร้อนเลยนี่หว่า”

“แต่ฉันอยากมีศักดิ์ศรี ฉันอยากให้คนนับถือฉันบ้าง ไม่ใช่คอยตะเพิดเหมือนหมาเหมือนแมวแบบนี้”

“แล้วเอ็งจะทำยังไงวะ”

“เป็นทหารดีไหมลุง ฉันอยากเป็นทหารเหมือนพ่อ”

“ถุย...เป็นทหารแล้วเอ็งจะไปรบกับใคร ตอนนี้ทุกทิศทุกทางโดนฝรั่งยึดหมดแล้ว กำปั้นเอ็งสู้ปืนฝรั่งได้หรือวะ อย่าฝันสูงนักเลยวะไอ้กล้า ตกลงมาเอ็งจะเจ็บใจเปล่าๆ”

ooooooo

ระหว่างที่พวกสังข์และเหล่าคนงานทุ่มความสนใจและกำลังเวรยามไปที่ท่าเรือ ด้วงกับพรรคพวกแอบลักลอบเข้าทางป่ากล้วย และวางแผนล่อเหยื่อ ด้วยการวางเพลิงตรงท่าเรือ เพื่อดึงความสนใจจากผู้คนบนเรือนใหญ่

ทองอินแอบเห็นทุกอย่าง และตัดสินใจรอดูเงียบๆ ไม่ปรากฏตัวให้ใครเห็น เพราะไม่อยากเป็นที่สนใจ

ผลก็คือพวกด้วงสามารถเข้าถึงเรือนใหญ่ของพระพิสุทธิ์มนตรีได้โดยสะดวก เพราะพวกมิ่งซึ่งเฝ้าระวังแน่นหนา แบ่งกำลังบางส่วนไปดูสถานการณ์เพลิงไหม้ที่ท่าเรือ

แต่กระนั้น...แผนการของด้วงก็ถูกพวกมิ่งรู้ทันจนได้ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือด พระพิสุทธิ์มนตรีเห็นท่าไม่ดี เลยรีบไปหยิบปืนในห้อง พร้อมกับสั่งให้ลูกสาวและภรรยาไปซ่อนตัว

ด้วงได้เปรียบเพราะดักโจมตีพวกมิ่งจนบาดเจ็บล้มตายไปหลายคน และในที่สุดก็ฝ่ากระสุนพระพิสุทธิ์มนตรีและกองกำลังของมิ่ง เข้าถึงตัวเรือนจนได้ กล้าซึ่งวิ่งมาดูเหตุการณ์หลังจากนั้น เห็นคุณพระได้รับบาดเจ็บ ก็ถลาไปประคอง แต่กลับถูกไล่ให้รีบไปช่วยพลอยกับกุหลาบบนเรือนแทน

สมุนของด้วงแห่ไปรื้อหาของมีค่าในบ้านคุณพระ กุหลาบกับพลอยพยายามทัดทานและขัดขวาง เลยถูกทำร้ายบาดเจ็บ แถมยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัด โดยเฉพาะคุณหนูคนสวย ถูกด้วงอุ้มพาดบ่าลงจากเรือนดื้อๆ

กล้าเข้าขวางและพยายามต่อสู้เต็มกำลัง แต่ก็สู้พวกนักเลงเจ้าถิ่นไม่ได้ จนเกือบจะหมดหวังอยู่แล้ว ถ้าทองอินจะไม่โผล่มาช่วย จนพวกด้วงต้องหนีกระเจิงเพราะสู้แม่ไม้มวยไชยาของนักโทษแหกคุกไม่ได้

รื่นพยุงด้วงซึ่งบาดเจ็บสาหัสเพราะถูกทองอินเล่นงานจุดตาย แต่ไม่วายจะคว้ากำปั่นสมบัติคุณพระและภรรยาไปด้วย กล้าเห็นพอดี และแย่งคืนมาได้ รวมทั้งทรัพย์สมบัติบางชิ้นที่หล่นเกลื่อนพื้นเพราะแรงปะทะก่อนหน้า

พลอยถูกทำร้ายจนหมดสติ กล้าใจไม่ดี รีบเก็บกำปั่นสมบัติของคุณพระพาดหลัง ตวัดร่างบางของคุณหนูคนสวยแนบอก จะพากลับเรือนใหญ่ โดยมีทองอินมองดูห่างๆด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ขอบใจนะน้า ถ้ามีโอกาส ฉันต้องตอบแทนน้าให้ได้”

“อย่าเลย...แค่ให้ข้าหลบในสวนนี่สักพักก็พอ”

“แล้วแต่น้าเถอะ วันพรุ่งนี้ไปรอฉันที่เดิมนะ ฉันจะเอาเสบียงไปฝาก”

พูดจบก็ทำท่าจะผละไป ทองอินมองตามนิ่งๆ ก่อนจะตัดสินใจโพล่งถามไล่หลัง

“ทั้งผู้หญิง ทั้งแก้วแหวนเงินทอง เอ็งไม่สนใจบ้างเหรอวะ ถ้าเอ็งหนีไปตอนนี้ เอ็งก็จะมีโอกาสตั้งตัว หรือว่าเอ็งอยากเป็นทาสเขาไปตลอดชีวิต”
กล้าก้มลงมองหน้าคุณหนูคนสวย แล้วตอบช้าๆแต่หนักแน่น “ฉันมันโง่จ้ะน้า ถึงต้องมาเป็นทาสรับใช้คนอื่น แต่ถ้าโอกาสของน้าหมายถึงการทรยศผู้มีพระคุณล่ะก็ ฉันขอตายดีกว่า”

คนเรือหนุ่มเดินจากไปแล้ว ทิ้งทองอินให้มองตามอึ้งๆ อดนับถือในความใจเด็ดของอีกฝ่ายไม่ได้...

ooooooo

มิ่งกับทิวประคองร่างบอบช้ำเพราะถูกพวกด้วงเล่นงานอย่างหนัก ตามหาพลอย แต่ไปได้ไม่ไกล กล้าก็อุ้มพลอยพร้อมกำปั่นมาส่งคืนให้เสียก่อน สองนักมวยได้แต่มองมาทึ่งๆ หมั่นไส้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

กล้าส่งคุณหนูคนสวยเสร็จก็ลงจากเรือนใหญ่ โดยทิ้งกำปั่นให้มิ่งกับทิวนำส่งคืนกุหลาบ แต่สองนักมวยกลับคิดไม่ซื่อ แอบยักยอกสมบัติบางส่วนเก็บไว้ และคิดง่ายๆว่าคงไม่มีใครจับได้

ความดีความชอบของกล้าครั้งนี้ ทำให้เขาได้รางวัลเป็นเงินเบี้ยหวัดเหมือนคนงานอื่นๆ ไม่ต้องเป็นทาสแรงงานเหมือนเมื่อก่อน กุหลาบไม่เห็นด้วยนัก เพราะมีสมบัติบางชิ้น โดยเฉพาะกำไลทองฝังทับทิม สมบัติเก่าแก่จากต้นตระกูลหายจากกำปั่น เลยอดระแวงไม่ได้ว่าคนเรือหนุ่มจะขโมยไป

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 11 มี.ค.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ