อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 13 มี.ค.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 13 มี.ค.59

“ชีวิตคนเราเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้หรอกไอ้หนู ถ้าเอ็งยอมหักไม่ยอมงอ สักวันก็จะเป็นเหมือนข้า แต่เอาเถอะ...ถ้าคราวนี้เอ็งรอดไปได้ ข้าจะถือว่าเรามีวาสนาต่อกัน แล้วข้าจะสอนมวยให้เอ็ง”

“จริงเหรอน้า น้าอย่าหลอกฉันนะ”

ทองอินพยักหน้ารับ กล้าเลยมีกำลังใจจะมีชีวิตต่อ คว้ากล้วยกับน้ำมากินด้วยความหิวโหย โดยไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันนั้นเอง พลอยถูกพ่อและแม่เรียกตัวไปตำหนิเป็นการใหญ่ โทษฐานรวมหัวกับบัวแอบส่งข้าวส่งน้ำให้เขา

“เป็นความผิดของลูกเองค่ะคุณพ่อ ลูกเป็นคนสั่งบัวให้เอาเสบียงไปฝากนายกล้า”



“เหลือเกินจริงลูกคนนี้ คนมันทำผิดแท้ๆ ยังช่วยมันอยู่ได้ ไม่กลัวเป็นขี้ปากบ่าวไพร่มันบ้างหรือไง น่าเกลียด”

“คุณแม่คะ...กล้ากับพลอยโตมาด้วยกัน ถึงต่างฐานะแค่ไหน ก็ต้องรู้สึกเป็นเพื่อนกันอยู่ดี แล้วที่สำคัญ...กล้าช่วยชีวิตลูกเอาไว้ถึงสองครั้งสองครา จะให้ลูกอยู่เฉยได้หรือคะ”

กุหลาบถึงกับพูดไม่ออก เพราะลูกสาวพูดความจริงทุกอย่าง พระพิสุทธิ์มนตรีเลยต้องออกโรงเอง

“แล้วลูกจะให้พ่อทำยังไง เว้นโทษงั้นหรือ”

“ลูกไม่กล้าขอถึงเพียงนั้นดอกค่ะ ก็แค่อยากทดแทนความดีของนายกล้า ด้วยการเอาข้าวเอาน้ำไปฝากสักมื้อ...ถ้าหากว่าคุณพ่อคุณแม่ไม่ขัดข้อง”

เพราะคำว่าบุญคุณแท้ๆ พลอยเลยได้รับอนุญาต ให้ไปส่งเสบียงให้กล้า โดยมีบัวตามไปด้วยก่อนจะขอ ปลีกตัวดื้อๆ เพื่อเปิดโอกาสให้กล้ากับพลอยพูดคุยกันตามลำพัง

กล้ามีท่าทีลำบากใจ ไม่อยากให้เจ้านายสาวต้องเห็นตนในสภาพนี้ แต่พลอยก็ดื้อ ดึงดันจะให้เขากินข้าวให้หมด ส่วนตัวเองจะทายาบนแผลที่ถูกมิ่งกับทิวต่อยให้

“ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลยนะเรา ช่วยฉันทีไรต้องโดนลงโทษทุกที”

“อย่ากังวลเลยขอรับ มันเป็นหน้าที่ของบ่าวอยู่แล้ว”

คำพูดถ่อมตัวของเขาทำให้พลอยนึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก “หน้าที่งั้นหรือ ฉันนึกว่าที่กล้าเสี่ยงตายก็เพราะความรัก ความผูกพันฉันมิตรเสียอีก ดีล่ะ...ต่อไปจะได้รู้ว่ากล้าไม่ได้เห็นฉันเป็นเพื่อน”

“เป็นสิขอรับ แต่ว่า...คุณหนูก็เป็นนายของไอ้กล้าด้วย”

พลอยยิ้มบางๆก่อนจะปลอบและให้กำลังใจ “ถ้างั้นกล้าก็ต้องเชื่อใจฉัน และฟังคำพูดของฉัน...อดทนหน่อยนะกล้า สักวันความจริงต้องปรากฏ ฉันจะหาทางช่วยเธอให้พ้นผิดเอง”

กล้ามองมายิ้มๆ ประทับใจในความเมตตา จนพลอยเป็นฝ่ายเขินเสียเอง

“ไอ้กล้าดีใจขอรับ...รู้สึกว่ามีบุญที่ได้เป็นเพื่อนกับคุณพลอย”

“มันเป็นวาสนาของเราต่างหาก ฉันเองก็ดีใจที่มีเพื่อนอย่างนายกล้า อย่างบัว”

สองหนุ่มสาวต่างสถานะนั่งคุยกันเงียบๆ แต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มระบายเต็มหน้า โดยไม่รู้เลยว่าบัวเฝ้ามองห่างๆจากมุมลับตา ช้ำใจไม่น้อยที่เขาไม่เคยแล แต่กระนั้น... ก็ต้องทำใจเพราะเรื่องความรักคงบังคับใจใครไม่ได้

ooooooo

หลังจากกำจัดกล้าให้พ้นทางได้ มิ่งกับทิวก็วางแผนเอากำไลทองฝังทับทิมและสมบัติชิ้นอื่นๆไปขายทอดตลาด โดยส่งขามไปเจรจากับจีนหลง พ่อค้าขายของจอมหน้าเลือด ให้รับซื้อของมีค่าเหล่านี้

แต่ก็เหมือนกรรมจะตามทัน เพราะทิวไม่กล้าออกหน้าขายของกับจีนหลงด้วยตัวเอง กลับส่งขามไปซื้อขายตามลำพัง โดยตัวเองแอบตามดูห่างๆ ผลคือสังข์ซึ่งแอบสะกดรอยตามขาม เพราะติดใจท่าทางลุกลี้ลุกลนแปลกๆ พาผู้ใหญ่บ้านเชื้อมาตามจับผิด ทิวเลยต้องตัดสินใจฆ่าขามปิดปาก ไม่ให้ใครสาวมาถึงตัวกับมิ่ง

ทิวเชิดเงินหนีไปได้ แต่ของกลางทั้งหมด รวมทั้งกำไลทองฝังทับทิม ถูกทางการยึดกลับมาส่งคืนให้พระพิสุทธิ์มนตรีและกุหลาบ สังข์สงสัยว่าขามจะไม่ใช่ หัวขโมยตัวจริง แต่ถูกฆ่าปิดปากเพราะใครบางคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลบ้านคุณพระ ทิวร้อนตัว เลยตามไปขู่
ทันทีที่สังข์อยู่ตามลำพัง

“สอดไม่เข้าเรื่อง ระวังจะตายโหงไม่รู้ตัวนะตาสังข์”

แม้จะต้องแลกกับการถูกขู่ แต่วีรกรรมของสังข์ก็ทำให้กล้าได้รับการปล่อยตัว คนงานเอาเครื่องมือมาถ่างตรวนจากข้อเท้าของกล้า คนเรือหนุ่มเลยถือโอกาสแอบเอาเครื่องมือไปถอดตรวนให้ทองอินบ้าง แต่คงเพราะมัวตื่นเต้น เลยไม่ทันระวังตัว บัวเลยตามมาเห็นความลับของสองหนุ่มในป่ากล้วยเสียก่อน!

บัวเห็นโซ่ตรวนบนตัวทองอินก็หน้าซีดเผือด ครั้นตั้งสติได้ก็ตะโกนโวกเวก หวังให้คนงานมาช่วยจับคนร้ายแหกคุก กล้าถลาไปปิดปาก ขู่ให้เงียบ เพราะถ้าเรื่องแดงออกไป เขาจะเดือดร้อนด้วย

กล้าบอกบัวตามตรงว่าอยากให้ทองอินสอนมวยให้ และหากเธอเรียกคนมาจับ ไม่เพียงเขาจะอดเรียนมวยอย่างที่หวัง เขาอาจต้องเข้าคุกด้วยเพราะให้ความช่วยเหลือนักโทษแหกคุก!

บัวกระอักกระอ่วนใจมาก แต่เห็นแก่ความสุขของเพื่อนหนุ่ม เลยรับปากจะปิดปากเงียบ แต่ทองอินกลับไม่คิดเช่นนั้น ตัดสินใจหนีจากป่ากล้วย เพราะไม่อยากให้กล้าต้องเดือดร้อนเพราะตน

กว่ากล้าจะรู้ ทองอินก็หนีถึงท่าเรือแล้ว คนเรือหนุ่มไม่รอช้า ถลาไปขวาง พร้อมกับทวงสัญญา

“น้าหลอกฉันทำไม ไหนน้าบอกว่าจะสอนมวย ให้ฉัน”

“ข้าสอนเอ็งไม่ได้หรอก ขืนอยู่ที่นี่ต่อ ภัยจะมาถึงเอ็ง”

“แต่ฉันไม่กลัว ฉันยอมเสี่ยงตาย ดีกว่าอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรี”

ทองอินยังนิ่งเฉย ไม่ยอมตกลง กล้าเลยตัดสินใจกระโจนลงน้ำไปเกาะเรือ อ้อนวอนเสียงอ่อน

“เมตตาฉันเถอะ ไอ้กล้าคนนี้ไม่มีอะไรดีสักอย่าง หนังสือสักตัวก็อ่านเขียนไม่เป็น ขอวิชาให้ไอ้กล้าติดตัวเถอะ”

“เอ็งจะฝึกเพื่ออะไรไอ้หนุ่ม กะอีแค่ตีหมัดตีมวย มันจะช่วยอะไรเอ็งได้ มันเปลี่ยนชีวิตทาสของเอ็งไม่ได้หรอก”

“แต่ฉันอยากสู้ ฉันอยาก...อยากมีโอกาสเหมือนคนอื่นเขาบ้าง ฉันอยากมีความหวัง ฉันไม่อยากหนีอีกแล้ว”

ภาพในอดีตที่ต้องหนีตายจากบ้านนายทาสผุดขึ้นในหัว กล้ากำหมัดแน่น สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยอมมีชะตากรรมแบบนั้นอีก และคืนนี้ก็จะเป็นวันชี้ชะตาใน อนาคตของเขา

ทองอินอยากจะเป็นบ้าตาย แววตาแข็งกร้าวของคนเรือหนุ่มทำให้อดใจอ่อนไม่ได้

“กรรมอะไรของกู จะมาขออะไรกูตอนนี้”

กล้าส่งสายตาอ้อนวอนจนทองอินต้องเบือนหน้าหนี ก่อนจะเปรยเสียงเรียบ

“เอ็งอยู่ที่นี่มานาน คงไม่รู้หรอกว่าโลกภายนอกมันมืดมนแค่ไหน ไอ้หนุ่ม...ถึงวิชาความรู้จะเป็นเหมือนแสงสว่าง แต่เพลงมวยของข้าก็เป็นได้แค่เทียนเล่มหนึ่งเท่านั้น”

“แต่เทียนเล่มนั้นมันก็ให้แสงสว่างกับฉันนะ”

ooooooo

ทองอินต้องยอมแพ้ให้กับหัวใจนักสู้ของกล้า และตัดสินใจยอมรับอีกฝ่ายเป็นศิษย์ในคืนเดียวกันนั่นเอง กล้าดีใจมาก และไม่กี่เพลาต่อมา เขาก็ถือพานดอกไม้ธูปเทียนไปกราบทองอิน เพื่อทำพิธีขอเป็นศิษย์

“ข้าพเจ้ามาบูชาครูวันนี้เพื่อขอปฏิญาณตัวเป็นศิษย์ ข้าพเจ้าขอให้สัตย์ว่าจะจงรักภักดีต่อครูบาอาจารย์ สิ่งใดที่ได้ศึกษาแล้วจะรักษาระเบียบแบบแผนไว้อย่างเคร่งครัด ขอให้ทิศทั้งสี่เป็นพยาน เมื่อใดข้าไหว้ขึ้นท่าครู ขอให้บารมีของครูจงปกป้องและนำพาข้าให้มีชัยชนะเหนือศัตรูหมู่อริทั้งปวง”

กล่าวจบก็ตามด้วยบทสวด บัวตามดูห่างๆ สีหน้าเป็นห่วงแต่ก็ภูมิใจเหลือเกินที่กล้าได้ทำตามฝันอย่างที่ตั้งใจ ทองอินมองลูกศิษย์หมาดๆด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง เอ่ยทิ้งท้ายก่อนจบพิธี

“จากนี้ไปขอให้เอ็งตั้งใจฝึกฝนวิชาให้จงหนักด้วยสมาธิและปฏิภาณ เพื่อเอ็งจะได้เป็นลูกผู้ชาย...ชายชาติพยัคฆ์ มีเขี้ยวเล็บไว้ปกป้องตัวเองและช่วยเหลือผู้อ่อนแอกว่าต่อไป”

บทเรียนของกล้าถูกกำหนดขึ้นอย่างหนักหน่วงหลังจากนั้น แต่คนเรือหนุ่มก็ไม่ย่อท้อ ตั้งใจฝึกฝนเป็นอย่างดี จนทองอินอดทึ่งไม่ได้ และวันนี้ก็ถึงบทเรียนสำคัญ คือจุดหว่างคิ้วที่นักมวยทุกคนต้องระวังเป็นพิเศษ

“จุดนี้เรียกว่าอุณาโลม เป็นจุดสำคัญที่เอ็งต้องรักษาไว้ตลอดการชก อย่าให้คู่ต่อสู้ของเอ็งสัมผัสได้เป็นอันขาด”

“ทำไมหรือครู”

“ร่างกายส่วนอื่นถูกโจมตียังพอแก้ไข แต่ถ้าอุณาโลมถูกทำลายเมื่อใด เอ็งจะถึงฆาต!”

ทองอินถ่ายทอดวิชามวยไชยาให้กล้าอย่างหมดเปลือก ซึ่งคนเรือหนุ่มก็ทำได้ดี จนอดีตนายทหาร

กลัวใจ ต้องเอ่ยปากเตือน เพราะไม่อยากให้ทั้งตนกับอีกฝ่ายเดือดร้อน

“จำไว้นะไอ้กล้า ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่นี่ เอ็งห้ามแสดงวิชามวยของเอ็งให้ใครเห็นเด็ดขาด”

“สำคัญด้วยหรือครู”

“สำคัญ...เพราะหากใครอื่นเห็นวิชาของเอ็งเมื่อใด ก็จะสงสัยว่าผู้ใดเป็นครูสอน และเมื่อนั้นภัยจะมาถึงเรา...”

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 2 วันที่ 13 มี.ค.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ