อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 3 วันที่ 17 มี.ค.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 3 วันที่ 17 มี.ค.59

เที่ยงกับยันต์เสริมว่าท่าไม้ตายของยอดคือท่าอีกาฉีกรัง หากกล้าโดนอาจถึงตาย ต้องใช้ท่าแก้จักรนารายณ์ ทาสหนุ่มคนเรือขยับไปฟังเคล็ดลับการออกท่านี้จากท่านเตี่ยและสองคนสนิท จนเมื่อถึงเวลาต้องประลองอีกครั้ง ก็อดนึกย้อนถึงบทเรียนท่าเสือลากหาง ท่าครูของทองอินไม่ได้

กล้ายังจำได้ ครั้งนั้นเขาสงสัยท่านี้ว่าย่อตัวต่ำไป ทองอินเลยท้าให้บุก ผลคือกล้าถูกเล่นงานจนล้มไม่เป็นท่า

“ข้าไม่ได้ทำเอ็งล้มหรอกไอ้กล้า แรงของเอ็งที่ส่งมาต่างหาก คือหายนะของเอ็ง”



บทเรียนสำคัญในอดีตทำให้กล้าฮึดสู้ ใช้ท่าครู ของทองอิน โต้กลับยอดจนอึ้งกันทั้งงาน โดยเฉพาะคณะท่านเตี่ย จำได้ดีว่าท่าครูนี้เป็นของทองอิน อดีตนายทหารคนสนิทที่เพิ่งแหกคุกออกมา!

แต่กระนั้น...ท่าครูของทองอินก็ไม่ทำให้ยอดแพ้ แต่กลับยั่วให้โหมแรงมากกว่าเดิม จนกล้าเกือบพลาดท่า ถ้าจะไม่ไหวตัวทันใช้ท่าจักรนารายณ์เล่นงานกลับ จนเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะในที่สุด

ลีลาหมัดมวยของกล้าสร้างความกังขาให้ใครหลายคน โดยเฉพาะพระพิสุทธิ์มนตรีกับพลอย เพราะไม่รู้มาก่อนว่าทาสหนุ่มคนเรือไปเรียนมาจากไหน แต่กระนั้น...ชัยชนะของกล้าก็ทำให้ปลาบปลื้มและภูมิใจมากกว่า เพราะสามารถกู้ชื่อและศักดิ์ศรีของชาวเวียงสิงห์คืนมาได้

ยอดเจ็บใจมาก และถึงกับโวยเสียงดัง เมื่อกล้ามาไหว้ขอขมาตามธรรมเนียม

“อย่ามาไหว้กู เพราะกูประมาทดอกถึงได้แพ้”

“ฉันมาทวงสัญญา พี่เคยรับปากว่าจะบอกที่อยู่ของแม่ฉัน”

เหตุผลแท้จริงของกล้า ทำให้ยอดอึ้งไปอึดใจก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “กูจะบอกมึงก็ได้ไอ้ทาส ก่อนตายเจ้านายเก่าข้าขายแม่มึงไปแล้ว...ขายให้พวกฝรั่งที่พระนคร ป่านนี้แม่มึงคงบำเรอเขาสนุกล่ะมั้ง”

เสียงหัวเราะกวนประสาทของยอดทำให้กล้าเจ็บ แค้นมาก แต่ก็ทำได้แค่ระงับโทสะ และพยายามจะปลีกตัวออกไป คณะของท่านเตี่ยปราดมาขวาง และถามถึงทองอิน แต่กล้ากลับไม่ปริปากและเดินหนีดื้อๆ

ooooooo

ชัยชนะของกล้าทิ้งความสงสัยให้ใครต่อใครมากมาย มีเพียงบัวที่รู้ความจริงว่าเพื่อนหนุ่มคนเรือได้วิชามวยมาจากไหน แต่กระนั้น...ก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะเขาไม่มีท่าทีดีใจเลยที่ชนะยอด

กล้ายังนิ่ง บัวเลยเข้าใจว่าเขาเป็นกังวลว่าจะถูกลงโทษเพราะละทิ้งหน้าที่เฝ้าเรือ แต่กล้ากลับส่ายหน้า

“เอ็งรู้ไหมบัว ว่าทำไมพี่ถึงอยากเป็นมวย อยากเป็นทหาร...เพราะถ้าพี่มีวิชา มียศศักดิ์ พี่คงไม่ต้องทิ้งแม่ไว้แบบนั้น พี่เคยคิดว่าสักวันจะกลับไปหาแม่ แต่ยิ่งนานเท่าไหร่ ความหวังมันก็ยิ่งห่างออกไปทุกที”

ความจริงเรื่องแม่จากปากยอดทำให้กล้าถึงกับหลั่งน้ำตา จนบัวต้องมากอดปลอบ

“อย่ากลัวเลยนะพี่ พี่เป็นคนดี บัวเชื่อว่าพี่ต้องทำสำเร็จ บัวจะเอาใจช่วยนะ”

ไม่ใช่แค่พวกชาวบ้านที่ชื่นชมในชัยชนะของกล้า แม้แต่พระพิสุทธิ์มนตรีก็เห็นด้วย จนถึงกับเรียกตัวทาสหนุ่มคนเรือไปรับรางวัลในวันต่อมา

“ไอ้กล้าเอ๊ย...เมื่อวานข้าโกรธจนแทบจะคลั่ง ขนาดพี่เติม...พระยาประเสริฐเป็นญาติผู้พี่ข้าแท้ๆ ข้ายังไม่อยากจะมองหน้า แต่เพราะเอ็ง เอ็งนี่แหละช่วยกู้ศักดิ์ศรีของข้าเอาไว้”

กล้านิ่วหน้างงๆ “คุณพระไม่ได้เรียกกระผมมาลงหวายเหรอขอรับ”

“จะลงหาพระแสงอะไรวะ ในเมื่อเอ็งมีความดีความชอบ มานี่มา ข้ามีอะไรจะให้”

จบคำก็หยิบถุงเงินยื่นให้ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงภูมิใจ

“นี่รางวัลของเอ็ง จำไว้นะไอ้กล้า ถึงเอ็งจะเคยเป็นทาส แต่วันที่เอ็งชนะ เอ็งคือวีรบุรุษ”

กล้าซาบซึ้งใจมากที่ทุกคนเห็นความตั้งใจจริงของเขา แต่เมื่อพลอยจะตกรางวัลบ้าง เป็นสินน้ำใจที่เขาทำคุณความดีให้เวียงสิงห์ เขากลับไม่รับ จนเธอต้องคิดใหม่ว่าจะมอบอะไรให้เขาแทนเงินดี...

แม้ชัยชนะของกล้าจะเป็นที่ชื่นชมของใครหลายคน แต่คนที่ไม่รู้สึกรู้สา กลับเป็นมิ่ง เจ็บแค้นใจหนักหนา ที่ถูกกล้าชุบมือเปิบ คว้าความดี ความชอบไปแทน แต่ที่ร้ายกว่า คงหนีไม่พ้นยอด ที่ทำให้เขาบาดเจ็บปางตาย

พลันภาพในอดีตก็ผุดในหัวมิ่ง ตอนชดเอาเหล้ามาให้กินก่อนเวลาประลอง ครูมวยหนุ่มมั่นใจว่าต้องมียาอะไรบางอย่างผสมในนั้นแน่ แต่เมื่อไปคาดคั้นความจริงจากยอด กลับไม่ได้เรื่อง แถมได้ข้อสงสัยเพิ่มอีกอย่างด้วย ว่ากล้าไปฝึกเพลงมวยต่างๆมาจากไหน...

ooooooo

คณะท่านเตี่ยมั่นใจมากว่ากล้าต้องได้วิชามวยมาจากทองอิน แต่ยังหาหลักฐานไม่ได้ เลยตัดสินใจไปเจรจากับพระยาประเสริฐภักดี ให้ยอมร่วมมือพาตัวทองอินไปให้การในพระนคร

เวลาเดียวกันนั่นเอง...พลอยก็หาของขวัญให้กล้าจนได้ เป็นผ้าเช็ดหน้าผืนสวยที่เย็บและอบกลิ่นหอมเองกับมือ กล้าเห็นแล้วก็ได้แต่อ้ำอึ้ง ไม่กล้ารับไว้ จนพลอยต้องดักคอ

“รางวัล...ถึงกล้าไม่อยากรับ แต่ฉันก็จะให้ กล้าอย่าปฏิเสธฉันอีกเลย”

กล้าเลยรับมาถือไว้ แล้วกลิ่นหอมจากผ้าผืนนั้นก็ทำให้เขาถึงกับเคลิ้ม

“หอมเหลือเกินขอรับ กลิ่นหอมเหมือน...”

“เหมือนเสื้อผ้าที่ฉันสวมอยู่ เพราะมันเป็นบุหงารำไปอย่างเดียวกัน”

น้ำเสียงเมตตาและจริงใจของคุณหนูคนสวย ทำให้กล้าปลื้มมาก

“จำไว้นะกล้า รางวัลที่ฉันให้ ไม่ใช่เพราะกล้าตีมวยมีชัย แต่ให้เพื่อตอบแทนความดีที่กล้ามีให้ฉันเสมอ”

“ไอ้กล้าขอสาบานขอรับ ว่าจะจงรักภักดีต่อคุณพลอยและครอบครัวคุณพลอยไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่”

ด้านพระยาประเสริฐภักดี...ถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อเจอท่านเตี่ย หรือหม่อมเจ้าชาตรี เกียรตินภากร แต่ที่ทำ ให้หนักใจมากกว่า ก็เมื่อราชนิกุลหนุ่มขอความร่วมมือให้ช่วยพาทองอินไปขึ้นศาลที่พระนคร

“เอ่อ...แต่หน้าที่ของกระหม่อมคือจับกุมคนร้ายนะฝ่าบาท”

คำว่าคนร้ายทำให้ยันต์กับเที่ยงอดเคืองไม่ได้ และไม่รอช้าจะแก้ต่างให้ทองอิน ว่าที่จริงเป็นผู้ภักดีต่อบ้านเมือง โดยมีท่านเตี่ยเป็นฝ่ายเสริม ว่าคนร้ายตัวจริงคือปีเตอร์ อดีตนายกองฝรั่งและเจ้าของเหลาบุปผาในพระนคร

พระยาประเสริฐภักดีทำหน้าไม่อยากเชื่อ แต่ก็จนด้วยหลักฐานหรือข้อเท็จจริงมาโต้แย้ง เลยยอมแบ่งรับแบ่งสู้ จะพยายามช่วยสุดความสามารถ ทั้งที่ในใจคัดค้านและไม่เห็นด้วย

ฝ่ายโชติ...ไม่รู้ว่าพ่อมีแขกคนสำคัญ มัววุ่นวายจับผิดกล้ากับพลอย ที่มีท่าทางเหมือนไม่ใช่แค่เจ้านายกับบ่าว โดยเฉพาะวันนี้เมื่อเขาเห็นเธอเอ็ดอีกฝ่ายเสียงเข้ม เพราะทำแผ่นเสียงจากพระนครของกำนัลของเขาให้เธอเสียหาย

แต่ที่โชติไม่รู้ คือพลอยรู้สึกผิดกับเรื่องนี้มาก และตั้งใจเอ็ดเสียงดัง เพราะไม่อยากให้กล้าถูกโชติลงโทษ ถึงกระนั้น...ท่าทางน่าสงสัยหลายอย่างก็ทำให้โชติอดระแวงไม่ได้ จนเมื่อกลับถึงเรือนรับรอง และพ่อแนะนำให้รู้จักกับท่านเตี่ย จึงได้ลืมเลือนความกังวลใจไปบ้าง

ของกำนัลจากโชติไม่ได้ทำให้พลอยปลื้มใจนัก ต่างจากกุหลาบ ชอบใจหนักหนา จนพระพิสุทธิ์มนตรีอดไม่ได้ เตือนสติให้คิดดีๆ เพราะดูท่าโชติคงหวังในตัวพลอยไม่น้อย

“แล้วนี่ไม่คิดจะปรามลูกบ้างหรือไงแม่กุหลาบ ปล่อยให้พ่อโชติเขากำนัลของอยู่ได้ เกรงใจเขานา”

“แหม...ทีตอนคุณพี่เกี้ยวอิฉัน ยังหิ้วของมาฝากทุกวันนี่คะ จะห้ามยังไงได้”

พระพิสุทธิ์มนตรีส่ายหน้า ถอนใจยาว “ฉันหิ้วขนม หิ้วของกระจุกกระจิก แต่นี่เล่นหิ้วเครื่องเสียงเอย ของมีค่าเอย ระวังเถิดแม่กุหลาบ ถ้าเกิดลูกเราไม่ได้กับเขา จะหาของคืนไม่ทัน”

“ก็ให้มันรู้ไปสิคะ ว่าเนื้อคู่กันแล้วจะแคล้วกันได้”

กล้ารู้สึกผิดมากที่ทำแผ่นเสียงหัก เลยพยายามใช้ชันยาเรือมาซ่อม แล้วแอบฝากบัวไปคืนพลอย ส่วนตัวเองไปส่งเสบียงให้ทองอิน แต่เพราะมัวรีบ ไม่ทันระวังตัว เลยถูกสะกดรอย!

คณะท่านเตี่ยนั่นเองที่แอบตามมา ทองอินไหวตัวทัน พากล้าไปหลบ และเกือบพลั้งมือลั่นปืนแล้ว ถ้าไม่เห็นหน้าท่านเตี่ยชัดๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

“เอ็งโมโหร้ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือคุกฝรั่งมันเปลี่ยนเอ็งให้กลายเป็นผีบ้าไปแล้ว”

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 3 วันที่ 17 มี.ค.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ