อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 10 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 10 มี.ค. 59

จากนั้นสุดสวาทก็พาไรวินท์เข้ามาเยี่ยมคุณพ่อ ร่างกายท่านซูบผอมมาก พอท่านเห็นเขาก็ยกมือข้างที่ไม่ลีบขึ้นอย่างยากลำบากพยายามจะพูดแต่ลิ้นคับปาก ประสมซึ่งนั่งอยู่ในห้องบอกลูกมาก็ดีขอไปอาบน้ำบ้าง ว่าแล้วก็เดินลิ่วไป สุดสวาทเห็นว่าน้ำในเหยือกหมดจึงขอตัวไปเติม

ร่างแพรขาวที่นอนหลับอยู่บนเตียง เปลือกตาขยุกขยิกอยากรู้ ไรวินท์ซึ่งยืนอยู่ข้างเตียงเปรย “ดูให้ดีนะแพรขาว เหตุการณ์นี้สำคัญมาก เพราะมันคือต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด”

เปลือกตาแพรขาวขยับเหมือนรับรู้...คุณหลวงพิทักษ์ไผทพยายามตอบคำถามไรวินท์ เมื่อเขาถามท่านทราบหรือไม่ที่สุดสวาทขอให้เขาเป็นพยานในพินัยกรรมของท่าน คุณหลวงส่งเสียงอืออาเบาๆ เขาจึงถามอีก ท่านตั้งใจทำพินัยกรรมยกมรดกให้สุดสวาทและคุณนายเท่านั้นจริงหรือ คุณหลวงนิ่งไม่ส่งเสียง ไรวินท์ถามอีกว่าต้องการแบ่งมรดกให้ใครบ้าง



“มา...อา...อี...มา...มา...” ไรวินท์พยายามฟังแต่ไม่เข้าใจ คุณหลวงใช้นิ้วเขียนบนท่อนแขนไรวินท์ เขาพยายามสะกดตามอยู่หลายรอบกว่าจะได้ชื่อว่า...มาลาตี

ก็พอดีสุดสวาทยกชาจีนกลับเข้ามา คุณหลวงบีบแขนไรวินท์ทำนองให้หยุดคุย...จากนั้นสุดสวาทเดินมาส่งไรวินท์ที่รถ เขาทำทีถามถึงชื่อและการงานของพี่น้องต่างมารดาเธอ สุดสวาทจาระไนว่า ลูกเมียเก่าพ่อเป็นผู้ชายสองคน มีครอบครัวอยู่ต่างจังหวัดกันหมด ส่วนเมียน้อยพ่อมีลูกสาวไม่ทราบทำอะไรเพราะไม่เจอกันนานแล้ว ไรวินท์รวบรวมข้อมูลไว้

กลับถึงบ้าน ไรวินท์ยังครุ่นคิดเรื่องสุดสวาท สีนวลแอบมองด้วยความหวังว่าสามีจะเข้ามานอนด้วย แต่แล้วก็ผิดหวังอย่างเคย...รุ่งเช้าสีนวลทำหน้าที่ไม่บกพร่อง ทำข้าวต้มรอ ไรวินท์ลงมานั่งทาน เธอก็ชวนคุย เขาประหลาดใจและกลายเป็นความรำคาญจนทำให้เธอน้ำตาร่วง เขาเอ็ด “ร้องไห้ทำไมเรื่องขี้ผงเท่านี้ อะไรจบแล้วก็จบไปเถอะพูดกันต่อก็ยืดเยื้อ...ฉันไปล่ะ”

แพรขาวรู้สึกสงสารสีนวลจับใจ เสียงไรวินท์ที่ยืนข้างเตียงบอกว่า...นี่มันแค่เพิ่งเริ่มต้น

ooooooo

เช้าวันใหม่ในอดีต หญิงสาวสวยคนหนึ่งแต่งตัวทันสมัย มาหาไรวินท์ที่กระทรวง เขาตะลึงเมื่อเธอแนะนำตัวว่า...มาลาตี เป็นลูกสาวอีกคนของหลวงพิทักษ์ไผท ไรวินท์ถามถึงธุระ

“ดิฉันถูกกีดกันไม่ให้พบคุณพ่อ...กรุณาอย่าคิดว่าดิฉันกล่าวหาคุณพี่สุดสวาท ดิฉันทราบว่าเธอเป็นเพื่อนของท่าน ดิฉันเพียงแต่พูดความจริง หลายเดือนที่คุณพ่อป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ตอนแรกๆแม่ดิฉันก็ไปอยู่เฝ้ารับใช้ท่านตลอด ไม่มีใครห้าม คุณนายก็พอใจเสียอีกที่มีคนมาช่วยแบ่งเบาภาระ คุณพี่สุดสวาทเอง ไปเยี่ยมเพียงประเดี๋ยวประด๋าว ไม่เคยเฝ้าค้างคืน ดิฉันไปผลัดเวรกับแม่ ก็ไม่เคยเจอเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว...แต่พอคุณพ่ออาการดีขึ้นหมอให้กลับบ้าน คุณพี่สุดสวาทก็ไม่ยอมให้เราแม่ลูกไปพบท่านอีกเลย เราทั้งเสียใจทั้งร้อนใจเป็นห่วงคุณพ่อมาก”

ไรวินท์เห็นมาลาตีซับน้ำตาก็ใจแป้ว เธอเล่าเสียงสั่นที่ตนรู้จักเขาเพราะพ่อเอ่ยถึงให้ฟังบ่อยๆว่าเขาทำงานดีเป็นคนที่พ่อไว้ใจมาก ตนเลยคิดว่าไว้ใจเขาได้พอจะเปิดเผยเรื่องทางบ้าน ไรวินท์จึงบอกว่าถ้าคิดเช่นนั้นก็เล่ามาเถิด มาลาตีหยิบซองสีน้ำตาลออกมา

ร่างแพรขาวที่หลับอยู่กระสับกระส่าย ไรวินท์รู้ทันเอ่ย “เธอไม่ชอบมาลาตีใช่ไหม เธอเป็นพวกของสีนวล ก็เป็นธรรมดาที่เธอจะรู้สึกเช่นนั้น”

ภาพในนิมิต มาลาตียังถือซองน้ำตาลกล่าว ตนรู้ว่าสุดสวาทเป็นห่วงมรดก ทั้งที่พ่อยังไม่จากไปเธอ ก็เตรียมให้ทุกอย่างตกเป็นของเธอ อันที่จริงพ่อมีลูกสี่คน พี่ชายทั้งสองไม่สนใจมรดกเท่าไหร่ เพราะต่างมีฐานะกันแล้ว พ่อจึงแบ่งมรดกให้ลูกสาวสองคน...ไรวินท์แทรกว่าคุณหลวงพูดกับเธอหรือ มันต้องมีหลักฐานยืนยัน มาลาตีจึงส่งซองให้บอกนี่คือหลักฐาน

“เป็นจดหมายที่คุณพ่อเขียนถึงคุณแม่ตอนท่านออกจากโรงพยาบาล ท่านตั้งใจทำพินัยกรรมอยู่แล้วเชิญอ่านสิคะ”

ไรวินท์เปิดอ่านเห็นว่าเป็นลายมือคุณหลวงจริง เขียนว่าได้ฝากจดหมายนี้กับเฟื้องมาให้ เป็นพินัยกรรมยกบ้านที่มะลิอยู่ให้มาลาตี ส่วนบ้านใหญ่ยกให้สุดสวาท เงินในธนาคารและตึกแถวที่เสาชิงช้าให้แบ่งกันคนละครึ่ง ...โฉนดที่บางรักให้สุดสวาท ที่ดินสีลมให้มาลาตี ของในเซฟ ทองคำและเพชรให้แบ่งกันคนละหีบ ได้เขียนชื่อไว้แล้ว นอกนั้นยกให้ลูกชายทั้งสอง

มาลาตีร่ำไห้ว่าตนกับแม่ถูกกีดกันไม่ให้เข้าพบพ่ออีกเลย ไรวินท์ถามมีใครรู้เรื่องนี้บ้าง เธอตอบว่าญาติๆของพ่อทราบดีแต่ไม่มีใครทำอะไรได้ สุดสวาทให้ทนายคนใหม่ร่างพินัยกรรมขึ้นมา ยกทุกอย่างแก่เธอแต่เพียงผู้เดียว จึงไม่มีใครยอมมาเป็นพยานให้...ไรวินท์ปะติดปะต่อเรื่องราวแล้วเริ่มเชื่อ มาลาตีพนมมือเข้ามากราบที่อกขอร้องไม่ให้เขาไปเป็นพยานให้สุดสวาท ไรวินท์ผงะไม่นึกว่าเธอจะเข้าประชิดขนาดนี้ ใจเริ่มสั่นสายตามองไปตามเรือนร่างเธอ

ให้เผอิญบัวน้อยแวะมาเยี่ยมพ่อแม่ที่ร้านข้าวแกงข้างกระทรวง จึงเข้ามาทำเซอร์ไพรส์ แต่พอเห็นมาลาตีกำลังแนบชิดกับไรวินท์ก็น้ำตาร่วง เขาหันมาเห็นแต่ไม่กระโตกกระตากปลอบมาลาตีต่อไป...พอออกมาส่งมาลาตีหน้ากระทรวง เขาก็บอกเธอว่า วันที่เข้าไปเยี่ยมพ่อเธอ ท่านเขียนชื่อเธอให้ทราบ ท่านเป็นห่วงเธอมาก ตนจะหาหนทางช่วย เธอน้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจ ไรวินท์เอาผ้าเช็ดหน้าที่สีนวลปักให้เธอซับน้ำตา ดูท่าเขาหลงเสน่ห์เธอเข้าแล้ว มาลาตียิ้มยั่วยวนเดินทอดน่องไปขึ้นสามล้อเพราะรู้ว่าเขายังมองอยู่

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 10 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ