อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 6 วันที่ 25 มี.ค.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 6 วันที่ 25 มี.ค.59

พระยาประเสริฐภักดีกับชดผ่านมาได้ยิน เลยขัดขวางไว้ได้ทันเวลา พลอยซึ่งแม้จะมั่นใจว่าญาติสนิทฝ่ายพ่อโกงทรัพย์สินของที่บ้านแน่ แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานมากพอจะจับส่งทางการ เลยได้แต่อ้ำอึ้ง

และเมื่อพระยาประเสริฐภักดีได้รู้ความจริงจากชดว่า คุณหนูคนสวยแอบเข้ามาค้นจนเจอสมุดบัญชีทั้งสองเล่มเมื่อหลายวันก่อน พระยาหนุ่มใหญ่ก็ได้แต่ถอนใจยาว

“หนูพลอยไม่ใช่คนไร้การศึกษา จะตบตาเธอไม่ใช่ของง่าย”

“ถ้าปล่อยไว้ เราจะทำงานลำบากนะขอรับ กระผมว่าให้คุณโชติรีบรวบหัวรวบหางจะดีกว่า”



“ไอ้บ้า...ข้าเป็นถึงพระยานาหมื่น จะให้ลูกชายทำแบบนั้นได้ยังไง”

“ยังไงก็ต้องหาวิธีล่ะขอรับท่านเจ้าคุณ เพราะถ้าเป็นทองแผ่นเดียวกันเมื่อไหร่ ปัญหาจะได้ยุติสักที”

ขณะที่พระยาประเสริฐภักดีคิดหนักเรื่องพลอย มิ่งก็เพิ่งรู้ความจริงจากทิว ว่าหลุดปากบอกเอียด เรื่องบัวทำงานในเหลาบุปผา และเมื่อพลอยรู้ ก็จะมาเอาตัวบัวไปอยู่ด้วย

มิ่งร้อนใจมาก ไม่อยากให้บัวไปไหน เลยตัดสินใจจะรวบหัวรวบหาง บัวยังไม่รู้ตัวว่าจะมีภัยถึงตัวหอบข้าวปลาอาหารไปให้อาเหวิน ก่อนจะขอร้องให้เขาพาหนีอีกรอบ

“ตอนนี้ฉันได้ข่าวว่าพ่อกับพวกฉันเป็นอิสระแล้ว ดังนั้น...ฉันก็ไม่จำเป็นต้องทนอยู่ที่นี่”

“แล้วจะหนีไปไหนพ้นล่ะเจ๊ คราวก่อนเจ๊ยังไม่เข็ดอีกหรือไง”

“นี่แปลว่านายจะไม่ช่วยฉัน”

“ไม่ใช่อย่างนั้น แต่ว่า...แผนอื่นไม่มีหรือเจ๊ อย่างเช่น...แทนที่จะหนีไปจากพระนคร ทำไมเจ๊ไม่หนีไปกบดานกับคนรู้จักซะล่ะ ทำนองว่าหาคนบุญหนักศักดิ์ใหญ่มาคุ้มกะลาหัวไงเจ๊ เออจริงด้วย...ก็คุณหนูคนที่เจ๊ช่วยไว้คราวก่อนไง ที่ชื่อคุณพลอยน่ะ อีเป็นเพื่อนเจ๊ไม่ใช่หรือ”

“เมื่อก่อนเคยเป็น แต่เดี๋ยวนี้...ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

บัวถอนใจยาว ไม่แน่ใจว่าพลอยจะยอมช่วย ไม่รู้เลยว่ามิ่งกับทิวแอบได้ยินทุกอย่าง และเข้าใจกันเองว่าเพราะอาเหวินเอาเรื่องกล้ากับสังข์ออกจากคุกมาบอก บัวเลยคิดหนีอีกครั้ง...

ooooooo

ในที่สุดพระยาประเสริฐภักดีก็คิดวิธีจัดการกับพลอยได้ ด้วยการตลบหลัง ใช้โชติเป็นเครื่องมือ เอาเงินค่าไถ่ของบัวไปให้หลานสาว พลอยถึงกับไปไม่ถูก ไม่คิดว่าพระยาหนุ่มใหญ่จะมาไม้นี้ ต่างจากกุหลาบ ปลาบปลื้มยินดีแทนลูกสาวมาก ตามไม่ทันเล่ห์กลของญาติสนิทสามีเหมือนเคย

“ไงล่ะแม่คุณ...เห็นไหมว่าคุณลุงเขาดีกับเรา

แค่ไหน ขนาดข้าเก่าเต่าเลี้ยงของเรา ท่านยังอุตส่าห์ยื่นมือช่วย แล้วเราน่ะ คิดยังไงถึงได้ระแวงคุณลุงท่าน”

“คุณแม่คะ...ถึงเรื่องนี้พลอยจะไม่มีหลักฐาน แต่พลอยก็ไม่วางใจง่ายๆดอกค่ะ สักวันพลอยจะพิสูจน์ให้ได้”

ขาดคำก็จะผละไป แต่กุหลาบก็รั้งไว้ ด้วยคำพูดที่ทำให้ลูกสาวพูดไม่ออก

“หญิงงามกับสมบัติพัสถานน่ะ ใครๆก็อยากได้ มันธรรมดานะลูก มันเป็นหน้าที่ผู้หญิงอย่างเรา ต้องหาคนดูแลที่คู่ควร” พลอยถึงกับอึ้ง แต่กุหลาบก็ไม่สนใจ พูดต่อ “หรือว่าไม่จริง...ลูกคิดว่าจะมีผู้ชายที่ไหน ไม่สนใจทรัพย์สินเงินทองของเรา มันก็ตะเภาเดียวกันนั่นแหละ ดังนั้น...ต่อให้ข้อที่ลูกระแวงเกี่ยวกับคุณลุงจะเป็นจริง แม่ก็ไม่สน!”

กุหลาบเดินไปแล้ว ทิ้งพลอยให้ทรุดนั่งบนเตียงอย่างอ่อนแรง ในหัวเต็มไปด้วยภาพความทรงจำเก่าๆ สมัยที่กล้าช่วยชีวิตเธอไว้หลายครั้ง โดยไม่เคยขอรางวัลใดๆเป็นของตอบแทน

“คุณแม่...ลูกไม่ได้ต้องการผู้ชายที่คู่ควร แต่ลูกต้องการแค่คนที่ลูกไว้ใจได้”

พวกกล้ามาถึงพระนครในเช้าวันต่อมา บรรยากาศพลุกพล่าน วุ่นวายไปด้วยผู้คน ทำให้ตื่นตาตื่นใจได้ชั่วขณะ โดยเฉพาะสังข์กับกล้า เพราะกำลังเป็นกังวลว่าจะเจอตัวบัวที่ไหน

เช้าวันเดียวกันที่โรงครัวเหลาบุปผา...บัวลงมือหุงหาอาหารเหมือนเคย ก่อนจะต้องผงะ เมื่อมิ่งซึ่งหึงหวงจนเลือดขึ้นหน้า บุกมาเอาเรื่องเพราะคิดว่าเธอเตรียมอาหารไปให้อาเหวิน

“ทำไมวะ ข้าน่ารังเกียจนักหรือไง เมื่อก่อนเอ็งก็หลงไอ้กล้า พอมาเดี๋ยวนี้ เอ็งก็ไปทอดเสน่ห์ให้ไอ้จีนลากรถ”

“อย่ามาพูดพล่อยๆนะพี่มิ่ง ฉันกับอาเหวินไม่ได้มีอะไรกัน”

“แต่ข้าเห็นเอ็งดอดไปพลอดรักกับมัน เอ็งหยามข้าอีบัว”

“ใครหยามใครกันแน่ พี่ต่างหากที่กำลังพูดจาดูหมิ่นฉัน เลิกกวนใจฉันสักที เพราะยังไงฉันก็ไม่รักพี่หรอก”

ขาดคำก็ผลักอีกฝ่ายจนข้าวของหล่นกระจายเต็มพื้น แล้วจะเดินหนี แต่มิ่งก็ตามไปกระชากตัวไว้

“อีบัว...มึงกล้าดียังไงมาผลักกู อีขี้ครอก!”

“เออนังบัวมันขี้ครอก แต่ก็ยังมีศักดิ์ศรีกว่าแมงดาอย่างพี่ละกัน เกาะชายผ้าผู้หญิงหากิน”

“จองหองนักนะมึง คิดเหรอว่ามีใครช่วยมึงได้ วันนี้ล่ะ...กูจะทำให้มึงเป็นของกู!”

มิ่งกอดปล้ำจูบด้วยความหื่นกระหาย บัวดิ้นรนขัดขืนและตบหน้าเขาฉาดใหญ่ เลยถูกต่อยท้องน้อยจนทรุดฮวบ

“หมดลายแล้วสิมึง หนนี้ล่ะกูจะทวงแค้นของกูให้สาสม”

บัวน้ำตาไหลพราก กัดฟันรวบแรงเฮือกสุดท้าย คว้าดุ้นฟืนแถวนั้นฟาดเต็มแรงแล้ววิ่งหนี มิ่งถลาตาม

แต่เสียงเอะอะของทั้งสองก็ทำให้ปีเตอร์ต้องรีบมาดู

บัวฟ้องว่ามิ่งจะข่มเหง แต่อีกฝ่ายก็ตอกกลับอย่างหน้าไม่อาย ว่าบัวโกหกและคิดหนี เขาแค่พยายามห้าม อดีตบ่าวสาวสุดจะทน สะบัดตัวออกแล้วหนีออกจากเหลาไปเลย

ooooooo

บัววิ่งหนีออกจากเหลาบุปผาอย่างไม่คิดชีวิต อาเหวินซึ่งเพิ่งส่งลูกค้าเสร็จเห็นเข้าพอดี เลยรีบตามไปช่วย จังหวะเดียวกัน...พวกกล้าก็ผ่านมาแถวนั้น และกำลังหูผึ่งเมื่อได้ยินประกาศการประลองกับมาร์คัส นักมวยต่างชาติ ผู้ไม่เคยแพ้ แลกกับเงินพนันก้อนโต

อาเหวินตามบัวทันจนได้ เวลาเดียวกับที่บัวเห็นสังข์กับกล้า เลยพยายามร้องเรียก แต่อาเหวินกลัวเรื่องไปกันใหญ่ เลยลากตัวหญิงสาวไปซ่อนตัวอีกทางจนได้ แต่ไปได้ไม่ไกลก็ถูกมิ่งกับทิวตามมาดักหน้า

“ตามข้ากลับไปดีกว่านังบัว ถ้าไม่อยากตาย”

“ไม่...อีบัวยอมตาย แต่ไม่ขอเป็นทาสใครอีกแล้ว”

มิ่งโกรธมาก ย่างสามขุมเข้าหา อาเหวินรีบไปขวาง

“อย่าเข้ามานะ ถ้าใครแตะต้องเจ๊บัวล่ะก็ อั๊วจะฆ่ามัน”

มิ่งหัวเราะสะใจ ก่อนจะเย้ย “นี่เอ็งคงจะหลงนังบัวมากสิท่า ถึงได้ยอมเอาชีวิตมาแลกแบบนี้ ก็ได้...

ในเมื่อเอ็งอยากได้มัน ข้าจะให้โอกาสเอ็ง เข้ามาเลยไอ้ลูกหมา ภายในสามหมัด ถ้ากูคว่ำมึงไม่ได้ มึงพาอีบัวไปเลย!”

บัวพยายามห้าม ไม่อยากให้สู้ แต่อาเหวินก็ใจเด็ด เงื้อหมัดโผหามิ่งเต็มแรง แต่เพราะไม่มีวิชา เลยถูกซัดกลับจนน่วม แทบลุกไม่ขึ้น สุดท้าย...บัวก็ถูกพวกมิ่งลากกลับไปเหลาบุปผา โดยทิ้งหนุ่มลากรถไว้เบื้องหลัง

พวกกล้ายังไม่รู้ว่าบัวกำลังตกอยู่ในอันตราย มัวแปลกที่ เมื่ออาเล้งพาไปพักด้วยที่บ้าน ระหว่างกำลังขยับ ขยายหางาน แต่ไม่ทันที่สามหนุ่มจะได้พัก อาเล้งก็ต้องออกไปช่วยอาฉ่างกับอาเฉียงตามหาหนุ่มลากรถรุ่นน้องเสียก่อน...

อาเหวินนั่นเอง หนุ่มลากรถที่หายตัวไป อาฉ่าง กับอาเฉียงพยายามตามหาเท่าไหร่ก็ไม่พบ เลยต้องไปขอความช่วยเหลือจากอาเล้ง ส่วนบัว...ไม่มีแก่ใจจะคิดเรื่องอาเหวิน เพราะตัวเองก็เอาชีวิตแทบไม่รอด ถูกปีเตอร์จับผูกบนขื่อ

“นังสารเลว...ฉันอุตส่าห์ให้โอกาสแก รักษาแผลที่หน้าแกจนหาย แต่สุดท้าย...แกก็หักหลังฉันอีกจนได้ ถ้าคราวนี้แกไม่ยอมขายตัวอีกล่ะก็ รับรองได้ตายโหงแน่”

“ไอ้ฝรั่งชั่ว...แกฝันไปเถอะ รู้ไว้นะ...ตอนนี้พี่กล้ามาถึงพระนครแล้ว อีกไม่นานพี่กล้าต้องมาช่วยฉันแน่”

บัวถูกทำโทษให้อดข้าวอดน้ำจนกว่าจะยอมขายตัว ส่วนมิ่งกับทิวได้ตกรางวัลจำนวนไม่น้อย เมื่อเจ๊คิ้มกลับมาจากข้างนอกก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเห็นสภาพอดีตบ่าวสาว แต่ไม่ทันซักถามอะไร ก็ต้องรีบออกไปอีกรอบ เมื่อมีคนมาแจ้งว่าอาเหวิน น้องชายคนเดียวหายตัวไป!

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 6 วันที่ 25 มี.ค.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ