อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 7 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 7 มี.ค. 59

แพรขาวนิ่งมองว่าจะมาไม้ไหน สาโรจน์ถามเธอจะว่าอย่างไร แพรขาวย้อนถามมีเงื่อนไขอะไรอีก เขาบอกไม่มี เงินเดือนจะโอนเข้าทุกวันที่หนึ่ง ตนเตรียมเอกสารทำสัญญาให้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อความสบายใจของเธอ หญิงสาวมองเอกสารนิ่งแค่นยิ้ม “ดิฉันไม่ตกลงค่ะ”

สาโรจน์รีบถามเธอต้องการเท่าไหร่ แพรขาวตอบ “ดิฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องเงิน หย่ากันก็ได้แต่ชมพูต้องอยู่กับดิฉัน ไม่ใช่เอาตัวไปอย่างที่คุณพูด ดิฉันไม่มีเงื่อนไขอย่างอื่น เข้าใจนะคะ”

สาโรจน์พยายามให้เหตุผลว่าพัสกรกับแถบทิพย์รักชมพูและมีเวลาเลี้ยงดูเต็มที่ ทั้งสองเห็นใจเธอต้องทำงานทุกวัน เธอจะไปเยี่ยมลูกเมื่อไหร่ก็ได้...แพรขาวนิ่งฟังก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ



“คุณสาโรจน์คะ ใช่ดิฉันจน เข้าไปอยู่บ้านเขาก็มือเปล่า ดิฉันก็ไม่เคยคิดจะเอาลูกมาเป็นเงื่อนไขต่อรองเพื่อได้ค่าเลี้ยงดูแพงๆ แล้วคุณก็รู้ว่าเมียน้อยพี่กรก็มาอยู่ที่บ้าน มีหลานชายให้ย่าสมใจอยู่แล้ว ย่าเองเป็น

คนจีนก็ย่อมรักหลานชายไม่ใช่หลานสาว ซึ่งอีกหน่อยพี่กรก็อาจมีหลานสาวอีกคนให้ย่าเลี้ยงได้ แต่ดิฉันไม่มีใครนอกจากชมพูคนเดียว”
สาโรจน์เริ่มหนักใจกับความเด็ดเดี่ยวของแพรขาว...

ในขณะเดียวกัน สมพรกับเนยรับชมพูกลับจากโรงเรียน หนูน้อยเดินร้องเพลงเจื้อยแจ้วเข้ามาอย่างน่าเอ็นดู วิ่งเข้ามาร้องเรียกเกสรในเรือนใหญ่ว่าตนกลับมาแล้ว พอไม่เห็นในห้องโถงก็เงยหน้ามองไปชั้นบน ค่อยๆเดินขึ้นไป พลันเสียงประตูเปิดแง้ม ชมพูหันมองไปที่ห้องริมสุดก็คิดว่าคุณทวดอยู่ในนั้น จึงเดินไปใกล้ ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของผู้หญิงดังออกมา

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงเปิดประตูกว้างขึ้น เห็นคนก้มหน้าร้องไห้ในห้องมืดสลัว ก็เอ่ยถาม “คุณยายร้องไห้ เป็นอะไรคะ”

ระหว่างนั้นเกสรนั่งสมาธิอยู่ในห้องพระ รู้สึกเหมือนมีคนมาสะกิดก็เอะใจ...ชมพูเห็นหญิงอายุราวสามสิบต้นๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่งชุดดำเงยหน้าปาดน้ำตา ก็บอกตนมาหาคุณยายทวด สีนวลบอกตนคิดถึงลูก ชมพูถามลูกคุณป้าอยู่ไหน สีนวลร้อง “ฮือ...แม่หนูมาเป็นลูกป้าได้ไหม”

ชมพูจดๆจ้องๆจะก้าวขา ก็พอดีได้ยินเสียงเกสรเรียก แววตาสีนวลแดงกร้าวทันที ชมพูไม่ทันเห็นหันกลับวิ่งไปหาเกสร เกสรปิดประตูห้องสีนวลทำให้เธอมองอย่างไม่พอใจ

ooooooo

ใกล้ค่ำ แพรขาวกลับมาปรึกษาเรื่องข้อเสนอของสาโรจน์ สมพรเห็นว่าน่าจะเรียกค่าเล่าเรียนลูก จะได้ไม่ต้องลำบากอยู่ฝ่ายเดียว แต่เกสรคิดว่า ถ้าพวกเศรษฐีให้มาร้อยจะต้องทวงคืนเป็นพัน แล้วถ้าเรายอมพึ่งเขา เขาก็จะยิ่งถือสิทธิ์ดึงชมพูกลับไป

แพรขาวชักกังวลใจ...ตกดึก ชมพูนอนมองเพดานมุ้งตาแป๋ว แพรขาวสวดมนต์เสร็จถามลูกทำไมยังไม่นอน หนูน้อยบ่น “เมื่อไหร่คุณลุงจะมาคะ...ชมพูอยากฟังคุณลุงเล่นเปียโน”

“แล้วลูกไปฟังคุณลุงเล่นที่ไหนมาคะ” แพรขาวประหลาดใจหรือลูกได้ยินทุกคืน

“นู่นค่ะบ้านคุณลุง คุณลุงเล่นให้ฟัง หนูอยากเล่นมั่ง แต่คุณลุงให้โตก่อน คุณลุงจะสอน”

แพรขาวโล่งใจลูบหัวลูกไปมา ไม่วายชำเลืองค้อนไปยังศาล พอก้มมามอง ชมพูหลับปุ๋ยไปแล้ว...ลมพัดโชย เสียงเปียโนคุ้นหูแว่วมา แพรขาวออกมายืนข้างไรวินท์ที่หน้าเรือน เหวี่ยงเล็กๆว่าขอบคุณที่เล่นเปียโนให้ลูกฟัง แต่ไม่ถึงกับต้องสอนให้ลำบากเสียเวลา

“ฉันลำบากเสียเวลาอะไรเล่า หรือว่าเธอจะมาเรียนกับฉันก่อนแล้วจะเอาไปสอนลูกเอง”

“นี่คุณ! อย่ามาเอานิสัยหลงตัวเอง คิดว่าผู้หญิงทุกคนต้องยอมสยบแทบเท้ามาใช้กับฉัน...หึ...อ้อ...แล้วอย่าคิดว่าผู้หญิงสมัยนี้เขาจะยอมพวกผู้ชายไปหมดเหมือนผู้หญิงในยุคของคุณล่ะ ชิ”

ไรวินท์แอบขำ แพรขาวบอกวันนี้จะเล่าเรื่องเมียๆ ทั้งโขยงก็รีบเล่ามา...ขาดคำแพรขาวก็ได้เห็นไรวินท์อดีตนำเงินเดือนมามอบให้แรมที่บ้านเช่า บัวน้อยตามมาช่วยทำความสะอาดบ้าน

แรมเปรยถ้าคิดจะปิดก็ต้องปิดให้ตลอดรอดฝั่ง ไรวินท์บอกว่าสีนวลไม่ออกไปเปิดหูเปิดตาที่ไหน ถ้าไม่มีใครเอาไปเล่าก็คงไม่รู้ แรมแย็บถามถึงรำไพ เขาจุ๊ปากทำนองบัวน้อยไม่รู้

“แน่ใจหรือว่านังเล็กๆของแกจะเชื่อฟังทุกคน ผู้หญิงพอได้รู้ว่าผัวรักผัวหลง ก็มักไม่ยำเกรงบ้านใหญ่”

“ไม่หรอกครับ ผมป้องกันเอาไว้หมดแล้ว ผู้หญิงพวกนี้ยากจนต้องพึ่งพาผมอยู่มาก ถ้าหือขึ้นมาเมื่อไหร่ เกิดผมทิ้งขว้างขึ้นมา เขาลำบากแน่ แต่ถ้าผมเอาพวกผู้หญิงมีฐานะมาเป็นบ้านที่สองสิน่ากลัวจะฤทธิ์เดชมากไม่ยอมลงให้ผัวและบ้านใหญ่ ผมจึงระวังไม่ยุ่งกับผู้หญิงเช่นนั้น”

แรมทึ่งช่างรอบคอบดี ไรวินท์ว่าตนเป็นนักปกครอง แรม ถามขึ้น “ลูกเข้าใจแล้วใช่ไหม ถ้าเราได้ทำอะไรอย่างที่เราต้องการ มันเป็นสุขยังไง อยู่กับคนที่รักเรามันก็สุข อยู่กับคนไม่รักมันก็ไม่มีทางสุขดอก มันฝืนใจเหลือทนละลูกเอ๋ย”

ไรวินท์รับว่าเข้าใจแล้ว แรมบอกตนมีเมียสองต้องห้าม แต่ลูกมีเมียสาม ใครจะมาห้าม สองพ่อลูกหัวเราะอารมณ์ดี บัวน้อยเข้ามานั่งบีบนวด ไรวินท์ลูบหัวอย่างเอ็นดู

แพรขาวต้องเมินหน้าหนีรับไม่ได้ ไรวินท์ทำหน้าไม่ถูก แพรขาวยอมรับไม่รู้จะทนรับรู้ต่อไปได้ถึงไหน นับวันจะแย่ลงๆ

“พูดตรงดีนะแม่หนู...” ไรวินท์สะเทือนใจเดินนำออกไป แพรขาวชักเกรงใจที่พูดแรง

กลับมาที่เรือนของวารี ไรวินท์อดีตกลับจากทำงาน สีนวลมีสีหน้าดีใจ แต่เขากลับบอกเธอว่าวันพฤหัสฯจะต้องตามนายไปหัวเมืองกลับวันอาทิตย์ ให้ช่วยเก็บกระเป๋าไว้ให้ไม่ต้องเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่ใส่ไป สีนวลถามอย่างห่วงใยไม่หยุดพักผ่อนบ้างหรือ เขาหันขวับมาทำหน้าดุ

“เป็นเมียข้าราชการไม่ควรบ่น...ไปนะครับแม่” ไรวินท์เดินลิ่วไป

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 7 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ