อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 8 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 8 มี.ค. 59

กลับมาที่เรือนของวารี ไรวินท์อดีตกลับจากทำงาน สีนวลมีสีหน้าดีใจ แต่เขากลับบอกเธอว่าวันพฤหัสฯจะต้องตามนายไปหัวเมืองกลับวันอาทิตย์ ให้ช่วยเก็บกระเป๋าไว้ให้ไม่ต้องเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่ใส่ไป สีนวลถามอย่างห่วงใยไม่หยุดพักผ่อนบ้างหรือ เขาหันขวับมาทำหน้าดุ

“เป็นเมียข้าราชการไม่ควรบ่น...ไปนะครับแม่” ไรวินท์เดินลิ่วไป

แล้วคืนนั้นไรวินท์อดีตก็ออกท่องราตรีอย่างสนุกสนานกับสาวๆจนดึกดื่น เพื่อนขับรถมาส่ง สีนวลได้ยินรีบปัดที่นอนรอ แต่เขาอาบน้ำเสร็จก็ไม่พูดจาล้มตัวนอนหันหลังให้เธอ สีนวลน้ำตาคลอเบ้า ก้มกราบเท้าสามีก่อนจะล้มตัวนอนเศร้าๆ...



แพรขาวขัดใจอย่างมาก ต่อว่าทำไมถึงทำอย่างกับสีนวลเป็นสิ่งของอย่างนั้น ใจร้ายมาก ไรวินท์ไม่เห็นว่าตัวเองใจร้ายตรงไหน เพราะได้ทำหน้าที่เป็นลูกกตัญญูต่อพ่อแม่ เลี้ยงดูภรรยาออกหน้าออกตา นับว่าดีที่สุดแล้ว แพรขาวค้อนขวับที่เขาไม่ยอมรับ

แต่พอมาอยู่กับรำไพ ไรวินท์อดีตกลับสนุกสนานเป็นคนละคนกับเวลาอยู่กับสีนวล สอนเธอเต้นรำสุดเหวี่ยง หัวเราะหยอกล้อมีความสุข...วันต่อมาเขาซื้อเตียงเดี่ยวมาจัดห้องอีกห้อง โดยอ้างว่าได้เลื่อนตำแหน่งมีงานมากขึ้นจึงจัดห้องทำงานและที่มีเตียง เผื่อจะนอนพักเอาแรงเวลาทำงานดึกๆ เกรงใจสีนวลจะตื่น วารีเอ็นดูที่ลูกชายเป็นห่วงเมีย สีนวลแอบน้ำตาหยด

ooooooo

แพรขาวสุดทนกราดเกรี้ยวใส่ไรวินท์ ว่าเขาวางแผน แยกเตียงเนียนๆ จงใจทรมานเมียชัดๆ ถ้าเป็นตนจะไปหาสามีใหม่เสียให้เข็ด...ไรวินท์ไม่พอใจ ร่างเลือนหายไปดื้อๆ เธอโวยไล่หลัง เถียงไม่ได้ก็หายตัวหนี เขาใจร้ายมากทำเหมือนจับเมียขังไว้รู้บ้างไหม

เช้าวันใหม่ เกสรให้เนยเอาแม่กุญแจไปใส่ประตูห้องเก็บของ ซึ่งก็คือห้องสีนวลเพราะเกรงชมพูจะเดินเข้าไปอีก สีนวลนั่งเก้าอี้ริมหน้าต่างหันขวับมามองยังประตูตาแดงก่ำไม่พอใจ

แพรขาวทำงานอยู่ที่สำนักงาน สาโรจน์โทร.นัดคุยเรื่องเดิมวันเสาร์หรืออาทิตย์ก็ได้ แพรขาวจึงบอกว่าตนต้องทำงานเลิกสามทุ่ม มีอะไรให้พูดมาตอนนี้เลย เขารวบรัดว่าวันเสาร์สามทุ่มจะไปรอร้านข้าวต้มเงาไผ่ปากซอย แล้ววางสายไป แพรขาวไม่มีโอกาสได้ปฏิเสธ

พอวันเสาร์ ขณะที่แพรขาวเดินมาส่งคณะลูกค้า ได้ยินเสียงมาตาโวย รปภ.ให้เอารถที่จอดอยู่ออกไป อ้างเป็นที่จอดประจำของเธอ รปภ.งงๆอยู่พักใหญ่กว่าจะยอมไปตามเจ้าของรถ พอเข้ามาข้างใน มาตาก็ติพนักงานที่กำลังทำงานอยู่เหมือนเป็นเจ้าของร้าน จารุวรรณแอบหมั่นไส้แต่ก็เอาใจอย่างรู้งาน นำไวน์มาเสิร์ฟ ยังโดนโวยไม่ถูกใจให้ไปเปิดขวดใหม่ พอมาตาเห็นแพรขาวก็เหน็บแนมดูแลงานให้เรียบร้อยกว่านี้ แพรขาวไม่อยากมีปัญหารับคำเลี่ยงออกไป

ระหว่างวัน แพรขาวได้ยินเสียงหัวเราะของมาตาออกมาจากห้องลลิต จารุวรรณนินทา “มันหาเรื่องหนูอยู่ตลอด มันหึงหนูกับนาย มันมาทุกวันเลยนะพี่ แล้วพี่ก็รู้ว่านายชอบมาพูดเล่นกับพวกเรา โธ่ นายแกก็ดีกับลูกน้องทุกคน พูดเล่นได้ไม่ถือตัว ลูกน้องที่ไหนก็ชอบทั้งนั้น”

แพรขาวเห็นว่าจารุวรรณก็ชอบลลิตจึงบอกให้อดทน ที่นี่งานดีเงินก็ดี แต่ในใจตัวเองยังไม่รู้จะทนได้นานแค่ไหน...

พอหัวค่ำ มาตาหลับอยู่ในห้องลลิต เขาจึงออกมาจากห้อง พอเห็นแพรขาวก็รีบบอกว่าจะมีลูกค้าญี่ปุ่นเข้ามาให้ช่วยอยู่ต้อนรับด้วย เธอรับคำ ไม่ทันไรมาตาเดินออกมาโวยว่าแพรขาวชอบลอยหน้าลอยตาคุยกับลลิต ไม่รู้จักทำงาน ลลิตหันมาเอ็ดไม่ได้คุยตนกำลังสั่งงาน มาตาเหวี่ยงสั่งงานอะไรนานสองนาน แพรขาวรีบเลี่ยงหนี ลลิตหน้าตึงใส่มาตา

“ขืนปากอย่างนี้ คนลาออกหมดแน่ คนเดือดร้อนคือพี่นะไม่ใช่เธอ” ลลิตเดินกลับเข้าห้อง มาตาวิ่งตามเข้าไป ไม่ทันไรก็มีเสียงหัวเราะหยอกล้อกันดังออกมา แพรขาวถอนใจ

ต๊อกโผล่หน้ามา แพรขาวนึกได้บอกเขาว่าวันนี้ไม่ต้องไปส่งเพราะตนมีธุระจะกลับเอง ต๊อกเป็นห่วงรีบถามกลับอย่างไร เธอบอกนั่งรถปากซอยแล้วต่อมอเตอร์ไซค์เข้าบ้าน เขาย้ำเป็นนัยๆว่าอย่ากลับเข้ามาอีก แพรขาวงงถามทำไมหรือ ต๊อกไม่ตอบแต่ส่งกล่องข้าวที่ล้างสะอาดคืนให้ ขอบคุณที่สงสารคนอดอยากอย่างตน พอแพรขาวเดินไป ต๊อกก็พึมพำ

“ตอนกลางคืน พี่อย่าเข้ามาอีกนะ มัน...นรก อย่ากลับมาเลย” แพรขาวได้ยินแว่วๆหันมาถามว่าพูดอะไร ต๊อกปิดปากนิ่งเฉมองไปทางอื่น แพรขาวงงๆ มาถึงร้านข้าวต้ม สาโรจน์นั่งรออยู่ก่อน เขาทักถามเรื่องงานที่ทำหนักไหม เธอรับว่าเหนื่อยเพราะเสาร์อาทิตย์ลูกค้าเยอะ แล้วเธอก็เร่งให้เขาคุยธุระมาเพราะอยากกลับไปหาลูก

“คือ...คราวนี้คุณพัสกรใช้ไม้แข็ง จะฟ้องหย่า ถ้าหากว่าเขาชนะ เขาก็จะขอให้ศาลสั่งให้เขามีอำนาจ ปกครองบุตรแต่เพียงฝ่ายเดียว พูดง่ายๆคือคุณต้องให้ลูกไปอยู่กับเขา”

แพรขาวใจหายหน้าซีด สาโรจน์เห็นแล้วรู้สึกใจอ่อนเป็นห่วง ถามเธอทานอะไรมาหรือยัง หรือมัวแต่ทำงาน

เธอไม่ตอบลุกพรวดเดินออกจากร้าน เขาตกใจรีบตามบอกให้เธอใจเย็น เรายังตกลงกันได้ คนในร้านมอง แพรขาวจะแหวใส่จึงเบาเสียงลง

“คุณทนาย...งั้นคุณฟังฉันนะ พี่กรเป็นฝ่ายที่นอกใจฉัน เอาเมียใหม่เข้ามาในบ้าน แล้วเขายังมีหน้า มาฟ้องฉันอีกหรือ”

สาโรจน์แจ้งว่าพัสกรจะฟ้องข้อหาเธอทิ้งเขาไปมีผู้ชายคนใหม่ แพรขาวยิ่งโกรธ ว่าบ้าไปใหญ่แล้ว จงใจหาเรื่องใส่ความกันชัดๆ สาโรจน์จับตามองแล้วถามเธอไม่ได้มีคนใหม่หรือ

“ไหนล่ะคะ คุณบอกมาเลยสิคะว่าฉันไปมีใครที่ไหน ไหนๆคุณก็สืบรู้มาหมดแล้วนี่ เอาให้แน่นะคะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องกลับแน่”

“ถ้าอย่างนั้น ผู้ชายที่อยู่ในบ้านเช่าหลังที่คุณอยู่ ที่เจ้าของบ้านอยู่กันเพียงสามแม่ลูกล่ะครับ” แพรขาวชะงักถามเขาหมายถึงใคร ในบ้านไม่มีผู้ชายสักคน “ก็ชายหนุ่มที่ลูกสาวคุณเรียกว่าคุณลุง” แพรขาวอ้าปากค้าง สาโรจน์ย้ำ “คุณพัสกรบอกว่าเห็นผู้ชายคนนี้ทุกครั้งที่เขามาหาคุณที่บ้านนี้ และเคยโดนเขาทำร้ายด้วย”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 8 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ