อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 9 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 9 มี.ค. 59

“ถ้าอย่างนั้น ผู้ชายที่อยู่ในบ้านเช่าหลังที่คุณอยู่ ที่เจ้าของบ้านอยู่กันเพียงสามแม่ลูกล่ะครับ” แพรขาวชะงักถามเขาหมายถึงใคร ในบ้านไม่มีผู้ชายสักคน “ก็ชายหนุ่มที่ลูกสาวคุณเรียกว่าคุณลุง” แพรขาวอ้าปากค้าง สาโรจน์ย้ำ “คุณพัสกรบอกว่าเห็นผู้ชายคนนี้ทุกครั้งที่เขามาหาคุณที่บ้านนี้ และเคยโดนเขาทำร้ายด้วย”

เกมพลิก...แพรขาวตั้งสติค่อยๆพูดอย่างคนมั่นใจ “คุณทนายคะ ฉันไม่รู้ว่าพี่กรกำลังหมายถึงใคร ที่ไหน มีตัวตนรึเปล่าหรือแค่สร้างนิยายบ้าบอเพื่อใส่ความหาเรื่องฉันให้ได้ ที่แน่ๆ ฉันไม่เคยมีผู้ชายคนอื่น และในบ้านนั้นมีฉันอยู่กับลูกและเจ้าของอีกสามคนเท่านั้น ฉันว่าพอเถอะค่ะคุณทนายแต่ถ้าคุณเชื่อเขาแล้วมั่นใจว่าจะฟ้องได้แน่ก็เชิญ”

สาโรจน์อ่อนลงขอให้เธอมาช่วยกันหาทางออก ต่อรองจนยอมรับได้ทั้งสองฝ่าย เป็นประโยชน์กับเด็ก แพรขาวอึ้งตั้งใจฟัง เขาเล่าว่าเขาทำคดีหย่าร้างมาเยอะ ส่วนใหญ่จะให้ตกลงประนีประนอมกันเท่าที่จะทำได้



ดีกว่าไปสู้กันในศาล แพรขาวแทรกถามจะแนะนำอย่างไร

“คุณอย่าเพิ่งปฏิเสธแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะจะทำให้อีกฝ่ายมุ่งแต่จะเอาชนะ ลองคิดดูดีๆ ถ้าคุณย่ารู้สึกว่าจะสูญเสียหลานไปก็ต้องยิ่งสู้ทุกทางเพื่อไม่ให้สูญเสีย แต่ถ้าคุณย่าคิดว่ายังพอคุยกันได้ เจอกันได้ ความอยากเอาชนะก็ไม่เกิด”

แพรขาวคิดตาม สาโรจน์เน้น ย่าย่อมรักหลาน ยอมพบกันบ้างย่อมดีกว่าตัดขาด ผลดีอยู่ที่ชมพู คงไม่อยากเห็นหลานคนใหม่ได้ในสิ่งที่ชมพูควรได้ไปทั้งหมด แพรขาวจึงถามตนควรทำอย่างไร สาโรจน์ยิ้มอย่างพอใจที่เธอยอมฟัง

ooooooo

เมื่อเห็นว่าแพรขาวยังไม่กลับ นลินจึงเอาชมพูขึ้นไปนอนบนห้องด้วย ไรวินท์ยืนรออย่างห่วงๆที่หน้าศาล จนกระทั่งรถสาโรจน์มาส่งแพรขาว เธอมองไปยังเรือนใหญ่ที่ปิดไฟแล้วอย่างคิดถึงลูก แต่เกรงใจไม่กล้าไปปลุก จึงเดินมาที่เรือนเล็ก เสียงไรวินท์ทัก

“เลยต้องนอนคนเดียวสินะ” แพรขาวกำลังวุ่นวายใจ เหมือนเจอทางสว่าง ไรวินท์ได้ฟังเรื่องราวเธอแล้วเหน็บ “ทนายคนนั้นกล่อมเธอเก่งมาก เขาทำให้เธอยอมไปพบนายของเขาได้”

แพรขาวแก้ตัวแทนว่าสาโรจน์ให้คำแนะนำที่ดี ไม่ได้เข้าข้างพัสกร ดูแล้วมีเหตุผลดี แต่ตนไม่คิดจะพาลูกเข้าไปหาพวกนั้น จะนัดพบที่ไหนสักแห่ง เป็นที่ที่พวกเขาทำร้ายแย่งลูกไปไม่ได้ ไรวินท์แนะนำให้พาเพื่อนไปด้วย อย่าเพิ่งไว้ใจใคร

“ถ้าคุณไปกับฉันได้คงจะดี มีทางทำได้ไหมคะ”

ไรวินท์เศร้าลงบอกเธอก็รู้ว่าตนออกไปจากบ้านนี้ไม่ได้ แพรขาวรีบขอโทษไม่ทันคิด เห็นเขาเศร้าลงก็ปลอบใจ เขาอยู่ที่นี่ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับใครน่าจะสงบสุข อาจจะดีกว่าตนที่มีแต่เรื่องร้อนไม่รู้จบ หนีเท่าไหร่ก็ไม่พ้น

“ตราบใดที่ยังเวียนว่ายอยู่ในกิเลส ทั้งความพอใจและไม่พอใจ เธอไม่มีวันหนีพ้นความร้อนจากรักโลภโกรธหลง ต่อให้อยู่ตัวคนเดียวแบบฉันนี่ก็ตาม”

แพรขาวข้องใจเอ่ยถามทำไมเขาถึงต้องอยู่ที่นี่คนเดียว ไปไหนไม่ได้ เพราะอะไร...ไรวินท์เลือนหายไปดื้อๆ แพรขาวแอบขัดใจ...สีนวลซึ่งมองมาจากข้างบน หัวเราะเยาะหยันเบาๆ

แพรขาวหลับได้สักพักก็เข้าสู่นิมิตในอดีต...สีนวลนั่งสวมรองเท้าให้ไรวินท์ เขาไม่พูดจาอะไรกับเธอเลย เธอก็ได้แต่มองตามเศร้าๆ จู่ๆเขาหันกลับมา เธอยิ้มดีใจ แต่เขากลับพูดทำนองสั่งว่าคืนนี้มีงานศพไม่กลับมาทานข้าว เธอรีบถามจะให้เตรียมแขนทุกข์ไว้ให้ไหม เขาเสียงขุ่นว่าใส่เครื่องแบบข้าราชการไม่ต้องสวมแขนทุกข์ สีนวลก้มหน้าเหมือนตัวเองทำผิดมหันต์

ระหว่างทำงานกับวารี สีนวลเอ่ยถามว่าไรวินท์

เป็นคนไม่พูดมาแต่ไหนแต่ไรแล้วหรือ วารีตอบว่าบางวันเราไม่ได้คุยกันเลยสักคำ ให้สีนวลชวนเขาคุยเพราะเขาคงไม่อยากเอาเรื่องงานที่กระทรวงมาคุยให้ฟัง แล้วปลอบใจว่าที่ไรวินท์กลับดึกดื่นทุกวันเพราะเรื่องงานทั้งนั้น เราควรส่งเสริมสามี ยอมเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อความก้าวหน้าของสามี สีนวลรับคำแต่ค้านอยู่ในใจ

ร่างแพรขาวที่นอนอยู่กระสับกระส่ายไม่พอใจ เห็นภาพสีนวลกลับเรือนมานั่งทานอาหารค่ำคนเดียวอย่างเศร้าๆ ต่างจากไรวินท์ที่มีความสุขกับอาหารเริดหรูอยู่กับสุดสวาท เขาเพิ่งทราบว่าคุณพ่อเธอป่วยเป็นอัมพาตเพิ่งออกจากโรงพยาบาล สุดสวาทปรับทุกข์เศร้าๆว่า

“คุณวินท์คงพอทราบนะคะ ดิฉันมีพี่อีกสองคน เกิดจากเมียเก่าคุณพ่อ กับน้องอีกคนเกิดจากเมียน้อย เมื่อคุณพ่อแข็งแรงดีก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะอยู่กัน คนละบ้าน แต่พอคุณพ่อป่วย พวกนี้ก็กลายเป็นปัญหา ดิฉันเกรงว่า...เขาจะถือสิทธิ์ว่าเป็นลูกมาแย่งชิงทรัพย์สินของเรา”

ไรวินท์เอ่ยถามท่านไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้หรือ สุดสวาทบอกว่าท่านไม่ทำเสียทีจนตอนนี้เขียนหรือพิมพ์ดีดไม่ได้แล้ว เขาแนะนำให้คนอื่นพิมพ์แทนให้ท่านลงชื่อและมีพยานก็ได้ หญิงสาวทำหน้าหนักใจบอกไม่มีญาติคนใดยอมเป็นพยาน เพราะโดนพี่น้องต่างมารดายุแยงจึงอยากขอให้เขาช่วยเป็นพยานให้ร่วมกับเพื่อนของแม่อีกคน...ไรวินท์เห็นสีหน้าเว้าวอนของเธอก็ใจอ่อน บอกให้ทนายร่างมาแล้วตนจะเป็นพยานพร้อมกันต่อหน้าคุณหลวง สุดสวาทขมวดคิ้ว

“ต้องพร้อมหน้ากันเทียวหรือคะ ดิฉันเกรงว่า...จะไม่สะดวกที่จะนัดเจอพร้อมๆกัน”

ไรวินท์บอกว่าควรพร้อมหน้าเพื่อเป็นหลักฐานเผื่อเอาไว้ หากเกิดปัญหาจากพี่น้องของเธอภายหน้า สุดสวาทถอนใจรับคำ ทันใดมีเสียงประตูดังแอ๊ด เธอรีบหันไปดูเห็นแม่บ้านอุ่มมาด้อมๆมองๆจึงไล่ให้กลับไปในครัว อุ่มอ้างว่าได้ยินเหมือนเธอเรียก ไรวินท์มองอย่างสงสัย

จากนั้นสุดสวาทก็พาไรวินท์เข้ามาเยี่ยมคุณพ่อ ร่างกายท่านซูบผอมมาก พอท่านเห็นเขาก็ยกมือข้างที่ไม่ลีบขึ้นอย่างยากลำบากพยายามจะพูดแต่ลิ้นคับปาก ประสมซึ่งนั่งอยู่ในห้องบอกลูกมาก็ดีขอไปอาบน้ำบ้าง ว่าแล้วก็เดินลิ่วไป สุดสวาทเห็นว่าน้ำในเหยือกหมดจึงขอตัวไปเติม

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 6 วันที่ 9 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ