อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 7 วันที่ 12 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 7 วันที่ 12 มี.ค. 59

วันนี้แพรขาวพาชมพูมาเดินห้างแบบโลตัส ระหว่างที่เลือกซื้อหนังสือ ชมพูเห็นมุมขายตุ๊กตาก็เดินเข้าไปดูด้วยความอยากได้ มีชายฉกรรจ์สองคนจับตามองอยู่ พอแพรขาวหันมาไม่เห็นลูกก็ตกใจวิ่งหาลนลาน ชมพูกลับมาที่แผงหนังสือไม่เห็นแม่ก็ตกใจมองหารอบตัว

ชายสองคนเข้ามาหาอ้างจะพาไปหาแม่ ระหว่างนั้นแพรขาวกำลังแจ้งประชาสัมพันธ์ประกาศเรียกชมพู พอหนูน้อยได้ยินชื่อตัวเองก็ชะงักบอกชายทั้งสองว่าเสียงนั้นเรียกตน ชายทั้งสองเห็นท่าไม่ดีก็อุ้มชมพูจะพาออกไปขึ้นรถ หนูน้อยจึงดิ้นร้องไห้ รปภ.เข้ามาดู ชายทั้งสองอ้างว่าลูกร้องจะเอาของเล่น อายเขาจึงจะพากลับ ...ขณะเอาเด็กขึ้นรถ สาโรจน์โผล่มาสั่งให้ปล่อยเด็ก ทั้งสองเห็นสาโรจน์ก็จำได้ รีบบอกว่าคุณนายแถบทิพย์สั่งให้ตนมาเอาหลาน



“จริงเหรอ...ใครใช้พวกแกมากันแน่” สาโรจน์ ไม่เชื่อ

ชายทั้งสองไม่รู้จะทำอย่างไรจึงเข้าชกสาโรจน์ แต่แล้วกลับสู้เขาไม่ได้ ต้องหนีเตลิดกันไป สาโรจน์พลาดกระแทกพื้นข้อศอกแตก แต่ก็ยังรีบเข้ามาหาชมพูถามจำตนได้ไหม หนูน้อยพยักหน้าแต่ยังร้องไห้จะหาแม่ เขาจึงพามาหาแพรขาวที่ประชาสัมพันธ์ เธองงเขามาได้อย่างไร

สาโรจน์ยอมรับว่าเขมินีให้ตามดูชีวิตประจำวันของเธอ นับว่าโชคดีที่ทำให้ช่วยชมพูไว้ได้ แต่แพรขาวหาว่าเป็นแผนการของเขา สาโรจน์บอก “สองคนนั่นเคยทำงานที่บริษัทจริง แต่ออกไปนานแล้ว โอเค คุณมีสิทธิ์จะคิดแบบนั้น แต่ผมขอบอกว่าคุณเขมกับผมไม่รู้เรื่องจริงๆ”

แพรขาวพึมพำว่าคุณย่าก็ไม่น่าจะทำ สาโรจน์ว่า มีเพียงคนเดียวที่ทำได้ ชมพูโพล่งขึ้น...คุณพ่อ...ทั้งสองสะดุ้ง ชมพูบอกต่อว่าพ่ออยากให้ตนไปอยู่ด้วย แต่ตนไม่ไปตนจะอยู่กับแม่ ตนไม่ทิ้งแม่เด็ดขาด สาโรจน์อึ้งกับความรักของสองแม่ลูก

พัสกรอารมณ์เสียฟังลูกน้องทั้งสองกลับมาหลอกว่าไม่มีโอกาสเข้าใกล้ชมพูได้เลย เพราะแพรขาวอยู่ใกล้ชิดตลอด และที่พวกตนหน้าบวมเพราะเดินชนเสา แต่จะหาโอกาสเอาตัวชมพูมาให้ได้ ทั้งสองขอเบิกค่ารถเพิ่ม พัสกรจำต้องจ่ายเพราะเชื่อคนง่าย

สาโรจน์กลับมารายงานเขมินี เธอโมโหที่น้องชายจะทำเสียเรื่องอีก ทำแบบนี้ไม่รู้เลยหรือว่าเด็กเสียสุขภาพจิตหมด แล้วฉุกคิดอาจพลิกวิกฤติเป็นโอกาสได้ ถ้าแพรขาวเห็นสาโรจน์เป็นฮีโร่ ก็จะง่ายกับการตกลงเงื่อนไข พลันเห็นแผลเลือดซึมที่ข้อศอกสาโรจน์ เขมินีรีบเอายาจะใส่ให้ แต่เขาชิงดึงมาขอใส่เอง เธออึ้งรู้สึกเสียหน้าที่แสดงความห่วงใยมากไป

แพรขาวกลับบ้านจุดธูปนำกุหลาบขาวมาไหว้ศาล และกล่าว “คุณวินท์คะ นับวันฉันยิ่งมีปัญหาซับซ้อนมากขึ้น แต่บางเรื่องฉันคงจะขอให้คุณช่วยไม่ได้ ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือฉันหลายอย่าง ถ้าฉันตอบแทนอะไรคุณได้ เช่น...ถ้ามีวิธีไหนที่เราจะช่วยกัน หาทางให้คุณออกไปจากที่นี่ได้ ได้ไปสู่ที่ชอบๆ ฉันก็จะพยายามทำให้ได้นะคะ”

ไรวินท์ปรากฏตัวหลังจากที่เธอเดินกลับเข้าบ้าน เขารับรู้ถึงมิตรภาพที่เธอมีให้....ตกดึก แพรขาวนั่งทำงาน หยิบนามบัตรสาโรจน์มาดู ชั่งใจจะตกลงตามที่เขาแนะนำดีหรือไม่ แต่แล้วก็ชะงักเก็บไว้ก่อน เสียงเปียโนดังขึ้น แพรขาวยิ้มดีใจรีบไปล้มตัวนอน

เสียงเปียโนคืนนี้ดูหนักหน่วงทำนองปลดปล่อยอารมณ์ แพรขาวเดินมา เขาถามมีเรื่องอะไรหนักใจ เธอบอกเปล่า เขาท้วง “ถ้าตอบว่าเปล่าก็แสดงว่ามีเรื่องอยู่เต็มอก เรื่องหนูชมพูรึ”

แพรขาวว่าตนพอจัดการได้ แค่ขอเวลาคิดทบทวนสักหน่อยแล้วขอบคุณ ไรวินท์ฉงน เธอบอก “ก็ขอบคุณที่เป็นห่วงไงคะ คุณทำให้ฉันนึกถึงพ่อแม่ ถ้าท่านยังอยู่ คงถามเหมือนคุณ”

“แพรขาว...เธอคือคนที่มีตัวคนเดียวจริงๆด้วย”

“พ่อแม่ฉันที่เสียไปตั้งแต่ยังเรียน ไม่ยักเคยมาให้เห็นแบบคุณบ้างเลย หรือท่านคงไปสวรรค์แล้วนะคะ...สวรรค์มีจริงไหมคะ” แพรขาวมองไปบนท้องฟ้าเศร้าๆ

ไรวินท์มองด้วยความสงสารไม่ตอบอะไร แพรขาว ยักไหล่หันมาเปลี่ยนเรื่อง ตกลงเขาทำอย่างไรต่อเรื่องมาลาตี...ไรวินท์พูดติดตลกว่า ตนต้องทำตัวเป็นสายลับเข้าไปสืบข่าวที่บ้านสุดสวาท แพรขาวขำก่อนจะเข้าไปดูเรื่องราวในอดีตของเขาต่อ

ไรวินท์เอาแผ่นเสียงมาฝากสุดสวาทอ้างให้เธอฟังจะได้คลายความร้อนใจได้บ้าง หญิงสาวบอกได้ทำพินัยกรรมเสร็จแล้ว ครูใหญ่โรงเรียนเก่าของตนจะมาร่วมเป็นพยาน ไรวินท์แอบวิตก แต่พอเข้ามาอยู่ต่อหน้าคุณหลวง สุดสวาทกับแม่พยายามจับมือท่านให้เซ็นชื่อ

แต่ท่านก็ปล่อยปากกาทิ้งไม่ยอมเซ็นจนสองแม่ลูกเหนื่อยใจ ไรวินท์แอบเบาใจที่ไม่สำเร็จ หาข้ออ้างว่าคุณหลวงอาจจะอยากพบหน้าลูกๆทุกคนพร้อมหน้า สุดสวาทหน้าเสีย เผลอออกอาการโมโห

“แยกย้ายแตกกระสานซ่านเซ็นขนาดนั้น กว่าจะตามตัวเจอ อาการคุณพ่อจะทรุดไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่ทราบ เห็นจะไม่ทันกาล”

“เอ...แต่มีน้องสาวของคุณคนหนึ่งที่อยู่พระนครไม่ใช่หรือครับ รีบเรียกตัวมาน่าจะได้”

สุดสวาทโพล่งออกมาว่าลูกเมียน้อย แล้วปัดว่าไม่ได้ อ้างสองแม่ลูกนี้ร้ายกาจ ทั้งงกทั้งโลภ เธอเล่าว่าพ่อหลงเมียน้อยมาก ทุ่มเทให้หมด หาเงินได้กี่หมื่นกี่แสนก็ทุ่มไปให้ ไรวินท์ให้เห็นแก่อาการป่วยของคุณหลวง ท่านป่วยขนาดนี้จะหยิบยื่นเงินให้อีกได้อย่างไร

“พวกมันมีวิธีค่ะ เหมือนกับที่มันไปเป่าหูญาติพี่น้องของดิฉันทุกคนไม่ให้ยอมมาลงชื่อในพินัยกรรมไงคะ พวกนั้นก็บ้าสิ้นดีหลงเชื่อมันไปหมด”...

ค่ำวันเดียวกัน ไรวินท์แวะมาส่งข่าวมาลาตีที่บ้าน เธอเสียใจมากและถามอาการของพ่อ คร่ำครวญตนวาสนาน้อยไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าพ่อครั้งสุดท้าย ไรวินท์เอื้อมมือไปอยากปลอบแต่ยับยั้งเอาไว้ได้

ooooooo

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 7 วันที่ 12 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ