อ่านละครวัยแสบสาแหรกขาด ตอนที่ 7 วันที่ 15 มี.ค.59

อ่านละครวัยแสบสาแหรกขาด ตอนที่ 7 วันที่ 15 มี.ค.59

“ถ้าคุณไม่ให้มินนี่กลับเข้าโครงการ ผมจะแถลงข่าวเปิดเผยกับทุกคนว่าผมเป็นพ่อมินนี่ เป็นอดีตสามีของคุณ และผมเป็นเกย์!! ความผิดพลาดที่คุณไม่อยากให้สังคมรู้อดีตนางเอกมากฝีมือที่ใครๆก็หมายปอง สุดท้ายพลาดมาแต่งงานกับเกย์”

เป็นไม้ตายที่ทำให้พีรดาต้องยอมให้มินนี่เข้าโครงการด้วยความเจ็บใจ

ภูทองกับดุจฤทัยขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ดุจฤทัยไม่ยอมให้โชกุนเข้าโครงการ แต่ภูทองต้องการให้เข้า เมื่อโต้เถียงกันไม่ลงเอย ภูทองตัดสินใจโทรศัพท์บอกทรายว่าดุจฤทัยอยากให้โชกุนกลับเข้าโครงการมาก และเอกสารยินยอมพร้อมแล้วให้เมสเซนเจอร์มารับได้เลย พอวางสายภูทองก็หน้าเครียด ตัวเองไม่อยากโกหก แต่เพื่อลูกมันจำเป็นต้องทำ!!



ปิดเทอมแล้ว เด็กๆดีใจมาก แต่เป็นเวลาที่ครูต้องทำงานหนัก ไหนจะต้องตรวจข้อสอบ ประกาศผล ทำสมุดพก ฯลฯ ส่วนทรายก็ต้องตามเก็บข้อมูล ประเมินพฤติกรรมของเด็กแต่ละคน เวลาเปิดเทอมง่ายกว่าเพราะเด็กทุกคนต้องมาโรงเรียน แต่ปิดเทอม เด็กห้าคน ดีที่บางคนมาคุยที่โรงเรียน ปาล์มถามว่าใครบ้าง พอทรายบอกว่าหวายกับตังเม ปาล์มพยักหน้ารับรู้...

ooooooo

คืนนี้นวลสราญเข้าไปนั่งที่ปลายเตียงห้องนอนตังเม บอกว่าพรุ่งนี้ให้ตื่นแต่เช้า คุณพ่อจะมารับไปงานเลี้ยง ตังเมนั่งกอดอกเฉย

“ไม่ดื้อกับคุณพ่อนะลูก พ่อให้ทำอะไรก็ต้องทำ แม่เตรียมชุดไว้แล้ว เมใส่แล้วจะต้องน่ารักมากๆเลย”

นวลสราญพยายามหว่านล้อม แต่ตังเมไม่อิน หันมองหน้าแม่ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า

“แม่ ทำไมแม่ต้องยอมพ่อทุกเรื่อง”

นวลสราญบอกว่าไม่อยากทะเลาะกับพ่อต่อหน้าลูก ยอมได้ก็ยอมไป เรื่องไปงานเลี้ยงไม่ใช่เรื่องใหญ่หว่านล้อมว่า

“รู้จักคนในสังคมของคุณพ่อไว้ โตขึ้นก็ต้องเข้าไปทำงานกับเขา มันเป็นธุรกิจกงสี แค่เมแต่งตัวสวยๆ แล้วไปออกงาน ลูกคนอื่นๆเขาก็ทำกัน” ตังเมติงว่าคนอื่นเขาเป็นลูกเมียหลวง “จะลูกเมียไหนก็ลูกพ่อทั้งนั้น เมอยากได้อะไรพ่อให้ทุกอย่าง เมอย่าน้อยใจไปเลย นอนนะ แล้วก็ตื่นมาเป็นเด็กดี ไม่สร้างปัญหาให้พ่อเขานะ” นวลสราญยิ้มอ่อนโยนแล้วจะออกไป

“ถ้าให้แม่เลือกระหว่าง ‘พ่อ’ กับ ‘เม’แม่จะเลือกใคร?” ตังเมถามนิ่งๆ นวลสราญสะอึก บอกโดยไม่หันมองว่า

“นอนเถอะลูก อย่าคิดมากเลยนะ”

พอนวลสราญออกไปและปิดประตู ตังเมน้ำตาไหลเป็นทางบนใบหน้าที่เรียบเฉยและเหม่อลอย รู้สึกวังเวงเหลือเกิน

รุ่งเช้า นวลสราญไปบอกตังเมว่าพ่อมารับแล้ว ปรากฏว่าตังเมหายไป ชัยภูมิตวาดถามว่าหายไปไหน นวลสราญไม่รู้ ก็ด่าว่าทำไมไม่รู้ วันๆอยู่แต่บ้านดูลูกคนเดียวก็ทำไม่ได้ ตามใจเสียจนเสียคน ชัยภูมิคาดว่าตังเมคงอยู่แถวนี้แหละ คงแค่อยากปั่นหัวตนเล่นเท่านั้น พอนวลสราญร้องไห้ก็ตะคอกว่า

“เอาเวลาบีบน้ำตาไปตามหาลูกสิ เจอแล้วก็กักตัวมันไว้อย่าให้มันหนีอีก ปิดเทอมนี้ฉันจะเอามันไปอยู่บ้านใหญ่ ให้บ๊วยอบรมแทนเธอ! แล้วไม่ต้องบอกมันนะ อย่าให้มันรู้ตัว เด็กคนนี้ต้องเอาไปดัดนิสัยเสียให้เข็ด!!!”

นวลสราญไม่รู้จะไปหาตังเมที่ไหน พลันก็นึกถึง ทราย โทรศัพท์ถาม ทรายบอกว่าตังเมก็ไม่ได้อยู่กับตน แต่ทรายก็จะช่วยตามหาให้ ถ้าได้เรื่องก็จะโทร.บอกทันที ขณะกำลังเครียดนั้นทรายก็ได้รับโทรศัพท์จากกร เธอรับสายอย่างตื่นเต้น

“ค่ะท่านรอง...หะ!!!ตังเมอยู่ที่ไหนนะคะ!”

ooooooo

ตังเมไปที่ห้องศิลปะของโรงเรียน ไปนั่งก้มหน้าวาดรูปในสมุดอย่าโดดเดี่ยว เหงาๆ กรในชุดลำลอง เดินเข้าไปเบาๆ เดินเลี่ยงไปนั่งอีกมุมหนึ่งเงียบๆ ตังเม เหลือบมองนิดหนึ่งแล้ววาดรูปต่อ

กรนั่งอึดใจเดียวก็พูดเหมือนคุยกับเพื่อน...เล่าถึงตอนตนถูกส่งไปเรียนเมืองนอกตอนนั้นอายุเท่าตังเม ไปไกลมาก อยู่คนเดียวไม่มีเพื่อน ตอนนั้นตนก็มีหลุม หลบภัยแบบนี้แหละ แต่เป็นห้องดนตรีไม่ใช่ห้องศิลปะ

กรยังคงพูดไปเรื่อยๆ ตังเมก็วาดรูปไปเหมือนไม่สนใจฟัง ขณะนั้นทรายวิ่งมาถึงหน้าห้อง เธอชะงักเมื่อได้ยินเสียงกรดังออกมา...

“ครูคิดถึงพ่อแม่ แต่ทำอะไรไม่ได้ ก็เลยเล่นเปียโน... เหมือนตังเม...”

“เหมือนตรงไหน เมไม่ได้เล่นเปียโนซะหน่อย”

ทรายชะงักดีใจที่ตังเมยอมพูดด้วย นึกชม “ท่านรองนี่ไม่ธรรมดา...”

เมื่อตังเมเปิดใจยอมพูดด้วย กรหัวเราะ เปรียบเทียบตนมาเล่นเปียโนก็เหมือนกับที่ตังเมมาวาดรูป แต่ตอนนั้นตนไม่มีใคร แล้วถามหมายให้ตังเมคุยด้วยว่า “แล้วตังเมมาอยู่ที่นี่คนเดียวทำไม คุณพ่อคุณแม่รู้ไหมว่าอยู่ที่นี่”

ตังเมไม่พูด กรพูดเองเออเองว่าไม่บอกก็ไม่เป็นไร ชวนว่าคราวหน้าจะมาอีกให้บอก ครูจะเปิดไฟเปิดแอร์ไว้ให้ จะเตรียมสี เตรียมกระดาษไว้ให้ด้วย ตังเมรู้สึกดี ความรู้สึกปิดกั้นหมางเมินลดลง ทรายฟังกรพูดแล้วอมยิ้ม...“น่ารักนะ”

กรลุกขึ้นพูดสบายๆ “วันนี้อยากจะกลับเมื่อไหร่ก็บอกครูแล้วกัน จะได้ให้ครูทรายไปส่ง ครูทรายเข้ามาได้แล้ว” ทรายงงว่าเขารู้ได้ยังไง ส่วนตังเมพอได้ยินชื่อครูทรายก็เงยหน้ามอง ทรายจึงโผล่เข้าไปยิ้มทัก

“สวัสดี มาอยู่ที่นี่เอง คุณแม่เพิ่งโทร.หาครูเมื่อกี๊นี้เอง เป็นไงวาดได้กี่รูปแล้ว อยากจะกลับบ้านหรือยัง”

“กลับก็ได้” ตังเมมองทรายด้วยสายตาเป็นมิตรพยักหน้าให้ ทรายมองหน้ากรยิ้มให้กัน แล้วบอกตังเมว่าเดี๋ยวครูไปส่ง ตังเมม้วนกระดาษวาดรูปหลวมๆ เดินไปยื่นให้กรบอกว่าของครูค่ะ แล้วเดินไปกับทราย

กรคลี่ม้วนกระดาษออกดู เป็นรูปเด็กเล่นเปียโนมืดๆเหงาๆ แต่สวยงาม กรพึมพำทึ่ง

อ่านละครวัยแสบสาแหรกขาด ตอนที่ 7 วันที่ 15 มี.ค.59

ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด บทประพันธ์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล/กุศลิน เมฆวิภาต/ชญานิน/สายขิม/วาณี/กัลยาณมิตร
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด กำกับการแสดงโดย ศุภฌา ครุฑนาค
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน โปรดักชั่น จำกัด
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด ควบคุมการผลิตโดย ณิธิภัทร์ เอื้อวัฒนสกุล
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด เริ่มออกอากาศตอนแรกใน วันเสาร์ที่ 5 มี.ค.59 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ