อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8 วันที่ 15 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8 วันที่ 15 มี.ค. 59

“นังแพรขาว นี่มันจะทำหยิ่งเรื่องเยอะไปถึงไหน เสนอเงินฟาดหัวไปกี่รอบต่อกี่รอบก็ไม่เอา”
“ลูกชายแม่เก่งนะ หาสะใภ้มาให้สองคน ต่างกันลิบไปคนละขั้ว คนหนึ่งก็คอยแต่จะล้างผลาญเงินผัว ไม่หยุดไม่หย่อน อีกคนก็เชิดหยิ่งในศักดิ์ศรี ทรนง เงินทองไม่สนยอมลำบากอยู่ได้”
“นั่นสิ โอ๊ย แต่แม่คิดถึงหนูชมพูใจจะขาดแล้วนะ”
“ที่จริง ข้อเสนอของคุณแพรขาวก็ไม่มีอะไรมากเกินไปเลยนะครับ ถ้าท่านจะลองพิจารณารับข้อเสนอของเธอดู เรื่องทุกอย่างก็อาจมีทางไปต่อได้”

สาโรจน์กับเขมินีมองมาที่คุณนายแถบทิพย์รอการตัดสินใจ
“แต่...เรื่องที่จะไม่ให้เจ้ากรไปด้วยนี่ เกิดกรมารู้เข้าทีหลัง ไม่มาฉีกอกแม่ตายเหรอ”


เสียงพัสกรดังเข้ามาจากด้านนอก “เซ็ง โว้ย...”
คุณนายแถบทิพย์เรียกชื่อลูกเบาๆ ด้วยความเกรงใจ “กร...”
พัสกรเข้ามาที่ห้องรับแขก ที่ทุกคนนั่งคุยกันอยู่ “อ้าว พี่เขม ..ไอ้เจ้าทนายก็อยู่ด้วยเหรอ”

พัสกรดึงแขนสาโรจน์ลากมาอีกมุมนึงอย่างร้อนรน “ตกลงว่าไงคุณทนาย พอจะสามารถหาหลักฐานชั่วๆเรื่องที่มันคบชู้ได้บ้างไหม นังเมียเก่าผมน่ะ มันจะแพ้คดีใช่ไหม ถ้าเจอตัวไอ้ผู้ชายที่ชอบมั่วกับเมียชาวบ้าน ก็ฟ้องมันไปหนักๆ เลยนะ จัดไปให้เต็มที่ หญิงก็ร้าย ชายก็เลว”
คุณนายแถบทิพย์ เขมินีตามมา ได้ยิน มองหน้ากัน
เขมินีพูดเบาๆ “หญิงก็ร้าย ชายก็เลวเหรอ ..ชั้นมีหลักฐานเพียบเลยล่ะ หึๆ”
คุณนายแถบทิพย์กระซิบ “ใช่..แต่ไม่ใช่เมียหลวงนะ ที่มีชู้ แต่เป็นเมียน้อยแกตังหาก ไอ้ลูกโง่”
สาโรจน์มองพัสกร อึดอัดใจ “ผมจะพยายามทำให้ทุกฝ่ายพอใจมากที่สุดครับ คุณเองก็อย่าทำอะไรไม่ปรึกษาใครก็แล้วกัน”
พัสกรผงะ ท่ากร่าง เอาเรื่องทันที “มึงหมายความว่ายังไง”
“คุณพัสกร”
เขมินีเห็นท่าไม่ดี รีบเข้าไปขัดจังหวะ “สาโรจน์...เธอต้องไปประชุมแทนชั้นบ่ายนี้ ใกล้เวลาแล้วนะ”
“อ่อ ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” สาโรจน์หันไปบอกคุณนายแถบทิพย์ “หากท่านพิจารณายังไงแล้ว บอกผมได้เลยนะครับ เดี๋ยวผมจะดำเนินการให้”
พัสกรอยากรู้ “เรื่องอะไร“
คุณนายแถบทิพย์เร่ง “รีบๆ ไปเถอะสาโรจน์”
“ถามว่าเรื่องอะไร” สาโรจน์เดินออกไป พัสกรโมโห “อ้าว ไอ้นี่ ถามแล้วไม่ตอบ เดี๋ยวพ่อเตะให้สักป้าบ”
“กร..แม่มีเรื่องขอร้อง”
“อะไรครับ”
คุณนายแถบทิพย์กลั้นใจพูด “แม่อยากเอาน้องท้อปไปตรวจดีเอ็นเอ”
“ฮะ??..ตรวจดีเอ็นเอ”
คุณนายแถบทิพย์สบตาเขมินีที่มองกลับมาให้กำลังใจ แล้วมองที่พัสกร พัสกรมองหน้าแม่ด้วยความประหลาดใจ

สาโรจน์ขับรถไปด้วย ใส่หูฟังคุยโทรศัพท์กับแพรขาวไปด้วย “คุณแพรขาวครับ ผมเรียนให้ท่านทราบแล้วนะครับ”
แพรขาววางโทรศัพท์ลง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ หันกลับไป ก็พบไรวินท์นั่งมองอยู่
“เรียบร้อยแล้วหรือ”
“ค่ะ ที่เหลือ ก็รอทางนั้น ตัดสินใจ”
ไรวินท์คิดๆ แล้วตัดสินใจบอก “หาโอกาสทำบุญบ้างนะแม่หนู”
“คะ???”
“บุญกุศลจะได้หนุนนำให้เธอพบเจอแต่สิ่งดีๆ และคุ้มครองเธอจากสิ่งร้ายๆ”
“นั้นสิ ช่วงนี้ ยุ่งๆ จนลืมไปเลย นี่สวดมนต์ฉันก็เริ่มสวดแบบย่อแล้วนะคะ”
“เธอยังต้องเจออะไรอีกมาก สร้างบุญสร้างกุศลไว้เถิด หากไม่เหลือบ่ากว่าแรง”
แพรขาวทำหน้าฉงน เชิงถาม ไรวินท์มองนิ่ง ไม่พูดต่อ แพรขาวงอนไม่ถามก็ได้
พัสกรหัวเราะเยาะๆ แบบไม่เชื่อถือ มองเอกสารในมือคุณนาย คุณนายแถบทิพย์ยื่นใบยินยอมให้ตรวจดีเอ็นเอไปให้พัสกร “ว่าไงละ..กร เซ็นชื่อในเอกสารยินยอมให้ตรวจดีเอ็นเอนี่สิ”
“นี่พวกแม่กับพี่เขม ดูหนัง ดูข่าวดารา มากไปไหมครับ”
เขมินีประชด “ดูหน้าลูกแกนี่แหละ แกมันบ้า เป็นกาที่คอยเลี้ยงลูกกาเหว่าอยู่ได้”
“เอาๆ เข้าไป น้องท้อปนี่ ลูกผมร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ”
คุณนายแถบทิพย์หว่านล้อม “แต่ไปลองดูก็ไม่เสียหายอะไรนี่กร”
พัสกรคิด สักครู่
เขมินีเร่ง “ว่าไง ไอ้กร”
“พูดกับน้องดีๆ สิยัยเขม”
เขมินีหมั่นไส้ “นี่ พ่อคุณ..พ่อมหาจำเริญ..ขอร้องเถอะ..แม่ขออะไรก็ทำเพื่อแม่บ้างได้ไหม”
“ก็ได้ครับ” เขมินีกับคุณนายแถบทิพย์โล่งใจไปเปลาะ “แต่มีเงื่อนไขครับ...แม่ต้องเปลี่ยนรถใหม่ให้ผม “
คุณนายแถบทิพย์ตกใจ “อะไรนะ ก็เพิ่งเปลี่ยนไปหยกๆ”
“ก็มันตกรุ่นแล้ว ให้ลูกขับรถเชยๆสู้รถเพื่อนๆไม่ได้ แม่ไม่อายเหรอ”
เชมินีหงุดหงิด “เกี่ยวกันยังไงเนี่ย แก ไอ้กร”
พัสกรอ้อน “นะๆ แม่นะ”
“แต่มันคันละเป็นสิบล้านเลยนะลูก”
“งั้นกรฉีกเอกสารนี่ทิ้งไปดีกว่า”
“อ่ะๆ ยอมแล้ว ยอมๆๆ”
พัสกรยิ้มแล้วก้มหน้าก้มตาลงนามในเอกสารยินยอม เขมินีมองอย่างระอา

ดิวกรี๊ดดังลั่น เมื่อได้ยินที่พัสกรบอก “ดิวไม่ยอม ใครหน้าไหนก็มาเอาลูกดิวไปไหนไม่ได้”
“เหอะน่า ไม่มีอะไรหรอก”
“คุณนายเจ๊แม่กับพี่เขมทำแบบนี้ มันหยามกันชัด ๆ”
“เขาก็แค่สงสัย”
“บ้ากันไปใหญ่แล้ว ไม่อยากอยู่ร่วมกับคนบ้าแล้วโว้ย”
ดิวเดินออกไปจากห้อง พัสกรเดินตามออกไป “ดิว จะไปไหน ดิวๆ”

ดิวเดินดุ่มๆ มา กระชากน้องท้อปไปจากประไพที่กำลังป้อนนม“เอาลูกของฉันคืนมา “
คุณนายแถบทิพย์ไม่พอใจ “อะไรกันๆ เด็กกำลังกินนม ไม่เห็นเหรอ”
“บ้านนี้มันมีแต่คนสาระแน”
“อะไรนะ” คุณนายแถบทิพย์จเป็นลม
ประไพขัดขึ้น “คุณดิว..คุณกำลังอารมณ์ร้อน ให้ฉันดูแลคุณท้อปให้ดีกว่า”
“มันใช่เรื่องของแกไหม นังแก่” ดิวจงใจกระทบคุณนายแถบทิพย์
“นี่ จะพูดจะทำอะไร ก็ให้นึกถึงหัวหงอกหัวดำเอาไว้บ้างนะ”
พัสกรเข้ามาดึงๆ ดิวไว้ “ดิว พอเถอะ ไปๆ กลับห้อง”
“ดิวไม่กลับ พวกหงอกไม่อยู่ส่วนหงอก แก่ไม่อยู่ส่วนแก่ ชอบสาระแนจับผิดชาวบ้าน ดิวไม่นับถือพวกมันทั้งนั้น แล้วจะไปเกรงใจพวกมันทำไม”
ประไพสวน “คุณดิว มากไปแล้วนะ กล้าดียังไงมาว่าคุณท่านแบบนี้”
“อ้าวเหรอ ฉันว่าเหรอ ไม่ยักรู้ ฉันไม่ได้เอ่ยชื่อสักหน่อย”
“กลับดิว หรือจะออกไปเที่ยว ไปไหม เดี๋ยวพาไป”
ดิวตรงไปเอาน้องท้อปมาจากประไพจนได้ “รังแกกันขนาดนี้ อีดิวไม่ยอมแล้วโว้ย ถ้าใครหน้าไหนจะเอาลูกฉันไปตรวจดีเอ็นเออะไรบ้าๆ บอๆ เราก็ไม่ต้องมายุ่งกันอีก ลูกคนเดียว ฉันเลี้ยงได้” ดิวอุ้มน้องท้อปออกไปลิ่วๆ
พัสกรเดินตาม“ดิวๆ จะไปไหน ดิว”
“ไปไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่ ถ้าพี่กรยังอยากมีฉันกับลูก พี่กรต้องพาฉันไปอยู่ที่อื่น”
“ตากร อย่าให้มันเอาตาท้อปไป ตากร” คุณนายแถบทิพย์จะเป็นลม
“ว้าย คุณท่าน คุณท่านขา หายใจลึก ๆก่อนค่ะ”

เขมินีอยู่ในชุดออกกำลังกาย เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขมินีไปรับ “ว่าไงประไพ โทรมาดึกป่านนี้ อะไรนะ!”

ที่คอนโดเทน ดิวเดินอุ้มน้องท้อป มองไปรอบๆ ห้อง “ห้องพักใจ๊ได้เน่อ”
เทนเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ “ถูกใจตั๋วก่อ?” เทนมานั่ง กอดดิวและรูปหัวน้องท้อปเล่นไปมา ส่งเครื่องดื่มให้ดิว
“นังคุณเขม เปิ้นคงอกแตก เพราะแผนการของเปิ้น บ่สำเฮ็ด”
“แต่ก็อย่าเพิ่งประมาท ผัวน้องจะไว้ใจได้กา”
“ไม่ต้องห่วงหรอกปี้ พี่กรฮั่นน่ะ ดิวเอาอยู่”
พัสกรนอนบนโซฟา ด้วยความเมา รอบๆ ตัวเต็มไปด้วยขวดเหล้า ขวดเบียร์ พูดพึมพำ “ดิว..ไม่ต้องห่วง พี่จะปกป้องดิวเอง” พัสกรเหยียดขาออกไป กระป๋องเบียร์หล่นเกลื่อน
ประไพยืนปลงสังเวชอยู่มุมนึง “คุณกร..ตอนเล็กๆก็น่ารัก เป็นเด็กดีทุกอย่าง โตขึ้นก็เรียนหนังสือเก่ง จบขั้นปริญญา แต่ทำไมตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้..”

เช้าตรู่วันใหม่ แพรขาวกับชมพูช่วยกันตักบาตรหน้าบ้าน แพรขาวกรวดน้ำ เทจากแก้วลงบนดินใต้ต้นไม้ใหญ่จนหมด “อิทัง เม ญาตีนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย ข้าพเจ้าขอแผ่บุญกุศล ให้กับบรรพบุรุษ ทั้งอดีต ปัจจุบัน ทั้งที่กล่าวนามก็ดี ไม่กล่าวนามก็ดี เจ้าบ้านเจ้าเรือน เจ้ากรรมนายเวร จิตวิญญาณ สัมภเวสี ทุกท่านทุกองค์ ทั้งที่รู้จักหรือไม่รู้จัก ขอให้ได้ส่วนกุศลที่ข้าพเจ้าได้ทำบุญใส่บาตรนี้ด้วยเถิด”
แพรขาวจรดมือท่วมหัว มีชมพูคอยทำตาม แม่ลูกมองหน้ากันยิ้มแย้ม ต้นไม้ปลิวใบโปรยปรายลงมาอย่างสวยงาม

ที่เรือนเจ้าบ้านเจ้าเรือน ไรวินท์ยืนยิ้มข้างเรือน มองตามไปทางเรือนเล็ก
ที่สนามหญ้า แพรขาวกับชมพูกำลังช่วยกันถือของเดินกลับเรือนเล็ก
“คุณแม่ขา ทำไมเราต้องกรวดน้ำด้วยคะ”
“ทำบุญแล้ว ก็ต้องกรวดน้ำค่ะ เราจะได้อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลที่เราเพิ่งทำไปให้คนอื่นๆ ที่เรารัก”
“อ๋อ ทำบุญ กรวดน้ำ แล้วคนที่เรารักจะได้รับบุญด้วย ดีจัง“ แพรขาวเดินนำเข้าไปในบ้าน ชมพูถามต่อ “คุณแม่ขา แล้วคุณลุงจะได้รับไหมค่ะ”
แพรขาวหยุดเดิน หันมามองชมพู ก็เห็นไรวินท์ปรากฏตัวอยู่ข้างชมพูแล้ว “หนูก็ถามคุณลุงเองสิคะ”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8 วันที่ 15 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ