อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8/2 วันที่ 15 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8/2 วันที่ 15 มี.ค. 59

“อ๋อ ทำบุญ กรวดน้ำ แล้วคนที่เรารักจะได้รับบุญด้วย ดีจัง“ แพรขาวเดินนำเข้าไปในบ้าน ชมพูถามต่อ “คุณแม่ขา แล้วคุณลุงจะได้รับไหมค่ะ”
แพรขาวหยุดเดิน หันมามองชมพู ก็เห็นไรวินท์ปรากฏตัวอยู่ข้างชมพูแล้ว “หนูก็ถามคุณลุงเองสิคะ”
ชมพูหันไปมองตามสายตาของแพรขาวก็เห็น ไรวินท์ยืนอยู่ หล่อ เท่
“ได้สิลูก คุณลุงขอบใจมาก”
ชมพูหัวเราะยิ้ม ขำปลื้มใจ ไรวินท์กับแพรขาวมองหน้ากัน ขำชมพู
ที่หน้าต่างค่อยๆ เปิดแง้ม เสียงดังเอี๊ยดอ๊าด สายตาสีนวล มองไปที่ แพรขาว ชมพู ไรวินท์ ด้วยสีหน้านิ่ง “ฉันไม่รับส่วนบุญของแก นังแพรขาว“

โทรศัพท์ของแพรขาวดังขึ้น แพรขาว ที่หน้าจอเห็นเป็นชื่อของ สาโรจน์ ปรากฏขึ้น แพรขาวรับสาย “คุณสาโรจน์..เหรอคะ..เหรอคะ...”


แพรขาวมองหน้าชมพูนิดนึง เอามือลูบหัวด้วยความรักใคร่ “ค่ะ แพรตกลงตามนั้น” ไรวินท์กับชมพู มองแพรขาวอย่างสงสัย แพรขาวมองลูก แล้วทำหน้าแน่วแน่ เหมือนคนตัดสินใจอะไรได้ “ขอให้บุญรักษาเราสองคนแม่ลูกด้วยเถอะ..”
ห้องคุณนายแถบทิพย์ มีประไพรับใช้ใกล้ชิด สาโรจน์กำลังรายงานผลการเจรจากับแพรขาว “ผมบอกเขาไปแล้ว.. ว่าคุณท่านยอมรับเงื่อนไขของเขาทุกอย่าง..ดังนั้น..หากต้องการพบหลาน..คุณท่านก็ต้องพยายาม..ไม่ทำอะไรที่จะทำให้เขาไม่ไว้วางใจ..จะได้ไหมครับ”
“ไม่ได้ก็ต้องได้แล้วล่ะ..ในเมื่อคุณไปพูดแบบนั้นก่อนแล้วนี่ ว่าไงก็ต้องว่าตามกัน จะทำอย่างอื่นได้ยังไง...เรื่องไอ้เด็กกาฝากรอไว้ก่อนก็ได้ ตอนนี้ขอฉันมีความสุขก่อน.. ประไพ แกดีใจไหม เราจะได้เจอหน้าชมพูแล้ว”
“ดีจังค่ะ คุณท่านคะ ไพเองก็คิดถึงคุณหนูชมพูจะแย่อยู่แล้ว “
“ไปเชียวไปประไพ ไปเตรียมห้องของหนูชมพูให้สะอาดน่ะ อ่อ ที่นอนฉันว่ามันเก่าไปหน่อยแล้ว สั่งมาใหม่เลยดีกว่านะ”
“ค่ะ ดีค่ะ”
“คุณท่านครับ อย่าลืมเงื่อนไขของคุณแพรขาวสิครับ หนูชมพูจะยังไม่มาที่นี่นะครับ”
คุณนายแถบทิพย์กับประไพ มองหน้ากันเซ็งๆ “เบื่อนังสะใภ้ผู้แสนทระนงคนนี้จริงๆ” คุณนายแถบทิพย์บอกกับสาโรจน์ “ฉันไม่ลืมหรอกน่า”
คุณนายแถบทิพย์มีความหวังที่จะได้พบตัวชมพูหลานรักที่ไม่ได้พบกันมานานมาก

ห้องนอนของหนูชมพู ที่ปิดมานาน คุณนายแถบทิพย์นั่งอยู่เงียบๆ ไม่เปิดไฟ สักครู่ไฟปิดขึ้น คุณนายแถบทิพย์หันไป เห็นประไพเอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้
“ฉันนี่มันย่าคนจีนแบบดั้งเดิมจริงๆนะประไพ”
“คะ?”
“มีลูกชายก็รักลูกชายมากกว่า พอมีหลานก็อยากได้หลานผู้ชายมากกว่าอีก” ประไพนั่งฟังคุณนายแถบทิพย์ที่พูดไปเรื่อยๆ“หารู้ไม่ว่าที่มีอยู่น่ะ ดีมากที่สุดแล้ว “
“คุณท่าน...”
“ฉันมีหลานแค่คนเดียวแล้วประไพ ยายชมพูคือหลานของฉันคนเดียว“ คุณนายแถบทิพย์หยิบ รูปชมพูในกรอบที่ตั้งไว้ มากอดไว้ด้วยความรักและหวงแหน “ฉันจะไม่ยอมให้หลานของฉัน ต้องตกระกำลำบากอีกต่อไปแล้ว”
ประไพ คุณนายแถบทิพย์ ต่างน้ำตาซึม

เรือนแพรขาวกลางคืน เสียงเปียโนของไรวินท์ดังขับกล่อมตลอดเวลา ชมพูกำลังหลับใหล อมยิ้มนิด เหมือนเจ้าหญิงน้อย ๆ
แพรขาวนั่งกับพื้นผิงผนังห้องด้านหนึ่งจากด้านใน คุยกับไรวินท์ที่นั่งอยู่หลังผิงผนังด้านนอก “คุณว่าฉันทำถูกใช่ไหม”
“เธอตัดสินใจดีแล้วไม่ใช่เหรอ..ก็ต้องถูกสิ”
“ขอบคุณนะคะ ที่ไม่เบื่ออาการย้ำคิดย้ำทำ ปรึกษาแล้วปรึกษาอีกซ้ำๆซากๆของฉัน”
“ฉันดีใจนะ ที่เธอไว้วางใจ..ให้เป็นที่ปรึกษา..เพราะตั้งแต่ฉันเล่าเรื่องราวของฉันให้เธอฟัง ฉันก็คิดว่าเธอเหม็นขี้หน้าฉันมากขึ้นทุกทีๆเสียแล้ว”
“สารภาพว่า..จริงค่ะ ฉันผิดหวังในเรื่องส่วนตัวของคุณ... แต่เพื่อนแท้ย่อมต้องรับฟังเรื่องราวทั้งดีและร้ายของเพื่อนได้นี่คะ”
“ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่มีเพื่อนอย่างเธอ “
“เช่นกันค่ะคุณเทียดไรวินท์”
“ขอบใจมาก แม่หนู สำหรับบุญกุศลที่อุทิศมาให้วันนี้... เธอพักผ่อนเถอะ”
แพรขาวเดินมาที่ประตูด้านนอก โผล่หน้ามาหาไรวินท์ “แล้วคืนนี้ คุณจะไม่เล่าเรื่องราวของคุณให้ฉันฟังต่อเหรอคะ”
“ไม่ล่ะ พรุ่งนี้เธอมีเรื่องสำคัญต้องทำ เพื่อนแท้ย่อมต้องรู้ว่าตอนไหนควรทำอะไรให้เพื่อน..จริงไหม”
แพรขาวเผลอยิ้มให้กับความเจ้าเล่ห์ของไรวินท์ ไรวินท์โค้งให้แพรขาวเท่ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะหายตัวไป แพรขาวหันกลับมาที่ห้อง มองหนูชมพูที่กำลังหลับปุ๋ยอีกครั้ง

ที่ลานจอดรถหน้าเรือนยายเกสร แพรขาวนั่งที่เบาะคนขับ มีนลินที่นั่งคู่เบาะหน้า แพรขาวกับนลินหันมามองหน้ากัน พยักหน้า แล้วหันไปที่เบาะหลัง เห็นชมพูพยักหน้าให้ แล้วเอื้อมมือไปปิดประตูเบาะหลัง
“หวังว่าคุณแม่คงทำตามเงื่อนไขทุกอย่างที่พี่ขอ”
“ถ้าตกลงกันได้ก็ดีเลยนะพี่แพร ผลดีก็จะตกที่เจ้าตัวเล็กนี่ ไม่ใช่คนอื่น “
“อย่างที่พี่บอก ถ้าไม่ทำตามเงื่อนไขของเราแม้แต่นิดเดียว พี่จะพาลูกกลับทันที” นลินอึ้งไปนิดกับความเด็ดเดี่ยวแพรขาว แพรขาวสูดหายใจลึก “ทุกคน พร้อมไหม”
“พร้อมค่ะ”
“งั้น ลุย!”แพรขาวออกรถ

ที่หน้าร้านอาหาร สามสาวลงจากรถ มองไปป้ายร้านแบบลังเล สาโรจน์ยืนดูอยู่ รีบเดินออกมาต้อนรับ“สวัสดีครับ เราจองห้องไว้ด้านในครับ”
แพรขาว นลิน ยกมือไหว้ ชมพูเลยไหว้ตามด้วย สาโรจน์รับไหว้ และยิ้มให้นิด ๆ
“เรามาช้าไปหรือเปล่าคะ”
“ไม่เลยครับ มาก่อนเวลานิดหน่อย กำลังดี ทางฝั่งคุณท่านแถบทิพย์กำลังเดินทางใกล้ถึงแล้วครับ เราเข้าไปด้านในก่อนดีกว่า”
ทุกคนเดินเข้าไป เหลือชมพูที่รีบเตรียมเอารูปวาดของตัวเองมาดูให้แน่ใจ “เอามาให้คุณย่า “

แพรขาวจิบน้ำ นลินแอบแชทไลน์ สาโรจน์มองนาฬิกาแล้วมองไปด้านนอก ชมพูคอยจ้องที่หน้าประตูห้องตลอดเวลา ในมือถือรูปภาพวาดไว้อย่างมั่นคง
คุณนายแถบทิพย์ ก้าวเข้าไปในร้านอาหาร สาโรจน์ แพรขาว นลิน ชมพู ลุกขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อประตูเปิดออก เห็น คุณนายแถบทิพย์กับเขมินียืนนิ่ง
นลินกระซิบกับตัวเอง “มากันแค่สอง ตามเงื่อนไขเป๊ะ”
“มากันนานแล้วเหรอ แม่แพรขาว”
แพรขาวยกมือไหว้ “ไม่นานค่ะ คุณแม่”
คุณนายแถบทิพย์ เขมินี แพรขาว เผชิญหน้ากัน ในระหว่างที่กำลังอึ้งกันไปหมด ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ทันใด ชมพูเรียกขึ้น “คุณย่าขา!”
“หนูชมพู หนูชมพู..ลูก.. ไหนๆ มาหาย่าสิ”
ชมพูจะวิ่งไปหาแต่นึกได้ มองหน้าแพรขาวเชิงขออนุญาตก่อน
เขมินีมองเขม็ง กระซิบกับตัวเองเบาๆ “คงสั่งกันไว้ละสิ”
แพรขาวพยักหน้าอนุญาต ชมพูวิ่งไปหาคุณย่า หอมแก้มกันไปมา
“คิดถึงเหลือเกินหลานย่า ใจย่าจะขาดแล้วลูก ไหนดูสิ ไม่ได้เจอกันนาน หลานรักของย่าผอมลงไปบ้างหรือเปล่า ให้ย่าดูหน่อย”
ชมพูจะปีนไปกอดคอย่า แต่แถบทิพย์รับน้ำหนักไม่ไหว จะเซ แพรขาวกับเขมมินี เข้าไปประคอง
“ระวังค่ะ”
“แม่”
แพรขาว แถบทิพย์ เขมินี ชมพู อยู่ในสภาพเหมือนกอดกันกลม มองหน้ากันแบบเก้อๆ ทุกคนยังอึ้งๆ
จู่ๆ ท้องของชมพูก็ดังลั่น “อุ๊ย ขอโทษค่ะ ท้องของชมพูร้องเสียงดังจัง”
ทุกคนหันมายิ้มให้ชมพู บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น แพรขาวถอยออกมา
“ผมว่า เราทานอาหารกันก่อนดีไหมครับ แล้วค่อยคุยกัน”
นลินกระซิบกับตัวเอง “เป๊ง หมดยกทีหนึ่ง”
ที่หน้าศาล มีแจกันดอกกุหลาบขาวจัดใหม่ เพิ่งวางไว้ ไรวินท์ปรากฏตัวขึ้น แล้วมองไปที่เรือนแพรขาวที่ปิดไว้ จากนั้น ไรวินท์ก็หายตัวเข้าไป ในห้องของแพรขาว มองรูปของแพรขาวกับชมพูอย่างเป็นห่วง ภาพเหตุการณ์เมื่อเช้าก่อนแพรขาวพาลูกขึ้นรถ แทรกเข้ามาในความคิดของไรวินท์

แพรขาวเอาแจกันดอกกุหลาบมาวางที่หน้าศาล มีชมพูมาด้วย สองแม่ลูกยกมือไหว้ “คุณวินท์ขา อวยพรให้ฉันกับลูกด้วยนะคะ”
“คุณลุงไม่ต้องห่วงนะคะ ยังไงชมพูก็จะรีบกลับมาเล่นชิงช้ากับคุณลุงเหมือนเดิม” ชมพูทำท่ากระซิบกระซาบกับไรวินท์ “ห้ามให้ใครมาเล่นชิงช้าของชมพูนะคะ”
ไรวินท์เผลอยิ้มออกมานิด ๆ มองออกไปไกล “ฉันขออวยพรให้เธอสองคนสมหวังอย่างที่ตั้งใจนะ ชมพู แพรขาว“

แพรขาว ชมพู รู้สึกเหมือนมีลมพัดมาที่หน้าอ่อนๆ ทุกคนทานอาหารกันแบบเกร็งๆ
“นี่นลินค่ะ เป็นเพื่อนรุ่นน้องของแพร ทำงานที่เดียวกัน แล้วก็เป็นเจ้าของบ้านที่แพรกับชมพูไปขอเช่าบ้านอยู่ตอนนี้”
นลินยกมือไหว้ คุณนายแถบทิพย์กับเขมินี รับไหว้แกนๆ ไม่สนใจมากนัก คุณนายแถบทิพย์ไอเล็ก ๆ ขึ้นมา แล้วดื่มน้ำ ซับปาก
แพรขาวสังเกตมองๆเห็นคุณนายแถบทิพย์ดูอิดโรยและแววตาเหนื่อยๆ “คุณแม่..สบายดีไหมคะ”
“ไม่สบายเท่าไหร่หรอก เจ็บๆ ไข้ๆ ตามประสา แก่ตัวลงก็งี้ละ ชมพูมาหาย่าหน่อยสิลูก” คุณนายแถบทิพย์พยายามจะยกชมพูมาไว้บนตักแต่ยกไม่ไหว สาโรจน์เลยเข้าไปช่วยอุ้มให้ “ขอบใจมาก” คุณนายแถบทิพย์ถามหลานสาว “คิดถึงบ้านเราไหมลูก”
แพรขาวมองหน้านลิน แล้วมองไปที่คุณนายแถบทิพย์
ชมพูมองหน้าแม่อย่างเกรงใจ “ชมพู ชมพู..เอ่อ..”
“เธอเลี้ยงลูกได้ดีนี่แพรขาว ชมพูหน้าตาแจ่มใสดี เสียอย่างเดียวเอาเข้าไปเรียนโรงเรียนกระจอกๆ น่าเสียดาย”
นลินกำลังดื่มน้ำอยู่ ถึงกับสำลักคำพูดของเขมินีเบาๆ
“มันสะดวกดีค่ะ ไปรับส่งง่าย ชมพูกลับบ้านได้เร็ว ไม่เหนื่อย ครูดูแลดี ชมพูเข้ากับเพื่อนๆ ได้ดีด้วยค่ะ”
“คุณย่าขา อาเขมขา ชมพูมีเพื่อนเยอะแยะ ที่โรงเรียนของชมพูนะคะ คุณครูใจดีม้ากมาก”
สาโรจน์มองชมพูอย่างเอ็นดู “หนูชมพูมีอะไรจะให้คุณย่าดูด้วยไม่ใช่หรือครับ”
“จริงด้วย” ชมพูนึกได้ รีบวิ่งไปที่เก้าอี้ หยิบรูปมาให้คุณนายแถบทิพย์ดู
“อะไรลูก”
“ครูให้ชมพูวาดรูปค่ะ ชื่อรูปว่า ครอบครัวของฉัน” คุณนายแถบทิพย์ มองไปตามการชี้ของชมพู “หนูวาดรูปคุณแม่ คุณย่า คุณอา แล้วก็ป้าไพ ด้วยนะคะ คุณครูให้ชมพู 5 ดาวแน่ะ คุณย่าอยากได้ไหมค่ะ ชมพูให้”
“โถ แม่คุณอุตส่าห์คิดถึงย่า” คุณนายแถบทิพย์น้ำตาร่วง ดึงหลานมากอดแน่น เขมินีถึงกับน้ำตาซึมต้องแอบเช็ดน้ำตา
นลินกระซิบกับแพรขาว “สงสัยยกนี้ หนูชมพูจะชนะน็อค”
สาโรจน์ได้ยิน กระซิบตอบ “ชนะอย่างขาวสะอาดเลยล่ะครับ”
นลินสะดุ้ง มองสาโรจน์ ยิ้มแบบไม่แน่ใจ ว่าควรดีกับสาโรจน์ไหม สาโรจน์ยิ้มให้แบบซื่อๆ จริงใจ นลินตัดสินใจ ยิ้มให้แบบเป็นพวกเดียวกัน
บริกรยกของหวานออกมา เป็นผลไม้ และขนมเค้กชิ้นเล็กๆ คุณนายแถบทิพย์ป้อนเค้กให้ให้ชมพู “นี่ไง..ชมพู..สตรอเบอรี่ช้อทเค้กที่หนูชอบ.. เอ้อ แพรขาว...ฉันอยากจะให้ชมพูกลับบ้านบ้าง”
สาโรจน์กำลังคนกาแฟ ชะงักกึก มองคุณนายแถบทิพย์ ตกใจ
แพรขาวลุกทันที จะไปคว้ามือชมพูจากแถบทิพย์ “คุณสาโรจน์คะ นี่ไม่ได้อยู่ในเงื่อนไข”
“เอ้อ..คุณท่านครับ” สาโรจน์มองอย่างขอร้อง
“ฟังให้จบก่อนสิ...ฉันหมายถึง ให้เธอพาชมพูไปเยี่ยมฉัน เยี่ยมประไพเขาบ้าง ประไพกับชมพูเขารักกันมากนะ เธออย่าลืม”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 8/2 วันที่ 15 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ