อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 10 วันที่ 1 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 10 วันที่ 1 พ.ค.59

“วิธีที่ภรรยาของผมทำ ไม่ถูกต้อง...” อนุศนิยาชะงัก “ขอมือครับ“ อนุศนิยาแบมือไปตรงหน้า ศตวรรษเอาเจลบีบใส่บนฝ่ามือนุศ แล้วเค้าก็ล้างมือให้อนุศนิยา “เริ่มจากเอาเจลถูมือไปทั่วๆ ทำความสะอาดตามซอกนิ้วแต่ละนิ้วให้สะอาด เพราะตรงนี้คือแหล่งสะสมของเชื้อโรค” อนุศนิยาอึ้งๆที่ศตวรรษถูมือเธอไปมา หัวใจของอนุศนิยาเต้นแรง หน้าร้อนผ่าวไปหมด ศตวรรษยิ้มกวนที่แกล้งอนุศนิยาได้ “นอกจากมือสะอาดแล้ว รอบตัวก็ต้องสะอาดด้วยนะครับ ทีนี้ก่อนจะหยิบน้ำยาใดๆ ก็ตาม ให้นำแอลกอฮอล์มาเทลงบนโต๊ะ ประมาณเหรียญสิบบาท”

อนุศนิยาหยิบขวดแอลกอฮอลล์มาทำท่าจะเทไปบนโต๊ะ แต่เพราะกะไม่ถูกเลยเทพรวดลงไปเกือบครึ่งขวด ที่ศตวรรษตีมืออนุศนิยาดังเผี๊ยะ!!


อนุศนิยาตกใจ “ตีฉันทำไม!!”
“บอกให้เทแค่เหรียญสิบบาทพอ นี่คุณน่าจะเทไปซักร้อย”
ลูกแพร์แซว “สามีภรรยาเขาหยอกกันน่ะค่ะ ว่าแต่คุณนุศคะแค่สิบบาทพอนะคะ มือหนักอย่างนี้คุณระวังคุณหมอเลี้ยงไม่ไหวนะคะ “
ทุกคนในห้องขำ อนุศนิยาอายที่ต้องกลายมาเป็นตัวตลกให้ทุกคนเห็นแบบนี้
ศตวรรษอธิบายต่อ “หลังจากเทน้ำยาแล้ว ทุกคนต้องเอาผ้าหรือสำลีสะอาดๆ มาเช็ดแอลกอฮอล์วนที่โต๊ะจากจุดกึ่งกลางโต๊ะด้านในแล้ววนไปด้านนอก”
อนุศนิยาไม่เข้าใจเพราะไม่เคยทำมาก่อน
ลูกแพร์ชง “อ้าว... งงค่ะคุณหมอ แบบนี้ต้องวนยังไงคะ”
ศตวรรษรีบแกล้งอนุศนิยาด้วยการเข้ามาโอบตัวเธอจากด้านหลัง
“จะทำอะไร?”
“คุณบอกวันนี้อยากตัวติดกับผมไม่ใช่เหรอ..ใกล้แค่นี้พอมั้ย?” อนุศนิยาจะฝืนตัวออก แต่ศตวรรษจับไว้แน่น “ให้ความร่วมมือหน่อยคุณ คนไข้เขากำลังรอดูคุณอยู่!!”
อนุศนิยาเห็นคนไข้ที่นั่งยิ่งรอดูการสาธิตจึงจำต้องยอม ศตวรรษจับมือของอนุศนิยาเช็ดวนแบบวิธีที่ถูกต้องให้ทุกคนดูด้วยท่าทางใกล้ชิดสวีทหวานจนถูกใจทุกคนมาก อนุศนิยาหงุดหงิดมากที่รู้ว่าศตวรรษตั้งใจฉวยโอกาสต่อหน้าทุกคน
ลูกแพร์เย้า “ดีค่า... เช็ดจนมดตายทุกตัวแล้ว”
“หันไปหยิบถุงน้ำยาขึ้นมาเลยนะครับ ก่อนจะใช้ต้องตรวจสอบถุงน้ำยา ดูวันหมดอายุ ปริมาณ ดูว่ามีรอยรั่วไหม จากนั้นแกะสายน้ำยาออกมาด้วยมือ เอาตัวหนีบสีน้ำเงินหนีบสายของถุงน้ำยาไว้” อนุศนิยามึนตึ้บ ทำไม่เป็นเลย รีบหันไปมองศตวรรษ “แบบนี้นะครับ” ศตวรรษเข้าไปกอดอนุศนิยาแล้วช่วยจับมือของอนุศนิยาและหนีบให้ทุกคนดูอีก
ศตวรรษแกล้งชะโงกมาดูทำให้แก้มเฉียดกันจนทำให้อนุศนิยาหงุดหงิด แต่ถูกใจแม่ยกมาก ทำให้ทุกคนพากันเชียร์ ศตวรรษเอาสายน้ำจากถุงน้ำยามาแสดงให้ดูว่าจะต้องต่อกับสายทางช่องท้อง เขาก็โอบรอบเอวของอนุศนิยาและสาธิตการต่อสายน้ำยาเข้ากับที่ช่องท้องเหมือนอนุศนิยาเป็นคนไข้ ให้ด้วยท่าทางแนบชิดเป็นพิเศษทำให้อนุศนิยาจั๊กกะจี๊และอายคนมาก

อนุศนิยาหงุดหงิดหลังจากที่อบรมเสร็จ เธอโกรธที่กลับเป็นฝ่ายโดนแกล้งให้ขายหน้าต่อหน้าคนอื่น พอเดินกลับมาหน้าห้องก็เห็นคนไข้ทยอยมาร่ำลาศตวรรษ
คุณป้าคนหนึ่งมากับญาติ เอากระเช้าผลไม้มาให้ศตวรรษ ในกระเช้านั้นมีซองใส่เงินอยู่ด้วย “ขอบคุณคุณหมอมากที่ดูแลป้า ป้าไม่มีอะไรจะให้ นอกจากสินน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ”
ศตวรรษพอเห็นมีซองเงินอยู่ด้วยก็ลำบากใจที่จะรับ “ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว ไม่ต้องลำบากเลย”
“ถ้าไม่ได้หมอ ป้าแย่แน่ คุณหมออย่าเกรงใจ รับเอาไว้ เอาไปๆ”
อนุศนิยาได้ไอเดีย!ที่จะหักหน้าศตวรรษได้อีก จึงได้เดินเข้ามา “โธ่...คุณป้า ไม่เป็นไรเลยค่ะ ที่จริงไม่จำเป็นก็ได้” อนุศนิยาพยายามจะคืนตะกร้าให้
“คุณหมอดูแลป้าดีจริงๆ ป้าซึ้งน้ำใจ หนูโชคดีมากนะจ๊ะที่ได้หมอวรรษเป็นสามี”
“เกรงใจจังค่ะ คุณหมอก็ไม่ได้ลำบากอะไรมากมาย แค่มีแม่ต้องเลี้ยง มีหนี้ต้องผ่อน ทำงานอดหลับอดนอน ต้องขอบคุณมากนะคะที่คุณป้ากรุณาเข้าใจ” อนุศนิยาส่งตะกร้าผลไม้คืนให้แล้วรับมาแต่ซอง
ทั้งคนไข้ทั้งศตวรรษพากันเหวอที่อนุศนิยาคว้าเงินไว้หน้าตาเฉย ศตวรรษโกรธอับอายมากแย่งซองเงินคืนแล้วรีบส่งคืนให้ป้า “ขอโทษนะครับ” ศตวรรษรีบคว้าแขนอนุศนิยาแยกตัวเดินออกมาอย่างไว ป้ากับญาติยืนถือตะกร้า มองงง “นี่คุณทำอะไร?”
“ก็ช่วยให้คุณไม่ต้องทนลำบากสร้างภาพไง”
“ผมสร้างภาพตรงใหน”
“ถ้าอยากพิสูจน์ว่านายไม่ได้สร้างภาพ นายก็ต้องทำหน้าที่สามีที่แสนดีให้ฉันเห็นให้สมกับที่คุณป้าคนนั้นชม ว่าฉันโชคดีที่ได้นายมาเป็นสามี”
“ทำอะไร?”
“เลิกงานแล้วพาฉันไปช็อปปิ้ง!”

ที่ร้านรองเท้าหรูในห้าง อนุศนิยายื่นรองเท้าส้นสูงหรูมากหนึ่งคู่ให้พนักงาน “ฉันเอาคู่นี้ค่ะ!!” อนุศนิยาทำเป็นหยิบกระเป๋าเงิน แต่หาไม่เจอ “ตายจริง...ฉันลืมเอากระเป๋าสตางค์มา” เธอแกล้งออ้น “ฉันอยากได้คู่นี้จริงๆ นายรูดบัตรซื้อให้หน่อยสิ ในฐานะสามีที่ดี”
ศตวรรรษมองอนุศนิยาจะมาไม้ใหน ควักบัตรเครดิตออกมส่งให้พนักงาน “เท่าไหร่ครับ?”
“สองแสนห้าค่ะ!”
“สองแสนห้า” ศตวรรษไม่อยากจะเชื่อ
อนุศนิยาสะใจ พนักงานเอาบัตร พร้อมิเอารองเท้าไปจัดกล่องใส่ให้ อนุศนิยาแอบยิ้ม “ฉันจะเป็นภรรยาเยี่ยงโจร จะไถนายให้หมดตัวเลย ทนอยู่กับฉันได้ให้มันรู้ไป”
ศตวรรษมองอนุศนิยาไม่ไว้ใจ ส่วนอนุศนิยาแอบยิ้ม สะใจ



อนุศนิยาเข้าไปร้านเสื้อผ้า แล้วให้ศตวรรษรูดซื้อของให้อีก ศตวรรษหน้าหงิก อนุศนิยาไปซื้อเครื่องประดับอีกร้าน แต่รูดบัตรเดิมไม่ผ่านเพราะเกินวงเงิน ศตวรรษต้องเปลี่ยนบัตรเครดิตใบใหม่ให้ อนุศนิยายิ้มพอใจที่ปล้นศตวรรษได้อีก อนุศนิยาไปช้อปจนศตวรรษหิ้วของพะรุงพะรังตามออกมา ศตวรรษเซ็นใบสลิปใบที่สิบแบบแทบจะเหงื่อตก เมื่ออนุศนิยาไปถอยโน้ตบุ้คตัวใหม่มาอีก
อนุศนิยาเดินยิ้มที่ทำให้ศตวรรษเสียทรัพย์ได้ ศตวรรษเดินหิ้วถุงช้อปปิ้งตามหน้าตาไม่พอใจ
“จะช้อปให้หมดตัวเลยรึไง พอได้แล้วนะ ผมไม่ไหว”
“พอต้องจ่ายเข้าหน่อย ทำเป็นรับไม่ได้”
“หน่อยของคุณเนี่ยแทบจะผ่อนบ้านได้แล้วนะ”
“ที่คุณเอาจากบ้านฉันไป เยอะกว่านี้ไม่รู้ตั้งกี่เท่า”
ศตวรรษเข้าใจเลยว่าอนุศนิยากำลังเอาคืน “นี่คุณ...” ไม่ทันจะได้พูด เสียงก็ดังขัดจังหวะ โสมมิกาเดินมาดักหน้าทั้งคู่เอาไว้ ทั้งอนุศนิยาและศตวรรษอึ้งไป
“มีเวลามาช้อปได้ด้วยเหรอหมอ หรือว่าลาออกมาเกาะเมียกินแล้ว”
อนุศนิยาตั้งใจเย้ยโสมมิกา “ไม่ได้ลาออกหรอก เขาแค่อยากเอาใจ เลยทุ่มซื้อของให้ฉันก็เท่านั้น”
โสมมิกามองศตวรรษอย่างเจ็บใจ “ตกถังข้าวสารไม่ทันไร ป๋าขึ้นทันที”
“แต่งกับฉันก็ต้องใจถึงหน่อยซี ขอตัวนะ ยังช้อปไม่หนำใจเลย ..ไปค่ะ สามี!!” อนุศนิยารีบควงศตวรรษแล้วพาหนีให้ห่างโสมมิกาออกมา สองคนซุบซิบโบ้ยกันไปมา
“กลับเถอะคุณ ผมไม่อยากมีปัญหา”
“แล้วคิดว่าฉันอยากมีเหรอไง”
“คุณน่ะ..ตัวสร้างปัญหาเลย “
“แฟนเก่านายต่างหากที่ชอบหาเรื่อง”
โสมมิกายังคงไม่เชื่อว่าศตวรรษจะหลงอนุศนิยาขนาดนั้น เลยตามทั้งคู่มา
อนุศนิยาหันไปเห็นโสมมิกายังตามอยู่ “ดูสิยังมีหน้าตามมาอีก “ อนุศนิยาจับแขนศตวรรษให้โอบเอวเธอ
ศตวรรษเหวอ!! “นี่คุณจะทำอะไร อย่าไปมีเรื่องเลยน่า ยังจำที่งานแต่งไม่ได้รึไง”
“ก็เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงต้องเอาคืน” อนุศนิยาตัดสินใจลากศตวรรษไปร้านฝั่งตรงข้ามทันทีเพื่อหวังจะแกล้งโสมมิกาโดยไม่ได้ดูเลยว่าเป็นร้านอะไร
โสมมิกาตามมาหยุดยืนตะลึงอยู่หน้าร้านเมื่อเห็นว่าทั้งคู่เข้าร้านเสื้อในไปด้วยกัน แค่นั้นก็ทำให้โสมมิกาหึงควันออกหู “นังนุศ!!แกคิดว่าฉันจะถอดใจง่ายๆเพราะลูกไม้ตื้นๆของแกเหรอ..ไม่มีทาง”
ศึกกำลังจะเกิด คนอย่างโสมมิกาไม่มีวันโดนอนุศนิยาหยามแน่นอน
อนุศนิยากับศตวรรษเข้ามาถึงในร้านก็อึ้งเมื่อเห็นว่าเป็นร้านชุดชั้นในเซ็กซี่ทั้งร้าน
“นี่คุณจะมาซื้ออะไร?”
อนุศนิยาอึ้ง แต่พอจะหันกลับก็เห็นโสมมิกาตามมาแล้ว อนุศนิยากลับตัวไม่ทันก็เลยต้องเล่นละครไป อนุศนิยารีบคว้าชุดชั้นในจากราวมาให้ศตวรรษดู “เป็นไง แบบนี้คุณชอบไหม?” ศตวรรษรู้เลยว่าอนุศนิยาแค่จะแกล้งทำให้โสมมิกาจี๊ดก็เลยถามยั่วแบบนั้น ศตวรรษไม่อยากเล่นด้วยเมื่อเห็นโสมมิกาเริ่มออกอาการกรุ่นขึ้นมา อนุศนิยาหยิบตัวใหม่มาถาม “หรือแบบนี้เซ็กซี่กว่า”
โสมมิกาทำเป็นเข้าไปเลือกแล้วพูดลอยๆ “ไม่รู้เหรอว่าวรรษเขาชอบตอนที่ไม่ใส่อะไรเลยมากกว่า” เธอหันมาถามศตวรรษ “ของพวกนี้น่ะไม่จำเป็นสำหรับเราสองคนหรอกจริงไหม” ศตวรรษรู้แล้วว่าโสมมิกากำลังเปิดศึกเล่นอนุศนิยาแทนซะแล้ว อนุศนิยาหน้าหงิก โสมมิกายิ้มที่สวนหมัดตอบอนุศนิยาได้ โสมมิกาได้ใจรีบยั่วให้อนุศนิยาโกรธขึ้นอีก“ไหนๆ แล้วเราก็มาทบทวนความหลังหน่อยเป็นไงหมอ?”
ศตวรรษรู้ว่าโสมมิกากุเรื่องมายั่วโมโหอนุศนิยา “โสมก็รู้ว่าระหว่างเราอะไรเป็นอะไร จะพูดให้มันได้อะไรขึ้นมา?”
โสมมิกาไม่สน ยิ่งแกล้งใส่ไฟ “โถ... กลัวเมียจะเฮิร์ทใช่ไหมล่ะเลยต้องปิดเอาไว้?“
ศตวรรษหันไปบอกอนุศนิยา “คุณไม่ต้องไปฟังเรื่องไร้สาระ”
โสมมิการีบยั่วอีก “กลัวเขาจะรู้ล่ะซี้ว่าหมอเคยเครซี่โสมแค่ไหน”
อนุศนิยาเริ่มโกรธ พนักงานถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นผู้หญิงสองคนมาไฝว้กันเพื่อแย่งผู้ชาย
ศตวรรษเห็นท่าไม่ดีเลยรีบดึงชุดที่แขวนแถวนั้นไปให้อนุศนิยา “ผมว่าชุดพวกนี้เหมาะกับคุณนะ ไม่ไปลอง” ศตวรรษรีบจับอนุศนิยาแยกไปห้องลองชุดแล้วหันไปบอกพนักงาน “ช่วยพาภรรยาผมไปลองหน่อยนะครับ”
ศตวรรษดันอนุศนิยาไปกับพนักงานเพื่อหวังจะแยกสองสาวไม่ให้ตะปบกัน
โสมมิการู้ทันรีบหยิบชุดชั้นในอีกตัวเข้าไปด้วย “ฉันก็อยากจะลองเหมือนกัน ขอฉันลองด้วย”
ศตวรรษจะคว้าตัวโสมมิกาไว้ก็ไม่ทัน โสมมิกาดันตามอนุศนิยาเข้าไปด้วย ศตวรรษหงุดหงิดมากที่ดูเหมือนสองคนจะมีเรื่องกันให้ได้
อนุศนิยาเข้ามาสงบสติอารมณ์ในห้องลองชุด โสมมิการีบตามเข้ามา อนุศนิยาเซ็งมากที่โสมมิกายังรังควานไม่หยุด เธอจึงรีบรูดม่านปิดประตูห้องเข้าไปหลบมุมด้านใน
โสมมิการีบตามเข้าไปห้องข้างๆ กันทันที “อย่าคิดว่าละครน้ำเน่าที่เธอจงใจเล่น จะหลอกฉันได้ หมอวรรษเขาไม่มีวันรักผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอหรอกอนุศนิยา”
อนุศนิยาที่อยู่ในห้องลอง หงุดหงิดมากเมื่อรู้ว่าโสมมิกาตั้งใจจะมากวนประสาทเลยตั้งใจตอกกลับ “รักไม่รักไม่รู้ รู้แต่ว่าเราแพลนจะมีลูกด้วยกัน”
โสมมิกาเจ็บใจ พยายามหาทางจะเอาคืนให้ได้ “หมอเขาไม่เคยพูดเรื่องลูกกับฉัน เพราะเราอยากจะมีแค่กันและกันมากกว่า”
อนุศนิยาเบ้หน้า หมั่นไส้ “เขาก็แค่ไม่อยากจะผูกมัดเธอเพราะไม่ได้อยากจริงจังด้วยเท่าไหร่ต่างหาก”
ศตวรรษตามมาได้ยินสองคนเอาเรื่องนี้มาบลัฟกัน เขาก็รีบขอให้พนักงานออกไป พอเคลียร์พนักงานไปได้ ศตวรรษก็ยืนอยู่หน้าห้องลองชุดสองห้องนั้นอย่างเหนื่อยใจ
โสมมิกาเอ่ย “แล้วอยู่กับเธอ หมอเขาอึดไหม?”
ศตวรรษตกใจเมื่อโสมมิกาเล่นงัดข้อกันด้วยเรื่องอย่างว่า
โสมมิกาอุ้ง ไม่รู้จะสวนกลับยังไง “ก็ไม่รู้สิ ก็เห็นเขาไปทำงานไหวทุกทีนี่นา”
“อ้อ...นี่แปลว่าเขาเลิกคึกตอนเช้าๆ แล้วสินะ”
อนุศนิยาจี๊ดมากที่โสมมิกามาเล่นอวดผัวกันแบบนี้ อนุศนิยาไม่รู้จะตอกกลับยังไงดี ศตวรรษเห็นท่าไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้ทั้งคู่ข่มกันเรื่องนี้ต่อไป ศตวรรษเลยแกล้งพูดแทรกเข้าไป “คุณนุศครับ... ลองเสร็จรึยัง ขอผมดูหน่อย”
โสมมิกาอึ้งมาก เมื่อรู้ว่าศตวรรษเข้าไปหาอนุศนิยาถึงในห้องลอง โสมมิกาเงี่ยหูฟัง ศตวรรษเปิดม่านเข้าไปหาอนุศนิยาในห้องลอง พอเข้าไปแล้วทั้งคู่ก็บุ้ยใบ้คุยกันแบบไม่ใช้เสียง ศตวรรษตั้งใจจะบอกให้อนุศนิยาหยุดต่อปากต่อคำ แต่อนุศนิยาไม่ยอม ศตวรรษจึงต้องเอามืออุดปากอนุศนิยาให้เงียบไว้
ศตวรรษแกล้งพูดดังๆ เพื่อกลบเกลื่อน “โห... สวยจัง ชุดเข้ากับคุณมากเลยจ้ะที่รัก ใส่แล้วสวย SEXY แบบนี้ จะไม่ให้ผมรักได้ยังไง”
อนุศนิยามองศตวรรษที่หน้าใกล้ ศตวรรษก็มองอนุศนิยา ทั้งสองเผลอเข้าไปในภวังค์ ก่อนที่ศตวรรษจะค่อยๆถอนมืออกจากปากอนุศนิยา ศตวรรษแทบห้ามใจตัวเองไม่ได้เบี่ยงหน้าเข้าไปจะจูบ แต่อนุศนิยาหลุดจากภวังค์ รีบผละออกจากกัน ไม่มีเสียงตอบจากโสมมิกามาอีก ทำให้ศตวรรษกับอนุศนิยาคิดว่าโสมมิกาคงจะถอดใจแล้ว สองคนเงี่ยหูฟังว่าโสมมิกายังอยู่แน่รึเปล่า พรึ่บ... โสมมิกาเปิดม่านห้องของทั้งคู่ออก
ศตวรรษกับอนุศนิยาตกใจมากรีบโผเข้าหากัน “ว๊าย...”
ศตวรรษกอดอนุศนิยาแน่น แล้วแกล้งหมุนเอาตัวเองบังไว้ไม่ให้โสมมิกาจับได้ว่าพวกเขาไม่ได้ลองชุดกันจริงๆ
โสมมิกาเห็นสองคนกอดกันกลมขนาดนั้นก็ทนดูไม่ได้ หญิงสาวเจ็บใจมาก “หลงกันเข้าไป เก็บกดมาจากไหน อั้นไว้ไปต่อกันที่บ้านย่ะ ได้สามีพาร์ทไทม์ทำมาหยาม เธอกินเขาไม่ได้ทั้งชาติหรอก” โสมมิกาเดินสะบัดหน้าออกไป
พอโสมมิกาไปแล้ว ศตวรรษกับอนุศนิยาก็พากันถอนหายใจ พอรู้ตัวว่ากำลังกอดกันอยู่ก็รีบผลักอีกฝ่ายออกไป
“ทำไมฉันต้องมารับรู้อดีตเน่าๆ ของนายด้วยเนี่ย“ อนุศนิยารีบออกจากห้องลองไปด้วยความหงุดหงิด
พนักงานเดินออกมามองหน้าศตวรรษยิ้มๆ ศตวรรษอับอายมาก ได้แต่หลบออกจากร้านมาเงียบๆ

อนุศนิยาเดินหงุดหงิดมาที่ลานจอดรถอย่างหัวเสีย ศตวรรษรีบถือของตามมา อนุศนิยาข้ามถนนแต่ไม่ทันดูรถที่ขับมา
“ระวังคุณ...” รถกำลังจะเฉี่ยวอนุศนิยา แต่ศตวรรษไปคว้าตัวมาไว้ได้ ตัวของอนุศนิยาเหวี่ยงหลบรถเข้ามาทัน แต่ทำให้กระเป๋าถือของอนุศนิยาหลุดร่วงลงพื้น “เกือบไปแล้วเห็นมะ”
อนุศนิยาใจหาย ไม่ทันดูว่ากระเป๋าถือตกคว่ำอยู่ที่พื้น ศตวรรษก้มไปเก็บให้แล้วเห็นกระเป๋าสตางค์ของอนุศนิยาหล่นออกมา อนุศนิยาตกใจที่โดนจับได้ว่าไม่ได้ลืมกระเป๋าสตางค์จริงๆ
ศตวรรษหยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาถาม “ไหนว่าลืมเอามาไง” เขาเปิดออกดูเห็นเครดิตการ์ดเสียบอยู่พรึ่บหลายใบ “แล้วนี่อะไร?”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 10 วันที่ 1 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ