อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 10 วันที่ 25 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 10 วันที่ 25 เม.ย.59

หลังจากรังสิตพูดเรื่องของตัวเองแล้ว ถามซุ่ยในร่างกอหญ้าว่าเธอไม่สบายใจเรื่องอะไร ปกติดูเป็นคนไม่เครียดอะไร ซุ่ยบอกว่านั่นมันกอหญ้า แต่ตนไม่ใช่ เห็นรังสิตงง ซุ่ยบ่นว่าตนก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร แต่ตนไม่ใช่กอหญ้า!

“คุณรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองใช่ไหม”

“ก็ประมาณนั้น ปัญหาคือฉันไม่อยากเป็นอย่างนี้แล้ว ไม่อยากเป็นคนอื่น แต่มันทำไม่ได้ คุณเข้าใจไหม ฉันกลับไปเป็นตัวเองไม่ได้ ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว”

“งั้นคุณก็อย่าฝืนดีไหมกอหญ้า ถ้าคุณอึดอัดไม่สบายใจ คุณก็ไม่ต้องฝืนเป็นคนอื่น เป็นตัวของตัวเองให้เต็มที่ ฝืนเป็นคนอื่นก็เท่ากับหลอกตัวเอง คุณควรทำสิ่งที่อยากทำ...ถ้ามันไม่ทำให้ใครเดือดร้อนนะ”



“นั่นสิคะ ฉันควรเป็นตัวของตัวเอง จะทนเป็นคนอื่นทำไม” ซุ่ยคล้อยตาม แววตามุ่งมั่น

ทั้งสองเดินมาที่หน้าลิฟต์ รังสิตบอกซุ่ยว่าตนจะลองทำแบบที่ป้องปกทำดู เพราะยังไงตนก็ไม่คิดจะเป็นศัตรูกับโรสอยู่แล้ว เมื่อรู้ปัญหาของกันและกันแล้ว ซุ่ยบอกรังสิตให้สู้ๆ ส่วนรังสิตก็ย้ำกับซุ่ยว่า

“ขอให้คุณได้กลับไปเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเป็นคนอื่น”

พอดีลิฟต์มา ประตูเปิดออก ในลิฟต์ ทั้งโรสและแก๊งเม้าท์อยู่ในนั้นต่างถือกล่องสินค้าตัวอย่างกัน แก๊งเม้าท์ตาโต โรสมองรังสิตถามนิ่งๆว่าจะไปด้วยกันหรือเปล่า รังสิตกับซุ่ยจึงก้าวเข้าลิฟต์

ซุ่ยยืนคั่นกลางระหว่างรังสิตกับโรส ซุ่ยหันไปช่วยถือกล่องให้โรส พอซุ่ยรับกล่องมา รังสิตก็รับไปช่วยถือต่อ แก๊งเม้าท์กลอกตามองกันไปมา ซุ่ยส่งสัญญาณให้รังสิตทำอะไรบางอย่าง อยู่ๆรังสิตก็ถามโรสว่า

“สินค้าตัวอย่างหรือครับ” โรสตอบไม่มองหน้าอย่างห่างเหินว่า “ค่ะ คุณรังสิต” บรรยากาศเลยยิ่งอึดอัด

ซุ่ยส่งสัญญานให้รังสิตพูดอีกแต่รังสิตอึกอักนึกเรื่องคุยไม่ออก พอดีลิฟต์ถึง รังสิตรีบบอกโรสว่าจะถือให้ แต่พูดไม่ทันจบ โรสก็ยื่นมือมารับกล่องไปบอกว่า “เดี๋ยวฉันถือเองดีกว่าค่ะ”

ทั้งสองสบตากันนิ่ง ว่างเปล่า พอออกจากลิฟต์ โรสกับรังสิตก็เดินเลี้ยวไปคนละทาง พอซุ่ยจะก้าวตามก็ถูกแก๊งเม้าท์รั้งไว้ รุมกันถามว่าพวกเราคว่ำบาตรรังสิตอยู่ เธอจะดีกับเขาไปทำไมกอหญ้าหรืออยากมีปัญหา

“ฉันไม่ใช่กอหญ้า! ฉันคือซุ่ย” ซุ่ยสวนทันควัน ยาย่ากับเบลล่าตาโตถามว่าติงต๊องหรือ? อะไรของมันวะ สมบูรณ์นึกขึ้นได้ถามว่ารังสิตกับโรสล่ะ ทั้งสามเลยพากันวิ่งออกไป ซุ่ยมองตามพึมพำอย่างมุ่งมั่น

“ฉันไม่ใช่กอหญ้า ฉันต้องกลับไปเป็นตัวเองให้ได้!”

ooooooo

ซุ่ยสร้างความงุนงงกับแก๊งเม้าท์ที่ออฟฟิศแล้ว กลับถึงบ้านก็สร้างความตกใจแก่แม่และนายชุ่ม เมื่อเห็นเสื้อผ้าของใช้ของกอหญ้าก็รื้อกระจายเกลื่อนเตียง แม่แก้วเข้ามาเห็นตกใจถามว่ากอหญ้าทำอะไรเละเทะหมดเลย

“หนูไม่ใช่กอหญ้า” แม่แก้วชะงักอึ้ง “ขอบคุณที่ดีกับหนูนะคะ หนูจะพากอหญ้าคนเดิมกลับมาให้ค่ะ” ซุ่ยเดินลิ่วออกไป แม่แก้ววิ่งตามถามว่ากอหญ้าจะไปไหน ซุ่ยหันบอกว่าตนไม่ใช่กอหญ้า และจะกลับไปเป็นตัวเอง แม่แก้วถามว่ากอหญ้าหนูไม่สบายหรือเปล่า “หยุดเรียกหนูว่ากอหญ้าสักที หนูชื่อซุ่ย นางสาวบุษบา แก้วเกิด เป็นเพื่อนกอหญ้า หนูคิดว่ากอหญ้าเป็นคุณหนู เลยอิจฉา พออิจฉา หนูก็เลยต้องกลายเป็นกอหญ้า แต่ตอนนี้หนูไม่อยากเป็นกอหญ้าแล้ว ไม่อยากเป็นคนอื่นอีกแล้ว หนูต้อการกลับร่างตัวเอง!!!”

คุณหยกได้ยินเสียงออกมาถามว่าแม่ลูกเอะอะอะไรกัน ซุ่ยโพล่งไปว่าตนไม่ใช่กอหญ้า ตนคือซุ่ย

นายชุ่มที่วิ่งมาดูถามว่ากอหญ้าเมาผงชูรสหรือเปล่า ไล่ให้ไปพักก่อน ซุ่ยโมโหที่ไม่มีใครเชื่อว่าตนไม่ใช่กอหญ้าวิ่งหนีไป นายชุ่มบอกแม่แก้วว่าปล่อยไปก่อนเดี๋ยวหายบ้าก็กลับมาเองแหละ คุณหยกก็บอกแม่แก้วว่าปล่อยให้กอหญ้าอยู่คนเดียวสักพัก ให้เวลาลูกหน่อย บางทีกอหญ้าอาจเครียดมาก บอกแม่แก้วว่า

“คงต้องหาทางช่วยกอหญ้าแล้วล่ะ แม่แก้ว”

ooooooo

กอหญ้าในร่างซุ่ยเห็นหลิวทำการบ้านไม่ได้ก็เข้าไปช่วยสอนให้จนหลิวทึ่งว่าพี่ซุ่ยวันนี้เก่งจัง ม่ากับแม่เห็นซุ่ยสอนการบ้านน้อง ยิ้มกันอย่างมีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่น

ทั้งแม่ ม่า และหลิว ต่างลุ้นให้ซุ่ยกับป้องปกกลับมาเหมือนเดิม ทั้งชงทั้งลุ้นทุกโอกาส พูดเองเออเองกันจนซุ่ยเขิน ป้องปกเองก็มีท่าทีไม่ขัดผู้ใหญ่ จนแม่กับม่าบอกว่าดีใจที่เฮียป้องกับซุ่ยจะแต่งงานกัน ทุกคนกอดกันด้วยความสมหวัง

ทันใดทุกคนก็สะดุ้ง เมื่อจู่ๆซุ่ยตัวจริงก็โผล่มาโพล่งขึ้นว่า

“ไม่ได้นะ เฮียป้องจะแต่งงานกับซุ่ยตอนนี้ไม่ได้ เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ซุ่ย!”

ทุกคนตกใจผงะ อุทานเรียก “กอหญ้า!” ในขณะที่ซุ่ยยืนผงาดประกาศอย่างมุ่งมั่นว่า ตนคือซุ่ยไม่ใช่กอหญ้า

เมื่อเข้าไปนั่งคุยกันในห้องรับแขก ซุ่ยพยายามพูดให้ทุกคนเชื่อว่า

“หนูรู้ว่ามันฟังดูบ้า ประหลาด แต่มันคือเรื่องจริงนะคะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ซุ่ยแล้วหนูก็ไม่ใช่กอหญ้า เราสองคนสลับร่างกัน หนูต่างหากที่เป็นลูกของแม่ เป็นหลานของม่า เป็นพี่แกไงหลิว แล้วก็เป็น...ซุ่ยไงเฮียป้อง”

ทุกคนไม่เชื่อ โดยเฉพาะหลิวถามว่านี่กำลังถ่ายรายการอะไรกันอยู่หรือเปล่า ซุ่ยจึงเล่าเรื่องตุ๊กตาบาร์บี้ ที่เป็นเรื่องรู้กันเฉพาะระหว่างตนกับหลิวให้ฟัง ว่าหลิวไม่ชอบตุ๊กตาผมยาวจึงตัดทิ้งจนหัวโล้น หลิวกลัวแม่ว่าเลยขอให้ซุ่ยช่วยปดแม่ว่าตุ๊กตาถูกขโมย หลิวฟังแล้วอึ้งแต่ยังไม่เชื่อถามว่าซุ่ยเอาความลับนี้ไปบอกกอหญ้าหรือ กอหญ้าในร่างซุ่ยอึกอักเพราะไม่รู้เรื่องนี้ ซุ่ยตัดบทว่า

“ไม่มีใครบอกพี่ทั้งนั้น พี่รู้เพราะพี่เป็นคนช่วยหลิวเอาตุ๊กตาไปซ่อนไง ฉันคือเจ๊ซุ่ยของแกไงหลิว”

ทั้งแม่และม่าต่างก็ไม่เชื่อ หัวเราะว่ากอหญ้าล้อเล่น ซุ่ยเซ็งมากแต่ต้องทำให้ทุกคนเชื่อให้ได้ว่าตนคือซุ่ยตัวจริง บอกว่าถ้าแม่ไม่เชื่อ ก็ให้แม่ลองถามอะไรเกี่ยวกับซุ่ยดู ม่าแทรกขึ้นว่าถ้าเป็นซุ่ยตัวจริงก็ให้ลองพับกระดาษดู เพราะซุ่ยพับกระดาษเป็นรูปอะไรก็ได้มันเป็นพรสวรรค์ของซุ่ย ม่าหันไปหยิบกระดาษส่งให้ซุ่ย

“เอ้า...ลองพับคิงคองให้ดูหน่อย”

ซุ่ยรับกระดาษไปพับ แต่พับแล้วพับอีกก็พับไม่ได้ สารภาพว่า

“คือ...หนูเคยพับได้จริงๆนะ แต่พอหนูมาเป็นคนอื่น หนูก็ทำไม่ได้ หนูเสียความสามารถของหนูไป แต่หนูคือซุ่ยจริงๆนะม่า” แต่ทุกคนก็ยังมองเธอเหมือนตัวประหลาด ซุ่ยเสียใจเดินไปหากอหญ้า “กอหญ้า เธอคือกอหญ้าไง เธอจำตัวเองได้ไหม เธอคือลูกสาวของแม่แก้ว เป็นแม่บ้านที่บ้านคุณหยก พ่อเธอเป็นคนขับรถ เธอจำได้ไหม” กอหญ้าจำไม่ได้ ซุ่ยย้ำว่า “เธอไม่ใช่ซุ่ย เธอออกจากร่างฉันมาเดี๋ยวนี้ ออกมา!”

ป้องปกเห็นท่าไม่ดี เข้าไปดึงซุ่ยในร่างกอหญ้าออกมาบอกให้พอได้แล้ว เลิกทำแบบนี้เสียที บอกให้กลับบ้านไปได้แล้ว ในขณะที่กอหญ้าก็สับสนว่าตนไม่ใช่ซุ่ยเหรอ แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาตาปรือเหมือนจะหลับไปอีก

ooooooo

แม้จะถูกป้องปกไล่ให้กลับไป ซุ่ยไม่ยอมกลับ ป้องปกถามว่าเธอเป็นอะไรไป ควรไปหาจิตแพทย์ดีกว่า ซุ่ยเลยเปลี่ยนใหม่ ทบทวนความหลังระหว่างตนกับป้องปกให้ฟังว่า...

“เรารู้จักกันตอนซุ่ยอยู่ ม.1 เป็นแฟนกันตอนซุ่ยขึ้น ม.2 เลิกกันตอนซุ่ยอยู่มหาวิทยาลัย ซุ่ยโกรธที่เฮียป้องไม่สนใจซุ่ย ไม่เคยจับมือซุ่ยเลยสักครั้ง ซุ่ยเลยหลอกเฮียป้องว่าซุ่ยชอบรุ่นพี่ที่คณะ กุเรื่องให้พี่คนนั้นดูดีเลิศประเสริฐศรีเพื่อให้เฮียป้องหึง แต่เฮียป้องก็ไม่หึง แล้วก็ไม่ห้าม แถมยังบอกอีกว่าพี่คนนั้นเป็นคนดี ก็ให้คบกันดีๆ อย่าทำให้แม่เสียใจ”

ป้องปกอึ้งเพราะที่ซุ่ยพูดเป็นความจริงทุกอย่าง ซุ่ยร้องไห้เมื่อนึกถึงความหลัง แล้วเล่าเรื่องต้นลีลาวดีว่า

“ต้นลีลาวดีนี่ก็เหมือนกัน เฮียป้องให้เป็นของขวัญวันที่ซุ่ยเรียนจบ ใส่กระถางมา ซุ่ยไม่ชอบเพราะมันดูไม่ได้เรื่องเลย เฮียป้องเลยต้องเอาลงดิน ดูแล ประคบ ประหงมจนมันโต แล้วซุ่ยก็ตั้งชื่อมันว่าต้นเฮียป้อง เวลาซุ่ยโกรธเฮียป้อง ซุ่ยก็จะมาเด็ดใบมันทิ้งอย่างนี้ ถ้าเฮียป้องมาเห็น ซุ่ยก็จะบอกว่ามันมีเพลี้ย”

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 10 วันที่ 25 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ