อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 พ.ค.59

“เรื่องเดียวกันเลย SAME SAME..ยูโน๊ว?? ถ้าแกไม่รัก ไม่แคร์..แกไม่มานั่งน้อยใจแบบนี้หรอก..นี่ไอ้วรรษ ฉันขอเตือนแกในฐานะกูรูคู่ชวิต!!ถ้ารักก็อย่าเล่นตัว...ผัวเมียคู่ไหนมัวจ้องแต่จะเอาชนะกันหล่ะก็ จบ..ปิดจ๊อบทุกคู่”
ศตวรรษหนักใจ ใช่ว่าเขาไม่อยากเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของอนุศนิยา แต่อนุศนิยาเองที่ปิดประตู ไม่เปิดใจให้เขา

อนุศนิยายืน สีหน้าไม่สู้ดี คิดเรื่องทะเลาะกับศตวรรษเมื่อคืน สั่งตัวเอง “จะไปแคร์เขาทำไม...เขาจะคิดไงก็ช่าง...เลิกคิดได้แล้ว..เลิกๆๆ“ จังหวะนั้นอนุศนิยาหันไปมองนอกตึกเห็นอนุกรกำลังทะเลาะอะไรอยู่กับจีน่าอยู่ด้านนอก อนุศนิยาหยุดชะงักดูเพราะอยากรู้ว่าพนักงานที่อนุกรไปมีสัมพันธ์ด้วยคือคนไหน


อนุศนิยาเห็นอนุกรจะเดินหนี แต่จีน่าเข้าไปยื้อไว้ อนุกรผลักออก สองคนยื้อยุดกัน อนุศนิยาตกใจจะรีบไปดูสองคนนั้น

อนุศนิยารีบวิ่งมาจากบนตึกแต่พอลงมาก็ไม่เห็นอนุกรกับจีน่าอยู่ตรงนั้นแล้ว อนุศนิยาเสียดายมากที่วิ่งมาไม่ทัน
อนุศนิยาพยายามมองหา แล้วเห็นจีน่าเดินเข้าไปในตึกสตูดิโอ อนุศนิยาจำได้ว่าจีน่าคือ ผู้หญิงเมื่อครู่ จึงรีบตามจีน่าเข้าตึกไป

อนุศนิยาตามเข้ามาในห้องน้ำหญิง พอเข้ามาก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่ในนั้น มีแต่กระเป๋าถือของจีน่าที่มีข้าวของร่วงหล่นอยู่ตรงหน้าอ่างล้างหน้า ส่วนตัวจีน่ากำลังแพ้ท้องหนัก กำลังอาเจียนอยู่ในห้องน้ำด้านใน จนอนุศนิยาได้ยินเสียงโอ้กอ้ากดังออกมา อนุศนิยาสงสัยมากว่าจีน่าเป็นใคร เธอเห็นบัตรแขวนคอพนักงานอยู่ตรงกระเป๋าของจีน่า ก็จะเข้าไปหยิบมาดู แต่พอไปถึงก็เห็นว่านอกจากบัตร ลิปสติก ข้าวของส่วนตัวแล้ว ยังมีแท่งตรวจการตั้งครรภ์ที่มีขีดสัญลักษณ์ขึ้น 2 ขีดอยู่ตรงนั้นด้วย อนุศนิยาไปหยิบออกมาดูอย่างลุ้นๆ
ขณะที่อนุศนิยากำลังยืนดูที่ตรวจครรภ์อยู่นั้น จีน่าก็หยุดอาเจียนแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ “คุณนุศ!!”
อนุศนิยาตกใจ รู้สึกคุ้นหน้าจีน่า จีน่าเองก็ช็อคที่อนุศนิยามารู้ความจริงทุกอย่างเข้าแบบนี้

เย็นวันนั้นที่บ้านวรเลิศลักษณ์ อนุศนิยากำลังนั่งเครียดเรื่องอนุกรอยู่ในห้องน้ำที่บ้าน เธอมองที่ตรวจครรภ์ของจีน่าแล้วคิดหนัก ถึงสิ่งที่จีน่าบอกไว้เมื่อตอนบ่าย
จีน่าตัดพ้อกับอนุศนิยาด้วยสีหน้าเจ็บแค้น “จีน่าท้อง !แต่คุณเล็กให้ไปเอาเด็กออกบอกว่าที่บ้านรับไม่ได้ จีน่าทำผิดอะไรจะให้ไปตรวจ DNA ที่ไหนก็ได้จีน่ายืนยันได้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณเล็กจริงๆ”
อนุศนิยาจ้องมองที่ตรวจครรภ์ เครียดจัดว่าควรจะจัดการปัญหาของอนุกรอย่างไรดี
อนุกรเดินผิวปากเข้าบ้านมาดูสบายอารมณ์ อนุกรต้องชะงักเมื่อเห็นอนุศนิยาออกมาดัก ชยากรอยู่ด้านหลัง
“ไปทำอะไรไว้ตาเล็ก!!”
“เป็นบ้าอะไรพี่นุศ อยู่ดีๆก็มาหาเรื่องผมแบบเนี้ย..นี่ตั้งแต่มีสามีฮอร์โมนทำงานไม่ปกติเหรอ”
“เพราะแกไงทำให้ฉันจะบ้าแบบนี้ ดีแต่ก่อเรื่อง?“
“ผมทำอะไร?? “
ชยากรเอ่ย “อากับนุศรู้เรื่องที่เราทำพนักงานที่ชื่อจีน่าท้อง“
อนุกรไม่พอใจ “มันมาฟ้องเหรอ!!!“
“เขามาขอความช่วยเหลือต่างหาก เพราะแกไม่คิดจะรับผิดชอบ“
“ผมไม่ได้ทำ ยัยนั่นมัวจะตายใครก็รู้ เด็กนั่นไม่ใช่ลูกผม“
อนุศนิยาโมโห ตบหน้าอนุกรเต็มแรง “เด็กบ้า!!!!“
“โอ๊ย พี่นุศ ผมเจ็บนะ“
อนุศนิยาเข้ามาหยิกแขน “เจ็บสิดี” หญิงสาวตีไม่หยุด “เจ็บให้ตายไปเลย“
อนุกรรีบลุกวิ่งหนีไปหลบหลังชยากร “อาช่วยผมด้วย “
“หยุดเถอะนุช ทำร้ายไป ตาเล็กก็ไม่รู้สึกอะไร นุศจะเจ็บมือเปล่าๆ “
“ผมเป็นคนนะอา ไม่ใช่ควาย จะได้หนังหนาไม่รู้สึกรู้สาอะไร?? ผมขอยืนยันตรงนี้ว่าผมไม่ได้ทำผู้หญิงคนนั้นท้อง ผมจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”
“อนุกร!!! ไอ้น้องชั่ว...ไอ้น้องเลว! แกต้องไปสารภาพผิดกับพ่อเดี๋ยวนี้!!“ อนุศนิยาคว้าหมอนปาใส่อนุกร อนุกรรีบวิ่งหนีออกไปจากห้อง
ชยากรรีบจับตัวอนุศนิยาเอาไว้ “พอแล้วนุศ ทำแบบนี้ตาเล็กจะยิ่งเตลิดไปกันใหญ่ “
อนุศนิยากลุ้มมากพยายามสงบสติอารมณ์

ศตวรรษเพิ่งกลับมาจากทำงาน เขาถอดเนคไทออก ศตวรรษถอดเสื้อ เตรียมตัวอาบน้ำ สายตาของศตวรรษปราดไปเห็นอะไรบางอย่างในถังขยะ ศตวรรษตกใจ ก้มลงแท่งตรวจการตั้งครรภ์ที่ถูกทิ้งไว้ขึ้นมาดู พอเห็นว่ามีสัญลักษณ์สองขีด ศตวรรษอึ้ง เข้าใจว่าอนุศนิยาเป็นคนตรวจทิ้งเอาไว้ ศตวรรษแทบไม่อยากเชื่อสายตา เขาร้อนใจ อยากรู้ความจริง
เขานึกไปถึงเหตุการณ์ที่โรงแรมเชียงรายที่อนุศนิยาหนีชยากรออกมาจากห้องสภาพไม่เรียบร้อย แถมตอนคืนวันที่เขากลับมาเห็นชยากรกับอนุศนิยาอยู่ที่สระว่ายน้ำ เขาเดินไปได้ยินประโยคสุดท้ายที่สองคนนั้นปรึกษากัน
“อารู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ ถึงได้อยากให้เรารู้กันแค่สองคน”
เหตุการณ์ตอนเมื่อวันที่อนุศนิยาลื่นล้มในห้องน้ำแล้วชยากรมาช่วยไว้ แล้วศตวรรษเปิดมาเจอเข้า
“สภาพแบบนี้จะให้ผมเข้าใจว่ายังไง”
“มันไม่ได้มีอะไร ฉันแค่ลื่นล้มในห้องน้ำ แล้วอาชยาก็...”
“จะแก้ตัวทำไม ต่อให้เรามีอะไรกันแล้วมันหนักอะไรนาย? “
“อาชยา!!”
“นายเองก็ได้ประโยชน์จากเรื่องของเราใช่ไหมล่ะ ที่ส้มหล่นได้มาแต่งงานก็เพราะหากินกับเรื่องนี้ รู้อยู่แก่ใจตัวเองดี แล้วทำมาเป็นรับไม่ได้”
คำพูดของชยากรยิ่งตอกย้ำให้ศตวรรษสงสัยอนุศนิยาน่าจะมีอะไรเกินเลยจนท้องกับชยากรก่อนมาแต่งงานกับเขา

ศตวรรษเดินเข้ามาดูอาการของนันทพลที่ล้างไตในช่วงกลางคืนระหว่างนอนหลับตามกิจวัตรที่ต้องทำทุกคืน
เมื่อเปิดประตูเข้ามาเขาเห็นอนุศนิยากำลังนั่งเฝ้านันทพลอยู่ข้างเตียง สีหน้าของอนุศนิยาดูอมทุกข์ เพราะกำลังอึดอัดใจเรื่องของอนุกร ศตวรรษแอบมองอยู่ซักพัก พอเห็นสีหน้าของอนุศนิยาก็ทำให้เขาไม่กล้าเปิดเข้าไป ศตวรรษปิดประตูห้อง แล้วยืนอยู่นอกห้อง กลัวใจว่าทุกอย่างน่าจะเป็นไปอย่างที่เขาสงสัย

เช้าวันต่อมา ศตวรรษยืนแต่งตัวเตรียมไปทำงานอยู่ที่ฝั่งของตัวเอง อนุศนิยาก็กำลังยืนแต่งหน้าอยู่ที่กระจกอยู่อีกฝั่ง สองคนหันหน้าเข้ากระจก ศตวรรษมองผ่านเงาสะท้อนในกระจกเห็นอนุศนิยาเหม่อลอยผิดสังสังเกต
ศตวรรษตัดใจถามออกไป “มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?”
“เปล่า”
“มีเรื่องยุ่งยากใจอะไรที่ผมควรจะต้องรู้ไหม”
“ไม่มี”
“แน่ใจเหรอว่าไม่มี?”
“ถึงมี..ก็ไม่เกี่ยวกับนาย ไม่ต้องยุ่ง“
“จะว่าไปเรื่องของพวกคุณมันก็ไม่เกี่ยวกับผมจริงๆนั่นแหละ” ศตวรรษเดินออกจากห้องไปด้วยความรู้สึกผิดหวังที่ดูเหมือนอนุศนิยาตั้งใจกีดกันให้เขารู้เป็นคนสุดท้าย
อนุศนิยาอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นศตวรรษประชดแบบนั้น

อนุกรรีบวิ่งออกมาในชุดนอน “มีแต่คนบ้าๆบอๆ ไม่อยู่แล้ว“ อนุกรเปิดรถ รีบขึ้น และขับออกไป
อังกาบเห็นพอดีมองด้วยความสงสัย “ไปไหนแต่เช้า??? “

ที่โต๊ะอาหาร อนุศนิยากับศตวรรษนั่งข้างกัน แต่สีหน้าบอกบุญไม่รับทั้งคู่ ตรงข้ามเป็นชยากร อังกาบ หัวโต๊ะเป็นนันทพล ละไมอยู่ข้างๆ
“ทำไมป่านนี้เจ้าเล็กยังไม่ลงมาอีก“
“ดิฉันเห็นตาเล็กออกไปแต่เช้า แต่ไม่รู้ว่าไปไหน?“
ชยากรกับอนุศนิยามองหน้าอย่างรู้กัน ศตวรรษสังเกตเห็น่าทางสองคนมองหน้ากันก็ยิ่งแน่ใจว่าอนุศนิยาท้องกับชยากร
นันทพลตัดบท “แปลก...งั้นก็ช่างมัน ไม่ต้องสนใจ ทานข้าวกันได้แล้ว”
อนุศนิยาเอ่ย “ละไม ฉันขอนมแก้วนึงก็พอ วันนี้ไม่นึกอยากอาหาร “
ศตวรรษมองอนุศนิยายิ่งปักใจเชื่อว่านุศท้องเป็นแน่ เขาไม่อาจทนได้อีกต่อไป “ผมต้องขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ นึกได้ว่ามีเคสเช้า” ศตวรรษยกมือไหวนันทพลกับอังกาบแล้วก็ลุกเดินออกไป อนุศนิยาเซ็งมาก
นันทพลหันมา “ทะเลาะกันเหรอ”
“นุศไม่ทราบค่ะ“
“อ้าว ทะเลาะกันหรือไม่ได้ทะเลาะกัน ทำไมไม่รู้“
“นุศไปทำงานก่อนนะคะ“ อนุศนิยาลุกเดินออกไป
“อ้าว ไม่ดื่มนมแล้วเหรอ เป็นอะไรกันไปหมด“ แล้วนันทพลก็หันไปเห็นสีหน้าชยากรที่ยิ้มแสดงความพอใจออกมา นันทพลถึงกับชะงัก “ยิ้มอะไร?“ ชยากรหน้าเจื่อนหันมา อังกาบมองหน้าชยากร นันทพลไม่พอใจ “อย่าบอกว่าแกดีใจที่เห็นหลานมีปัญหากับสามี“
ชยากรกลืนน้ำลาย “เปล่าครับ“
“โกหก ฉันมองตาแกปร๊าดเดียวก็รู้แล้ว นี่ยังไม่ตัดใจจากยัยนุศอีกเหรอ“ ชยากรเงียบ นันทพลไม่พอใจ “ฉันถาม ทำไมไม่ตอบ“
ชยากรฝืนตอบ “ผมไม่ได้คิดอะไรกับนุศแล้ว ผมรู้ดีว่านุศเป็นหลานของผม“
“แต่ฉันก็ยังไม่เชื่อ”
“แล้วผมต้องทำยังไง พี่พลถึงต้องเชื่อ“
“คงต้องให้แกมีแฟนก่อนล่ะมั๊ง ฉันถึงจะวางใจได้ว่าแกลืมยัยนุศได้แล้วจริงๆ“
ชยากรนิ่งงันไปอย่างเครียด

ชยากรคิดหนักเรื่องนันทพลพูด
“ผมไม่ได้คิดอะไรกับนุศแล้ว ผมรู้ดีว่านุศเป็นหลานของผม“
“แต่ฉันก็ยังไม่เชื่อ”
“แล้วผมต้องทำยังไง พี่พลถึงต้องเชื่อ“
“คงต้องให้แกมีแฟนก่อนล่ะมั๊ง ฉันถึงจะวางใจได้ว่าแกลืมยัยนุศได้แล้วจริงๆ“
ชยากรเซ็งสุดๆ พลันเสียงไลน์ดังขึ้น ชยากรหยิบมากดเปิด เป็นข้อความจากมิรันตรี ที่ส่งลิ้งค์บางอย่างมาให้
“จำได้มั๊ยที่อาเคยบอกมิว่า ที่มิทำตามความฝันไม่ได้ เพราะดีแต่หากินกับข่าวเน่าๆ ดีแต่สร้างเรื่องฉาว มอมเมาคนอื่น ชีวิตมิถึงเป็นได้แค่นี้ “
มิรันตรีกำลังตั้งใจพิมพ์ไลน์ “ถ้าไงอาเปิดลิ้งค์ที่มิส่งไปให้นะคะ อาจะได้เลิกดูถูกมิซักที “ มิรันตรีกดส่ง สีหน้าสะใจมาก ถึงกับฮัมเพลงออกมา พลันเสียงมือถือดังขึ้น มิรันตรีชะงัก คว้าขึ้นมาดู “อาชยา..ทำไมอ่านเร็วแบบนี้” หญิงสาวกระแอม ก่อนจะกดรับสาย ทำเสียกวนๆ “เห็นแล้วชิป่ะคะ “
“มียอดวิวเป็นหมื่น แค่วันเดียว ถือว่าไม่ธรรมดา เธอเก่งมาก”
มิรันตรีเหวอ “มิหูฝาดไปป่าว อาชมมิ...!!!”
“เธอไม่ได้หูฝาด ฉันชมจริงๆ แล้วฉันก็ต้องขอโทษที่พูดจาไม่ดีกับเธอเมื่อคืนก่อน ถ้ายังไงให้ฉันเลี้ยงข้าวเธอก็แล้วกัน“
“พูดจริงป่ะเนี่ย“
“จริงสิ ตกลงจะมาให้ฉันเลี้ยงรึเปล่า“
“ไปสิคะ แหมของฟรีใครจะไม่ชอบ อาจะให้มิไปเจอที่ไหน เย็นนี้เหรอคะ...ขอซักทุ่มนึงก็แล้วกัน มิมีนัดกับนุศตอนห้าโมงเย็น“
“นัดที่ไหน ถ้างั้นฉันไปรับเธอที่ออฟฟิศ พอเจอนุศเสร็จ เราจะได้ไปรถคันเดียวกัน ตกลงตามนี้นะ” ชยากรวางสาย สีหน้าครุ่นคิด “มิรันตรีเนี่ยแหละ เหมาะสมที่สุด”
มิรันตรีวางสาย ด้วยความประหลาดใจ “มาแปลกเว๊ย จะมีอะไรป่าววะ” หญิงสาวชักไม่ไว้ใจ

ศตวรรษเดินหน้าเครียดมาตามทาง มาเจอหมอณัฐเข้า
“เฮ่ย...วรรษกำลังจะไปหาพอดี เมื่อเช้าคุณนุศโทรหาฉันที่แผนก ถามเรื่องวิธีตรวจ DNA ฉันอธิบายแล้วไม่รู้เขาเข้าใจรึเปล่า ก็เลยว่าจะฝากเอกสารไปให้” หมอณัฐส่งแผ่นพับให้
“ตรวจ DNA?”
“เห็นว่าถามให้เพื่อนอะไรนี่แหละ..เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ หรือคุณนุศจะหาข้อมูลให้ตัวเอง.. อย่าบอกนะว่า.....ไอ้หมอ แกไปไข่เรี่ยราดไว้ที่ไหนรึเปล่า?คุณนุศเขาถึงต้องเช็คเรื่องนี้ ที่แกทะเลาะกันเพราะแกนอกใจเมียแกรึเปล่า..?บอกมา?”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ