อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 15 เม.ย.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 15 เม.ย.59

เจ๊คิ้มอยากจะเป็นบ้าตาย เมื่อเห็นรื่นหอบสภาพเมามายเข้ามาในเหลาบุปผา เธอพยายามห้าม แต่รื่นก็บุกขึ้นไปถึงชั้นบนของเหลาจนได้ เพื่อไปหาเหมย แต่ก็เจอปีเตอร์ดักหน้าไว้เสียก่อน

“นึกว่าหมาที่ไหนมาเห่าหอนแถวนี้ ที่แท้ก็ไอ้ขี้คุกจากเวียงสิงห์”

อาฉ่างกับอาเฉียงเห็นท่าไม่ดี รีบหนีไปก่อน เหลือรื่นที่เมาแอ๋ สวนกลับอย่างไม่กลัว

“นายท่าน...นายท่านปีเตอร์ให้เกียรติมาต้อนรับลูกค้าอย่างไอ้รื่นด้วยตัวเอง ไอ้รื่นปลาบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่ต้องห่วงนะขอรับ มื้อนี้ไอ้รื่นมีเงินจ่ายแน่นอน”



“งั้นหรือ...น้ำหน้าอย่างแกจะมีสักเท่าไหร่กัน”

“อยากรู้หรือ...อยากรู้ก็มานับเอง”

พูดจบก็เทเงินในถุงลงพื้น ปีเตอร์แสยะยิ้มร้าย ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น

“ไม่เลว...แกอยากได้อะไร สุรา อาหาร หรือว่าผู้หญิง”

“ให้เลือกหรือ...ถ้าให้เลือกล่ะก็ ไอ้รื่นขอเอาเงินทั้งหมดแลกกับผู้หญิงคนนั้น!”

ผู้หญิงคนนั้นก็คือเหมย ปีเตอร์ถึงกับตะลึง แต่เพียงไม่นานก็เปลี่ยนเป็นสงบนิ่ง จนเหมยเริ่มกลัวใจ และแกล้งพูดหลอกล่อเพื่อช่วยรื่น ปีเตอร์ไม่ทันเอะใจ และคิดว่าเป็นแผนลวงที่ดี ทำให้รื่นถูกอัดจนแทบลุกไม่ขึ้น

แม้แผนของเหมยจะทำให้รื่นสลบเหมือดไม่ได้สติ แต่ก็ช่วยให้รอดชีวิตมาได้ ถึงกระนั้น...ปีเตอร์ก็ไม่หยุดสงครามประสาท สั่งให้คนลากร่างหมดสติของรื่นไปกองหน้าโรงฝิ่นของจีนหยง พร้อมถากถาง

“ต้องขอโทษที่มารบกวนเถ้าแก่หยง แต่บังเอิญว่าสุนัขของเถ้าแก่ มันเกิดพาลไปอาละวาดที่เหลาบุปผา”

สภาพของรื่นทำให้จีนหยงกัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ แต่ปีเตอร์กลับไม่ยอมจบแค่นั้น ฉวยโอกาสนี้แจ้งข่าวใหญ่กับเจ้าของโรงฝิ่นอีกด้วยว่าเขากับพระยาประเสริฐภักดีกำลังมีแผนบางอย่าง

“เร็วๆนี้...ฉันกับพระยาประเสริฐจะลงขันเพื่อยื่นเรื่องขอเป็นเจ้าภาษีฝิ่นรายใหม่ หวังว่าเถ้าแก่จะให้เกียรติ”

เหล่าลูกน้องของจีนหยงถึงกับเต้นผางด้วยความโกรธแค้นแทนเจ้านาย แต่คงไม่เท่าคนที่ถูกหยามโดยตรง

“ลื้อจะค้าฝิ่นแข่งกับอั๊วงั้นหรือไอ้ปีเตอร์ ก็ได้...แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!”

พลอยเดินหน้าช่วยกล้าเต็มที่ เรื่องสืบความจริงเกี่ยวกับคุณทิพย์ และแหล่งข้อมูลดีที่สุด ก็หนีไม่พ้นแมรี่ ลูกสาวคนเดียวของอังเดร ที่เธอรับหน้าที่เป็นครูสอนภาษา ไทยให้ แต่แผนของเธอกลับถูกคุณทิพย์รู้ทันเสียก่อน

“อยากรู้อะไรเกี่ยวกับฉันก็ถามมาสิคะคุณพลอย”

“ดิฉันขอโทษค่ะที่ละลาบละล้วง แต่ดิฉันเพียงแต่อยากทราบพื้นเพของนักเรียน ไปตามหน้าที่ของครูเท่านั้น”

“ฉันเข้าใจดี ผู้หญิงชาวสยามอย่างฉันมาแต่งงานกับนายทหารฝรั่ง มันอาจดูแปลกสำหรับชาวสยามด้วยกัน”

พลอยทำหน้าไม่ถูก ซึ่งคุณทิพย์ก็พอเข้าใจดี เลยเชิญไปกินของว่างด้วยกัน และเริ่มต้นเล่าที่มาที่ไปของตัวเองว่าทำงานเป็นผู้ช่วยแม่ครัวในค่ายทหารฝรั่ง เลยได้พบกับอังเดรโดยบังเอิญ

“มันก็ประหลาดดีนะ สาวๆหน้าตาจิ้มลิ้มในพระนครมีออกมากมาย แต่อังเดรกลับมาสนใจฉัน”

“คงเป็นเพราะความสวยของคุณทิพย์ ต้องตาท่านกงสุล รวมทั้งเสน่ห์ปลายจวักของคุณทิพย์ด้วยกระมังคะ”

พูดพลางมองไปที่กำไลวงสวยบนข้อมือ ก่อนจะเอ่ยชม คุณทิพย์พอจะเข้าใจสายตาสงสัยของอีกฝ่ายดี เลยถอดให้ดูง่ายๆ พร้อมบอกเสียงนุ่มว่าอังเดรเป็นคนซื้อกำไลวงนี้ให้

ooooooo

ผลการถอดกำไล ทำให้พลอยเห็นรอยบางอย่างบนข้อมือคุณทิพย์ แต่กลับไม่ใช่รอยสักเลกทาสอย่างที่กล้านึกกลัว แต่เป็นแค่รอยแผลเป็นจางๆเท่านั้น กล้านิ่วหน้าเล็กน้อย ก่อนจะถอนใจยาว

“บางทีไอ้กล้าอาจจะจำคนผิดไปก็ได้ อาจจะถือว่าเป็นข่าวดีนะขอรับ”

“กล้าคิดเช่นนั้นจริงๆหรือจ๊ะ”

“ขอรับ...เพราะหากคุณทิพย์เป็นแม่ของไอ้กล้าจริงๆ ไอ้กล้าคงทำใจยอมรับไม่ได้ ที่แม่บังเกิดเกล้าได้ทรยศต่อวิญญาณของพ่อ ด้วยการเป็นเมียของนายทหารฝรั่ง ซึ่งเป็นเชื้อชาติฝ่ายศัตรู”

พลอยมองกล้าอย่างเข้าใจ โดยไม่รู้เลยว่าคุณทิพย์ ซึ่งคาใจกับพฤติกรรมแปลกๆของทั้งสอง และแอบสะกดรอยตามมาและได้ยินทุกอย่าง...ถึงกับเบิกตาโพลงในความมืด เมื่อได้รู้ว่าแท้จริงกล้าก็คือลูกชายที่พรากจากกันมานาน!

รื่นถูกหามส่งวังท่านเตี่ยในเช้าวันต่อมา ราชนิกุลหนุ่มเวทนา เลยทรงจัดการทำแผลให้ด้วยองค์เอง เมื่ออดีตนักเลงหัวไม้ฟื้นขึ้นมาก็ถึงกับตะลึง เมื่อพบว่าตัวเองอยู่ในวังท่านเตี่ย

สังข์ อาเหวิน อาฉ่างและอาเฉียงช่วยพูดเตือนสติให้คิดถึงพระคุณของท่านเตี่ย ซึ่งทำให้รื่นถึงกับพูดไม่ออก จนเมื่อราชนิกุลหนุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง อดีตนักเลงหัวไม้เลยตัดสินใจก้มกราบขอประทานอภัย

“กระหม่อม...กระหม่อมสมควรตายโดยแท้ เมื่อก่อนนี้ได้เที่ยวหยามเกียรติของพระองค์ไว้มากมาย แต่บัดนี้ฝ่าบาทกลับมาเยียวยาชีวิตของกระหม่อม ไอ้รื่น... ไอ้รื่นคนนี้มันต่ำทรามนัก ขอฝ่าบาทประทานอภัยให้กระหม่อมด้วย”

ทูลจบก็ทำท่าจะกราบอีกรอบ แต่ท่านเตี่ยก็ฉวยแขนไว้

“พอเท่านี้แหละ ข้าไม่เคยถือโทษโกรธเอ็งเลย ไอ้กล้ามันชื่นชมน้ำใจเอ็งว่าห้าวหาญ ข้าจึงเมตตาเอ็งเช่นกัน”

รื่นน้ำตาไหลพราก ผวากอดขาท่านเตี่ยด้วยความเคารพรักสุดหัวใจ ก่อนจะพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเองไปพักข้างนอก เพราะรู้สึกผิดและละอายแก่ใจจะอยู่ที่นี่ เลยได้เจอกับกล้า ซึ่งรีบมาเยี่ยมเพื่อนรักทันทีที่รู้ข่าว

“ตอนนี้ข้าสำนึกแล้วไอ้กล้า แม้แต่นายที่ข้าเทิดทูนอย่างเถ้าแก่หยง ก็ยังไม่ห่วงใยข้าเท่าท่านเตี่ยหรือพวกเอ็ง ถึงปากข้าจะเคยด่าทอเอ็ง แต่ตอนนี้ข้าได้คิดแล้ว ว่ามีแต่พวกเอ็งทุกคนเท่านั้นที่เป็นมิตรแท้ของไอ้รื่น”

อาเหวิน อาฉ่างและอาเฉียง ปลอบไม่ให้คิดมาก เพราะไม่เคยคิดตัดเพื่อนกับรื่น กล้าก็คิดเช่นเดียวกัน

“ข้าก็เหมือนกันไอ้รื่น เอ็งจะทำงานให้เถ้าแก่หยงหรือใคร ข้าไม่สนใจหรอก เพราะถึงยังไงเอ็งก็เป็นเพื่อนรักข้า”

ความจริงใจของกล้า ทำให้รื่นตื้นตันใจมาก ดึงตัวมากอดแน่น ก่อนจะพากันออกจากวังท่านเตี่ย ไม่ได้ไปฉลองที่กลับมาดีกันเหมือนเดิม แต่ไปบ้านอาเหวิน เพื่อให้รื่นพักฟื้นจนกว่าจะหายดี

กล้าไม่ได้ไปกับรื่น แต่แยกไปเข้าเฝ้าท่านเตี่ย เพื่อรายงานสิ่งที่สืบได้จากบ้านกงสุลใหญ่

“เอ็งแน่ใจหรือไอ้กล้า ว่ากงสุลอังเดรไม่ได้อยู่ข้างจีนหยง”

“เป็นความจริงแน่ฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินกับหูว่ากงสุลอังเดรไม่ยอมให้ร้ายพระองค์ตามที่เถ้าแก่หยงต้องการ”

“เช่นนั้นก็ถือเป็นโชคดีของข้าและของแผ่นดินสยาม ที่เจอคู่อริซึ่งมีน้ำใจเที่ยงธรรม”

ooooooo

จีนหยงผูกใจเจ็บมาก ที่ถูกปีเตอร์หยามถึงโรงฝิ่น แถมรื่นยังถูกซ้อมปางตาย เลยตัดสินใจไปกดดันมิ่ง ซึ่งถูกจับขังก่อนหน้า ให้ไปล้างแค้น ฆ่าปีเตอร์ หากไม่อยากถูกฆ่าตายเสียเอง!

โชติอาการหนักไม่แพ้จีนหยง หลังถูกกล้าอัดน่วมครั้งนั้น ก็ยังหาโอกาสแก้แค้นไม่ได้ พระยาประเสริฐภักดีเห็นลูกชายคนเดียวเครียดมาก พาลจนใครๆก็เข้าหน้าไม่ติด เลยพยายามกล่อมให้รอเวลา

“หนี้แค้นของแก พ่อไม่ได้เพิกเฉย แต่ตอนนี้ไอ้กล้ากับหนูพลอยมันได้ชายคาของกงสุลฝรั่งคุ้มกะลาหัวมันอยู่ ดังนั้นพ่อจะบุ่มบ่ามไม่ได้เป็นอันขาด อดกลั้นอีกเดี๋ยวเถอะ แล้วพ่อจะสะสางให้”

ลูกชายคนเดียวของพระยาหนุ่มใหญ่ดีใจเนื้อเต้น แต่กระนั้น...ก็ต้องลงแรงด้วย

“แกต้องช่วยพ่ออีกแรง เรามีงานใหญ่ต้องทำ ถ้างานนี้สำเร็จ อำนาจ เงินทองและชื่อเสียงก็จะเป็นของเรา”

แผนของพระยาประเสริฐภักดีดำเนินต่อไปอย่างเป็นความลับ เช่นเดียวกับเบอร์นาร์ด อดีตกงสุลใหญ่ที่รับข้อร้องเรียนจากจีนหยง เรื่องที่อังเดรไม่เอาผิดกับท่านเตี่ยที่เผาโรงฝิ่น และทำการส่งจดหมายลับมาในเวลาต่อมา

ฮิวโก้เป็นคนรับไว้ แล้วส่งต่อให้อังเดร ซึ่งลำบากใจมาก เพราะไม่อยากเอาเปรียบใคร กล้าแอบเห็นทุกอย่าง เลยหาทางลักลอบไปขโมยจดหมายลับจากห้องทำงานของอังเดรจนได้ โดยมีพลอยเป็นคนช่วยอ่านข้อความในนั้น ซึ่งทำให้ทั้งสองคนพูดไม่ออก เมื่อรู้ว่าเบอร์นาร์ดมีแผนจะยึดครองสยามโดยไม่เป็นธรรม

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 15 เม.ย.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ