อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 16 เม.ย.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 16 เม.ย.59

ฮิวโก้เป็นคนรับไว้ แล้วส่งต่อให้อังเดร ซึ่งลำบากใจมาก เพราะไม่อยากเอาเปรียบใคร กล้าแอบเห็นทุกอย่าง เลยหาทางลักลอบไปขโมยจดหมายลับจากห้องทำงานของอังเดรจนได้ โดยมีพลอยเป็นคนช่วยอ่านข้อความในนั้น ซึ่งทำให้ทั้งสองคนพูดไม่ออก เมื่อรู้ว่าเบอร์นาร์ดมีแผนจะยึดครองสยามโดยไม่เป็นธรรม

“ชาติสยามของเราต้องสูญเสียดินแดนให้พวกมันอย่างอยุติธรรมมาหลายครั้งหลายครา แต่ละหนนั้นเจ็บปวดเหมือนแขนขาถูกฉีกขาดออกจากร่าง แต่นั่นก็ยังไม่สาแก่ใจต่อความละโมบของพวกมัน”

“ยังมีดินแดนส่วนไหนที่พวกฝรั่งมันต้องการอีกหรือขอรับ”



“ตอนนี้ที่มันอยากได้ก็คือ...แผ่นดินสยามทั้งหมด”

กล้าดวงตาวาวโรจน์ กำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจเหลือจะกล่าว

“ไอ้กล้าจะขัดขวางพวกมัน ต่อให้แลกด้วยชีวิตก็ตาม!”

หนึ่งในแผนการของพระยาประเสริฐภักดีคือหลอกล่อเอาเงินจากกุหลาบ ด้วยการใช้ยาน้ำสกัดจากฝิ่น และเมื่อเห็นว่าแม่คนสวยของพลอยติดงอมแงม จึงส่งโชติไปจัดการแผนขั้นต่อมา

“กระผมเห็นใจคุณอามากนะขอรับ น้องพลอยไม่น่าใจร้ายใจดำกับคุณอาอย่างนี้เลย แล้วคุณอามาเจ็บออดๆแอดๆอย่างนี้ จะมีใครช่วยดูแลงานการที่เวียงสิงห์”

“อาก็เป็นห่วงอยู่เหมือนกันจ้ะพ่อโชติ แต่หมู่นี้ร่างกายของอามันไม่สู้ดีเอาเสียเลย คงเดินทางไปเวียงสิงห์ไม่ไหว ถ้ายังไง...ฝากพ่อโชติช่วยเป็นหูเป็นตาให้อาด้วยนะ”

“กระผมก็คิดเช่นนั้นขอรับคุณอา แต่ติดปัญหาตรงกระผมเป็นคนนอก จะเข้าไปบอกโน่นบอกนี่ ก็เกรงว่าผู้คนทางนั้นจะไม่เชื่อฟัง ถ้ายังไง...คุณอาช่วยบันทึกหลักฐานให้กระผมจะได้หรือไม่ขอรับ”

จบคำก็หยิบเอกสารยาวเหยียดในซองมายื่นให้ กุหลาบกำลังเมาฝิ่น เลยดูไม่รู้เรื่อง

“เอกสารอะไรรึพ่อโชติ หลายวรรคหลายตอนเหลือเกิน อาอ่านไม่ไหวหรอก”

“นี่เป็นหนังสือมอบอำนาจขอรับ เพื่อกระผม

จะได้มีสิทธิ์ดูแลกิจการของคุณอาได้เต็มที่ รับรองว่าไม่มีปัญหา”

กุหลาบมีสีหน้างุนงงเพราะฤทธิ์ยาฝิ่น แต่กระนั้นก็ยอมบันทึกหลักฐานบนเอกสารอย่างง่ายดายเพื่อตัดกังวล โชติยินดีมาก รีบนำเอกสารทั้งหมดไปอวดพระยาประเสริฐภักดีกับปีเตอร์ในเวลาต่อมา

“นี่มันลายแทงขุมทรัพย์ชัดๆเลยนะท่านเจ้าคุณ”

“ใช่...ไม่ว่าแม่กุหลาบจะเป็นหรือตาย สมบัติทุกอย่างก็จะตกเป็นของกระผมจนหมดสิ้น”

โชติกระหยิ่มยิ้มย่อง ถือเป็นความดีความชอบของตัว ที่ทำงานสำคัญสำเร็จ

“ทั้งเรือกสวนไร่นา ที่ดิน รวมทั้งสมบัติพัสถานต่างๆ นั่นก็มากพอที่เราจะซื้อหาฝิ่นแข่งกับไอ้จีนหยง”

“ถ้าเช่นนั้น...เราก็เปิดศึกดำเนินการค้าของเราได้เลย!”

ooooooo

คำประกาศกร้าวของปีเตอร์ถือเป็นการเปิดศึกกับจีนหยงอย่างเป็นทางการ แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น มิ่งก็ถูกสมุนของจีนหยงพาไปดักรอหน้าเหลาบุปผาแล้ว ทันทีที่ลับร่างพระยาประเสริฐภักดีและโชติ เฮียหม่าก็จัดการผลักมิ่ง ให้ไปลอบสังหารปีเตอร์ตามที่เจ้านายสั่ง

มิ่งสองจิตสองใจ แต่ความกลัวตายมีมากกว่า รวมไปถึงวาจาที่เคยประกาศต่อหน้าทิว ว่าจะต้องเป็นใหญ่เป็นโตและมีหน้ามีตากว่าทุกคนในเวียงสิงห์ให้ได้ เลยฮึดสู้ แต่ประมาทและไม่ทันระวังตัว เลยถูกกระสุนของปีเตอร์ฆ่าตาย!

เหมยเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง หน้าซีดด้วยความตกตะลึงสุดขีด ไม่ใช่เพราะกลัวตาย แต่เพิ่งได้ค้นพบความจริงเป็นครั้งแรก ว่าเมื่อเข้าตาจน ปีเตอร์ก็ไม่ได้รักเธออย่างที่เคยพร่ำบอก แต่กลับดึงตัวเธอมาบังเอาตัวรอด!

และก็เพราะความจริงข้อนี้ ทำให้เหมยหอบยาไปเยี่ยมรื่นถึงบ้านอาเหวินในเช้าวันต่อมา รื่นแปลกใจที่เห็น แต่เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของเธอ ก็อดไม่ได้จะแดกดัน เพราะเข้าใจว่าเหมยมาเยี่ยมเพื่อมาเยาะเย้ย

“กลับไปบอกไอ้ปีเตอร์มันด้วย ว่าหนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี คนอย่างไอ้รื่น ถึงจะต่ำทรามแค่ไหน แต่หยามไม่ได้เป็นอันขาด”

“กะอีแค่นักเลงข้างถนน จะมีศักดิ์ศรีอะไร”

“หญิงงามเมือง จะรู้อะไรเรื่องศักดิ์ศรี ถ้ารักดีก็คงไม่ขายตัวหรอก”

เหมยหน้าชา เงื้อมือจะตบเขาอย่างแรง แต่กลับถูกกระชากมาจูบอย่างเร่าร้อนและดุเดือด อารมณ์คุกรุ่นที่ถูกจุด เลยหลอมละลายกลายเป็นเพลิงพิศวาส จมจ่อมไปในอ้อมกอดของกันและกันในอึดใจต่อมา

เจ๊คิ้มกับอาเหวินพากันซื้อของกินมากมายในตลาด จะมาทำให้รื่น แต่ดันต้องพากันกลับโดยไม่แม้แต่เคาะประตู เพราะแม่เล้าใหญ่รู้ทัน และคิดว่าอดีตนักเลงหัวไม้กำลังมีแขก!

รื่นกอดก่ายกับเหมยด้วยความรักและหลงใหล นางโลมคนสวยรู้สึกไม่ต่างกัน แต่ยังปากแข็ง แกล้งพูด

“สงสารหรอก ถึงได้ทำทานให้”

พูดจบก็ทำท่าจะผละไป แต่ก็ถูกรื่นรั้งตัวไว้ “แหม...ไหนๆจะทำทานสักที ก็ทำให้เต็มที่หน่อยสิจ๊ะน้องหมวย อยู่ให้พี่ชื่นใจอีกสักเดี๋ยวเถอะ รับรองว่าผลบุญถึงสวรรค์วิมานเป็นแน่”

“ไม่ได้หรอก ฉันออกมานานแล้ว ประเดี๋ยวนายจะสงสัย”

เหมยแต่งตัวจะกลับจริงๆ รื่นเลยได้แต่หัวเสีย “ห่วงใยมันมากหรือไง อ้อใช่สิ...ไอ้รื่นคนนี้มันเป็นได้แค่ชายชู้ ไม่ใช่คู่รักตัวจริงเหมือนมันนี่ มีทั้งเงิน ทั้งอำนาจ ผู้หญิงที่ไหนจะไม่สนใจ”

คำพูดตัดพ้อของรื่น ทำให้เหมยสงสาร ใจอ่อนยวบ จนยอมเอ่ยปากเล่าถึงอดีตของตัวเองเป็นครั้งแรก

“ฉันไม่เคยรักนายท่าน แต่นายท่านคือเจ้าชีวิตของฉัน...”

ooooooo

ความหลังอันขมขื่นของเหมย เริ่มต้นตั้งแต่เธอยังเด็ก ต้องเป็นกำพร้าเพราะพ่อแม่ตายจากไปก่อน ปีเตอร์ผ่านมาพบเธอโดยบังเอิญ เลยรับมาเลี้ยง อุ้มชูและมอบทุกอย่างให้เธอมีจนวันนี้

เหมยดึงตัวเองจากอดีต แม้มันจะไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจ แต่เธอก็รอดชีวิตมาได้ จนเจอรื่นในวันนี้

“ความภักดีต่อผู้มีพระคุณ คือกฎข้อสำคัญที่

ชาวจีนอย่างเรานับถือกัน เรื่องนี้นายคงไม่เข้าใจหรอก”

“แต่เธอไม่จำเป็นต้องอยู่กับปีเตอร์ไปชั่วชีวิต เธอตอบแทนมันมามากแล้ว น้องควรมีทางเลือกของตัวเอง”

“แต่มันยังไม่ใช่เวลานี้”

“ไอ้รื่นจะรอ...รอจนกว่าวันนั้นจะมาถึง”

สองหนุ่มสาวกอดกันแน่น ก่อนแยกจากกันอย่างอาวรณ์ในเวลาต่อมา โดยไม่รู้เลยว่าพ่อบ้านกุ่ย พ่อบ้านใหญ่ประจำเหลาบุปผาแอบมองเห็นเหมยจากมุมไกลๆ พร้อมความสงสัยว่านางโลมคนสวยมาทำอะไรในชุมชนชาวจีน...

วันเดียวกันที่วังท่านเตี่ย...กล้ารีบนำจดหมายลับที่ขโมยมาจากห้องทำงานอังเดรไปมอบให้ท่านเตี่ย ซึ่งถึงกับหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นข้อความในจดหมายของเบอร์นาร์ด ที่มีแผนชั่วจะโกงสยามประเทศ

“หากเราต่อกรด้วยก็จะตกเป็นฝ่ายปราชัย และต้องเสียเอกราชไปเหมือนประเทศเพื่อนบ้าน แต่หากเราไม่ต่อกร ก็จำต้องชดใช้ค่าปรับเป็นจำนวนเงินมหาศาล อย่างเช่นที่เคยเสียเงินถุงแดงมาก่อนหน้านี้”

“กระหม่อมไม่เข้าใจฝ่าบาท สยามของเราอยู่อย่างสงบมาช้านาน แล้วมีสาเหตุใดที่พวกฝรั่งจะหาความ”

“ทรัพย์ในดินสินในน้ำของแผ่นดินเราไงกล้า ที่พวกมันอยากได้ มันจึงหาเหตุวิวาทเพื่อยึดครอง”

“แต่กระหม่อมจะไม่ยอมให้พวกฝรั่งนักล่าพวกนั้นมาหยามหมิ่นแผ่นดินนี้เป็นอันขาด”

ท่านเตี่ยพยักพระพักตร์ ก่อนจะตรัสเสียงกร้าว “ข้าก็เช่นกัน แต่เอ็งจงจำไว้ไอ้กล้า ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ไม่เคยได้มาด้วยความแค้น แต่ได้มาด้วยความสามารถและสติปัญญา”

ฝ่ายอาเหวิน...หลังลากรถมาส่งกล้าถึงวังท่านเตี่ย ก็ขออยู่ตอแยบัวสักพัก แต่เมื่อเห็นเธอรำคาญ เลยขอตัวกลับ จนบัวแอบรู้สึกผิด เพราะคิดว่าอาจพูดตัดรอนเขาแรงเกินไป

หลังแยกจากเหมย...รื่นก็พยุงร่างอ่อนแรงไปหาของกินที่ร้านอาเล้ง แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ขับไล่ไสส่งเขาเหมือนครั้งที่แล้ว แต่กลับเลี้ยงกับข้าวมากมาย เพราะเห็นว่าเขาเป็นเพื่อน

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 12 วันที่ 16 เม.ย.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ