อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 12 วันที่ 28 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 12 วันที่ 28 เม.ย.59

กอหญ้าในร่างซุ่ยได้รับความรักและทะนุถนอมจากทุกคนในบ้านจนร่างกายแข็งแรงขึ้นมาก เธอบอกทุกคนว่า

“มีแต่คนรักหนูอย่างนี้ หนูต้องแข็งแรงแน่นอนค่ะ”

“ความรักนี่มันทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงไปจริงๆ เลยเนอะ แต่ก่อน เจ๊คงยังไม่รักเฮียมากเท่านี้ เจ๊เลยเป็นคนไม่น่ารัก แต่ตอนนี้ ความรักของเจ๊กับเฮียคงสุกงอม เจ๊เลยเปลี่ยนนิสัยเป็นคนดีได้” หลิวพูดแก่แดดจนดูทั้งน่ารักและน่าหมั่นไส้

ป้องปกฟังหลิวแล้วยิ่งคิดมาก จนแม่ถามว่าจะเป็นเจ้าบ่าวแล้วทำไมไม่สดชื่นเลย เขาบอกว่าเป็นห่วงซุ่ย แม่ถามว่าเป็นห่วงอาการทางสมองของซุ่ยใช่ไหม แม่รู้ว่าอาการทางสมองของซุ่ยอาจจะแย่ลงก็ได้



“แม่ไม่ต้องกลัวครับ ที่ผมตัดสินใจแต่งงานกับซุ่ยก็เพราะเรื่องนี้...ผมทำเพื่อตัวผมเอง ผมรักซุ่ย ผมมีความสุข ที่จะได้ดูแลซุ่ย”

“ขอบคุณมาก เฮียป้องคือลูกชายของครอบครัวนี้ ที่คุณพระคุณเจ้าส่งมา เพื่อปกป้องพวกเราทุกคนจริงๆ”

ooooooo

จากการรายงานผลงานของชฎาและการติดตามการทำงานของโรสกับรังสิตมาตลอดของบอสใหญ่จากฝรั่งเศส ทำให้วันนี้น้ำหวานต้องมาดักเชิญรังสิตไปให้สัมภาษณ์นักข่าวจากไฟแนนเชี่ยลแบงคอกและช่างภาพ

รังสิตถามว่าสัมภาษณ์เรื่องอะไร น้ำหวานไม่ทันตอบ ชฎาก็เดินนำบอสใหญ่จากฝรั่งเศสเข้าแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน แล้วชฎาก็ลากรังสิตออกไป ทั้งๆที่รังสิตยังงงๆว่าจะสัมภาษณ์ตนเรื่องอะไร ชฎาบอกว่าบอสใหญ่เห็นผลงานครีมกันแดดสูตรมหาหงส์ของเขาเลยตั้งใจบินมาเพื่อจะปั้นเขาขึ้นมาเป็นหัวหน้าแผนกพัฒนาผลิตภัณฑ์ภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก

“คุณชฎาช่วยไปบอกบอสใหญ่ทีเถอะครับ ว่าคนที่เหมาะสมกับการปั้นคือโรส โรสทุ่มเทให้กับงานมาก อุทิศชีวิตให้เลยด้วยซ้ำ คุณชฎาก็เห็น และผลงานเก่าๆของโรสมีเป็นกระบุง ผมเทียบไม่ได้เลย”

“รังสิต ถึงโรสจะโดดเด่น แต่บอสใหญ่เขาไม่โง่นะ บอสใหญ่รู้ว่าทุกผลงานที่โรสซักเซส จะต้องมีชื่อมิสเตอร์รังสิตเป็นแบ็กอัพอยู่เสมอ เขาเฝ้าสังเกตมาสักระยะแล้ว พอมาเห็นเคสนี้ เขาเลยยิ่งมั่นใจว่าตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังผลงานทั้งหมดของโรสคือคุณ บอสบอกว่า เปิดตัวครีมกันแดดไล่แมลงสูตรคุณเมื่อไหร่ เขาจะดันคุณกับทุกสื่อ และจะโปรโมตคุณให้เป็นหัวหน้าแผนกพัฒนาผลิตภัณฑ์ภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก”

รังสิต อึ้ง ช็อกกับข่าวนี้...

ooooooo

แก๊งเม้าท์ตื่นเต้นกับตำแหน่งหัวหน้าแผนกผลิต- ภัณฑ์ภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก สมบูรณ์ให้ทายว่าใครฝันอยากได้ตำแหน่งนี้ที่สุด ซุ่ยมองไปข้างนอกเห็นโรสยืนอยู่ ซุ่ยบอกว่าคุณโรส กอหญ้า เบลล่าและยาย่าพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณโรส!

“ทุกคนทายถูกหมด ผู้ที่ได้ตำแหน่งนี้ต้องไปประจำการที่ต่างประเทศ มันคือตำแหน่งที่คุณโรสต้องการมาก แต่คุณรังสิตได้มันไป คราวนี้คุณโรสไม่ได้แค่เสียหน้านะ แต่เสียแมวเลยล่ะ”

เบลล่ากับยาย่าจับหน้าสมบูรณ์ให้ไปมองโรสที่ยืนอยู่ สมบูรณ์หน้าเหลือสองนิ้ว ขนหัวลุก โรสจ้องตาแทบลุกเป็นไฟแล้วหันหลังเดินไปทันที ซุ่ยกับกอหญ้า เป็นห่วงรีบตามไป

ขณะโรสเดินผ่านห้องรับรอง รังสิตเปิดประตูออกมาพอดี โรสแสดงความยินดีกับเขาแล้วเดินผ่านไปเลย รังสิตเรียกโรสแต่ชฎารั้งแขนไว้เร่งให้ไปสัมภาษณ์ก่อนบอสใหญ่ท่านรออยู่ แต่รังสิตดึงมือกลับบอกชฎาว่าเดี๋ยวมาแล้วรีบตามโรสไป แต่ตามไปถึงมุมตึก เลี้ยวไปก็ไม่เห็นโรสแล้ว

โรสหลบไปนั่งพิงผนังหมดอาลัยตายอยากที่บันไดหนีไฟ ซุ่ยตามมาเรียกเบาๆ โรสถามว่าตามตนมาทำไม กอหญ้าบอกว่าพวกตนเป็นห่วง ซุ่ยบอกว่าเราไม่ต้องพูดอะไรกันก็ได้ พวกเราแค่อยากอยู่เป็นเพื่อนเท่านั้น รับปากว่าจะดูต้นทางให้และจะไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดต่อด้วย โรสขอบใจ รำพึงแต่ว่า “ฉันไม่น่าเลย...ฉันไม่น่าเลย...” ซุ่ยกับกอหญ้าเลยเดินมานั่งขนาบคนละข้างจับมือโรสไว้อย่างปลอบใจ...

ooooooo

หลังจากคมน์พาแวนด้าเข้าวงการแล้ว แวนด้าก็หันไปยั่วยวนผู้จัดต้นจนคมน์หึงหวงและมีเรื่องชกต่อยกัน แวนด้าทำเป็นคนดีร้องห้ามผู้จัดต้นที่ตนคั่วอยู่ ไม่ให้ทำคมน์และห้ามทุกคนอย่าถ่ายรูปอย่าทำให้คมน์เสียชื่อมากกว่านี้เลย สงสารเขา

“เขาทำกับคุณอย่างนี้คุณยังจะปกป้องเขาอีกเหรอแวนด้า” ผู้จัดต้นถามและทุกคนก็พากันชื่นชมแวนด้า รังเกียจคมน์

คืนนี้คมน์ระดมโทร.หาแวนด้าจนเธอต้องรับสาย คมน์ขอโทษและอ้อนวอนให้กลับมาอยู่กับตนที่คอนโด ยอมรับว่าตนทำตัวงี่เง่าเพราะหวงเธอ สาบานว่าจะไม่ทำอีกแล้ว แวนด้าตัดบทว่าพอกันทีขออย่าเป็นตัวถ่วงตนอีกเลย บอกคมน์ว่าผู้จัดต้นปลดเขาออกจากละครแล้ว เพราะคลิปในเน็ตมีแต่คลิปเขาก่อกวน ระราน ไม่มีผู้จัดคนไหนเอาเขามาเล่นละครอีกแล้ว คนเขียนบทก็เขียนว่าเขาถูกรถชนเสียโฉมต้องทำศัลยกรรมใหม่กลายเป็นเกรทวรินทร์มาแสดงแทน

“บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าไปกันใหญ่แล้วแวนด้า” คมน์ด่าลั่น

“คนเขาวิจารณ์ว่าคุณกำลังตกแล้ว เล่นอะไรก็ไม่เปรี้ยง กระแสก็ไม่มี แต่แวนด้ากำลังมา ใครๆก็จำบทเปรี้ยวหวานได้ คุณอย่ามาวุ่นวายกับแวนด้าอีกเลย แวนด้าขี้เกียจตอบคำถามสื่อ ไม่ต้องติดต่อกับแวนด้าอีก เข้าใจนะ!”

คมน์ถามว่าเธอมีคนใหม่แล้วใช่ไหม ผู้จัดต้นใช่ไหม แวนด้าตอบตามแบบนักแสดงทั่วไปว่าเราไปกันเป็นกลุ่ม ไม่มีความสัมพันธ์ส่วนตัวแน่นอนแล้วตัดสายเลย ทันใดนั้นก็มีสายเข้า พอเห็นเบอร์แวนด้าทักเสียงหวาน

“คืนนี้จะแวะมาหาแวนด้าไหมคะคุณต้น แวนด้าอุตส่าห์อาบน้ำรอต่อบทกับคุณนะคะ...ไม่มาก็ไม่มา พรุ่งนี้ เจอกันที่กองถ่ายก็ได้ค่ะ จุ๊บ...จู๊บ...” พอวางสายก็โดดขึ้นเตียงรำพึงเคลิ้ม “ถ้าฉันมีแฟนเป็นผู้จัด ฉันต้องได้เป็นนางเอกตลอดชีวิต จะไม่ตกงานแล้ว เย้ๆๆ...”

แวนด้าถ่ายคลิปตัวเองอ้อนแฟนคลับก่อนนอน จากนั้นก็เช็กกระแสตัวเอง ทันใดก็มีเสียงคนคอมเม้นต์ดังมาทันที แวนด้าดีใจรีบอ่าน แต่แล้วก็ชะงัก จากระริกระรี้กลายเป็นหน้าเหวออ่านออกเสียงเบาๆ...นังแพศยา... หน้าไม่อาย...ไม่มีศีลธรรม...แกต้องตกนรก! แวนด้าปิดมือถือโยนไป ด่าพวกที่ด่าตนว่า พวกโรคจิต!

ทันใดก็เห็นที่จอคอมฯมีหัวข้อเขียนว่า “แฉยับ เพื่อนนางเอกดาวรุ่ง ว.ขายตัว มีเสี่ยเลี้ยง” แวนด้าตะโกนเหมือนสติแตกว่า “ไม่จริง! ไม่ใช่ฉัน!!” คลิกดูแล้วช็อกสุดขีด ถามเสียงสั่นสะพรึงกลัว

“ใคร!...ใครปล่อยคลิปเก่าๆของฉัน!!”

ooooooo

ที่บริเวณดาดฟ้าตึกบริษัท...ซุ่ย โรส กอหญ้า นั่งเคียงกันอยู่บนขอบปูนด้านหน้าตึก ความอบอุ่นที่ซุ่ยและกอหญ้ามีต่อโรส ทำให้โรสพูดความในใจให้ฟังว่า

ไม่เข้าใจ ตนทำงานให้บริษัทอย่างถวายหัวมาตั้งกี่ปี แต่พอทำผิดครั้งเดียวก็หมดค่าไปเลย ความดีที่ตนเคยทำมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยหรือ กอหญ้ายกคำกล่าวที่ว่าทำดีร้อยครั้งไม่เท่าทำผิดครั้งเดียวเพราะคนเลือกจะจำเรื่องแย่ได้มากกว่าเรื่องดีให้ฟัง

“ขนาดพี่ชฎา คนที่ฉันคิดว่าเขารักฉันอยู่ข้างฉัน ก็ยังกระโจนหนีจากฉันทันที ไม่มีปกป้อง ไม่มีเห็นอกเห็นใจฉันเลย กลับเป็นพวกเธอที่อยู่ข้างฉัน”

“บางทีซุ่ยก็สงสัยนะคะ ว่าสังคมการทำงานมันทำให้คนเรากลายเป็นแบบนั้น หรือพวกเราเป็นแบบนั้นกันอยู่แล้ว”

“ไม่ยุติธรรม ถึงฉันจะทำผิด แต่ก็ไม่น่าจะไม่เห็นคุณค่ากันขนาดนี้”

“ถ้าพูดถึงเรื่องความไร้ค่า เรื่องนี้ซุ่ยเป็นเจ้าของตำแหน่งค่ะ มาสายก็โดนว่า มาช้าก็โดนด่า ทำช้าก็โดนกัด ทำเร็วก็โดนแขวะ ทำผิดก็หาว่าโง่ ทำถูกก็หาว่าอวดเก่ง มีแต่คนอยากไล่ออกจากบริษัท แต่ก็หน้าด้านอยู่ได้ ซุ่ยไม่เคยมีอะไรโดดเด่นดีงามเลยสักอย่าง” ซุ่ยระบายความอัดอั้นกดดัน

โรสเข้าใจและเห็นใจความรู้สึกของทั้งสองคน เอ่ยอย่างทึ่งซุ่ยในร่างกอหญ้าว่า

“กอหญ้า ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอเป็นคนที่ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นมาก มากจนเหมือนมานั่งอยู่ในใจเลย ขอบใจมากนะ”

“ขอบคุณค่ะ บางทีชีวิตคุณก็เหมือนชีวิตฉัน... เห็นคุณโรส เห็นกอหญ้า หรือแวนด้า ก็เหมือนเห็นตัวเอง มันมีบทเรียนที่ทำให้ฉันเรียนรู้และเข้าใจความงี่เง่าของตัวเองชัดเจนขึ้น แล้วถ้าเป็นไปได้ ถ้ามีโอกาสฉันก็คงจะทำมันให้ดีขึ้น”

“ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากทำให้ดีขึ้นเหมือนกัน” โรสเปิดใจ กอหญ้าในร่างซุ่ยก็ว่าถ้าเป็นไปได้ตนก็เหมือนกัน

“มีคุณค่า...ได้แต่งงาน...แล้วก็มีความสุขกับคนที่รักตลอดไป” ซุ่ยรำพึง

“ใช่เลย กอหญ้าพูดแทนใจซุ่ยอีกแล้ว” กอหญ้าในร่างซุ่ยพูดอย่างตื่นเต้น ในขณะที่ซุ่ย เหงา เศร้า เมื่อคิดถึงป้องปก

ซุ่ยกลับถึงบ้านคุณหยก กอหญ้าส่งรูปที่ทุกคนกำลังช่วยกันเย็บชุดเจ้าสาวมาให้ดู ซุ่ยบอกแม่แก้วว่าตนทำตามที่แม่บอกคือให้ยินดีกับเขาตนเลยช่วยทำชุดเจ้าสาว เขาจึงส่งรูปมาให้ดู แม่แก้วชมว่าทำดีแล้ว ซุ่ยบอกว่าแต่ตนยังทำใจไม่ได้ถามว่า

“หนูต้องทำยังไงเหรอจึงจะสามารถมีความสุขไปกับความสุขของคนที่เรารักได้จริงๆ” แม่แก้วบอกว่าเดี๋ยวก็ทำได้ ซุ่ยพึมพำ “ทำไมมันยากจัง...”

“ยากไม่ยากก็อยู่ที่ตัวลูกนั่นแหละ ดูอย่างคุณหยกสิ ที่ท่านรักและเอ็นดูลูกมากก็เพราะว่าท่านอยากมีลูก แต่ท่านมีไม่ได้ ถึงท่านจะมีความสุขเรื่องกินเรื่องอยู่สบาย แต่คุณหยกก็ไม่สามารถมีความสุขอย่างที่แม่มีได้ ความสุขจากการมีลูกสาวน่ารักชื่อกอหญ้าให้กอดให้ชื่นใจได้ทุกวัน มันเป็นของแม่คนเดียว” แม่แก้วกอดซุ่ยไว้อย่างแสนรัก ซุ่ยอบอุ่นแต่ก็ท้อใจ ถามว่าตนเป็นความสุขของแม่ขนาดนั้นเลยเหรอ? แม่แก้วกอดกระชับซุ่ย รำพึง “ถึงหนูทำอะไรแปลกๆ พูดอะไรพิลึกๆ เหมือนไม่ใช่ตัวหนู แต่แม่ก็รักกอหญ้าเสมอนะลูก ไม่ว่าลูกจะเป็นยังไง...”

ซุ่ยมองแม่แก้วอึ้ง สงสาร ยิ้มให้แม่แก้วอย่างสำนึกในบุญคุณ

ooooooo

วันนี้ขณะป้องปกจะออกไปทำงาน เห็นกอหญ้าไปยืนอยู่ใต้ต้นลั่นทม เขาถามว่าซุ่ยทำอะไร เธอบอกว่ารอดอกลั่นทมร่วง เมื่อวานฝนไม่ตก ดอกลั่นทมร่วงกราว แต่วันนี้ฝนตกกลับไม่ร่วงสักดอก เขาถามว่าจะรอไปทำไม

“ซุ่ยจะเอาดอกไม้ไปประดับโต๊ะ แต่ไม่อยากเด็ด อยากเอาดอกที่ร่วงเองมากกว่า ร่วงหน่อยนะ สักสามดอกพอ นะ”

พลันดอกลั่นทมก็ร่วงมาดอกหนึ่ง ซุ่ยดีใจเก็บมาทัดหูถามป้องปกว่าสวยไหม เขามองแปลกๆ เพราะซุ่ยเคยเอาเหน็บไว้กลางหัว ขอเอาไปเหน็บกลางหัวให้บอกว่าต้องแบบนี้สิ ซุ่ยดึงออกบอกว่าดูมันตลก ป้องปกถามว่าซุ่ยรู้ตัวไหมว่าตัวเองไม่เหมือนซุ่ยคนเดิม ไม่ขี้โวยวายไม่เอาแต่ใจเหมือนก่อน

“เฮียป้องอยากให้ซุ่ยเอาแต่ใจงั้นเหรอคะ แน่ใจเหรอคะว่าชอบซุ่ยแบบนั้น คิดดีๆก่อนนะคะเฮียป้อง ถ้าซุ่ยมีนิสัยแบบนั้น เฮียยังจะแต่งงานกับซุ่ยหรือเปล่า หรือว่านี่เป็นแผนจะล้มเลิกงานแต่ง” ป้องปกดุว่าไปกันใหญ่แล้ว “ล้อเล่นค่ะ ถึงเฮียอยากล้มเลิก ซุ่ยก็ไม่ให้ล้มหรอก เพราะตอนนี้ซุ่ยมีความสุขมาก ได้อยู่กับคนที่รักทุกคน ขอบคุณนะคะเฮียป้องที่รักซุ่ย พอแล้วเฮียไปทำงานเถอะ”

ขณะป้องปกจะเดินไปนั้น ดอกลั่นทมก็ร่วงลงมาเป็นดอกที่สอง ซุ่ยบอกว่าขออีกดอกเดียวเท่านั้น สิ้นเสียงดอกลั่นทมอีกดอกก็ทิ้งขั้วปลิวลงมาตรงหน้าซุ่ยพอดี พริบตานั้น ซุ่ยเบิกตาโพลงตัวแข็งค้างล้มทั้งยืนพร้อมดอกลั่นลมที่ตกถึงพื้น

“ซุ่ย!!” ป้องปกหันมาเห็นวิ่งลงจากรถทันที กอหญ้าในร่างซุ่ยชักกระตุก มือ แขน ขา คอ เกร็งไปหมด กอหญ้าเห็นป้องปกเบลอ ๆแล้วดับมืดไป...

ooooooo

วันนี้ ขณะซุ่ยขัดรองเท้าให้คุณหยกอยู่นั้นแม่แก้วมาบอกอย่างตื่นเต้นว่าคุณหยกมีข่าวดีจะบอก ลากซุ่ยไปหาคุณหยก

ข่าวดีของคุณหยกคือจัดการเรื่องเรียนต่อให้เรียบร้อยแล้ว บอกซุ่ยว่าเตรียมตัวไว้ให้พร้อม ผลประกาศออกมาเมื่อไร จะได้รีบเดินทางไปเรียนภาษาไว้ก่อนเลย

ขณะที่คุณหยกและแม่แก้วยิ้มแย้มยินดีกับข่าวนี้ ซุ่ยกลับยิ้มไม่ออก!

ซุ่ยว้าวุ่นใจจึงไปที่บ้าน ทั้งบ้านเงียบกริบ คนสวนบอกว่าทุกคนไปโรงพยาบาลเพราะกอหญ้าป่วยหนัก ซุ่ยรีบตามไปโรงพยาบาล เห็นกอหญ้าในร่างตนนอนป่วยหนักไม่รู้สึกตัวก็ตกใจทนดูไม่ได้ ผละออกมาเห็นหลังหลิวอยู่หลังเสารีบเดินไปถามว่าทำอะไร เกิดอะไรขึ้น

ที่หลังเสา แม่กับม่ากำลังปรึกษากันอย่างทุกข์ใจเรื่องค่ารักษาพยาบาล ปรึกษากันว่าจะเอาของในบ้านไปขาย พอดีป้องปกเดินมาบอกว่าตนจะรับผิดชอบค่ารักษาให้ซุ่ยหายให้ได้ไม่ต้องกังวล ซุ่ยในร่างกอหญ้ารู้สึกถึงความตึงเครียดเดินเข้าไปถามว่าซุ่ยเป็นอะไร ต้องใช้เงินมากแค่ไหนจึงจะรักษาซุ่ยได้ ทุกคนมองหน้ากันไปมาไม่รู้จะตอบอย่างไร

ซุ่ยทุกข์ใจมากที่กอหญ้าในร่างตนอาการสาหัสขนาดนี้ ป้องปกบอกว่าเป็นโรคเจ้าหญิงนิทราเกี่ยวกับสารเคมีในสมองทำงานผิดปกติ การรักษาก็ไม่แน่ว่าจะหายขาดได้ แต่มีอีกวิธีที่อาจช่วยได้คือการผ่าตัดสมอง

ซุ่ยทำใจไม่ได้กับสภาพร่างกายของตนขณะนี้จนจะร้องไห้จึงรีบเลี่ยงออกมาข้างนอก เจอโรสเดินหน้าเครียดมา ถามว่ามาเยี่ยมซุ่ยหรือแล้วรีบเข้าไปคุยกับป้องปกข้างใน ซุ่ยได้ยินก่อนประตูจะปิดลงว่า “ป้องปกคะ ฉันคุยกับหมอแล้ว เขาบอกว่า...” ซุ่ยได้ยินก็ยิ่งกงวลเครียด

โรสบอกป้องปกว่า หมอบอกว่าอาการแบบซุ่ยนี้ต้องการกำลังใจ และความรักความอบอุ่นเท่านั้นจะทำให้คนไข้มีแรงสู้ต่อไป มีเด็กที่เป็นแล้วหายเพราะพ่อแม่นั่งเล่านิทานให้ฟังตลอดเวลา จนเด็กตื่นขึ้นมาในที่สุด โรสให้กำลังใจอย่างเชื่อมั่นว่า

“ฉันเชื่อว่า คุณป้องปกกับครอบครัวซุ่ยจะสามารถทำให้ซุ่ยหายได้”

“เล่านิทานหรือครับ แต่ซุ่ยไม่ค่อยชอบฟังนิทานนะ”

ซุ่ยอยากรู้ว่าทั้งสองคุยอะไรกัน ย่องมาเงี่ยหูฟังแต่ก็ยังไม่ได้ยิน เห็นแต่โรสสบตาปกป้องอย่างจริงจัง ย้ำกับเขาว่า

“งั้นก็คุยกับเขา พูดกับเขาตลอดเวลา อย่าปล่อยให้เขาเงียบเหงา”

ป้องปกเป็นห่วงเรื่องงานของซุ่ย โรสบอกว่าไม่ต้องห่วง เราสนใจแต่เรื่องสุขภาพของเราก็พอ ไม่อย่างนั้นอาจเงิบได้ เพราะบริษัทนี้ใช้คนแล้วทิ้ง เวลานี้ตนก็เป็นไม้ประดับออฟฟิศเพราะทำงานพลาดครั้งเดียวพวกเขาก็ลืมความดีทุกอย่างที่ตนเคยทำมา

ป้องปกถามว่าเป็นไปได้ยังไง แล้วทั้งสองก็คุยกันเบาๆอย่างใกล้ชิด ทำเอาซุ่ยร้อนรุ่มไม่พอใจมาก

“ซุ่ยกำลังพะงาบๆ แต่โรสก็มาตีท้ายครัวงั้นเหรอ หรือนี่คือกรรมตามสนองที่เราเคยไปวอแวกะคุณรังสิต?”

ซุ่ยค่อยๆถอยออกมาชนกับรังสิตที่ถือกระเช้ามาเยี่ยมซุ่ยพอดี ซุ่ยถามว่าทำไมเขาต้องมาเยี่ยมด้วยปกติไม่เห็นจะสนิทกันขนาดนี้ รังสิตบอกว่าบริษัทมอบ หมายให้ตนเป็นตัวแทนพนักงานทุกคนมาเยี่ยม ซุ่ยมองการ์ดที่ติดกระเช้ามาเห็นคนเซ็นชื่อเต็มที่ไปหมด ถามว่าชฎาและแก๊งเม้าท์เห็นซุ่ยเป็นคนสำคัญขนาดนี้เลยหรือ

“สำคัญสิ ทุกคนรักและห่วงซุ่ยมากนะ เหมือนเธอไง เธอก็ยังมาเลย”

“จริงเหรอ คนที่ออฟฟิศแคร์ซุ่ยขนาดนี้เลยเหรอ ขนาดที่คุณโรสต้องแนะนำแพทย์เฉพาะทางให้ แล้วยังมาดูแลด้วยตัวเองอีก”

รังสิตอึ้ง ถามว่าโรสทำอะไรนะ ก็พอดีโรสกับป้องปกเดินออกมา โรสพูดให้ความหวังกับป้องปก ทั้งสองจับมือบีบให้กำลังใจกัน รังสิตกับซุ่ยไม่ได้ยินว่าพูดอะไรกัน เห็นแต่บีบมือมองตากันนิ่ง ก็อึ้ง...อึ้ง...

ooooooo

รังสิตประคองกระเช้าเข้าไปเยี่ยมซุ่ย พอหลิวเห็นรังสิตก็ปากไวถามว่านี่หรือคนที่เจ๊ซุ่ยเคยกรี๊ดเหมือนกรี๊ดดารา เพิ่งมาพักหลังนี่แหละชอบทำตัวแปลกเพราะเพิ่งเจ๊กับเฮียป้อง

ซุ่ยปรามหลิวว่าอย่าพูดอย่างนี้เพระทำให้เจ๊ซุ่ยขายหน้า รังสิตแก้ให้ว่าหลิวพูดเล่น เพราะซุ่ยไม่เคยสนใจตน วันๆแทบไม่ได้เจอกัน ยิ่งเรื่องพูดคุยกันนี่ น้อยมาก พอดีป้องปกมา รังสิตชี้แจงว่าตนกับซุ่ยไม่เคยมีเรื่องอะไรแบบนี้เลย ป้องปกเข้าใจและขอบคุณที่มาเยี่ยมซุ่ย

“ที่บริษัท ทุกคนเป็นห่วงซุ่ยมากครับ ทางผู้บริหารบอกว่า ถ้ามีอะไรที่ทางเราจะช่วยได้ให้บอกได้ทุกเมื่อนะครับ”

ป้องปกขอบคุณแทนซุ่ย ซุ่ยในร่างกอหญ้าทนไม่ได้ถามว่าทำไมต้องขอบคุณแทนซุ่ยในเมื่อญาติพี่น้องซุ่ยก็อยู่ตรงนี้

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 12 วันที่ 28 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ