อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 13 วันที่ 18 เม.ย.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 13 วันที่ 18 เม.ย.59

เหตุการณ์วุ่นวายที่เหลาบุปผาเมื่อหลายวันก่อน ทำให้รื่นเริ่มคิดถึงอนาคตตัวเองอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก โดยเฉพาะเรื่องระหว่างเขากับเหมย ซึ่งก่อตัวอย่างง่ายๆในเวลาต่อมา และวันนี้เขาก็ตัดสินใจแล้วจะพาเธอหนี!

เหมยถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อได้ยินหนุ่มคนรักพูดว่าจะออกจากพระนคร

“ฉันจะพาเธอหนีไปจากไอ้ปีเตอร์ เธอจะไปกับฉันไหม”



“ถ้าไปแล้วจะอยู่กันได้ยังไง ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยออกจากพระนครเลยนะ”

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เราแค่ตั้งใจทำงานเก็บเงินสักพัก ก็มีที่ทางปลูกผักปลูกหญ้า รับรองไม่อดตายหรอก แล้วเราก็จะมีลูกด้วยกัน สักหกเจ็ดคน เธอว่าดีหรือเปล่า”

หน้าตาเขินอายของเธอทำให้รื่นนึกเอ็นดูยิ่งนัก แกล้งเย้า “ไม่เชื่อเหรอ...ให้ฉันสาบานต่อหน้าพระก็ได้นะอาเหมย ฉันจะอยู่กับเธอชั่วชีวิต จะไม่มีวันทอดทิ้งเธอ ฉันรักเธอนะอาเหมย”

บรรยากาศหวานชื่นของเหมยจบลงเมื่อแยกกับรื่น และทำท่าจะมืดมนกว่าเดิม เมื่อเธอกลับถึงเหลาบุปผากลางดึก แล้วพบว่าปีเตอร์มาดักรอ และแม้ว่าเขาจะไม่แสดงท่าทีเหมือนล่วงรู้ความลับของเธอ แต่ก็มีสีหน้าสงสัยมาก จนเจ๊คิ้มซึ่งเฝ้าดูห่างๆเริ่มมั่นใจว่าเรื่องรักของรื่นกับเหมยคงไม่ราบรื่นเสียแล้ว

ฝ่ายพลอย...ยินดีมาก เมื่อได้ฟังความจากกล้า เรื่องอังเดรจะร่วมมือกับท่านเตี่ยปราบจีนหยง แต่ไม่ทันพูดอะไรกันมากกว่านั้น คุณทิพย์ก็แวะมาหาพลขับหนุ่มเสียก่อน พร้อมของขวัญเป็นเสื้อตัวสวยจากตลาดที่ทำให้เขาลำบากใจจะรับ แต่กระนั้น...คุณทิพย์ก็คะยั้นคะยอจนเขาปฏิเสธไม่ได้

ฮิวโก้แอบเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง และอดใจไม่ไหว ผละไปฟ้องอังเดรในเวลาต่อมา

“กระผมเห็นว่าท่านนายพลสมควรตักเตือนคุณทิพย์เสียบ้าง เธอเป็นถึงภรรยาของท่าน ถ้ามีใครเห็นเข้า กระผมเกรงว่าจะกลายเป็นเรื่องไม่งาม”

“ขอบใจมากนะฮิวโก้ที่เป็นห่วงแทนฉัน แต่เชื่อเถอะว่าคุณทิพย์ไม่ได้คิดอะไรเลยเถิดกับนายกล้าแน่...ฉันมั่นใจ”

แผนการของโชติจะล่อจีนหยงกับท่านเตี่ยให้มาตายในคราวเดียวกันเริ่มต้นในวันต่อมา ด้วยการอ้างชื่อท่านเตี่ยในจดหมาย ส่งไปให้จีนหยง หลอกให้มาพบกันที่วังเทวาพิทักษ์

จีนหยงตามแผนไม่ทัน มัวผยองและลำพองใจ คิดว่าท่านเตี่ยยอมอ่อนข้อให้ เลยตั้งท่าจะไปพบ โดยมีเหล่าลูกสมุนคนสนิทตามไปเป็นพรวน มีเพียงรื่น สังหรณ์ใจไม่ดี กลัวเป็นแผนลวงมากกว่า

นอกเหนือจากแผนสืบหาพื้นเพคุณทิพย์ พลอยยังต้องเริ่มหน้าที่สอนภาษาไทยให้แมรี่อย่างจริงจัง และเด็กหญิงลูกสาวคนเดียวของอังเดรก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ตั้งอกตั้งใจดี จนคุณหนูคนสวยจากเวียงสิงห์อดปลื้มไม่ได้

“หนูแมรี่มีพื้นฐานด้านภาษาดีมากเชียวค่ะ”

คุณทิพย์ส่งยิ้มบางๆให้ลูกสาว ก่อนจะหันมาคุยกับครูคนสวย

“ฉันอยากให้แกเข้าโรงเรียนร่วมกับเด็กสยามคนอื่นๆ แกจะได้รู้ว่าแกมีสายเลือดชาวสยามในตัว”

“แล้วคุณทิพย์จะอธิบายกับหนูแมรี่ยังไงคะ เรื่องที่... แกดูแตกต่างจากเด็กสยามคนอื่นๆ”

“แค่พูดความจริง ไม่เห็นยากอะไรนี่คะ แมรี่เป็นเด็กมีเหตุผล แกคงเข้าใจ”

พลอยเห็นด้วย และถือโอกาสนี้พูดทิ้งท้ายเป็นนัยๆ “คุณทิพย์นี่ช่างหนักแน่นดีเสียเหลือเกิน ดิฉันเห็นด้วยค่ะ ถ้าหากคนเราพูดแต่ความจริง ก็คงไม่มีเรื่องต้องอึดอัดคับข้องใจ และปัญหาต่างๆก็คงคลี่คลายเร็วขึ้น”

คำพูดของพลอยทำให้คุณทิพย์ได้คิดเรื่องกล้ามากขึ้น แต่ก็ยังทำใจสารภาพความจริงไม่ได้ ไม่รู้เลยว่าลูกชายคนเดียวที่พรากจากกันมานานจะรับได้หรือไม่ หากได้เจอเธออีกครั้ง...

ooooooo

อาเหวินเดินหน้าจีบบัวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขานำคำแนะนำของเจ๊คิ้มมาใช้เป็นประโยชน์ หอบหิ้วอาหารเหลามากมายมาเอาใจสังข์ถึงวังท่านเตี่ย และแม้จะถูกบัวส่งสายตารำคาญมาให้ก็ไม่ยี่หระ แต่แล้วก็ต้องหน้าเจื่อน เมื่อสังข์เอ่ยปากอย่างรู้ทันในเวลาต่อมา ว่าเขาคงทำดีด้วยเพราะอยากเอาใจบัว

“เอ็งน่ะ...ไม่ต้องเอาใจข้านักหรอก เพราะถึงยังไงเอ็งจะได้เสียกับนังบัวหรือเปล่า ก็ขึ้นกับเจ้าตัวเขา ไม่ใช่ข้า”

“อ้าว...ลุงดูออกด้วยหรือจ๊ะ”

“โธ่ถัง...อายุปูนนี้ ต้องดูออกสิวะไอ้ตี๋ แต่เอ็งวางใจเถอะ ข้าน่ะไม่คัดค้านเอ็งหรอก จะสนับสนุนเอ็งด้วยซ้ำ”

หนุ่มลากรถยิ้มร่าด้วยความดีใจ และถึงกับหน้าบานเมื่อสังข์เอ่ยประโยคต่อมา

“เอ็งน่ะเป็นคนดี มีสัมมาคารวะ แถมยังซื่อสัตย์ กตัญญูรู้จักทำงาน ดีไปหมดอย่างนี้ แล้วข้าจะรังเกียจเอ็งทำไม เฮ้ย...แต่ข้อเสียของเอ็งก็มีอยู่เหมือนกันนะ”

อาเหวินหุบยิ้มทันควัน หน้าเสีย จนสังข์อดส่ายหน้าด้วยความเวทนาระคนเอ็นดูไม่ได้

“เอ็งมันโง่...แต่เอาเถอะ ของอย่างนี้มันเรียนรู้กันได้ แต่ข้าต้องขอคำมั่นจากเอ็งก่อนนะไอ้เหวิน ถ้าวันข้างหน้าเอ็งกับนังบัวเกิดตกล่องปล่องชิ้นกันเมื่อไหร่ เอ็งต้องรับปากข้า ว่าจะดีจะร้ายยังไงก็ห้ามทอดทิ้งกันเด็ดขาด และที่สำคัญ...ห้ามตบตีลูกสาวข้าด้วย ข้าเลี้ยงมันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย จนถึงตอนนี้ข้ายังไม่เคยตีมันเลย”

“จ้ะลุง...อย่าว่าแต่ได้หรือไม่ได้เลย อั๊วขอสัญญาว่าจะดูแลเจ๊บัวอย่างดี ดูแลเท่าชีวิตของอั๊วเลย”

“เออ...มันต้องอย่างนั้นสิวะไอ้ลูกชาย งั้นจอกนี้ข้าขอยกให้เอ็ง รับขวัญว่าที่ลูกเขย”

ระหว่างที่อาเหวินกับสังข์ดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน... กล้ากับรื่นก็ต้องตกใจแทบบ้า เมื่อฮิวโก้แวะมาส่งสารถึงจีนหยง จะให้ไปพบอังเดรที่ทำการกงสุลพร้อมกับท่านเตี่ย ความเลยแตกว่าสารจากท่านเตี่ยเมื่อเช้าเป็นของปลอม!

เวลาเดียวกันที่วังเทวาพิทักษ์...ท่านเตี่ยก็เพิ่งรู้ตัวว่าถูกจัดฉาก เมื่อจีนหยงมาถึง แถมทั้งสองยังต้องวิ่งหลบห่ากระสุนชุดใหญ่จากพลทหารญวน สมุนของพวกปีเตอร์ที่ถูกส่งมาเป็นหน่วยสังหาร

เฮียหม่า อาเปียวและอาหลอรีบประกบจีนหยงและพาวิ่งฝ่าดงกระสุน ส่วนท่านเตี่ย...พลาดท่าถูกยิงจนทรุดฮวบ ชุ่มมหาดเล็กต้นห้องโกรธจัด เลยพุ่งไปจัดการพลทหารญวน จนถูกสาดกระสุนใส่จนตายคาที่!

อาเหวินกับสังข์ได้ยินเสียงกระสุนก็รีบวิ่งไปดูสถานการณ์ ก่อนจะช่วยกันเก็บปืนจากพลทหารญวนที่ตาย ไปช่วยท่านเตี่ย ช่วงเวลาเดียวกับที่บัวตามมาช่วยดูแผลให้ท่านเตี่ย และพาวิ่งหลบไปอีกทาง

ท่านเตี่ยแม้จะเจ็บแทบเดินไม่ไหว แต่ก็พระทัยเด็ด คว้าปืนยาวของพลทหารญวนที่ตายมายิงกราดใส่ทหารญวนร่วงตายเป็นแถบ ก่อนจะหันมาสั่งให้บัวหนีเอาตัวรอด แต่อดีตบ่าวสาวไม่ยอม ยืนยันจะอยู่กับราชนิกุลหนุ่ม

โชคดีที่ยันต์กับเที่ยงซึ่งลาดตระเวนอยู่ไม่ไกลได้ยินเสียงปืนและมาช่วยทันเวลา เช่นเดียวกับสังข์กับอาเหวิน หอบปืนและกระสุนมากมายมาช่วยต้านทาน แต่ก็ทุลักทุเลเต็มที จนกระทั่งกล้ากับรื่นมาถึง เลยช่วยให้ทุกคนรอดไปได้ แต่ก็ต้องแลกกับอาการบาดเจ็บปางตายของสังข์เพราะถูกยิง!

ooooooo

จีนหยงหนีกระสุนห่าใหญ่เข้าไปในป่า โดยมีเฮียหม่ายิงคุ้มกัน ก่อนจะต้องมาตายอย่างอนาจในเวลาต่อมา เพราะถูกล้อมยิง อาเปียวกับอาหลอกลัวตายเลยผละหนีไปด้วย ทิ้งจีนหยง เจ้าของโรงฝิ่นจอมเจ้าเล่ห์ ให้เผชิญหน้ากับโชติ ซึ่งยกพวกพลทหารญวนมาเพิ่ม และจับจีนหยงไปเป็นตัวประกันในที่สุด

แม้จะหนีรอดไปได้ แต่ท่านเตี่ยก็บาดเจ็บไม่น้อยเพราะเสียพระโลหิตมาก แถมทรงรู้สึกผิดที่คนรอบตัวต้องลำบากเพราะพระองค์ ยันต์กับเที่ยงทูลไม่ให้ทรงคิดมาก เพราะพวกตนถวายตัวเป็นมหาดเล็ก ไม่คิดหนีเอาตัวรอดเป็นอันขาด เช่นเดียวกับพวกกล้าและสังข์ อาสาอารักขาราชนิกุลหนุ่มใหญ่จนตัวตาย ด้วยสำนึกในน้ำพระทัยที่ทรงเคยช่วยเหลือพวกตนและพวกชาวบ้านจากอาการเจ็บป่วย ทั้งจากโรคร้ายและพิษฝิ่น

พระยาประเสริฐภักดีนั่งจิบชา กินของว่างในร้านค้า ละแวกไม่ไกลจากวังท่านเตี่ยมากนัก เฝ้าสังเกตการณ์ด้วยความกะหยิ่มใจที่แผนทุกอย่างจะเป็นไปตามหวัง และไม่ช้าก็ได้หัวเราะด้วยความสะใจ เมื่อโชติพาตัวจีนหยงมาคุกเข่าตรงหน้า พร้อมบังคับให้ยอมแพ้ แต่มีหรือเจ้าของโรงฝิ่นใหญ่จะยอม ด่าลั่น

“ไอ้พระยาหมาขี้เรื้อน ลื้อลอบกัดอั๊ว”

“ถ้ามึงยอมกราบตีนร้องขอชีวิตจากกู บางทีกูอาจจะให้มึงตายสบายขึ้น”

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 13 วันที่ 18 เม.ย.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ