อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 13 วันที่ 30 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 13 วันที่ 30 เม.ย.59

ซุ่ยฟังแม่แก้วแล้วนิ่งคิด แย้งว่า แล้วต้องทำยังไงถ้าไม่หา ไม่อยาก จะเป็นไปได้ยังไง

“แม่ว่าความอยากเป็นธรรมดาของสิ่งมีชีวิตนะ แม่ก็ยังอยากนั่นอยากนี่อยู่เลย แต่คนเราทุกคน ไม่มีทางได้ทุกอย่างที่อยากได้หรอก”

“หนูไม่ได้อยากทุกอย่างซะหน่อย หนูแค่อยากได้ของที่สมควรเป็นของหนูกลับมา” แม่แก้วถามว่าอยากให้กลับมา?หมายความว่าของนั้นเคยเป็นของหนูใช่ไหม แล้วทำไมหนูถึงเสียมันไปล่ะ ซุ่ยอึ้งกับคำถามจี้ใจดำนี้ ตอบไม่เต็มปากเต็มคำว่า

“เพราะ...หนูเคย...เกลียดมัน ไม่ชอบมัน ไม่อยากจะมีมัน ไม่อยากจะเป็นมัน หนูพยายามจะหนีจากมัน”



“ก็แสดงว่าหนูทำสำเร็จแล้ว เวลานี้หนูไม่มีสิ่งนั้นอีกแล้ว” แม่แก้วโล่งใจ แต่แล้วก็ขรึมเครียดเมื่อซุ่ยบอกว่า

“ใช่ค่ะ แต่หนูเพิ่งรู้ว่าหนูคิดผิด หนูเสียมันไป ทั้งหมด หนูพยายามทำทุกอย่างที่จะทวงมันกลับคืนมา แต่สุดท้ายหนูก็ไม่มีทางได้” ซุ่ยเสียงเครือเมื่อนึกถึงความจริงที่เจ็บปวด

“ถ้าอย่างนั้น หนูก็ลองมองดูซิ ว่าตอนนี้หนูมีอะไรบ้างที่เป็นของหนู มีอะไรที่ดีพอบ้างไหม หรือหนูก็เกลียด หนูก็ไม่ชอบ หนูก็ไม่พอใจทุกสิ่งทุกอย่างอีกแล้ว ไม่มีอะไรดีพอสำหรับหนูเลยสักอย่าง”

ซุ่ยชะงัก บอกว่าแม่แก้วพูดเหมือนใครสักคนที่ตนรู้จัก เขาบอกให้ตนใช้สติ ให้ชื่นชมกับสิ่งที่มีอยู่แล้วจะมีความสุข แม่แก้วบอกว่า เขาแนะนำถูกแล้ว เพราะอะไรที่เรา ‘เคย’ มี มันก็เป็นอดีตไปแล้ว เวลานี้มันไม่มีอีกแล้ว อะไรที่เรา ‘อยากได้’ แปลว่ามันก็เป็นอนาคต เพราะเวลานี้ยังไม่มี ถามว่า “ทำไมหนูไม่มองดูปัจจุบันล่ะ ขณะนี้เลย ว่าเวลานี้มีอะไรอยู่บ้าง...”

ซุ่ยฟังแม่แก้ว คิดตาม ถามว่า “แล้วก็มีความสุข กับมัน...น่ะเหรอคะ”

ooooooo

วันรุ่งขึ้น ซุ่ยไปที่บ้านตัวเอง คิดว่าปัจจุบันตนคือกอหญ้า แล้วตนจะมีความสุขได้ยังไงล่ะ? เดินเข้าไปเห็นกอหญ้าหลับอยู่ที่โซฟา กอหญ้ารู้สึกตัวลืมตาเห็นซุ่ยก็ถามงงๆว่า

“กอหญ้า นี่ฉันเผลอหลับไปอีกแล้วเหรอนี่”

ซุ่ยถามสิ่งที่ติดค้างคาใจอยู่ว่า เธอมีความสุขหรือเปล่า เป็นคนป่วยที่วันๆเอาแต่นอน หลับไปก็ไม่เห็น จะมีอะไร หลับแล้วก็ไม่รู้จะตื่นมาไหม ขนาดนี้แล้วเธอมีความสุขหรือเปล่า กอหญ้าบอกว่าตนมีความสุข เพราะมีแม่ มีม่า มีหลิว มีเฮียป้องและมีเธอที่รักและเป็นห่วงตน ซุ่ยถามว่าแล้วถ้าเธอไม่มีล่ะ? ถ้าเธอมีแค่แม่แก้วที่เป็นคนรับใช้ พ่อที่เป็นคนขับรถและตายไปแล้ว เธอต้องอาศัยอยู่ในบ้านเจ้านายไม่มีอะไรเป็นของตัวเองสักอย่าง เธอจะมีความสุขอยู่อีกไหม?

กอหญ้าในร่างซุ่ยมองซุ่ยงงๆ ถามว่าเธอพูดถึงชีวิตใคร ทำไมคุ้นๆ ซุ่ยบอกว่าแค่สมมติ กอหญ้าถามว่า งั้นขอถามว่าแม่รักตนไหม เจ้านายดีกับตนหรือเปล่า และตนมีศัตรูหรือไม่

ซุ่ยบอกว่าแม่รักเธอมากที่สุด เจ้านายก็เอ็นดูเธอเหมือนลูกหลาน และเธอก็ไม่มีศัตรู กอหญ้าย้อนถามว่า

“แล้วทำไมฉันจะไม่มีความสุขล่ะ แม่ก็รัก เจ้านายก็ดีกับฉัน ศัตรูก็ไม่มี ชีวิตดีจะตาย อะไรที่มันขาดก็อย่าไปมองมันสิ มันเป็นความจริงที่เลี่ยงไม่ได้นี่นา เลือกมองในสิ่งที่มีดีกว่า” กอหญ้าพูดสบายๆ ในขณะที่ซุ่ยอึ้ง พึมพำว่า...

“สมแล้วที่เป็นลูกแม่แก้ว ไม่ว่ายังไง กอหญ้าก็มีความสุขสินะ”

ไม่ทันที่ซุ่ยจะพูดอะไรต่อ หลิวก็ส่งเสียงตื่นเต้นเข้ามาก่อนตัวว่า เจ๊ซุ่ย มีข่าวดีมาบอกให้ทายซิว่าเรื่องอะไร ม่าตามมาชิงบอกเสียก่อนว่าพระท่านให้ฤกษ์แต่งงานมาแล้ว หลิวหน้าคว่ำหันไปต่อว่าม่า ว่ามาตัดหน้าหลิวทำไม

ซุ่ยช็อกพึมพำว่าฤกษ์แต่งงานหรือ แม่บอกว่าตกลงเป็นวันที่ 15 เดือนหน้า ถามกอหญ้าว่าพร้อมไหม กอหญ้า ถามว่าไม่เร็วไปใช่ไหม ป้องปกแทรกว่าช้าไปด้วยซ้ำ กอหญ้าถามซุ่ยว่าวันแต่งงานของตนมาได้ใช่ไหม ซุ่ยจุก พูดไม่ออก เหลือบมองป้องปก แต่เขาดีใจมัวแต่มองกอหญ้าไม่สนใจซุ่ยเลย

เมื่อได้ฤกษ์มาแล้ว แม่กับม่าก็ลงมือขัดผิวประทินโฉมว่าที่เจ้าสาวกันอย่างมีความสุข ซุ่ยมองดูแล้วเศร้ารู้สึกว่าทุกคนมีความสุขกันมาก มีความสุขโดยไม่ต้องมีตน ตัดสินใจขอตัวกลับ คว้ากระเป๋าไม่ระวังกระเป๋าหล่นของในกระเป๋าหก ป้องปกช่วยเก็บ เจอกระดาษพับรูปคิงคอง ทั้งซุ่ยและป้องปกเอื้อมมือหยิบพร้อมกัน แต่ป้องปก หยิบได้ก่อน ซุ่ยจะแย่ง ป้องปกก้มดูรูปคิงคอง เห็นข้อความเขียนว่า “ขอโทษที่ไม่เคยบอกว่ารักเฮียป้อง”

ป้องปกมองหน้าซุ่ยฟึ่บ สงสัยว่าของนี้มาอยู่ที่ซุ่ยได้ยังไง! ถามว่าคิงคองตัวนี้ใครพับ พอซุ่ยในร่างกอหญ้าบอกว่าซุ่ยพับ เขาถามเสียงแข็งว่าทำไมมาอยู่ที่เธอ ซุ่ยไม่ตอบแต่ถามว่าเห็นที่เขียนไว้แล้วใช่ไหม งั้นก็รู้แล้วว่าตน...แล้วซุ่ยก็พูดไม่ออก ป้องปกถามว่าเธอไม่อยากให้ตนรู้ความรู้สึกของซุ่ยใช่ไหมถึงได้เก็บรูปนี้ไว้ ยิ่งพูดยิ่งโมโห ถามว่า

“ผมไม่เข้าใจคุณจริงๆ บางทีคุณก็เหมือนเป็นเพื่อนที่ดีของซุ่ย คอยช่วยดูแลซุ่ย แต่คุณก็ซ่อนกระดาษที่ซุ่ยเขียนให้ผมเอาไว้ ตกลงคุณเป็นคนแบบไหนกันแน่ กอหญ้า!” ซุ่ยบอกว่าเขาคิดว่าตนเป็นคนแบบไหนก็แบบนั้นแหละ “ถ้าคุณไม่หยุดประชดแล้วอธิบายมาดีๆ พูดกันไปทั้งวันก็ไม่เข้าใจกันหรอก”

“แล้วคุณเคยเข้าใจฉันเหรอ ฉันพยายามอธิบายให้คุณฟัง แต่คุณก็ไม่เคยเชื่อ...บนกระดาษน่ะ ไม่ใช่ความรู้สึกของซุ่ยที่อยู่ในบ้านหรอก แต่มันเป็นของฉัน เป็นของซุ่ยที่อยู่ตรงหน้าคุณต่างหาก!”

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 13 วันที่ 30 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ