อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 14[ตอนอวสาน] วันที่ 24 เม.ย.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 14[ตอนอวสาน] วันที่ 24 เม.ย.59

พระยาศรีพิพัฒน์ถูกเชิญตัวมารับรู้ความจริงจากปากอาเปียวด้วย แล้วก็จริงดังคาด ฆาตกรฆ่าจีนหยง ได้แก่พระยาประเสริฐภักดี อังเดรเสนอให้รายงานเรื่องนี้กับเบอร์นาร์ด แต่ท่านเตี่ยกับพระยาศรีพิพัฒน์ไม่เห็นด้วย

“คดีนี้...เจ้าอาณานิคมเป็นฝ่ายได้เปรียบ หากตัวแทนสยามไม่มีผู้ใดไปแก้ต่าง ประโยชน์ย่อมตกแก่เจ้าอาณานิคมอย่างมหาศาล ตอนนี้มันขู่จะเอาทั้งเงินและดินแดนของเราแล้ว” พระยาศรีพิพัฒน์เอ่ยเครียดๆ

“ดังนั้นเบอร์นาร์ดคงไม่ต้องการให้ท่านหรือเราเดินทางกลับไปแน่” ท่านเตี่ยเห็นด้วย



“เพื่อพิสูจน์ว่าฝ่าบาทบริสุทธิ์ ยังไงเราก็ต้องกลับไป กระหม่อมจะให้คนสนิทมารับและพาไปที่ทำการกงสุล”

พระยาศรีพิพัฒน์กับท่านเตี่ยรู้ดีว่าคนสนิทของอังเดรก็คือฮิวโก้ แต่ก็ยังไม่วางใจ เพราะเคยเห็นท่าทางเอาเรื่องของอีกฝ่ายมาก่อน กงสุลใหญ่เข้าใจดี แต่ก็ยืนยันหนักแน่นว่าเชื่อใจฮิวโก้ได้แน่

ooooooo

จดหมายลับแจ้งขอความช่วยเหลือจากอังเดร ที่ส่งตรงถึงฮิวโก้ ทำให้เบอร์นาร์ดรู้ที่ซ่อนพวกท่านเตี่ยจนได้ เพียรกับพลอยแอบได้ยินทุกอย่าง และตัดสินใจจะหาทางออกไปบอกพวกท่านเตี่ยให้หนี!

เพียรแอบเอาปืนพกของอังเดรให้พลอย เผื่อใช้ป้องกันตัว ก่อนจะใช้แผนลวงล่อให้พวกทหารยามตายใจ ปล่อยให้พลอยเล็ดลอดออกจากบ้านกงสุลจนได้

พลอยรีบไปหาบัวที่ร้านอาเล้ง และพากันไปแจ้งเตือนพวกท่านเตี่ยแต่ก็เหมือนจะไม่ทันการณ์ ปีเตอร์ซึ่งรอดจากกระสุนของรื่นได้อย่างปาฏิหาริย์ ส่งทหารและเหล่านักฆ่ามาบุกถึงที่ซ่อนตัวของท่านเตี่ยเสียก่อน

อังเดรช่วยกันกับพวกกล้าอารักขาท่านเตี่ยหนีออกจากที่ซ่อน ยันต์กับเที่ยงก็เช่นกัน ถวายชีวิตจะสู้เพื่อเจ้านายจนเที่ยงต้องมาตายอย่างน่าอนาจเพราะถูกยิง

และระหว่างที่พวกท่านเตี่ยหนีตายนั่นเอง เบอร์นาร์ดก็เปิดฉากเจรจากับพระยาศรีพิพัฒน์ เรียกร้องให้ฝ่ายสยามลงโทษท่านเตี่ยข้อหาฆ่าจีนหยง พร้อมกับเรียกเงินค่าเสียหายจำนวนถึงหนึ่งล้านฟรังก์!

พระยาศรีพิพัฒน์ข่มอารมณ์ไม่พอใจ พยายามซื้อเวลาให้พวกท่านเตี่ยพาตัวอาเปียวมาเป็นพยานยืนยันความบริสุทธิ์ให้ได้ แต่ก็เหมือนความหวังจะริบหรี่เต็มที เพราะพวกปีเตอร์ส่งคนไปเก็บกวาดพยานสำคัญนั้นแล้ว

อาเปียวถูกพวกนักฆ่าสังหารอย่างเลือดเย็น ท่านเตี่ยเลยต้องหนีเอาตัวรอด โดยมีอังเดรกับพวกกล้า ถวายชีวิตเพื่อถ่วงเวลา แต่มีหรือราชนิกุลหนุ่มใหญ่จะยอมให้เป็นเช่นนั้น ประกาศกร้าว

“ถึงตอนนี้ ข้าไม่ได้กลัวตายเลยแม้แต่น้อย หากกลัวแต่ว่าพวกศัตรูจะอาศัยการกล่าวหาข้าเป็นเครื่องมือทำร้ายทำลายสยามประเทศ ดังนั้น...ข้าจะขอสู้กับพวกมันให้ถึงที่สุด”

ตรัสจบก็ทรงก้าวไปเผชิญหน้ากับพวกนักฆ่า “เรา...หม่อมเจ้าชาตรีเกียรตินภากร มาที่นี่เพื่อไปต่อสู้คดีลอบสังหารจีนหยง เราคือผู้บริสุทธิ์ ดังนั้น...เราจะไม่ยอมให้พวกฝรั่งนักล่าใส่ความเพื่อย่ำยีแผ่นดินสยามเป็นอันขาด หากใครรักชาติและแผ่นดิน ก็จงหลีกทางให้เรา มิเช่นนั้น...เราจะฆ่าให้เสียสิ้น!”

เพียรเห็นท่าทางอึดอัดใจของฮิวโก้ เลยพยายามกดดันจนอีกฝ่ายยอมไปช่วยอังเดร พาตัวท่านเตี่ยกับอังเดร ไปยืนยันความบริสุทธิ์ที่ทำการกงสุลได้ทันเวลาในที่สุด!

การปรากฏตัวของท่านเตี่ยกับอังเดร ทำให้ความจริงทุกอย่างเปิดเผย ว่าแท้จริงแล้วพระยาประเสริฐภักดี คือฆาตกรที่สังหารจีนหยง โดยมีชดซึ่งกลัวตายจนลนลาน เป็นพยานปากเอก สารภาพทุกอย่าง

“ฝ่าบาท...ทรงไว้ชีวิตกระหม่อมด้วย กระหม่อมขอเป็นพยานข้างฝ่าบาท กระหม่อมเห็นกับตาว่าพระยาประเสริฐเป็นคนฆ่าจีนหยง ส่วนคุณโชติ...เป็นคนวางแผนขอรับ”

คำสารภาพของชดทำให้โชติโกรธจัด ควักปืนยิงชดตายคาที่ พระยาประเสริฐภักดีพยายามกล่อมลูกชายให้มอบตัว แต่โชติก็เข้าตาจนเสียแล้ว และตัดสินใจยิงตัวตายหนีอายในอึดใจต่อมา!

ooooooo

เบอร์นาร์ดถูกจับตัวไปขัง โทษฐานก่อทุจริต คิดใส่ร้ายและปั่นป่วนให้เกิดความขัดแย้งโดยไม่จำเป็น แต่ที่หนักเป็นพิเศษ คงหนีไม่พ้นข้อหาพยายามฆ่าอังเดร...กงสุลใหญ่คนปัจจุบัน!

ฝ่ายกล้า...แยกตัวจากท่านเตี่ยและอังเดรไปจัดการปีเตอร์ ชำระแค้นให้รื่นกับทองอิน เขาขว้างมีดใส่หลายยก แต่ก็ทำอะไรอดีตนายกองฝรั่งจอมโกงไม่ได้ และแล้วความคิดหนึ่งก็ผุดในหัว...หรือว่าปีเตอร์จะใส่เสื้อเกราะ

เสียงหัวเราะเย้ยหยันของปีเตอร์ทำให้กล้ายิ่งมั่นใจ เลยตัดสินใจย่างสามขุมเข้าหา และจัดการประเคนเพลงมวยหลายท่าใส่คอและศีรษะหลายครั้ง จนในที่สุด...อดีตนายกองฝรั่งใจโฉดก็ขาดใจตาย!

พระยาประเสริฐภักดีต้องตกที่นั่งลำบากไม่แพ้ลูกชาย ถูกจับไปขังเพื่อรอพิจารณาโทษ แต่กระนั้น...ความโกรธแค้นก็ทำให้ขาดสติ เอะอะโวยวายราวกับคนบ้า

“มันไม่สมควรเป็นแบบนี้ แผนการทุกอย่างถูกวางไว้อย่างดี ฝ่าบาทสมควรตาย และกระหม่อมสมควรชนะ”

ท่านเตี่ยถอนพระทัยยาว ก่อนตรัสเตือนสติ “เรานับถือสติปัญญาและความสามารถของตัวท่านกับบุตรชาย หากฝักใฝ่ในการบริหารบ้านเมืองก็คงไม่ลงเอยเช่นนี้ เราเสียดายจริงๆ”

“สงครามนี้ยังไม่จบหรอกฝ่าบาท พรรคพวกของกระหม่อมยังมีอีกมาก...พวกฝรั่งต้องช่วยกระหม่อมแน่”

“สำหรับพวกมัน ท่านก็เป็นแค่สุนัขตัวหนึ่ง แต่บัดนี้ท่านไม่มีอำนาจ หัวจะขาดในอีกกี่วันก็ยังไม่รู้”

พระยาศรีพิพัฒน์ส่ายหน้าอ่อนใจ และยิ่งสมเพช เมื่อเห็นอาการคลั่งของพระยาประเสริฐภักดี

“ยัง...ยังไม่จบ สุนัขรับใช้ที่ไหนกัน สิ้นวาสนาบารมีที่ไหนกัน กูเป็นพระยาพานทอง กูมีสมบัติ กูมีอำนาจล้นฟ้า แต่แล้วทำไมกูถึงต้องมากลายเป็นสภาพแบบนี้ ทำไม...ทำไม!”

เรื่องราวเลวร้ายจบลงด้วยดี ท่านเตี่ยกลับไปรับราชการ โดยมียันต์ตามอารักขาเหมือนเคย ส่วนพวกอาเล้ง รวมทุนกับเจ๊คิ้มเปิดร้านข้าวต้มอีกครั้ง โดยมีอาเหวินเป็นเรี่ยวแรงสำคัญ พร้อมกับบัวที่ทำท่าจะใจอ่อน ยอมเป็นเมียหนุ่มลากรถหน้าซื่อในอีกไม่ช้า
ส่วนกล้า...มีชีวิตดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ สร้างความภูมิใจให้แก่เพียรยิ่งนัก

“กล้าลูกแม่...ต่อไปนี้ขอให้มีแต่ความสุขความเจริญนะลูก แม่ดีใจเหลือเกินที่รู้ข่าวว่าเจ้านภากรจะทรงชุบเลี้ยงลูกให้ได้เป็นทหาร แม่ไม่เคยคิดฝันเลยว่าลูกของแม่จะมีวาสนาเช่นนี้”

“เรื่องยศตำแหน่งมันไม่สำคัญหรอกจ้ะแม่ แค่ฉันได้อยู่กับแม่ที่พระนครนี้ ฉันก็สุขใจแล้ว”

“วันนี้ลูกมีศักดิ์ศรี มีคนนับหน้าถือตา เราสองแม่ลูกไม่ต้องหนีใครอีกแล้ว”

สองแม่ลูกส่งยิ้มให้กันอย่างมีความสุข ก่อนที่ฝ่ายลูกชายจะได้หน้าบาน เมื่อเจอพลอยในเวลาต่อมา สองหนุ่มสาวได้เปิดใจคุยกันด้วยรอยยิ้มเป็นครั้งแรก และครั้งนี้...อดีตทาสหนุ่มก็ได้โอกาสบอกความในใจ

“ไอ้กล้าเข้าใจแล้วว่าศักดิ์ศรีของคนเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งเหล่านี้ แต่เป็นความจงรักภักดีขอรับ คนเราขอแค่มีความสัตย์ซื่อ ยึดถือในสิ่งดีงาม ไปที่ไหนก็ย่อมมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี และเป็นที่รักใคร่ของผู้คน”

พลอยนิ่งไปอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจบอกว่าจะกลับเวียงสิงห์เพื่อไถ่ที่นาและทวงกิจการของพ่อแม่คืน

“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของฉัน ภาระที่เวียงสิงห์กำลังรอให้ฉันกลับไป...คนเราทุกคนต่างก็มีความฝันและเส้นทางของตัวเอง นั่นคงเป็นเหตุผลของคำว่า...พลัดพราก โชคดีนะกล้า สักวันเราคงได้เจอกันอีก”

พูดจบก็หมุนตัวจากไปช้าๆ น้ำตาพานจะไหลอย่างสุดกลั้น แต่ก็ต้องข่มใจ กล้ำกลืนไว้ ไม่ให้ใครเห็นความอ่อนแอ กล้ามองตามคุณหนูคนสวยจนเกือบลับตา จึงตัดสินใจได้ว่าจะไม่ปล่อยดวงใจดวงนี้ให้ห่างจากตัวอีก

พลอยอ้าปากค้าง ไม่อยากเชื่อสายตาว่าคนรั้งข้อมือเธอไว้จะเป็นกล้า

“คุณพลอย...ไอ้กล้าจำคำสาบานได้เสมอขอรับ ชาตินี้ทั้งชาติจะขอดูแลคุณพลอยไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ เพราะในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดมีค่าไปกว่าคุณพลอยอีกแล้ว ถ้าไอ้กล้าทอดทิ้งคนที่ตัวเองรักไปตอนนี้ แล้วชีวิตจะมีความหมายอะไร เราจะไม่แยกจากกันอีก เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป”

คำสาบานรักของเขา ทำให้พลอยน้ำตาไหลด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนจะหัวใจเต้นแรงด้วยพลังแห่งรัก เมื่อเขาบรรจงจูบที่กลางหน้าผาก บ่งบอกความรักท่วมท้นที่มีให้เธอตลอดมา...จากนี้และตลอดไป

******อวสาน******

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 14[ตอนอวสาน] วันที่ 24 เม.ย.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ