อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 2 วันที่ 6 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 2 วันที่ 6 เม.ย.59

ชฎาแก้ต่างให้ซุ่ยว่ามาสายเพราะเตรียมเอกสาร Business review ที่จะต้องใช้มีตติ้งกับตัวแทนจากเฟลอร์-อาเซียนไม่ใช่หรือ ซุ่ยงงว่าเอกสารอะไร ชฎายิ่งพูดซุ่ยก็ยิ่งงง เมื่อถึงเวลาประชุมซุ่ยขอให้ชฎาพรีเซ็นต์แทนเพราะภาษาตนไม่ถนัด ชฎาติงว่าอย่าถ่อมตัว ทุกอย่างอยู่ในหัวคุณน้องแล้ว คุณน้องต้องทำได้

“ทำไม่ด้าย...” ซุ่ยเสียงสูง แต่ทุกคนก็มองว่าเป็นมุก เธอต้องมีเซอร์ไพรส์แน่ๆ สมบูรณ์อวดฉลาดว่า

“มันคือเสน่ห์ของหญิงฉลาด คือแกล้งโง่ แต่พอถึงเวลาก็ชักอาวุธออกมาเชือดนิ่มๆ”



และเมื่อถึงเวลาเข้าห้องประชุม สิ่งมหัสจรรย์ก็เกิดขึ้น ซุ่ยเงอะงะอยู่ครู่เดียว ก็เปลี่ยนบุคลิกเป็นมั่นใจ ฉะฉาน พูดภาษาอังกฤษเป็นไฟ จนตัวเองก็แปลกใจ ซ้ำเวลาพักซุ่ยยังเชื้อเชิญแขกที่มาร่วมประชุมไปทานอาหารทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาสเปญและภาษาจีน จนชฎาปรบมือชื่นชมว่า “คุณน้องโรสสุดยอดเลยค่ะ”

ซุ่ยทึ่งตัวเอง หันมองไปที่โรส ที่ซุ่ยยิ้มอย่างเมตตากับร่างเก่าของตัวเองพึมพำภูมิใจ

“ฉันไม่ใช่พวกตัวประกอบตัวลีบข้างม่านอีกแล้ว ไฟสปอตไลต์จับที่ฉันแล้ว หึๆ” พลันก็ชะงักเมื่อมองไปเห็นรังสิตยืนยิ้มปรบมือให้ ซุ่ยมโนเตลิดว่า เห็นรังสิตมาโน้มหน้าพูดเสียงเซ็กซี่ “ซุ่ยเก่งที่สุดเลยครับ” ซุ่ยกะพริบตาปริบๆ มองไปอีกที เห็นรังสิตยังยืนอยู่ที่เดิมไกลๆ

ooooooo

ซุ่ยกลับเข้าห้อง มองไปไม่เห็นรังสิตแล้ว ซุ่ยเขินตัวเองไปมา เหลือบเห็นน้ำส้มคั้นสองขวดที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน พลันก็ได้รับโทรศัพท์จากรังสิตเอ่ยเสียงหล่อมาว่า

“น้ำส้ม 100 วัน ที่ที่รักอยากได้ ครบกำหนดแล้ว นะคะ”

“ค่ะ? น้ำส้มที่โรสได้รับทุกวันเป็นของคุณรังสิตเหรอ คุณแอบจีบโรสงั้นเหรอ”

“คุณต่างหากที่อยากให้ผมแอบ...เที่ยงนี้เจอกันที่เดิมนะคะ ผมมีเซอร์ไพรส์”

ซุ่ยเพ้อโมเมไปว่า รังสิตชอบตนไม่ได้ชอบโรส ตอนนี้ตนเป็นโรส งั้นคุณรังสิตก็ชอบเรา คิดแล้วก็เขิน ตัวพองฟู

เมื่อซุ่ยไปรอรังสิตที่ร้านอาหาร ซุ่ยลังเลไม่มั่นใจเพราะไม่เคยเข้า พนักงานมาเชิญไปที่โต๊ะ ขณะนั้นชฎาโทร.เข้ามาถามว่าอยู่ไหน ซุ่ยไม่ยอมบอก เมื่อพนักงานพามาถึงโต๊ะ ซุ่ยถามว่ารังสิตยังไม่มาหรือ พนักงานบอกว่ารังสิตบอกให้เธอรอสักครู่

ระหว่างรอ ชฎาส่งข้อความมาถาม 5 ครั้ง ประโยคเดียวกันว่า “อยู่ไหนคะ...”

ครู่หนึ่ง พนักงานในชุดขาวถือถาดอาหารที่มีฝาปิดเงาวับเดินเรียงกันมา 3 ถาด วางถาดทั้งหมดตรงหน้าซุ่ยเอ่ย...

“อาหารพิเศษจากคุณรังสิตครับ”

ซุ่ยบอกว่ารังสิตยังไม่มา พนักงานยิ้มแล้วเปิดฝาครอบทีละฝา ทุกถาดมีดอกกุหลาบ 1 ดอกวางอยู่ ซุ่ยแอบกรี๊ด พลันก็ได้ยินเสียงรังสิตกระซิบข้างหูจากข้างหลังว่า

“อาหารพิเศษที่ผมอยากทานทุกมื้อทุกวันก็คือโรสไงครับ” พลางหอมแก้มซุ่ยทันที ซุ่ยซาบซ่าแทบหยุดหายใจ “รับสิครับ” รังสิตกระซิบแล้วหอมอีก

“หรือจะให้ผมหอมเรื่อยๆ ” รังสิตระดมหอมไม่หยุด ซุ่ยเขินจัดรีบบอกว่ารับแล้ว

รังสิตคว้ามือซุ่ยประคองไว้ เอ่ยอย่างแสนโรแมนติก

“โรสครับ น้ำส้ม 100 วัน คงจะพิสูจน์ได้แล้วนะครับว่าผมเสมอต้นเสมอปลายแค่ไหน” แล้วคุกเข่าตรงหน้า ซุ่ยตาโตถามอย่างอารมณ์ฟุ้งแทบสะกดกลั้นไม่อยู่ว่าจะทำอะไร “ผมก็จะบอกกับโรสว่า...ไม่มีอะไรต้องกลัว ถ้าเราจะเปิดตัวว่าคบกัน ผมรู้ว่างานของคุณเป็นยังไง ผมจะไม่ทำตัวงี่เง่าเรียกร้องอะไรให้คุณลำบากใจเลย”

รังสิตหยิบกล่องแหวนในกระเป๋าออกมา อยู่ๆ เสียงโทรศัพท์เข้า มือถือซุ่ยดังแทรกขึ้น รังสิตที่กำลังเปิดฝากกล่องแหวนชะงัก แต่ซุ่ยกำลังอยู่ในอารมณ์เคลิ้ม กดตัดสายบอกรังสิตให้พูดต่อ

“ผมอยากขอความเมตตาจากโรส ทำให้ผมเป็นผู้ชายที่น่าอิจฉาที่สุดใน เฟลอร์-ไทยแลนด์” พลางเปิดฝากล่องแหวนอีกครั้ง

เจ้ากรรม! โทรศัพท์ซุ่ยดังขึ้นอีก รังสิตจะบอกว่าอย่ารับแต่ไม่ทัน ซุ่ยตัดสินใจรับสายแล้วบอกปลายสายว่า...

“ติดธุระอยู่ค่ะ อีกห้านาทีโทร.กลับ...” แล้วซุ่ยก็ชะงักฟังปลายสายช็อก “หา!! จริงเหรอคะ!! ค่ะๆๆ ...คุณรังสิตคะ โรสขอโทษด้วยนะคะ จำเป็นต้องรีบไปแล้วจริงๆ” ซุ่ยคว้ากระเป๋าทันที

“ครับ...ผมเข้าใจ ไม่งี่เง่า ไม่เรียกร้อง...”

ซุ่ยรีบร้อนออกไป รังสิตถือกล่องแหวนเก้อ มองตามซุ่ย เซ็งจนบอกไม่ถูก

ooooooo

ที่บริษัท...ชฎากำลังเกรี้ยวกราดโรสในร่างซุ่ยที่สั่งให้ไปซีร็อกซ์สัญญาซึ่งเป็นเอกสารสำคัญ แต่โรสกลับเอาไปย่อยสลายเพราะสับสนว่าไหนเป็นเครื่องถ่ายเอกสารไหนเป็นเครื่องทำลายเอกสาร โรสจะไปปริ๊นต์สัญญามาให้ใหม่

ชฎายิ่งโมโหถามว่าจะเอาที่ไหนมาปริ๊นต์เพราะเป็นเอกสารจากปารีสมีลายเซ็นสดของมองซิเออร์ปิแอร์กำกับมาด้วย ประชดว่าไปให้ต่อจิ๊กซอว์มาให้เหมือนเดิม

ซุ่ยในร่างโรสตัดสินใจแก้ปัญหาพลิกแพลงฉับไว ให้สลับขั้นตอนการมีตติ้ง สั่งงานให้แต่ละฝ่ายไปทำ รีบติดต่อให้ทางเฮดออกฟิศให้เมล์เอกสารสัญญามาใหม่ภายใน 15 นาที ชฎาเกรงจะไม่ทัน ซุ่ยสวนทันทีว่าต้องทัน โดยตนจะสายตรงถึงมองซิเออร์ปิแอร์ให้เขาช่วยลัดขั้นตอนเป็นกรณีฉุกเฉิน สั่งทุกคนดำเนินการทันที

ซุ่ยในร่างโรสถูกตำหนิจนร้องไห้บอกแวนด้าที่มาปลอบว่าตนเป็นอะไรไม่รู้ งงๆว่าตนเป็นใครกันแน่ บางทีก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่ แวนด้ายุว่าต้องเปลี่ยนรถชีวิตถึงจะดีขึ้น ส่วนกอหญ้าก็ว่าอย่าอายเรื่องของตัวเอง ถึงซุ่ยจะผิดพลาด แต่ก็จะไม่ผิดตลอดไปหรอก ซุ่ยขอบใจทั้งสองที่ให้กำลังใจ พลันก็ชะงักเมื่อเห็นโรสในร่างตนยืนอยู่ แอบรังเกียจตัวเองว่า...

“ทำไมเรื่องง่ายๆแค่นี้ก็ต้องทำพลาดด้วยซุ่ย ทำไมถึงได้งี่เง่าซื่อบื้อเฉิ่มเบ๊อะอย่างนี้ ฉันถึงไม่อยากเป็นเธอ และฉันจะไม่มีวันกลับไปเป็นอีก”

ซุ่ยรู้ว่าตัวเองกลายเป็นโรส แต่โรสไม่รู้ว่าตนกลายเป็นซุ่ย โรสจึงงงๆกับคำพูดของซุ่ย ส่วนซุ่ยมองโรสอย่างรู้สึกชิงชังและสงสารตัวเอง พอดีมือถือดังขึ้น ซุ่ยสะบัดหน้าเดินแยกไปอย่างรับไม่ได้กับความเบ๊อะของร่างเดิมตน

แล้วความสับสนก็ยิ่งทวี เมื่อหลิวโทร.บอกซุ่ยในร่างโรสว่าอาม่าหกล้ม โรสในร่างซุ่ยได้ยิน เป็นห่วงม่าถามว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า ใครพาส่งโรงพยาบาลหรือยัง จนโรสหันมองทำนองว่าเกี่ยวอะไรด้วย ซุ่ยบอกโรสว่าจะไปส่งที่บ้าน ก็พอดีชฎามาบอกว่ามองซิเออร์ต้องการคอนเฟอเรนซ์ด้วยด่วน แล้วคว้าตัวซุ่ยไปเลย

โรสในร่างซุ่ยรีบกลับบ้าน ถามว่าทำไมม่าถึงหกล้ม เป็นอย่างไรบ้าง ไม่ค่อยมีใครกล้าเล่าเพราะเกี่ยวกับกระถางต้นไม้ของป้องปก แต่โรสถามจนต้องเล่า โรสกลับไม่มีท่าทีโมโห ซ้ำยังขอบคุณที่ป้องปกพาม่าไปส่งโรงพยาบาล

แต่พอซุ่ยในร่างโรสมาถึง ป้องปกไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่กลับถูกโรสว่าอย่างรุนแรงที่ทำให้ม่าล้ม ซ้ำยังพูดอย่างคนรู้เรื่องในบ้านอย่างดี แสดงความห่วงใยว่าซุ่ยถูกไล่ออกกลัวไปกระโดดตึกตาย ป้องปกจึงรู้ว่าซุ่ยถูกไล่ออกจากงาน ขณะป้องปกกำลังเถียงกับโรสในร่างซุ่ยหาว่าจุ้นจ้านเรื่องในบ้านนั้น คมน์มาเจอจำโรสได้ เพราะตนเคยไปเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เจลใส่ผมของ เฟลอร์-ไทยแลนด์และไปออกอีเวนต์ด้วย

แม้แต่แม่ก็ผิดสังเกตสงสัยว่าทำไมซุ่ยจึงเปลี่ยนไปไม่เกรี้ยวกราดใส่ป้องปก หรือว่ากินยาผิด ทุกคนงุนงงกับซุ่ยในร่างโรสและโรสในร่างซุ่ยซึ่งต่างก็แสดงอุปนิสัยที่ผิดไปจากเดิม ทุกคนได้แต่แอบสังเกตเงียบๆ

ซุ่ยในร่างโรสกลับถึงคอนโดของโรส รังสิตมารออยู่แล้ว เขาออดอ้อนขออยู่ด้วยกันสองคนสักชั่วโมง ถึงซุ่ยจะหลงรักรังสิตแต่ก็ติงว่าเราไม่ควรชิงสุกก่อนห่าม รังสิตถามว่าทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกที่คบกัน ทำให้ซุ่ยรู้ถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของรังสิตกับโรส แต่ตัวเองก็หลงและเคลิ้มกับการเล้าโลมของรังสิต

แต่ก็มีมารมาขวางจนได้ เมื่อชฎาโทร.ไม่ติดเพราะรังสิตบอกให้ซุ่ยปิดมือถือและยกหูโทรศัพท์บ้านไม่อยากให้ใครรบกวนเวลาส่วนตัว ชฎาจึงมาที่คอนโด

กลางดึก ทำให้รังสิตต้องหลบไปที่ระเบียงทั้งที่นุ่งบ็อกเซอร์ตัวเดียว

ชฎามาบอกซุ่ยในร่างโรสว่ามองซิเออร์ต้องการมีตติ้งกับเธอด่วน แล้วจัดการให้คอนเฟอร์เรนซ์คุยกัน ซุ่ยคุยนานจนชฎาฟุบหลับไปข้างๆ

ส่วนรังสิตแอบอยู่ที่ระเบียงอากาศเย็นลงเรื่อยๆ จนต้องกลั้นจามเอาไว้แทบไม่อยู่

ooooooo

เช้านี้ที่โต๊ะอาหาร ป้องปกย้ำกับแม่และม่าว่าต้องทำเป็นไม่รู้ว่าซุ่ยถูกออกจากงาน จนกว่าซุ่ยจะพร้อมบอกเราเอง ย้ำเตือนว่าถ้าใครทำให้ซุ่ยรู้คนนั้นต้องถูกลงโทษ

หลิวเข้าไปดูโรสที่ห้องนอนซุ่ย เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่น โรสก็ยังไม่ตื่น หลิววิ่งมาบอกทุกคนว่าเจ๊ซุ่ยตายแล้ว ทุกคนวิ่งขึ้นไปดู โรสลุกขึ้นแล้วบอกว่าตนหลับสบายมากเหมือนไม่เคยหลับดีๆอย่างนี้มาสักชาติแล้ว พลางล้มตัวลงนอนกลิ้งไปมา ทำเอาทุกคนงงเพราะซุ่ยไม่เคยเป็นแบบนี้

ซุ่ยนั่งคอนเฟอร์เรนซ์จนเช้า พอปิดจอคอมก็ฟุบจะนอน ชฎาลุกขึ้นเร่งให้รีบเพราะมีมีตติ้งตอนสิบโมง

ซุ่ยใจคอไม่ดีกลัวชฎาจะเจอรังสิต ชวนรีบไปบริษัท พอออกจากห้องก็ทำทีว่าลืมกุญแจย้อนกลับมาดูรังสิต บอกเขาว่าให้รีบเปลี่ยนชุดแล้วไปมีตติ้งสิบโมง

ที่บ้านซุ่ย โรสลงมากินข้าวต้ม กินไม่กี่คำก็ลุกจะไปเก็บของที่บริษัทเพราะถูกไล่ออกแล้ว ป้องปกอาสาขับรถไปส่ง

ที่บริษัท...ซุ่ยในร่างโรสกับชฎา คุยกับคนจากกรุ๊ปสองคนที่จะให้โยกเฟลอร์โรลออนมาให้พวกตนดูแลอ้างว่าทีมของโรสกับชฎาเก่ง ซุ่ยรับว่าเก่งแต่ว่าทุกวันนี้ตนสองคนก็ทำงานเกินแรงไปมากแล้ว

“อ๊าย...อะไรกัน โรสพูดแบบนี้ไม่เหมือนโรสเลย พูดยังกะเป็นคนอื่นปลอมตัวมา คนอย่างโรสและชฎาเคยกลัวงานหนักที่ไหน” ชฎาโวย

รังสิตช่วยพูดว่าโรสกำลังจะปั้นคนใหม่มาแทนจึงอยากแบ่งงานให้ทีมอื่นทำบ้าง ชฎาโต้ว่ารังสิตจะไปรู้อะไร ตนต่างหากที่รู้จริง บอกโรสว่ายังไงทีมเราก็ต้องทำงานนี้ แล้วเดินกระแทกไหล่รังสิตออกไป

ซุ่ยในร่างโรสอึ้ง!

ป้องปกพาโรสในร่างซุ่ยมาเก็บของที่บริษัท ออกมาเจอชฎาเดินหน้าบอกบุญไม่รับ มีรังสิตและซุ่ยในร่างโรสตามมาคุย รังสิตถามชฎาว่าทำไมไม่โปรโมตคนอื่นบ้าง เห็นโรสพอดีก็แนะว่า อย่างน้องข้าวผัดนี่ก็ได้ ชฎาบอกว่าถูกไล่ออกแล้ว

ซุ่ยในร่างโรสถามโรสในร่างซุ่ยว่าจะไปไหน โรสบอกว่ากลับบ้าน ซุ่ยบอกว่าไม่ต้องไปไหนตนไม่ให้ไป แล้วซุ่ยก็ไปบอกชฎาว่าตนทำโรลออนให้ก็ได้ แต่ขอให้มีคนช่วย

ทันใดนั้นน้ำหวานก็เรียกโรสเสียงหวานเข้ามา รังสิตยิ้มเบาใจบอกซุ่ยว่าโชคดีที่น้ำหวานกลับจากจีนพอดี

น้ำหวานเป็นมาร์เกตติ้งไดเรกเตอร์ยอดฝีมืออีกคนของเฟลอร์-ไทยแลนด์ เพื่อนของโรสนั่นเอง

น้ำหวานบอกว่าตลาดที่จีนดีมากอยากให้โรสไปด้วย ทำหน้าซาบซ่าว่าหนุ่มตี๋ก็ฮอตฉ่า ซุ่ยพูดยิ้มๆว่าน้ำหวานเป็นคนตลก น้ำหวานหันมาอ่อยรังสิตว่าตนพูดเล่นไม่มีใครฮอตเกินหนุ่มไทยอย่างเขาหรอก แล้วหยิกแก้มหยอก หยอดตาหวานให้

ซุ่ยเหลือบไปเห็นโรสมายืนรออยู่ ถามว่าทำไมมารอตรงนี้ เบลลากับยาย่าเสนอหน้ามาบอกว่าซุ่ยถูกไล่ออกแล้ว

“ตั้งแต่นี้ไป ซุ่ยจะมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน” ถูกชฎาแย้งทันทีว่าตนไล่ออกแล้วโรสจะทำอย่างนี้ไม่ได้ โรสแย้งว่าวันหลังชฎาจะทำอะไรควรปรึกษาตนก่อน ชฎาถามว่าซุ่ยไปอยู่แก๊งไหนหัวหน้าตายหมดโรสไม่กลัวหรือ

“ไม่กลัวค่ะ เพราะโรสมั่นใจว่าซุ่ยทำงานได้ดีกว่าที่เป็นอยู่มาก แค่อาจต้องให้เวลานิดหน่อย เอาเป็นว่าโรสขอนะคะถ้าใครไม่คิดจะมีเมตตาให้กับซุ่ยก็อยู่ห่างๆ โดยเฉพาะพวกชอบนินทาลับหลังอย่าให้ได้ยิน”

ชฎาบอกว่าอยากหาเรื่องใส่ตัวก็ตามใจ เกิดอะไรขึ้นอย่าหาว่าตนไม่เตือน ซุ่ยในร่างโรสไม่สนใจ เรียกโรสให้ตามตนเข้ามาเลย

ซุ่ยในร่างโรสซึ้งใจมาก ขอบคุณที่ให้โอกาสและยังปกป้องตน ไม่คิดเลยว่าโรสจะเมตตาตนขนาดนี้

“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจเธอดี” ซุ่ยสงสารร่างตัวเองที่ถูกดูถูกหัวเราะเยาะตลอดมาพูดอย่างเข้าใจ

ขณะนั้นเอง รังสิตโทร.เข้ามาอ้อนเย็นนี้ไปกินข้าวดูหนังด้วยกันเพราะเธอมีผู้ช่วยแล้ว ซุ่ยนิ่งไปนิดหนึ่งก่อนรับคำ

“งั้นหกโมงเย็นผมจะจอดรถรอที่ด้านหลังตึกนะครับ...ที่รัก”

ooooooo

ป้องปกมารับซุ่ยในร่างโรส คมน์บ่นเพื่อนว่าหนักข้อขึ้นทุกวันถึงขนาดมารอรับที่บริษัท ป้องปกบอกว่าเวลานี้ซุ่ยเหมือนคนป่วย คมน์หาว่าซุ่ยอกหักจากคนอื่นแล้วป้องปกก็มาห่วงใยดูแล พูดประชดว่า พ่อพระจริง...จริ๊ง...

คมน์ยุว่าซุ่ยไม่ได้รักเขา ให้ทำใจและหาคนใหม่ที่ดีๆ ทำให้เขามีความสุขได้ ย้ำเตือนเพื่อนรักว่า

“นายก็ไม่ใช่เด็กๆ ไม่ใช่วัยรุ่น อดีตรักแรกเมื่อตอนมัธยมน่ะ ทิ้งมันให้หมดได้แล้ว ป้องปก”

ขณะนั้นเอง วัยรุ่นสาวสองสามคนเดินผ่านมาเห็นคมน์ ก็กรี๊ดกร๊าดรุมเข้ามาขอเซลฟี่ ป้องปกเลยเดินเลี่ยงไป

เพราะซุ่ยนัดกับรังสิตไว้ เธอสั่งโรสว่าจัดการเอกสารเสร็จให้กลับได้เลย เก็บเอกสารใส่ตู้ล็อกให้ดีเพราะเป็นเอกสารสำคัญมาก พอซุ่ยจะออกไปชฎาก็สวนเข้ามาถามว่ารีบร้อนจะไปไหน ซุ่ยบอกว่าธุระส่วนตัว งานวันนี้ไม่มีอะไรแล้ว

ชฎาเอาแชมปลิ้งของโรลออนแบบต่างๆของเฟลอร์ออกมาบอกว่าโปรเจกต์ของเราอีกสิบนาทีประชุมด่วน ซุ่ยบอกว่าน้ำหวานรับงานนี้ไปแล้ว แต่ต้องตกใจเมื่อชฎาบอกว่าตนไปขอโปรเจกต์คืนจากน้ำหวานแล้ว

กระทบถึงรังสิตที่รอซุ่ยอยู่ที่รถ พอรู้ว่าซุ่ยติดประชุมด่วนเขาบอกว่าดึกแค่ไหนก็จะรอ

น้ำหวานไม่พอใจที่ถูกชฎาเรียกโปรเจกต์โรลออนคืนพอดี เห็นโรสกำลังจัดเอกสารอยู่จึงเข้าไปทำทีพูดดีว่าตนกำลังจะพัฒนากลิ่นใหม่ของลิปมันเฟลอร์ อยากให้โรสช่วยดมทุกกลิ่นแล้วบอกว่ารู้สึกยังไง เดี๋ยวตนจะนั่งจด

น้ำหวานเหลือบดูเอกสารที่โรสจัดค้างอยู่เห็นแฟ้มเกี่ยวกับโลชั่นเฟลอร์ก็แอบหยิบมา โรสในร่างซุ่ยดมครู่เดียวก็เริ่มมึน ยิ่งดมก็ยิ่งมึน อยู่ๆโรสเห็นซุ่ย

ออกจากห้องประชุมก็จะเดินไปหา น้ำหวานรีบคว้าซุ่ยไปกอดบอกว่าอย่าบอกโรสว่าตนอยู่นี่

ซุ่ยในร่างโรสเข้ามาดุซุ่ยว่าทำไมยังไม่กลับ พลันก็ได้รับไลน์จากรังสิต ซุ่ยจึงรีบออกไป พอเห็นซุ่ยออกไปน้ำหวานก็รีบออกไปแต่ไม่ได้หยิบถาดเครื่องมือเทสต์ไปด้วย โรสจะเอาเอกสารไปเก็บเผลอทำถาดเครื่องมือเทสต์ล้ม ทุกอย่างในถาดคว่ำหมด ไฟกระเด็นไปติดพรม ซุ่ยยังเบลอๆอยู่ พอเห็นไฟไหม้ก็พยายามเรียกแก๊งเมาท์ที่กำลังจะกลับให้มาช่วยดับไฟ แต่ไม่มีใครได้ยินแล้ว

โรสก็หมดสติไป ขณะที่ไฟลุกลามไปอย่างรวดเร็ว

ชฎาได้กลิ่นไฟไหม้ตามกลิ่นจนเจอ รีบเข้ามาตะโกนให้เก็บเอกสาร ในขณะที่อีกด้านหนึ่งน้ำหวานดูเอกสารที่ขโมยมาพึมพำอย่างสะใจว่า “ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายอาวุโสเป็นของของฉันไม่ใช่ยัยโรส!!”

ป้องปกเห็นซุ่ยในร่างโรสไปพบและอี๋อ๋อกับรังสิตก็ต่อว่าโรสว่าใช้ซุ่ยทำงานจนดึกทั้งที่ซุ่ยไม่สบาย ทันใดนั้นสัญญาณไฟไหม้ดังขึ้น ยามตะโกนบอกว่าไฟไหม้ที่ชั้นทำงานของโรส ป้องปกนึกถึงซุ่ยทันที ซุ่ยในร่างโรสเป็นห่วงร่างของตัวเองรีบวิ่งไป รังสิตบอกให้รอที่นี่อย่าไป ป้องปกกับซุ่ยวิ่งไปถึงพร้อมกัน ป้องปกพุ่งเข้าไปช่วยซุ่ย

“ซุ่ย...เธออย่าเป็นอะไรนะ ถึงชีวิตไอ้ซุ่ยมันจะห่วย แต่...แต่ฉันก็ไม่อยากเห็นตัวเองตาย...ไม่อยากไปงานศพตัวเอง แล้วก็ไม่อยากให้แม่กับม่าเสียใจด้วย เฮียป้องอีกคน” ซุ่ยในร่างโรสเป็นห่วงร่างตัวเอง

ทันใดนั้นมีเสียงโครมเหมือนอะไรล้มลงมา ซุ่ยตกใจวิ่งเข้าไป เห็นป้องปกประคองโรสออกมามีรังสิตประคองป้องปกต่อทีหนึ่ง ซุ่ยในร่างโรสพุ่งเข้าไปถามอย่างตระหนกว่า “ซุ่ยไม่เป็นอะไรใช่ไหม...ใช่ไหม!!”

“ยัยข้าวผัดปลอดภัยดี” รังสิตบอกแล้วผละมาประคองโรสในร่างซุ่ย “บอกแล้วไงว่าให้รอผม ดื้อตลอดเลยนะโรส”

ooooooo

ป้องปกพาโรสกลับถึงบ้าน ทั้งแม่และม่าต่างห่วงใย แต่โรสบอกว่าตนไม่เป็นอะไร ตอนนั้นคงเพราะดมน้ำมันหอมระเหยมากไป ก็เลยวิงเวียนกะทันหัน ตอนนี้แข็งแรงดีแล้ว

“เอ่อ...ผมว่าเราพาซุ่ยไปพักก่อนดีกว่านะครับ ซุ่ยคืนนี้นอนให้เต็มที่นะไม่ต้องกังวลเรื่องงาน ถ้ายังหาไม่ได้ ช่วยเฮียทำสวนดอกไม้ไปก่อนก็ได้”

“ไม่เป็นไรค่ะเฮียป้อง ซุ่ยจะทำงานที่เฟลอร์ต่อ คุณโรสไม่ได้คิดร้ายกับซุ่ยหรอกค่ะ เฮียไม่ต้องเป็นห่วง” ป้องปกจะแย้งแต่ซุ่ยขอไปพักเพราะเหนื่อยมาก...

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 2 วันที่ 6 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ