อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 4/3 วันที่ 23 เม.ย.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 4/3 วันที่ 23 เม.ย.59

เสาวรสได้ยินอย่างนั้นก็ตาเป็นประกายขึ้นมา “หา...”
“แม่โสมมิกาคงไม่ใจป้ำอย่างนี้หรอกจริงมะ?”
เสาวรสไม่แน่ใจ “แต่หนูอนุศนิยาเนี่ย ท่าทางเขาไม่น่าจะชอบใครง่ายๆ”
“เพราะฉะนั้น เราถึงต้องมาผนึกกำลังเป็นแม่สื่อให้เขาไง”
ทั้งเสาวรสและนันทนามองหน้ากัน ยิ้มให้กันอย่างมีความหวังขึ้นมา

เช้าวันใหม่ ศตวรรษนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ขณะทานอาหารเช้าอยู่ที่บ้านก่อนไปทำงาน
เสาวรสทำเป็นอ่านหนังสือ เล็งจะชงอนุศนิยาเต็มที่ “อนุศนิยาเนี่ยเขาเก่งนะว่ามั้ย ได้เป็นถึงนักธุรกิจหญิงไฟแรงแห่งปี” เสาวรสวางนิตยสารลงให้ศตวรรษดู

ศตวรรษเหล่มองเห็นอนุศนิยาลงปกนิตยสาร Forbes Thailand แต่ก็ไม่สนใจ “สายแล้ว ผมรีบไปก่อนนะครับ”
ศตวรรษลุกหนีไป เสาวรสอึ้งที่ศตวรรษดูไร้เยื่อใยมาก



ในเวลาเดียวกันนั้นนันทนาก็มาทำตามแผนอยู่ รอจังหวะตอนที่อนุศนิยากินกาแฟอยู่ ชูไอแพดพูดต่อหน้าทุกคนขึ้นมา “ต๊าย.. หมอวรรษเนี่ยเขาคะแนนโหวตนำโด่งเลยนะ ได้ฉายาคุณหมอจิตอาสา ขวัญใจคนรากหญ้า นายชยางี้เทียบไม่ติด ดูค่ะ..ดู” นันทนายื่นหน้าจอไอแพดมีรูปของศตวรรษในโครงการหนุ่มโสดอยู่ให้อนุศนิยาดู แต่อนุศนิยาไม่แม้แต่จะแล
“ไหนมาดูซิ” นันทพลหยิบไปดู
นันทนาเสียเส้นมากที่อนุศนิยาไม่มีทีท่าสนใจ
เสาวรสมาทำมาเป็นเลือกซื้อตู้อยู่ที่คาซ่า แต่สายตาเอาแต่สอดส่องมองหาอนุศนิยา พอเห็นอนุศนิยาเดินผ่านไปกับประภา เสาวรสก็รีบคว้ามือถือออกมากดถ่ายรูปอนุศนิยาไว้

ศตวรรษนั่งทานข้าวกลางวันกับโสมมิกา มีบอดี้การ์ดยืนคุมอยู่ห่างๆ
โสมมิกาตักกับข้าวเอาใจศตวรรษ “โสมขอโทษเรื่องเมื่อวานนะคะที่ทำให้คุณอึดอัด”
ศตวรรษมองบอดี้การ์ด “เริ่มต้นจากการงดใช้บอดี้การ์ดก่อนดีไหมครับ ผมว่าผมจะอึดอัดน้อยกว่านี้”
โสมมิกายิ้มให้ศตวรรษและรีบไล่บอดี้การ์ด“ไปรอที่อื่นก่อน” เธอหันมาทางศตวรรษ “งั้นเย็นเราไปดินเนอร์กันสองต่อสอง....”
โสมมิกาพูดไม่ทันจบ เสียง message มือถือศตวรรษดังขึ้นมา ศตวรรษกดมือถือที่วางบนโต๊ะ “ดูซิวันนี้แม่เจอใคร สวยเจิดเกิดสุดๆ เลยเห็นไหม” ศตวรรษกดดูรูปทั้งๆ ที่มือถือยังวางอยู่กับโต๊ะ แล้วงงเมื่อเห็นว่าแม่ส่งรูปอนุศนิยามาให้ดู
โสมมิกาเห็นศตวรรษทำหน้าเหวอๆ ก็เลยชะโงกดู พอเห็นรูปผู้หญิงในจอก็รีบคว้าเครื่องมาดู “นี่มันรูปนุศนี่คะ ใครส่งมา?”
“แม่ผมบังเอิญไปเจอเขาน่ะ”
ไม่ทันขาดคำรูปใหม่ก็เด้งมาอีก พร้อมข้อความที่เสาวรสอวยมาด้วย “น่ารักจุงเบย”
โสมมิกาหงุดหงิดมากเมื่อเห็นเสาวรสชมอนุศนิยาให้ศตวรรษฟัง “แม่หมอนี่ยังไงกันนะ จะส่งรูปยายบ้านี่มาให้รกเครื่องทำไม” โสมมิกาหงุดหงิด กดลบรูปทันที ศตวรรษงงที่โสมมิกาโมโหขนาดนั้น “นี่แน่ะๆๆๆ” โสมมิกานั่งกดลบทุกรูป
“เป็นอะไร”
“ก็หึงไง.... โสมว่าแม่หมอนี่ชักยังไงๆ แล้วนะคะ”
ศตวรรษส่ายหน้ากับอาการเว่อร์ๆของโสมมิกา คิดว่าโสมมิกาคิดมากไป โสมมิกาชักหวั่นใจ เริ่มสัมผัสได้แล้วว่าเสาวรสกำลังเอาใจออกห่าง

โสมมิกาบุกไปเอาเรื่องเสาวรสที่บ้าน เสาวรสทำเป็นชิลล์ไม่สนใจอยู่หลังเคาน์เตอร์ครัว
“คุณแม่ส่งรูปอนุศนิยาไปให้หมอต้องการอะไรกันแน่คะ “
“แค่บังเอิญไปเจอก็เลยส่งให้วรรษดู ไม่เห็นผิดตรงไหน”
“ก็ไหนตอนนั้นคุณแม่บอกว่ายายนุศทั้งเขี้ยว ทั้งเค็ม หน้าเลือด แล้วตอนนี้คุณแม่ไปอวยเขาทำไม”
เสาวรสลุกเดินออกมาจาเคาน์เตอร์ครัวมานั่งกินที่โต๊ะ “ช่วยไม่ได้ก็หนูโสมตัดหางปล่อยวัดเราก่อน พอโดนคุณพ่อติดเบรค หนูก็ลอยแพตาวรรษ เอาตรงๆ นะ ถ้าหนูไม่ได้คิดร่วมหัวจมท้ายกับวรรษ ก็อย่ามากั๊ก”
โสมมิกาอึ้งที่เสาวรสตัดสัมพันธ์ออกมาตรงๆ “อ๋อ นี่คุณแม่ยอมรับแล้วใช่ไหมคะว่าเปิดทางให้วรรษกับนุศ”
“อนุศนิยาเขาก็ไม่ได้เสียหาย ถ้าเขาสนใจลูกชายแม่ แม่ก็ไม่ขัดข้อง”
โสมมิกาแค้นมากที่เห็นเสาวรสหักหลังกันเห็นๆ “คุณแม่รู้ไว้นะคะในโลกนี้ไม่มีใครคู่ควรจะเป็นสะใภ้คุณแม่เท่ากับโสมอีกแล้ว” โสมิกาทำท่าจะกลับออกไป
“เดี๋ยว...” โสมมิกาหันไปมอง เสาวรสยื่นกระเป๋าถือของโสมมิกาที่วางลืมอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวส่งให้ โสมมิกาเห็นเสาวรสทำไม่มีเยื่อใย ก็ออกจากบ้านไปด้วยความเจ็บใจ พอโสมมิกาออกไปแล้ว เสาวรสก็ยิ้มแล้วรีบหยิบมือถือของตัวเองออกมา “คุณนัน... ทางนี้เรียบร้อยแล้วนะ ทางคุณเป็นยังไงบ้าง”

นันทนาแอบรับสายอยู่ในห้องประชุม หลังจากที่ประชุมเพิ่งเลิก ในห้องเหลือแต่ชยากรที่กำลังเก็บข้าวของอยู่
“ไม่น่ามีปัญหา งานนี้บุพเพอาละวาดแน่”
นันทนาวางสาย แอบเล็งไป เห็นชยากรเขียนโพสต์-อิทแปะไว้ที่แฟ้มงานที่อนุศนิยายังคงทิ้งไว้สำหรับรอประชุมนัดถัดไป พอชยากรเดินไปแล้ว นันทนาก็ทำเป็นเดินมาที่หัวโต๊ะประชุม แล้วแอบมองดูว่าชยากรเขียนโน้ตว่ายังไง ในโน้ตนั้นเขียนไว้ว่า “คืนนี้เสร็จธุระแล้ว ไปเจอกันที่งานเลยนะ...อาชยา” นันทนาเห็นแล้วหมั่นไส้ นันทนายุกยิกเขียนโพสต์อิตใบใหม่
เสียงอนุศนิยาดังแว่วมา “เดี๋ยวช่วยเอาตารางสรุปโปรโมชั่นกับบัตรเครดิตของเดือนหน้ามาเสนอนุศอีกที”
นันทนาสะดุ้งเมื่อรู้ว่าอนุศนิยากำลังจะกลับมา อนุศนิยากับประภาเดินกลับเข้ามาในห้องประชุมพอดี แปลกใจที่เห็นนันทนายืนอยู่ “ว่ายังไง พร้อมจะกลับมาทำงานแล้วเหรอคะอานัน”
“คุณเสาวรสเขาก็รับปากจะใช้หนี้แล้ว คืนตำแหน่งมาให้อาซะที” นันทนาเดินไปโดยไม่ลืมที่จะวางโพสต์อิทใบใหม่ไว้แทนที่ใบของชยากร จากนั้นนันทนาก็เดินยิ้มออกมา
ประภาหยิบโพสต์อิทมาดู “คุณชยาบอกให้คุณนุศไปลองชุดก่อน แล้วคุณชยาจะไปรับที่ร้านค่ะ”
“โอเค”
อนุศนิยานั่งสะสางงานอยู่ตรงนั้นต่อ ซากโพสต์อิทอันเดิมของชยากรถูกขยำตกอยู่ใต้โต๊ะโดยไม่มีใครสนใจ

ในร้านลองชุดหรูแบรนด์ดังดูหรูหรา อนุศนิยากำลังมาลองชุดใหม่สำหรับใส่ไปงานเร่งด่วนคืนนี้ อนุศนิยาอยู่หน้ากระจก อยู่ในชุดคลาสสิคลุคที่ทำให้ดูสง่า เลอค่า
พนักงานชม “สวยมากค่ะ”
อนุศนิยาหยิบมือถือ ถ่ายรูปขณะลองชุดส่งให้ชยากรดู “อาชยาว่าชุดนี้เป็นยังไง”

ศตวรรษอ่านแผนที่จากมือถือที่ได้รับมาจนมาถึงหน้าร้าน พอแน่ใจว่าใช่ ศตวรรษก็เดินเข้าไปในร้านเพื่อมารับโสมมิกา ทันทีที่พนักงานเห็นศตวรรษเข้ามาก็รีบเข้าไปรับ
“ไม่ทราบว่ามีคนมาลองชุดอยู่รึเปล่าครับ”
“อ๋อ มีค่ะ”
“พอดีเขาให้ผมมารับ”
“คุณลูกค้าบอกว่าถ้าถึงแล้วให้เข้าไปได้เลยค่ะ” พนักงานพาศตวรรษเดินเข้าไปด้านใน ศตวรรษเดินตาม ไม่คุ้นกับบรรยากาศเรียบหรูแบบนี้เท่าไหร่

พนักงานพาศตวรรษเข้ามาในห้องลองชุดเพราะเข้าใจว่ามารับอนุศนิยา “รอซักครู่นะคะ”
อนุศนิยาลองชุดใหม่อีกชุดออกมาจากห้องแต่งตัว “อาชยาว่าชุดนี้นุศใส่แล้วดู....เอ่อ มาได้ยังไง?”
ทั้งศตวรรษและอนุศนิยาต่างฝ่ายต่างตกใจมากที่เห็นอีกฝ่ายตรงหน้า ส่วนศตวรรษยิ่งตะลึงกว่าที่ได้มาเห็นอนุศนิยาในชุดสวยแบบนั้น
“ฉันถามว่าคุณมาที่นี่ได้ยังไง?”
“โสมเป็นคนบอกให้ผมมารับที่นี่”
“งั้นก็เชิญออกไปรอแฟนคุณข้างนอกโน่น เข้ามาทำไม” อนุศนิยารีบหนีเข้าห้องแต่งตัวไปทันที
ศตวรรษรีบเดินออกมาเก้อๆ ที่เผลอเข้าไปรบกวนความเป็นส่วนตัวของเธอถึงในนั้น
อนุศนิยาคว้าโทรศัพท์ออกมาโทรหาชยากรทันที “อาชยาอยู่ไหนแล้วคะ ไหนว่าจะมารับนุศไงคะ”

ชยากรยังคงทำงานอยู่ที่ห้องทำงาน เหวอไปเมื่ออนุศนิยาโทรมาตาม “เอ๊า....ก็อาทิ้งโน้ตไว้บอกว่าจะตามไปเจอที่งานเลย”
“แต่ในโน้ต นุศเห็นอาบอกให้รอ”
“อาเคลียร์งานไม่ทัน ถึงได้บอกให้เจอที่โน่นเลยไง”
อนุศนิยาวางสาย “ใครเล่นตลกอะไรเนี๊ย?” อนุศนิยางงเมื่อเห็นว่าคงจะมีการเล่นตลกอะไรบางอย่าง

โสมมิกากำลังให้ช่างผมมาทำผมให้ที่บ้าน เธอตกใจเมื่อรู้ว่าศตวรรษไปเจออนุศนิยาที่ร้านเสื้อ “โสมเปล่านัดหมอไปที่นั่นนะคะ”
ศตวรรษโทรมาจากร้านเสื้อ “แต่โสมไลน์มา บอกให้ผมมารับที่นี่ “
“โสมเนี่ยนะคะ?!” แล้วโสมมิกาก็นึกขึ้นได้

เหตุการณ์เมื่อบ่าย ในขณะที่โสมมิกากำลังโวยเสาวรสอยู่ในครัว เธอไม่ทันสังเกตเลยว่าเสาวรสทำอะไรอยู่ที่หลังเคาน์เตอร์ครัว ซึ่งมีกระเป๋าถือของเธอวางไว้อยู่บนเคาน์เตอร์นั้น
เสาวรสอาศัยตอนที่โสมมิกากำลังของขึ้นนั้นใช้มือถือของโสมมิกาส่งไลน์ไปหาศตวรรษ

โสมมิกานึกขึ้นได้แล้วก็เจ็บใจมากที่เสียรู้เสาวรสอีกรอบ“คนที่จะทำแบบนี้ได้ก็มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละค่ะ” โสมมิกาพูดพร้อมกับตัดสาย ศตวรรษงงที่จู่ๆ โสมมิกาก็ตัดสายไปเสียดื้อๆ โสมมิกาวางสายไป แล้วกดไลน์ของตนเองดู แล้วก็เห็นว่าตัวเองส่งข้อความไปหาศตวรรษจริงๆ “คิดจะประเคนหมอให้นังนุศอย่างงั้นเหรอ!”
อนุศนิยาเดินใส่ชุดใหม่ออกมา ซึ่งเป็นชุดที่เลือกแล้วว่าจะใส่ไปงานคืนนี้ พอเห็นศตวรรษยังอยู่ก็ไม่ชอบใจ
“มีการเข้าใจผิดกัน โสมไม่ได้จะมาที่นี่”
“มันก็ชัวร์อยู่แล้วล่ะ” อนุศนิยาเน้น “คนละรสนิยม”
“ขอโทษที่มารบกวนเวลาละกัน” ศตวรรษทำท่าจะเดินออกจากร้านไปแล้วคิดว่าควรจะหักหน้าอนุศนิยาไว้ซักหน่อย ”อ้อ ชุดเมื่อกี๊ว่าดับแล้วนะ ชุดนี้ผมว่าป้ากว่าเมื่อกี๊อีก”
อนุศนิยาถึงกับหน้าตึงกับความเห็นของศตวรรษ พนักงานร้านเสื้อพาตกใจที่ศตวรรษกัดแบบนั้น อนุศนิยาเสียเซลฟ์ไปในทันที ศตวรรษเดินยิ้มออกมาสะใจที่ทำให้อนุศนิยาเสียหน้าได้

ศตวรรษกลับมาโวยเสาวรสหลังจากรู้ว่าทั้งหมดเป็นแผนของเสาวรสที่จะให้เขาไปเจออนุศนิยา “นี่แม่เล่นอะไรครับ?”
“ใครว่าเล่น แม่เอาจริง ถ้าหนูนุศเขาพิศวาสเราล่ะก็ แม่ไม่อยากจะนึกถึงสินสมรส”
ศตวรรษส่ายหน้าเอือม “ผมบอกเลยว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ หน้าผมเขายังแทบไม่อยากจะมองด้วยซ้ำ”
“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ แม่ได้ยินมาว่าบ้านเขากำลังประกาศหาลูกเขย และด้วยคุณสมบัติแล้ววรรษกินขาดกว่าใคร”
“ไหนแม่เคยบอกไม่ใช่เหรอครับว่าอย่างผมต้องหาได้ดีกว่าเขาสิบเท่า”
“นั่นมันก่อนที่แม่จะรู้ว่าหนูโสมไม่เอาไหน”
“ผมกำลังจะลองคบกับโสม คุณแม่จะทำอะไรช่วยเกรงใจเขาบ้าง อย่าให้คนเขาดูถูกหาว่าเราไปเที่ยวไล่จับลูกสาวบ้านโน้นบ้านนี้เลยครับ” ศตวรรษเดินหงุดหงิดขึ้นบ้านไป
เสาวรสไม่พอใจที่เห็นศตวรรษไม่ยอมร่วมมือด้วย “วรรษ...วรรษ อย่าเพิ่งปิดโอกาสตัวเองสิวรรษ!!”

อนุศนิยาในชุดใหม่อีกชุดที่ไม่ได้ลองในร้าน เดินเข้ามาที่หน้างาน wine tasting ที่จัดขึ้นอย่างหรูหรา อนุศนิยาพยายามมองหาชยากร นุดีเห็นอนุศนิยาก็รีบเดินออกมาหาทันที
“อาชยาล่ะคะ”
“จะพามันมาทำไม โน่น...มารู้จักกับเจ้าของงาน เขาเป็นเจ้าของชาโตว์ไวน์ ที่ฝรั่งเศส” อนุศนิยามองตามไปเห็น ชาติฉกาจ ซึ่งเป็นหนุ่มใหญ่วัยป๋า ถูกล้อมด้วยแขกในงานอยู่ “คุณชาติฉกาจส่งออกไวน์ไปทั่วโลก ถ้าได้รู้จักกันไว้อีกหน่อยเราก็ส่งออกตู้ไวน์ไปพร้อมไวน์เขาเลยไง เดี๋ยวอาพาไปแนะนำให้รู้จัก”
“ก็ไหนอาบอกว่างานนี้แค่มา wine tasting ไม่ใช่เหรอคะ”
“วุ้ย...มาทำไมชิมวงชิมไวน์ ชิมผู้ชายดีกว่า“ นุดีลากอนุศนิยาฝ่าฝูงคนเข้าไปถึงตัวของชาติฉกาจ
อนุศนิยาลำบากใจมาก รู้ในทันทีว่าถูกนำมาจับคู่กับผู้ชายอีกแล้ว

ชาติฉกาจแยกมายืนคุยกับอนุศนิยาท่าทางดูกรึ่มๆ เขาเรียกเด็กเสิร์ฟให้มารินไวน์ให้เขาและอนุศนิยา “เชื่อไหมผมสะสมไวน์มาตั้งแต่อายุ 15 ไวน์ขวดแรกที่ผมลงทุนซื้อไว้ ทุกวันนี้ผมยังเก็บเอาไว้ให้กับคนที่จะมาเป็นรักแท้ของผม จนไวน์ขวดนั้นแพงขึ้นมาเป็น 20 เท่า แต่ผมก็ยังไม่เห็นจะมีผู้หญิงคนไหนคุ้มค่าจะมาเป็นเจ้าของไวน์ขวดนั้นของผมเลย”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 4/3 วันที่ 23 เม.ย.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ