อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 7 วันที่ 20 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 7 วันที่ 20 เม.ย.59

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว น้ำหวานตัดสินใจเป็นไงเป็นกัน พุ่งเข้าหาโรสประกาศในที่ประชุมแฉโรสว่า ที่ผ่านมาอาจจะทำงานดี แต่สามสี่เดือนมานี่ทำพลาดตลอด แฉว่าโรสเบี้ยวนัด โกหกว่าไปหาลูกค้าแต่แอบไปหารังสิต เห็นผู้ชายดีกว่างาน ด่าโรสว่าถ้ายังมีสามัญสำนึกบ้างก็ควรพิจารณาตัวเองได้แล้วว่าสมควรจะเป็นภาระอยู่ที่นี่ต่อไปหรือไม่

โรสถูกแฉกลางที่ประชุมก็สาวไส้น้ำหวานว่าพยายามทำทุกอย่างเพื่อดิสเครดิตตน อยากแทนที่ตน ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แต่เพราะเธอชอบรังสิตด้วย ประจานว่าอยากได้ผู้ชายขนาดต้องมาถ่ายคลิปเล่นสกปรกกัน ที่ตัวเองแอบมีอะไรกับรังสิตลับหลังตนยังไม่พออีกหรือ



น้ำหวานปฏิเสธเสียงแข็งว่าถึงตนจะชอบรังสิตแต่ไม่เคยมีอะไรกับเขา

ทั้งสองสาวไส้กันเลือดสาด ขณะนั้นเองชฎาก็ได้รับโทรศัพท์จากบอส พอวางสายชฎาประกาศว่า บอสให้ตั้งคณะกรรมการสอบวินัยน้ำหวาน ย้ำกับน้ำหวานว่า

“เธอก็รู้ว่าบอสไม่ชอบเรื่องชู้สาว ยิ่งแย่งผัวแย่งเมียแบบนี้ ดีไม่ดีอาจถึงขั้นไล่ออก”

น้ำหวานตกใจ โรสกับรังสิตเครียดไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายถึงขั้นนี้

น้ำหวานเดินออกจากห้องประชุม กอหญ้าเรียกน้ำหวาน รู้สึกผิดคิดว่าเรื่องบานปลายเพราะตน พอดีโรสออกมาเรียก น้ำหวานอยากเคลียร์เพราะรู้สึกผิดเหมือนกัน น้ำหวานร้องไห้พูดอย่างแค้นใจว่า

“ใครๆก็เชื่อเธอ ทั้งที่เธอแต่งเรื่องมาใส่ร้ายฉัน ฉันไม่ได้มีอะไรกับคุณรังสิต แต่ฉันกลับถูกสอบความประพฤติ สะใจแล้วใช่ไหม ถ้าฉันโดนไล่ออกจริงๆน่ะ เธอนี่มัน... ร้ายกาจกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก” น้ำหวานร้องไห้วิ่งออกไป

รังสิตตามมาสมทบกับโรส มองอย่างไม่สบายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ooooooo

ซุ่ยมาอยู่ที่บ้าน เห็นทุกคนทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง ม่ากับแม่ร้อยลูกปัดถักโครเชต์เอาจริงเอาจังจนซุ่ยบอกให้พักเพราะเห็นทำมาทั้งวันแล้วเดี๋ยวสายตาเสีย

ม่าพูดอย่างร่าเริงว่าสายตาม่าแข็งแรง แล้วกะพริบตาปิ๊งๆให้ดู ส่วนแม่ก็บอกว่าถ้าส่งลอตนี้ได้เงินมาก็จะพาซุ่ยไปหาหมอ

ซุ่ยไม่สบายใจที่ทุกคนทำงานขยันขันแข็ง ตนไม่อยากอยู่เฉยๆ เป็นภาระใคร จึงออกไปหางาน เห็นในเฟซบุ๊กประกาศวันนี้มีออดิชั่นนางแบบโฆษณาโฟมล้างหน้าจึงลองไปสมัครดู

ทีมงานมองซุ่ยด้วยสายตาเหยียดๆขำๆ แนะนำว่าอย่างนี้ต้องไปเป็นแบบโฆษณาขายผ้าอ้อมผู้ใหญ่หรือกาวติดฟันปลอม หรือไม่ก็ยาปิดผมขาว

ขณะนั้นเองเจ๊ซ่าพาเด็กใหม่วัยขบเผาะคนหนึ่งเข้ามาเร่งว่าเร็วๆเข้าเดี๋ยวต้องไปออดิชั่นอีกหลายที่

เมื่อเจอกัน ทั้งซุ่ยและเจ๊ซ่าต่างตกใจ ซุ่ยตรงไปต่อว่าเจ๊ซ่าที่พาตนไปทิ้งไว้ให้เสี่ยแอร์ปล้ำ เจ๊ให้เด็กสาวไปลงทะเบียนก่อน แล้วลากซุ่ยไปอีกทางอย่างเร็ว

เจ๊ซ่าแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเสี่ยแอร์เป็นคนแบบนั้น เจ๊หวังดีเห็นเสี่ยสงสารซุ่ยที่ตกระกำลำบาก แต่จู่ๆซุ่ยก็หายไปเจ๊เป็นห่วงมากเกือบไปแจ้งความคนหายแล้ว ถามว่าตอนนี้อยู่ไหน ชวนไปอยู่ด้วยกันไหม เจ๊ขอแก้ตัว หางานใหม่ให้ทำ

ซุ่ยถามว่าจะให้เป็นเมียใครอีก เจ๊บอกว่าตนหวังดีกับเด็กทุกคน เห็นว่างานนี้ได้เงินเยอะดี ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงก็ได้เกือบแสน พูดเชิงตัดพ้อและไม่ง้อว่า ถ้าซุ่ยไม่ไว้ใจตนก็ไม่เป็นไรเจ๊ให้งานคนอื่นก็ได้

“เดี๋ยวก่อนเจ๊” ซุ่ยสนใจเพราะอยากได้เงินช่วยทางบ้าน

เจ๊ซ่าพาซุ่ยไปที่บ้านหลังหนึ่ง ซุ่ยเอะใจว่าทำไมถ่ายหนังที่บ้านนี้ เจ๊ซ่าพูดอย่างไม่ง้อว่าถ้าไม่สบายใจจะกลับก็ได้ตนจะได้เรียกเด็กคนใหม่มา ซุ่ยขอเข้าไปดูก่อน เจ๊ให้เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องหนึ่ง ซุ่ยไปเห็นอุปกรณ์การถ่ายหนังที่มีทั้งกุญแจมือ แส้โซ่ และเทียน!

ซุ่ยเห็นผิดปกติจะออกไปปรากฏว่าประตูถูกล็อก ซุ่ยตะโกนเรียกให้เปิดก็ไม่มีใครเปิดให้ แต่เจ๊ซ่ามาร้องบอกที่หน้าห้องว่ารอช่างแต่งหน้าแป๊บนึง เดี๋ยวผู้กำกับก็มาแล้ว พลางเจ๊ซ่านับเงินครบสองหมื่นบอกซุ่ยว่าเจ๊รับเงินมาครบแล้วเธอจะกลับตอนนี้ไม่ได้ รับผิดชอบหน่อย แล้วเจ๊ก็ไปจากตรงนั้น

“เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วนี่ งั้นก็ไปเข้าฉากเลย” ชายฉกรรจ์เปิดประตูเข้ามาจะพาตัวซุ่ยออกไป

ที่กองถ่ายละคร คมน์ถ่ายเสร็จก็จะกลับ บอก

ทีมงานว่าต้องรีบไปรับจ๊อบเสริมเพราะช่วงนี้ช็อตต้องวิ่งหลายงานหน่อย ช่างแต่งหน้ากับช่างทำผมคุยกันเองว่างานที่เราเคยคุยกันงานแบบนี้ต้องแต่งหน้าด้วยหรือนัวๆเนียๆ กันมันก็เละอยู่ดี

ทั้งสองคุยกันถึงนางเอกว่าเคยเป็นนางแบบโฆษณาแอร์เย็นเฉียบเงียบกริบอะไรนี่แหละชื่อแวนๆด้าๆ อะไรสักอย่าง คมน์ได้ยินอุทานว่า แวนด้า!! ช่างถามว่ารู้จักเหรอ คมน์ลุกพรวดถามว่าแวนด้าถ่ายอะไรที่ไหน นัวเนียยังไง ก็พอดีทีมงานมาเร่งคมน์ให้ไปเข้าฉาก คมน์บอกเดี๋ยวได้ไหม

“เดี๋ยวไม่ได้ค่ะ นางเอกได้ถึงเที่ยง ต้องไปอีเวนต์ต่อ ช่วยเร่งให้หนูนิดนึงนะคะพี่”

“เอาไงดีวะ?!” คมน์ชะงักคิดหนักหน้าเครียด

ooooooo

คมน์โทร.บอกป้องปก ป้องปกรีบขับรถไปยังบ้านหลังนั้นซุ่มดูเห็นซุ่ยกำลังพยายามปีนหน้าต่างหนี เขาปลอมตัวเป็นพระเอกหนังโป๊หลอกทีมงานเข้าไปช่วยซุ่ยออกมาได้

ระหว่างพาซุ่ยหนีกลับ ซุ่ยร้องไห้ เสียใจที่ตัวเองโง่ถูกหลอกติดกันสองวันซ้อน ป้องปกจอดรถริมน้ำสวยเพื่อให้ซุ่ยสบายใจ แต่เธอกลับปิดหน้าวิ่งหนี ชนต้นไม้จนผงะเลยยิ่งร้องไห้

ป้องปกมองอย่างพินิจ ถามว่า “แวนด้า ทำไมบางทีคุณนิสัยเหมือนซุ่ยเมื่อก่อนนี้เลย แต่เมื่อก่อนซุ่ยนิสัยแย่แบบนี้เลย แต่ช่วงหลังๆนี่เขาว่าง่าย นิสัยดีขึ้นเยอะ”

นิสัยและท่าทางเดิมๆของซุ่ยในร่างแวนด้า ทำให้ป้องปกอดคิดถึงซุ่ยไม่ได้ จนเผลอมองเป็นซุ่ย พอรู้สึกตัวก็ถามตัวเอง “เห็นยัยบ้านี่เป็นซุ่ยได้ไงวะ”

เมื่อพาซุ่ยกลับถึงบ้าน คมน์รีบมารับถามว่าเป็นยังไงบ้าง พูดทำคะแนนให้ตัวเองว่า ตนเป็นห่วงมากแต่ต้องส่งป้องปกไปแทน เพราะติดถ่าย ไปช่วยด้วยตัวเองไม่ได้

กลับถึงบ้านแล้ว ป้องปกยังคิดติดพันว่า...

“ทำไม...ยัยแวนด้าถึงเหมือนซุ่ย พูดเหมือนซุ่ย ทำอะไรๆ เหมือนซุ่ย แต่ซุ่ยสิ ไม่เหมือนซุ่ยแต่เหมือนใครไม่รู้”

ป้องปกสะดุ้ง เมื่อมองไปที่หน้าบ้านเห็นโรสยืนอยู่ ที่จริงโรสยืนอยู่นานแล้วแต่ลังเลสงสัยว่าตัวเองมาที่นี่ทำไม?

ก่อนมาที่นี่ โรสได้ยินรังสิตถามกอหญ้าว่าเห็นน้ำหวานไหม เธอถามเขาว่าเป็นห่วงน้ำหวานหรือ? เขาบอกว่าไม่อยากให้ใครเดือดร้อนเพราะเรื่องนี้ โรสเงียบเขานึกว่าเธอโกรธ

“ไม่ได้โกรธค่ะ จริงๆโรสก็ไม่ค่อยสบายใจเท่าไรเรื่องมันบานปลายกว่าที่โรสคิดไว้”

ยังไม่ทันคุยกันต่อ ชฎาก็มาสั่งโรสให้เตรียมตัวประชุมกับกรุ๊ปเรื่องสบู่อาบน้ำตัวใหม่แทนน้ำหวาน เพราะน้ำหวานไลน์มาขอลางานตนโทร.กลับก็ไม่รับ ชฎาส่ายหน้าพูดเอือมๆว่าคิดว่าหลบหน้าแล้วจะหนีปัญหาได้หรือ ชฎามองไปทางรังสิตพูดว่า ในเมื่อตัวปัญหาก็ยังอยู่ ก่อนเดินไปยังย้ำขู่โรสว่า

“ฉันเมลรายละเอียดให้เธอแล้วนะ อ่านด้วยล่ะอย่ามัวแต่ทำอย่างอื่น ฉันขี้เกียจหามาร์เกตติ้งใหม่ทีละสองคน”

ทั้งโรสและรังสิตถอนใจเครียด จนค่ำโรสรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่หน้าบ้านซุ่ยแล้ว

ป้องปกเห็นโรส เดินออกมาคุย เธอบอกว่ายังไม่อยากกลับคอนโดแต่ไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงขับรถมาที่นี่แต่รู้สึกว่าคุ้นๆ โรสขอโทษป้องปกบอกว่าช่วงนี้มีปัญหาที่ออฟฟิศ ปรารภหน้าเครียดว่า

“ฉันอาจจะเป็นต้นเหตุทำให้เพื่อนร่วมงานโดนไล่ออก”

ป้องปกเชิญเข้าบ้านฟังโรสแล้วเสนอว่า

“ก่อนอื่น คุณอาจจะต้องหาโอกาสคุยเปิดใจกับคุณน้ำหวานตามลำพัง โดยไม่ต้องมีบุคคลอื่นมาเกี่ยวข้อง”

ซุ่ยเห็นโรสก็สงสัยว่าค่ำมืดแล้วโรสมาทำไม คุยอะไรกัน ซุ่ยตัดสินใจเดินเข้าไปทัก โรสแปลกใจว่าแวนด้ามาทำอะไรที่นี่ ซุ่ยในร่างแวนด้าบอกว่าตนมาค้างกับซุ่ยเพราะเราสนิทกัน แต่โรสสนิทอะไรกับป้องปกถึงมาที่นี่

“เอ้อ...พอดีฉันมีเรื่องไม่สบายใจ แล้วคุณป้องปกเป็นคนที่น่าไว้วางใจที่ฉันจะคุยอะไรได้” ซุ่ยบอกว่าถ้างั้นคุยกับตนก็ได้ ถามว่ามีปัญหาอะไรเรื่องรังสิตหรือเปล่า “เอ้อ...ก็ทำนองนั้นรังสิตคือต้นเหตุ ทำให้น้ำหวานเปิดตัวเป็นศัตรูกับฉัน แต่ตอนนี้น้ำหวานกำลังแย่ ถูกสังคมลงโทษอย่างหนัก ฉันเลยชักสงสารเขา”

ซุ่ยถามว่าน้ำหวานยอมรับแล้วหรือ ในที่สุดก็เปิดเผยตัวเอง โรสขอร้องซุ่ยอย่าโกรธน้ำหวานเพราะตนก็ไม่ได้โกรธน้ำหวานแล้ว แต่ซุ่ยโกรธน้ำหวานมาก พึมพำ “น้ำหวาน เป็นเธอจริงๆ!!”

ooooooo

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 7 วันที่ 20 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ