อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 8 วันที่ 21 เม.ย.59

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 8 วันที่ 21 เม.ย.59

รุ่งขึ้น ซุ่ยไปยืนหน้าตาเอาเรื่องที่หน้าออฟฟิศ คำรามในใจ...น้ำหวาน...ถึงคุณโรสจะให้อภัย แต่ฉันไม่!! กอหญ้าเห็นซุ่ย ดีใจเข้าไปถามว่า ลมอะไรหอบมา หรือว่าแวนด้าจะกลับมาทำงานที่นี่อีก

“ไม่หรอก ฉันแค่แวะมาสะสางอะไรนิดหน่อย” ซุ่ยตอบไม่ยินดียินร้าย จ้องเขม็งเข้าไปในออฟฟิศ

ซุ่ยแปลกใจเมื่อเดินเข้าไปในออฟฟิศเห็นบรรยากาศคึกคักเป็นพิเศษ โรสกับรังสิตต่างชะเง้อมองไปในห้องประชุมเครียด รังสิตหันมาเห็นซุ่ยก็ตกใจ “คุณแวนด้า คุณมาทำไม”

“แล้วฉันจะกลับมาออฟฟิศเก่าบ้างไม่ได้หรือไง” ซุ่ยย้อนถามอย่างท้าทาย



พอดีสมบูรณ์ร้องตื่นเต้นว่า คุณชฎาออกมาแล้ว แก๊งเม้าท์จอมสาระแนกรูกันไปห้อมล้อม ชฎาหันสั่งกอหญ้าว่า

“กอหญ้า บอกฝ่ายบุคคลด้วยว่าแผนกเรารับสมัครมาร์เกตติ้งคนใหม่ คุณสมบัติ ไม่แย่งแฟนใคร ไม่สนผู้ชาย ไม่ชอบผู้หญิง ถ้าตัดต่อมชู้สาวทิ้งไปแล้วจะดีมาก แล้วก็...ถ้าไม่สาระแนเรื่องชาวบ้านจะรับเข้าทำงานทันที”

ประโยคหลังชฎาจิกตาไปทางแก๊งเม้าท์ เล่นเอาทั้งแก๊งหัวหดรู้ว่าโดนด่า โรสถามว่าน้ำหวานถูกไล่ออกหรือ?

“เปล่า...แต่ให้ยื่นใบลาออกภายในสามวัน แล้วทำงานจนถึงสิ้นเดือนนี้ ออฟฟิศเราไม่สนับสนุนคนทำผิดศีลธรรม กรณีน้ำหวานก็เหมือนเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อไม่ให้คนอื่นเอาเยี่ยงอย่าง”

“น้ำหวาน” โรสเรียกเมื่อเห็นน้ำหวานเดินออกมา น้ำหวานมองโรสอย่างไม่พอใจ พูดพลางเดินเข้าหา...

“นี่ใช่ไหมที่เธอต้องการ...ฉันโดนให้ออกแล้วโรส!! ฉันโดนให้ออก!!! สะใจเธอแล้วใช่ไหม ดีใจมากล่ะซิ เพราะเธอ...เพราะเรื่องโกหกน้ำเน่าของเธอ เธอทำลายหน้าที่การงานฉัน เพราะเธอคนเดียว”

สมบูรณ์กับเบลล่ารุมถล่มน้ำหวานว่าแย่งแฟนคนอื่น น้ำหวานตะโกนสุดเสียงว่า

“ฉันไม่ได้มีอะไรกับคุณรังสิต!! คุณรังสิตทำไมคุณไม่พูดอะไรบ้าง บอกทุกคนเลยว่า เราไม่เคยมีอะไรกัน!!!”

ยาย่าเยาะเย้ยว่าขนาดนี้แล้วยังจะเรียกหารังสิตอีก ไม่เข็ด! แล้วทั้งแก๊งก็มองน้ำหวานอย่างรังเกียจ สมเพช

“ฉันไม่ได้ทำ!!!” น้ำหวานตะเบ็งอย่างทนกับสายตาเหล่านั้นไม่ได้วิ่งร้องไห้ออกไป โรสกับรังสิตตกใจ แต่ซุ่ยวิ่งตามไปรั้งแขนน้ำหวาน เธอสะบัดตวาด “แวนด้า!! เธอมายุ่งอะไรด้วย”

“ฉันรู้ว่าเธอนอนกับคุณรังสิตตอนที่คุณโรสไปต่างประเทศ เธอทำอย่างนี้ได้ยังไง คุณโรสเป็นเพื่อนเธอนะ ขโมยของเพื่อนกินมันอร่อยเหรอ หรือว่าแย่งแฟนคนอื่นแล้วมันเท่ มันสนุก มันเร้าใจ จิตใจเธอทำด้วยอะไรหาน้ำหวาน!!”

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ทำ!!!!” น้ำหวานตะโกน สะบัดมือจากซุ่ยวิ่งไปทางถนน มีรถคันหนึ่งแล่นมาอย่างเร็ว บีบแตรลั่น น้ำหวานหันไปดูแต่หนีไม่ทัน รถพุ่งเข้าชนอย่างแรง

โรสกับรังสิตพาน้ำหวานส่งโรงพยาบาล โชคดี ที่หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมากมีแค่รอยฟกช้ำและถลอกที่แขน โรสเลี่ยงไปโทร.บอกชฎา รังสิตมองไปที่ห้องฉุกเฉินพึมพำ “น้ำหวาน...ผมขอโทษ”

ซุ่ยเดินอยู่ในสวนของป้องปก ได้รับแจ้งจาก

กอหญ้าว่าน้ำหวานปลอดภัยแล้วก็โล่งใจ พึมพำว่าถึงฉันไม่ชอบเธอแต่ก็ไม่อยากให้เธอตาย ซุ่ยเหลือบไปเห็นป้องปกถอดเสื้อล้างดินที่เปื้อนตัว เห็นแผ่นหลังแข็งแรงของเขาก็นึกเขินเมินไปทางอื่น เห็นแวนด้ายืนมองป้องปกเคลิบเคลิ้ม ทันใดก็วิ่งเข้าไปกอดเอาหน้าซบแผ่นหลังเขา ป้องปกตกใจถามว่าซุ่ยทำอะไรน่ะ! พยายามดึงมือแวนด้านออกแต่ยิ่งถูกกอดแน่น

ซุ่ยทนไม่ได้วิ่งไปลากแวนด้าไปอีกทาง ตำหนิแวนด้าว่าทำอะไรไม่อายบ้างหรือ แวนด้าลอยหน้าถามว่าอายทำไม

“นี่!! เธออย่าเอานิสัยแวนด้ามาใช้กับร่างฉันได้ไหม” ซุ่ยโพล่งออกไปอย่างสุดทน

“นิสัยแวนด้า...ก็นิสัยเธอน่ะสิ”

“ไม่ นิสัยเธอนั่นแหละ แวนด้า ฉันเคยอิจฉาเธอนะ เลยอยากเป็นเธอมาก แต่ดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอแต่ละอย่างสิ เธอเป็นเมียน้อยคนอื่น เธอหากินกับเรือนร่างตัวเอง คนรอบๆตัวก็น่ากลัวทั้งนั้น หลอกเธอไปขาย หลอกเธอไปถ่ายหนังโป๊ เธอทนอยู่ได้ยังไงแวนด้า...เธอมีชีวิตแบบนี้ได้ไง”

แวนด้าถามงงๆว่าเธอด่าตัวเองทำไม ซุ่ยสวนทันทีว่าด่าเธอนั่นแหละ

แวนด้าเถียงว่าไม่ใช่ ซุ่ยพุ่งเข้าจับตัวแวนด้าเขย่าอย่างแรงจนแวนด้ามึน ยืนเซ ซุ่ยตกใจปล่อยมือแวนด้า ก็ทรุดฮวบถูกกระถางต้นไม้ล้มโครมคราม ป้องปกวิ่งมาถามว่าทำอะไรซุ่ย พลางประคองขึ้นมา แม่กับม่าวิ่งมาเห็นป้องปกประคองแวนด้าที่หมดสติอยู่ก็ตกใจ ซุ่ยถูกป้องปก ม่า แม่ และหลิว ต่อว่าที่ทำให้แวนด้าถึงกับหมดสติ ซุ่ยปฏิเสธว่าตนไม่ได้ทำ

“แวนด้า ถ้าคุณอยากให้คนอื่นยอมรับคุณ คุณก็ต้องยอมรับความผิดของตัวเองให้ได้ก่อนนะ” ป้องปกปราม

ซุ่ยน้อยใจกลับไปเก็บของจะออกจากบ้าน แต่ไม่มีเงินจึงค้นกระเป๋าเครื่องประดับของแวนด้าเพื่อเอาไปขาย เจอตุ้มหูอีกข้างที่โรสเก็บได้ในรถรังสิตจนทะเลาะและเลิกกัน

“ตกลง...คนที่ไปทะเลกับคุณรังสิตคือแวนด้า...นี่แวนด้าคุณเป็นกิ๊กคุณรังสิตเหรอเนี่ย!!” แต่ซุ่ยก็เถียงกับตัวเองว่าไม่จริงเพราะรังสิตไม่เห็นเล่นด้วยเลย ต้องเป็นความเข้าใจผิดอะไรแน่ๆ ซุ่ยเต็มไปด้วยความสงสัยสับสน

ooooooo

รุ่งขึ้น ซุ่ยเอาตุ้มหูข้างนั้นไปจับผิดรังสิต รังสิตโมโหด่าซุ่ยว่าเป็นคนวางยาตน ทำจนชีวิตตนพังหมดแล้ว

ความจริงคือ ในคืนที่โรสไปฝรั่งเศส รังสิตไปนั่งดื่มเหงาๆในร้านอาหาร แวนด้าเข้าไปอ่อยว่าแฟนตนก็ไปฉลองกับครอบครัว เราต่างก็เหงาน่าจะเปลี่ยนความเหงาให้เป็นความสุข รังสิตกำลังน้อยใจโรสมองแวนด้าเคลิ้ม เมื่อออกจากร้านเดินผ่านตู้ขายเครื่องเพชร เขาพาแวนด้าไปซื้อตุ้มหูเพชรแบบเดียวกับที่ซื้อให้โรสเป็นของขวัญวันสงกรานต์

ระหว่างทั้งสองนัวเนียกันอยู่ในรถบนทางเปลี่ยวนั้น แวนด้าดึงตุ้มหูข้างหนึ่งหย่อนลงที่พื้นฝั่งคนขับ เมื่อโรสกลับมาจับได้ว่าขณะตนไม่อยู่เขามีคนอื่น เลยทะเลาะจนเลิกกัน

รังสิตโมโหที่วันนี้แวนด้ายังเอาตุ้มหูตัวปัญหามาคาดคั้นกับตนอีก เขาเดินหนีไป ซุ่ยวิ่งตามถามว่าถ้าผู้หญิงอย่างแวนด้าน่ารังเกียจแล้วเขามายุ่งด้วยทำไม

“ใช่ ผมยอมรับว่าผมผิด ผมมันเลว โง่ คิดผิด คิดน้อย ตอนนั้นผมน้อยใจโรส อยากประชดเขาก็เลยทำสิ่งที่อ่อนแอและมักง่ายไปแบบนั้น แต่มันก็เป็นตราบาปที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตผม ผมไม่เคยขยะแขยงตัวเองเท่านี้มาก่อน ผมเข็ดแล้ว ผมจะไม่มีวันกลับไปทำตัวสกปรกอย่างเดิมอีกเด็ดขาด ส่วนคุณ ถ้ายังพอมีความละอายต่อบาปบ้างก็เลิกตามตื๊อผมเสียที”

ขณะนั้นโรสก้าวเข้ามาช้าๆอย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นซุ่ยในร่างแวนด้านั่งคุกเข่าและรังสิตยืนด่าอย่างชิงชัง

ซุ่ยถามว่าทำไมเขาไม่บอกตนตั้งแต่แรก ปล่อยให้ตนเข้าใจน้ำหวานผิด รังสิตยิ่งโมโหด่าว่าเธอรู้แก่ใจดีทุกอย่าง เธอจงใจที่จะทำลายตนกับโรสตลอดมาต่างหาก

“เป็นแบบนี้เอง!!” โรสพึมพำ รังสิตกับซุ่ยหันมาเห็นโรสยืนอยู่ถึงกับอึ้ง โรสถามว่า “ไม่ใช่น้ำหวาน...คู่แข่งฉัน แต่เป็นแวนด้า เพื่อนร่วมแผนกที่แสนรักและหวังดี ต่อหน้าฉันนี่เอง...งั้นเหรอ?!”

โรสโกรธ ผิดหวังมาก ต่อว่ารังสิตที่ปล่อยให้ตนเปิดศึกกับน้ำหวานทั้งที่มันไม่ใช่ ถามว่าเวลาที่ตนอยู่กับแวนด้าเขาทนดูแวนด้าตีสองหน้ากับตนได้อย่างไร! รังสิตบอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจหลอกเธอแต่ตนไม่อยากพูดความผิดของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก

“อยากอธิบายอะไรก็พูดมา แต่บอกไว้ก่อนว่า ต่อให้คุณมีเหตุผลมากมายแค่ไหนโรสก็ไม่เข้าใจและไม่ให้อภัย! คุณก็ยังยอมรับความเลวของตนเองไม่ได้ด้วยซ้ำ รังสิต น่าสมเพชมาก” แล้วหันไปทางซุ่ย “ถ้าเธออยากได้มากก็เอาไปเลย ผู้ชายแบบนี้ ฉันไม่ลดตัวไปแก่งแย่งกับเธอหรอกแวนด้า” โรสเดินหุนหันออกไป ซุ่ยเดินมาใกล้รังสิตพูดงงๆว่า

“ฉันไม่รู้เลย...ว่าแวนด้า...คือคนคนนั้น”

“หยูดพูดอะไรโง่ๆได้แล้ว ไป! ไป!!” รังสิตฟิวส์ขาดไล่และผลักซุ่ยล้มลงแล้วเดินไปไม่เหลียวมองเลย

ooooooo

อ่านละคร บุษบาเร่ฝัน ตอนที่ 8 วันที่ 21 เม.ย.59

ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน บทโทรทัศน์โดย ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน กำกับการแสดงโดย ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ผลิตโดย บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ควบคุมการผลิตโดย ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครเรื่องบุษบาเร่ฝัน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ