อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 8 วันที่ 29 เม.ย.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 8 วันที่ 29 เม.ย.59

“เกินไปตรงไหน เรากำลังทำตัวเป็นคู่รักงุงิให้อาคุณเห็นอยู่นะครับ คุณบอกเองว่าที่แต่งงานกับผมเพราะต้องการให้อาคุณตัดใจ นี่เป็นช่วงเวลานาทีทองนะครับที่รัก”
อนุศนิยาไม่ทันตั้งตัว ศตวรรษหอมหน้าผากอนุศนิยาม๊วบบบ! อนุศนิยาตกใจ มิรันตรีแทบกรี๊ดด้วยความดีใจ “อ๊ายยย! ช๊อตเด็ดคนดังมากค่ะ....ชอบชอบ”
ชยากรมองภาพตรงหน้าอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป จ้ำเดินออกไปทันที
ศตวรรษกับอนุศนิยาเห็นชยากรเดินออกไป แต่ศตวรรษยังจับมืออนุศนิยาอยู่ อนุศนิยารีบดึงมือออก “หมดเวลาเล่นละครแล้ว มิ..”
“เอ่า..ไปไหนอ่า”

“เปลี่ยนชุดน่ะสิ ไป” อนุศนิยาจ้ำเดินออกไป
มิรันตรีหันมายกนิ้วโป้งให้ศตวรรษประมาณว่าเยี่ยมมาก


“ช่วยส่งรูปที่ถ่ายเมื่อกี๊ให้ผมด้วยนะครับ “
“ค่ะ “ มิรันตรีตามอนุศนิยาออกไป
ศตวรรษอมยิ้มหัวใจพองโตพิกล

อนุศนิยาเดินออกมากับมิรันตรี เจอศตวรรษรออยู่รถมอเตอร์ไซค์ สองสาวชะงัก
มิรันตรีรู้งาน “ฉันไปเอารถมารับแกเอง รอตรงนี้“ มิรันตรีรีบเดินออกไป ปล่อยให้ศตวรรษอยู่กับอนุศนิยาสองคน อนุศนิยากอดอกหน้าเชิดหันไปทางอื่น ศตวรรษเดินมาตรงหน้า สองคนสับใส่กันไม่ยั้ง
“ผมยอมแต่งก็เพื่อปกป้องชื่อเสียงคุณ คุณก็น่าจะช่วยรักษาหน้าผมบ้าง ผมไม่อยากให้คนมาหัวเราะเยาะลับหลังที่เห็นคุณกับอายังควงกันไปไหนต่อไหน”
“แล้วทีโสมไปแอดมิทอยู่ใกล้ๆ คุณ ไม่เห็นว่าพวกคุณจะไว้หน้าฉันตรงไหน”
“นั่นมันที่ทำงาน ผมก็เลี่ยงเท่าที่จะเลี่ยงได้ แต่นี่คือคุณควงกันมาลองชุดแต่งงาน ผมว่ามันล้ำเส้นเกินไป”
“ก็พอกันนั่นล่ะ คุณก็ทำให้ฉันต้องมานั่งตอบคำถามงี่เง่าว่าไม่กลัวถ่านไฟเก่าของคุณกับโสมจะปะทุรึไง”
“เอาเป็นว่าถ้าคิดจะลงเรือลำเดียวกัน ทั้งคุณทั้งผมเราต้องให้เกียรติกันมากกว่านี้” อนุศนิยายังเชิด“ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ คุณกับอาของคุณ” ศตวรรษอึกอัก “จะผ่านอะไรมา” อนุศนิยามองงงในคำพูดที่กำกวมของศตวรรษ “แต่ระหว่างสามปีนี้ ช่วยไว้หน้ากันหน่อยได้ไหม เรื่องแบบนี้ไม่มีผู้ชายที่ไหนเขายอมให้หยามกันได้”
“ลงทุนแต่งงานผ่อนหนี้ยังคิดว่าจะมีศักดิ์ศรีลูกผู้ชายเหลืออยู่อีกรึไง”
“ผมก็ยอมให้ขนาดนี้แล้วยังไม่พออีกรึไง จะให้ผมรู้สึกเป็นไอ้หน้าโง่ไปถึงไหน”
“ฉันไม่ได้บังคับให้คุณมาแต่ง ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ”
“ทำเป็นพูดดี ลองถ้าไม่มีผมซักคน อยากรู้ว่าคุณจะเป็นยังไง”
“ไม่ต้องมาทวงบุญคุณ...ไม่เห็นจะง้อเลย”
มิรันตรีขับรถมาพอดี อนุศนิยารีบเดินไปขึ้นรถ รถแล่นออกไป ศตวรรษหงุดหงิดที่อนุศนิยาไม่เคยเห็นความเสียสละที่เขาเลยทำสักครั้ง ซ้ำยังคอยเอาแต่ดูถูกศักดิ์ศรีของเขาอีกต่างหาก

อนุศนิยากำลังหวีผมอยู่หน้ากระจก โดยที่ยังครุ่นคิดถึงสิ่งที่ศตวรรษบอกไปด้วย อนุศนิยาเพิ่งรู้ว่าศตวรรษเข้าใจผิดว่าเธอกับชยากรมีอะไรเกินเลยกัน เขาถึงได้แสดงความรังเกียจออกมาอย่างนั้น
“เอาเป็นว่าถ้าคิดจะลงเรือลำเดียวกัน เราต้องให้เกียรติกันมากกว่านี้ ผมไม่สนว่าก่อนหน้าคุณจะผ่านอะไรมา แต่ระหว่างสามปีนี้ ช่วยไว้หน้ากันหน่อยได้ไหม เรื่องแบบนี้ไม่มีผู้ชายที่ไหนเขารับได้”
อังกาบกำลังคุมสาวใช้เตรียมห้องแต่งตัวไว้สำหรับที่ศตวรรษจะย้ายมาอยู่ที่นี่ อังกาบเห็นอนุศนิยาเหม่อลอยก็เข้าไปถาม “ตื่นเต้นเหรอนุศ”
“เปล่าค่ะ แค่นอยด์ว่าเราจะทนอยู่กับคนอีกคนไปได้นานแค่ไหน? ตอนย่ากาบอยู่กับอากงใหม่ๆ อึดอัดไหมคะ?”
“มันก็มีช่วงที่ต้องปรับตัวให้อยู่ด้วยกันได้ทั้งเราทั้งเขานั่นแหละ”
“แต่นั่นย่ากาบเต็มใจนี่คะ”
“ตอนที่ย่าย้ายมาอยู่ อากงแก่แล้ว แถมยังผ่านการแต่งงานมาแล้ว ดังนั้นมันไม่ใช่อารมณ์รักแบบหนุ่มสาว บางทีชีวิตคู่ก็ไม่ได้เริ่มต้นที่ความรักเสมอไป หมอเป็นคนดี ย่าเชื่อว่าความดีก็อาจจะทำให้นุศรักหมอได้”
อนุศนิยารู้สึกสยองเมื่อได้ยินอังกาบพูดถึงความรักเพราะนึกไม่ออกเลยว่าจะสามารถจะรักคนอย่างศตวรรษได้ “ไม่ต้องไปถึงขั้นนั้นหรอกค่ะ เอาแค่อยู่แล้วไม่ฆ่ากันตายก็พอ “ อนุศนิยาหันไปเห็นตู้ฝั่งที่สาวใช้จัดเตรียมเอาไว้ให้ศตวรรษก็รู้สึกแปลกๆ “แค่นึกว่าจะต้องมาใช้อากาศหายใจร่วมกัน นุศก็อยากกลั้นใจตายแล้ว”
อังกาบนึกห่วงอนุศนิยาขึ้นมาทันทีที่เห็นนุศมีอคติกับศตวรรษแบบนั้น

ที่นาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาตีสาม ศตวรรษนอนไม่หลับ เพราะมัวแต่ครุ่นคิดถึงสิ่งที่อนุศนิยาดูถูกเขา
“ลงทุนแต่งงานผ่อนหนี้ยังคิดว่าจะมีศักดิ์ศรีลูกผู้ชายเหลืออยู่อีกรึไง”
“ผมก็ยอมให้ขนาดนี้แล้วยังไม่พออีกรึไง จะให้ผมรู้สึกเป็นไอ้หน้าโง่ไปถึงไหน”
“ฉันไม่ได้บังคับให้คุณมาแต่ง ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ”
ศตวรรษได้แต่ถอนหายใจ ไม่พร้อมที่จะไปเริ่มต้นชีวิตคู่ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ศตวรรษสะดุ้งตกใจ เขารีบรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์จากโรงพยาบาล “ครับ.... จริงเหรอครับ ได้ครับ ไม่มีปัญหา ผมจะประสานงานให้เองครับ”
อุดมศักดิ์เดินกอดเด็กสาวเข้ามาในบ้านสองคน เขาผ่านมาเห็นโสมมิกากินเหล้าอยู่ในบ้านจนเมาหลับอยู่ที่ห้องรับแขก “ไปรอข้างบนก่อน” สาวๆ เดินแยกไป อุดมศักดิ์เข้าไปปลุกโสมมิกา “ลุก... มานอนอะไรตรงนี้”
โสมมิกาตื่นมางัวเงีย “ฮื่อ... อะไรอีกล่ะ”
“เมื่อไหร่จะกลับมาเป็นผู้เป็นคนกะเค้าซะที”
“ก็ป๋านั่นแหละ แค่ป๋ายอมจ่าย หมอก็ไม่ต้องไปแต่งงานใช้หนี้”
“ตกลงนี่กลายเป็นความผิดฉันเหรอวะ ที่ไอ้หมอมันดันไปเป็นหนี้”
“ใช่! ถ้าไม่มีป๋า ชีวิตโสมคงดีกว่านี้! มีความสุขกว่านี้! ป๋าไม่เคยเข้าใจโสมเลย ไม่เข้าใจเลยยย”
“เออ!!! ก็ถ้ามันยุ่งยากนัก ฉันจะตัดปัญหาให้! แกจะได้เลิกทรมานตัวเองซะที”
โสมมิกาได้ยินอย่างนั้นก็นึกว่าพ่อจะยอมให้ยืมเงินไปไถ่หนี้ “ป๋า... ป๋าจะให้เงินโสมยืมแล้วใช่ไหม”
อุดมศักดิ์ไม่ตอบ ได้แต่ทำหน้าเหี้ยมแทนคำตอบ

เช้ามืดวันต่อมา ศตวรรษอยู่ในชุดที่จะใส่ในพิธีเช้า เขารีบร้อนจะออกไปจากบ้าน จันทร์กับชะมวงงัวเงียมาเปิดประตูให้
จันทร์สงสัย “คุณวรรษจะรีบออกไปไหน แหม..ใจร้อน ยังไม่ถึงฤกษ์เลยนะคะ”
“เกิดอุบัติเหตุ มีคนไข้ผมได้รับบริจาคไต ผมต้องแวะไปดู”
ชะมวงงง “อ้าว... นี่มันวันแต่งงานนะคะ ยังจะทำงานอีกเหรอคะ”
“แวะไปสั่งงานแป๊บเดียว ยังไงก็ทัน เดี๋ยวจะตรงจากโรงพยาบาลไปที่งานทันที” ศตวรรษรีบร้อนออกจากบ้านทำเอาสาวใช้พากันเหวอ

ที่คฤหาสน์วรเลิศลักษณ์ตอนเช้าตรู่ อังกาบกำลังเกณฑ์สาวใช้นำดอกไม้ตกแต่งบ้านเพื่อเตรียมพิธีหมั้นตอนเช้า ใบเฟิร์นกับประภาก็เข้ามาช่วยจัดแจงงานด้วย อนุศนิยากำลังนั่งแต่งหน้าทำผม โดยมีมิรันตรีในฐานะเพื่อนเจ้าสาวมานั่งอยู่เป็นเพื่อน
มิรันตรีมาบรีฟลำดับงานให้ฟัง “ในพิธีเช้านี้มีนิตยสารมาทำสกู๊ปพิเศษที่งานแต่งด้วยสองเจ้า พอหมั้นเสร็จแล้ว นุศกับคุณวรรษจะต้องมาให้สัมภาษณ์เขาคู่กัน” มิรันตรีส่งกระดาษมาให้อ่าน
“อะไร”
“ตัวอย่างคำถาม อ่านซะ!คนอ่อนหัดเรื่องความรักอย่างเธอ จะได้ไม่เผลอตอบอะไรโชว์โง่ออกไป เขาถามเรื่องความรัก ไม่ได้ถามเรื่องผลประกอบการ ช่วยเตรียมตัวไว้ด้วย”
อนุศนิยาแอบค้อนใส่มิรันตรีที่รู้ทันเธอมากๆ

ศตวรรษถอดเสื้อนอกออกแล้วมาสั่งงานทีมหมอและพยาบาลที่กำลังฟอร์มทีมรอเปลี่ยนไต “ผมฝากด้วยนะ ถ้ามีปัญหาติดต่อผมได้ทันที” ศตวรรษเดินออกมาจากแผนก เขาดูนาฬิกาแล้วรีบออกจากโรงพยาบาลไปทันที ศตวรรษไม่ทันสังเกตเห็นชายชุดดำสะกดรอยตามเขาอยู่หนึ่งคน
เสาวรสกำลังจะออกจากบ้าน หน้าเหวอเมื่อรู้ว่าศตวรรษออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้ามืด “อะไรนะ แล้วปล่อยออกไปได้ยังไง โทรตามเดี๋ยวนี้เลยว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน จนจะ แต่งอยู่แล้วยังจะหายหัวไปไหน”
จันทร์รีบหยิบโทรศัพท์มาโทรหาศตวรรษอย่างร้อนรน

ศตวรรษขี่มอเตอร์ไซค์มาตามถนนในตอนเช้าตรู่ที่รถยังไม่มากนัก เขากำลังจะมุ่งหน้าไปบ้านอนุศนิยา เมื่อรถขับมา ศตวรรษก็เห็นชายขับรถมอเตอร์ไซค์คนหนึ่งจอดนอนล้มอยู่แล้ว คนขับนอนโอดโอยอยู่ ศตวรรษรีบจอดรถ แล้วลงไปดูผู้บาดเจ็บทันที ระหว่างที่ศตวรรษลงไปดูอาการคนเจ็บอยู่นั้น ก็มีรถตู้ติดฟิล์มดำขับมาจอด ชายชุดดำจากรถตู้กรูลงมาล็อคตัวศตวรรษ พยายามจะลากขึ้นไป ศตวรรษพยายามต่อสู้ แต่คนขับมอเตอร์ไซค์ที่แกล้งบาดเจ็บก็ถีบเข้าที่ท้องของศตวรรษ ทำให้ศตวรรษจุก เขารู้แล้วว่าพวกนั้นเป็นสิบแปดมงกุฎ ศตวรรษโดนล็อคตัวลากขึ้นรถตู้ไป ชายชุดดำหนึ่งคนและคนขับมอเตอร์ไซค์ เห็นมือถือของศตวรรษตกอยู่ เขารีบเก็บมือถือแล้วรีบขี่มอเตอร์ไซค์ของศตวรรษตามรถตู้ไป เพื่อทำลายหลักฐานบริเวณที่เกิดเหตุให้เหมือนว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลย

เสาวรสมาอยู่หน้าขบวนขันหมากของเจ้าบ่าวที่มารอตั้งขบวน ขบวนนั้นใหญ่โต จัดแบบร่วมสมัย เน้นหรู แบบโก้ๆ มีใบเฟิร์นกับประภาซึ่งเป็นแม่งานกำลังเช็คชื่อคนงานที่มาตั้งขบวนอยู่ เสาวรสยังโทรจิกศตวรรษอยู่
ใบเฟิร์นเช็คชื่อคนงานครบแล้วก็เดินมาหาเสาวรสที่พยายามหลบหน้าหลบตา “เอายังไงคะคุณแม่ ญาติเยิดก็หามาให้ครบทั้งตระกูลแล้วนะคะ ทั้งลุง ป้า น้า อา อาเขย น้าสะใภ้ คุณย่า คุณยาย ขาดแต่เจ้าบ่าวคนเดียว หายไปไหน”
ประภาเร่ง “ใกล้ฤกษ์แล้วด้วยนะคะ สายหน่อยเดียว ชีวิตเปลี่ยนเลยนะคะ”
“รู้แล้วน่า เร่งอยู่ได้” เสาวรสยังง่วนโทรจิกอยู่ “โธ่ รับสิลูก.... วรรษ”
ใบเฟิร์นกับประภามองเสาวรสอย่างเซ็งๆ ไม่แน่ใจว่าไว้ใจได้แน่ไหม

นันทพลและครอบครัวทุกคนออกมานั่งรอทำพิธีกันอย่างพร้อมเพรียง นันทพลพูดคุยกับแขกด้วยสีหน้ามีความสุข อาๆ ทุกคนมาสวยแบบจัดเต็ม มีแต่อนุกรที่มาร่วมงานแบบขอไปที
มิรันตรีลงมาแจ้งข่าวกับทุกคน “เจ้าสาวพร้อมแล้วนะคะ”
นันทนาโล่งอก “ทันฤกษ์พอดี!!” นันทพลลุกขึ้น นันทนาท้วง “อุ๊ย จะไปไหนคะคุณพี่ “
“ฉันจะไปดูลูกสาวฉัน”
นุดีหมั่นไส้ “คนมันเห่อ ปล่อยเขาเถอะ”
นันทพลรีบขึ้นไปดูอนุศนิยาโดยมีมิรันตรีพาไป
อนุศนิยาในชุดสวยแบบเรียบหรูนั่งรออยู่บนเตียง มิรันตรีพานันทพลเปิดประตูเข้ามา แสงจับให้เห็นอนุศนิยาสวยนวลตา หญิงสาวค่อยๆ หันมาหาพ่อ ดูสวย หมดจด ไร้ที่ติ มิรันตรีปล่อยให้สองพ่อลูกใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เธอปิดประตูออกไป นันทพลมองด้วยความภาคภูมิใจอย่างมาก
“ไม่นึกไม่ฝัน ว่าพ่อจะได้อยู่เห็นนุศในวันนี้ ลูกสาวของพ่อช่างสวยเหลือเกิน สวยเหมือนกับแม่ไม่มีผิด พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก แล้วพ่อก็ดีใจที่กำลังจะมีคนดีดีอย่างหมอศตวรรษมาช่วยดูแลลูกแทนพ่อ ความฝันของพ่อเป็นจริงแล้ว พ่อหมดห่วง หมดกังวลซักที” อนุศนิยารู้สึกใจหายที่พ่อพูดแบบนั้น น้ำตาก็ไหลออกมา “ร้องไห้ทำไมล่ะลูก วันนี้ลูกต้องมีความสุขถึงจะถูก”
“นั่นสินะคะ นุศน่าจะมีความสุข แต่ทำไม..นุศถึงอยากร้องไห้ก็ไม่รู้ “
“ลูกอาจจะแค่ตื่นเต้น ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ “
“ไม่ใช่หรอกค่ะ ความจริงแล้วนุศไม่อยากแต่งงานค่ะพ่อ นุศขอยกเลิกงานแต่งจะได้มั๊ยคะ”
นันทพลมองหน้าอนุศนิยาด้วยความตกใจมาก

อุดมศักดิ์กำลังทานอาหารเช้าโดยมีเด็กสาวคอยมาดูแลซ้ายขวา เสียงมือถือดัง อุดมศักดิ์กดรับสายฟังที่ลูกน้องรายงานผลเรื่องศตวรรษด้วยความพอใจ “ดี อย่าให้มันรอดไปได้” อุดมศักดิ์กดวางสาย
โสมมิกาแต่งตัวสวยลงมาพอดี มาถึงโสมมิกาก็เข้ามาจุ๊บแกมอุดมศักดิ์อย่างเอาใจ “มอร์นิ่งค่ะ”
อุดมศักดิ์แปลกใจที่เห็นโสมมิกากลับมาเป็นปกติ “หายบ้าแล้วนี่”
“ก็ป๋าจะให้โสมยืมเงินไปไถ่ตัวหมอแล้วนี่” โสมมิกาแบมือขอ “โสมจะไปหักหน้านุศในงานวันนี้ ไหนละคะเช็ค”
“ใครบอกฉันจะจ่าย”
โสมมิกาอึ้ง “ก็ป๋าบอกว่าจะแก้ปัญหาให้!!”
“ก็มันนั่นแหละเป็นตัวปัญหา ฉันเลยตัดปัญหาให้ แกไม่ได้ ผู้หญิงหน้าไหนก็ต้องไม่ได้”
โสมมิกาช็อค “ป๋าทำอะไร?”
“ผู้ชายเลวๆ อย่างนั้นจะให้มันอยู่รกโลกทำไม”
เสียงมือถือของอุดมศักดิ์ดัง โสมมิการู้ว่าต้องเป็นลูกน้องโทรมารายงานจึงแย่งเอามือถือไปรับสาย“พวกแกพาหมอไปไว้ไหน “
อุดมศักดิ์ยิ้มสะใจที่สั่งสอนศตวรรษได้

ที่โกดังคอนเทนเนอร์ตรงท่าเรือ รถตู้คันที่ลักพาตัวศตวรรษมาขับรถเข้ามาจอดหน้าคอนเทนเนอร์ตู้หนึ่ง ศตวรรษซึ่งถูกมัดแขนและปิดตาถูกชายชุดดำลากลงมาจากในรถ และเอามือถือศตวรรษออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะผลักศตวรรษลงพื้น ตัวเองก็รีบขึ้นรถ รถถอยออกมา ลากศตวรรษปล่อยทิ้งไว้ภายในคอนเทนเนอร์ โดยมีบอดี้การ์ดที่เป็นลูกน้องคนสนิทของอุดมศักดิ์คอยสั่งการอยู่ภายนอก
“พวกแกเป็นใคร? ต้องการอะไร?” ศตวรรษไม่รู้ว่าที่นั่นคือที่ไหน พยายามจะเดินตามเสียงภายนอกออกมา แต่ก็เดินได้อย่างช้าๆ ชายชุดดำคนหนึ่งขับมอเตอร์ไซค์ของศตวรรษเข้าไปด้านใน ศตวรรษคอยเงี่ยหูฟังอย่างไม่ไว้ใจ

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 8 วันที่ 29 เม.ย.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ