อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 9 วันที่ 3 เม.ย.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 9 วันที่ 3 เม.ย.59

“เปล่าเลยตาสังข์ ข้าไม่ได้ห่วงชื่อเสียงหรือความมีหน้ามีตา แต่เอ็งคงไม่รู้หรอกว่าบ้านเมืองตอนนี้กำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแค่ไหน ตัวข้าถึงไร้ตำแหน่งการงาน แต่ยังมีศักดิ์ศรีพอค้ำจุนบ้านเมืองอยู่บ้าง เพราะยึดถือในคุณธรรมเป็นที่ตั้ง หากวันหนึ่งข้าทำผิดเสียเอง แล้วต่อไปใครหน้าไหนจะเคารพข้าอีก”

“แต่ทรงเคยตรัสว่าชีวิตคนเราสำคัญกว่าความถูกต้อง”

“ใช่...แต่ชีวิตของชาวสยามทั้งปวงย่อมสำคัญกว่าชีวิตไอ้กล้าคนเดียว ข้าจะเปิดช่องให้พวกล่าอาณานิคมหาความอีกไม่ได้ มันจะลามปามไปถึงราชการขององค์เหนือเกล้า”



ชดดำเนินการแผนฆ่าปิดปากกล้าในวันต่อมา โดยบีบให้อาง้วน...คนงานโรงฝิ่นที่เป็นหนี้เอายาพิษผสมอาหาร นำไปให้กล้าถึงห้องขัง โชคดีที่รื่น ซึ่งผละจากเพื่อนหนุ่มก่อนหน้า แต่ต้องวกกลับมาเพราะลืมไหเหล้าช่วยไว้ทัน แต่กระนั้น...ก็จับอาง้วนไม่ได้ เพราะถูกแทงขาดใจตายก่อน ส่วนกล้าก็อาการหนักปางตาย!

ooooooo

จีนหยงกลับมาทันเวลา ตัดสินใจพากล้าไปรักษาที่วังท่านเตี่ย จนกระทั่งกล้าพ้นขีดอันตราย แต่ก็คงใช้เวลาอีกนานกว่าจะฟื้น เพราะกล้าถูกพิษมานานพอสมควร คงไม่หายง่ายๆ

เหตุการณ์วุ่นวายในโรงฝิ่น ทำให้จีนหยงเชื่อสนิท ว่ากล้าไม่ใช่ฆาตกร และคนร้ายตัวจริง คงไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นโชติ...ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของพระยาประเสริฐภักดี กล้าโล่งใจมาก เมื่อในที่สุด...ความจริงก็เปิดเผย แต่เขาคงหนีข้อกล่าวหานี้ไปไม่ได้ง่ายๆ ถ้าหาตัวพยานคนสำคัญไม่พบ!
คนหาปลาที่มีรอยแผลบนหน้าคือพยานคนสำคัญที่กล้าจำได้ จีนหยงเลยส่งคนไปตามหา เพื่อทวงความยุติธรรมให้อดีตทาสหนุ่ม แต่เมื่อท่านเตี่ยรู้ กลับไม่เห็นว่าความช่วยเหลือจากเจ้าของโรงฝิ่นคือความหวังดี

จีนหยงไม่อยากมีปัญหา พยายามทำตัวนอบน้อม ถ่อมเนื้อถ่อมตัว แต่ก็ตบตาท่านเตี่ยไม่ได้

“เถ้าแก่หยง...ได้ยินชื่อมานาน เห็นว่าท่านเป็นคนสนิทของกงสุลเบอร์นาร์ดใช่หรือไม่”

“มิได้กระหม่อม กระหม่อมเป็นเพียงพ่อค้า แต่มีวันนี้ได้เพราะกงสุลเบอร์นาร์ดให้การสนับสนุน”

“ด้วยการออกทุนให้เป็นเจ้าภาษีฝิ่น”

คำพูดรู้ทันของท่านเตี่ย ทำให้จีนหยงหน้าเจื่อน แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อได้ยินประโยคต่อมา

“ภาษีฝิ่นคราหนึ่งสามปี ต้องจ่ายไม่น้อยกว่า

สองร้อยชั่ง ลำพังพ่อค้าธรรมดา ไหนเลยจะมีอัฐมากมายถึงเพียงนั้น ยกเว้นแต่พ่อค้าคนนั้นจะเป็นเพียงนายหน้า แล้วดูแลการค้าฝิ่นให้พวกฝรั่งอีกทอดหนึ่ง”

“ฝ่าบาททรงรอบรู้เป็นอย่างยิ่ง ไม่ทราบว่ามีพระประสงค์สิ่งใดอยากชี้แนะกระหม่อมหรือไม่”

“เถ้าแก่หยง...เกิดเป็นคนต้องมีศักดิ์ศรี ต้องภักดีต่อแผ่นดินเกิด ฉันขอฝากคำพูดนี้ไว้เตือนสติ จงจำให้ดี”

จีนหยงไม่เพียงไม่สำนึก แต่เจ็บแค้นด้วยซ้ำ เพราะคิดว่าถูกหยามให้เสียหน้า แต่เรื่องกล้าและเรื่องเอาคืนพระยาประเสริฐภักดีนั้นสำคัญกว่า เจ้าของโรงฝิ่นเลยตัดเรื่องท่านเตี่ยทิ้งไปก่อน

ส่วนบัว...เป็นเดือดเป็นร้อนไม่ต่างกัน ต้องเห็นกล้าถูกทำร้ายปางตาย ปรี่ไปฟ้องพลอยถึงบ้านพระยาประเสริฐภักดี แต่คุณหนูคนสวยถูกโชติจับตามองทุกฝีก้าวเลยมาพบไม่ได้ เอียดจึงรับหน้าแทน

บัวระบายความคับแค้นใจอย่างเหลืออด แต่ก็ต้องหน้าเสีย เมื่อเอียดบอกเรื่องพลอยถูกโชติลวนลามเกือบเสียท่าหลายครั้ง อาเหวินซึ่งอาสามาเป็นเพื่อนพยายามปลอบให้ใจเย็น แต่บัวก็โมโหจนหน้ามืดแล้ว

“ไอ้คุณโชติ...เป็นถึงลูกผู้ลากมากดี แต่เลวต่ำช้ายิ่งกว่ามหาโจรเสียอีก ฉันจะบอกพี่กล้าให้เล่นงานมัน”

“เรื่องแบบนี้ พูดไปผู้หญิงก็มีแต่เป็นฝ่ายเสียหาย อีกอย่าง...ตอนนี้เฮียกล้าก็แค้นคุณโชติจนอกจะแตกอยู่แล้ว ถ้าเกิดอีรู้เข้า มีหวังอีต้องฆ่าคุณโชติตายแน่”

“เออดี...ก็ให้มันตายไปเลย อยู่ไปก็รกโลก”

“ใจเย็นๆนะเจ๊ ฟังอั๊วบ้างสิ เดี๋ยวเรื่องเล็กจะกลายเป็นเรื่องใหญ่”

“นี่ไง กลัวโน่นนี่อยู่ได้ นอกจากกลัวแล้วนายทำอะไรเป็นบ้าง สู้ใครก็ไม่เคยชนะ เพราะมัวปอดแหกแบบนี้”

อาเหวินอึ้งไป ความน้อยใจถาโถมจนต้องผละหนี ทิ้งให้บัวมองตามงงๆ ก่อนจะคิดได้ว่าพูดเกินไป แต่เมื่อตั้งท่าจะตามง้อ หนุ่มลากรถก็เดินไปไกลแล้ว เธอเลยได้แต่ฮึดฮัดด้วยความรู้สึกผิดคนเดียว

ooooooo

อาเหวินเสียใจมาก แต่ก็ไม่ท้อ หมายมาดจะเอาชนะใจบัวให้ได้ ส่วนพวกจีนหยง...ตามหาตัวเทียม คนหาปลาพยานคนสำคัญจะช่วยให้กล้าพ้นผิดเจอจนได้ และไม่รอช้าจะพาตัวไปฉีกหน้าพระยาประเสริฐภักดี!

ฝ่ายกล้า...อาการดีขึ้นมาก ท่านเตี่ยเลยมีรับสั่งให้เข้าเฝ้า เพื่อเตือนเรื่องจีนหยง

“จีนหยงเป็นอันธพาล เป็นวายร้าย ไม่ใช่นักเลงข้างถนนทั่วไป หากมันทำดีกับพวกเอ็งก็ย่อมแอบแฝงด้วยความไม่ชอบอยู่เป็นแน่ ดังนั้นข้าจึงอยากเตือนไว้ล่วงหน้า อย่าได้คบค้ากับมันเด็ดขาด”

“แต่ว่าจีนหยงช่วยชีวิตไอ้กล้าไว้นะฝ่าบาท”

“อสรพิษ...ยังไงก็คืออสรพิษ วันนี้จีนหยงดีกับพวกเอ็ง แต่วันหน้ามันก็พร้อมจะแว้งกัดพวกเอ็งได้ทุกเมื่อ”

รื่นรับฟังด้วยตลอด แต่ไม่เห็นด้วยทั้งหมด และเมื่อได้อยู่ลำพังกับกล้าก็อดบ่นไม่ได้

“พวกเจ้าขุนมูลนายก็แบบนี้ ถือยศถือศักดิ์มองคนอื่นว่าต่ำทรามไปหมด แค่เห็นจีนหยงค้าฝิ่นก็พูดราวกับเป็นโจร ดูอย่างข้าสิ ฝ่าบาทเคยโปรดข้าซะที่ไหน”

“นี่เอ็งอย่านินทาฝ่าบาทเชียวนะไอ้รื่น มันมิบังควร ข้าไม่อยากได้ยิน”

“ไม่ได้นินทา แต่ถ้าข้าพูดตามตรง เอ็งอย่าเคืองข้าเลยว่ะไอ้กล้า มองไปมองมา ข้าถูกชะตากับจีนหยงมากกว่าฝ่าบาทของเอ็งซะอีก ใจกว้าง ไม่คิดเล็กคิดน้อย คนแบบนี้ข้านับถือว่ะ”

เรื่องเข้าใจท่านเตี่ยผิดไม่ทันสะสาง กล้ากับรื่นก็ต้องตามจีนหยงไปบ้านพระยาประเสริฐภักดีเสียก่อน โชติซึ่งกำลังหัวเสีย ที่คนของชดฆ่าปิดปากกล้าไม่ได้ ถึงกับตะลึง เมื่อเจอหน้าอดีตทาสหนุ่มอีกครั้ง

แต่พระยาประเสริฐภักดียังไม่รู้ถึงวีรกรรมลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เลยได้แต่ทำหน้าระรื่นเมื่อเห็นหน้ากล้า

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นายจีนหยงมาพบฉันวันนี้เพราะต้องการรักษาสัญญาพาคนร้ายมามอบตัว เอาเถอะ... ถึงจะช้าไปหน่อย ฉันก็ไม่ถือสาหรอก แต่เรื่องการประลอง ฉันจะไม่ยกเลิกเด็ดขาด”

“มิได้ท่านเจ้าคุณ ที่อ๊ัวมาวันนี้ไม่ใช่เพื่อมอบตัวคนร้าย แต่มาในฐานะทนายแก้ต่างให้ผู้บริสุทธิ์”

“อะไรนะ...จะแก้ต่างได้ยังไง ก็ในเมื่อมันเป็นคนฆ่าไอ้ยอดตาย”

จีนหยงยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะสั่งลูกน้องนำตัวเทียมคนหาปลาออกมา โชติหน้าซีดเผือด รู้ดีว่าอีกฝ่ายเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ชดเห็นท่าไม่ดีเลยแกล้งขู่จนจีนหยงต้องโพล่งขึ้นเสียงเข้ม

“ไอ้เทียม...ลื้อสาบานแล้วนะว่าพูดความจริง ถ้าความจริงไม่ออกจากปากลื้อวันนี้ ขอให้ตายโหงทั้งโคตร!”

คำขู่ของจีนหยงมีน้ำหนักกว่า เทียมเลยชี้มือไปทางโชติ แล้วบอกว่าเขาคือคนร้ายยิงคนตาย

“ฉันพูดความจริง ตอนเกิดเรื่องฉันยังไปบอกพวกชาวบ้านแถวนั้นเลยว่ามีคนฆ่ากันตาย”

โชติอ้าปากค้าง โวยวายแก้ตัวพัลวัน พระยา–ประเสริฐภักดีหน้าตึง ข่มอารมณ์โกรธ สั่งให้ลูกชายหุบปากแล้วหันไปเอาเรื่องจีนหยง ซึ่งเตรียมตั้งรับอยู่แล้วด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“มิได้ท่านเจ้าคุณ อ๊ัวแค่เป็นห่วงว่าถ้าเรื่องนี้ไปถึงนครบาลเมื่อไหร่ ชื่อเสียงของท่านและคุณโชติอาจจะเสื่อมเสียเอาได้ เอาเป็นว่า...เรื่องฆ่ากันตายอ๊ัวไม่รู้ไม่เห็นอะไรก็แล้วกัน”

พระยาประเสริฐภักดีกัดฟันข่มความแค้น ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

“ก็ได้...ถ้างั้นฉันขอสรุปว่าไอ้ยอด...มันตาย

เพราะอุบัติเหตุ...จริงไหมพ่อโชติ”

โชติไม่มีทางเลือก จำต้องปล่อยให้กล้าพ้นข้อกล่าวหา แต่กระนั้นก็ไม่วายอาฆาตกับกล้าทิ้งท้าย

“ไอ้เดนทาส...ตราบใดที่กูยังมีชีวิตอยู่ มึงก็อย่าหวังเลยว่าจะเป็นผู้เป็นคน!”

ooooooo

ผลการเจรจาทำให้กล้าพ้นผิด พลอยดีใจมาก ปรี่ไปดักรอกล้าเพื่อแสดงความยินดี จีนหยงเห็น

คุณหนูคนสวยก็ทำท่ากะลิ้มกะเหลี่ย แต่ก็จำต้องผละไป เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลา พลอยกับกล้าเลยได้อยู่ลำพังสมใจ

“ดีใจด้วยนะกล้า ในที่สุดคุณพระคุณเจ้าก็เมตตาช่วยกล้าให้พ้นผิดจนได้”

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 9 วันที่ 3 เม.ย.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ