อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9 วันที่ 30 เม.ย.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9 วันที่ 30 เม.ย.59

“ถ้าไม่ให้ผมดู แล้วจะให้ผมช่วยคุณได้ยังไง”
อนุศนิยามองหน้าศตวรรษอย่างที่คิดเอาไว้แล้ว อนุศนิยาเอาผ้าเช็ดหน้าผูกปิดตาให้ศตวรรษ ก่อนจะผละออกมา
อนุศนิยาชูเลขห้าไปตรงหน้าศตวรรษ “กี่นิ้ว”
“สามนิ้ว “
อนุศนิยาพอใจที่ศตวรรษไม่เห็น เลยหันหลังให้ “เอาล่ะ..รูดซิปให้ฉันได้แล้ว“ ศตวรรษยื่นมือจับโดนไหล่อนุศนิยา อนุศนิยาชะงัก ศตวรรษไล่นิ้วไปตามแผนหลัง อนุศนิยารู้สึกจักจี้ สะท้านๆ “นี่!! ทำดีดีสิ“
“ผมมองไม่เห็นก็ต้องใช้มือคลำสิคุณ”

อนุศนิยาพูดไม่ออก ศตวรรษเอามือดึงผ้าปิดตาเปิดนิดนึง แอบมองจนเห็นตำแหน่งซิป ศตวรรษรูดซิปลงมา เผยให้เห็นเนื้อขาวด้านใน ศตวรรษชะงัก


อนุศนิยาเอะใจ “หยุดทำไม?”
“เออ...มันติดน่ะ“ ศตวรรษพยายามข่มจิตใจ เอามือดึงผ้าปิดตาอีกครั้ง แล้วก็รูดซิปลงมาจนหมด
อนุศนิยารีบหันไป “รอฉันเข้าห้องน้ำก่อน นายค่อยเอาผ้าปิดตาออก”
“อื้อ”
ศตวรรษยืนอยู่ที่อ่างล้างหน้า กำลังแกะแปรงสีฟันอันใหม่ ก่อนจะบีบยาสีฟันลงไป แล้วก็มองไปที่แปรงสีฟันของอนุศนิยา ศตวรรษหยิบออกมาบีบยาสีฟันให้ด้วย
อนุศนิยาตื่นขึ้นมา ก็ตกใจสะดุ้ง หันไปมองที่เตียง ไม่มีศตวรรษ “หรือว่าออกไปแล้ว”
ศตวรรษเปลี่ยนชุดไปทำงานเรียบร้อยแล้ว เขากำลังยืนแต่งตัวอยู่ที่หน้ากระจก อนุศนิยาเดินกระเซอะกระเซิงมา พอเห็นศตวรรษอยู่ในห้องก่อนก็ตกใจมาก ศตวรรษหันมามองเห็นสภาพอนุศนิยาก็อยากจะขำ แต่ไม่กล้า
อนุศนิยาปัดผม แล้วก็กอดอก “เมื่อคืนหลับฝันดีมะ”
“ก็ดีนะครับ”
“ยังมีหน้ามาตอบ”
“ก็คุณถาม”
“ฉันถามเพราะฉันประชด เห็นหลับเป็นตาย ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เราต้องจัดโซนนิ่ง ห้ามนอนเตียงเดียวกัน ฉันนอนเตียง นายไปนอนบนโซฟา ห้ามล้ำเขตเด็ดขาด เข้าใจไหม”
“คร๊าบบบบบนายแม่..”
อนุศนิยาค้อน พอจะเดินไปห้องน้ำก็เห็นชุดนอนของศตวรรษอยู่ในตะกร้าผ้าเดียวกับเธอก็ไม่พอใจ “ใครให้เอาชุดมาทิ้งตรงนี้” ศตวรรษเดินไปดู อนุศนิยาชี้ที่ตะกร้าผ้าแบบไม่พอใจ “ฉันไม่ชอบใช้ของส่วนตัวร่วมกับใคร เอาเสื้อผ้าใช้แล้วของนายออกไป ของใช้ทุกชิ้นต้องแยกของใครของมัน” ศตวรรษเบื่อที่อนุศนิยาทำรังเกียจเขาขนาดนั้น เขาก้มลงไปนั่งแยกเสื้อผ้าออกไปที่ตะกร้าผ้าอีกใบที่วางไว้ใกล้ๆ กัน อนุศนิยาจ้องมองทุกอย่างไม่ให้คลาดสายตา “หัดเคารพความเป็นส่วนตัวกันบ้าง”
ศตวรรษแยกผ้าเสร็จแล้วก็ลุกขึ้น แต่ตอนที่ลุกขึ้นเขาก็เจ็บจี๊ดที่หลังขึ้นมา “โอ๊ะ....” ศตวรรษเดินเดี้ยงไปแต่งตัวต่อ อนุศนิยารีบปิดประตูห้องน้ำใส่ทันที

อนุศนิยาเข้ามาในห้องน้ำ ก็ชะงักเห็นศตวรรษเตรียมแปรงสีฟันเอาไว้ให้เธอ อนุศนิยารู้สึกผิดขึ้นมานิดนึงที่เมื่อกี๊จัดเต็มใส่ศตวรรษ แต่ก็พยายามไม่คิด “ทำแค่นี้คิดว่าจะซื้อใจฉันได้เหรอไง“ อนุศนิยาเปิดน้ำล้างยาสีฟันออก แล้วก็บีบใหม่ลงไป

อังกาบกำลังทำครัว ระหว่างนั้นศตวรรษเดินเข้ามา อังกาบหันไปเห็น ศตวรรษยกมือไหว้
“คุณหมอเข้ามาทำไมคะ”
“ผมเคยชินน่ะครับ เวลาอยู่บ้าน พอตื่นนอน ก็ต้องเข้าครัวทำอาหารเช้าให้คุณแม่”
“ดิฉันทำให้ดีกว่าค่ะ คุณหมอออกไปรอข้างนอกเถอะ เดี๋ยวตัวจะเหม็น”
“ไม่เป็นไรครับ“ ศตวรรษถลกแขนเสื้อขึ้นมา หันมาหยิบไข่ตอกใส่ชาม ด้วยท่วงท่าที่คล่องแคล่ว อังกาบมองอึ้ง ศตวรรษจัดการตั้งกะทะ ทอดไข่ดาว หันมาหั่นไส้กรอก บากเป็นแว่นๆ สวยงาม // ก่อนจะหันมาจัดผักใส่จาน ปอกมะเขือเทศ อังกาบมองศตวรรษแล้วก็ยิ้ม คิดว่าผู้ชายคนนี้จะทำให้หัวใจของอนุศนิยาอ่อนได้ไม่อยาก

ศตวรรษมานั่งทานข้าวเช้าร่วมกับครอบครัวของอนุศนิยาที่วันนี้ยกขบวนกันมาร่วมโต๊ะอย่างแน่นขนัด เพราะทุกคนกำลังเห่อสมาชิกใหม่อย่างศตวรรษ ทำให้ศตวรรษรู้สึกอึดอัดที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน
อนุศนิยานอนน้อยกว่าปกติจนทำให้เธอหาวหวอดๆ จนทุกคนพากันสะกิดกันให้ดู
นนทิยาแซว “แต่งชุดสีแมตช์กันด้วย หวานนะจ๊ะ”
ศตวรรษก้มลงมองดูเนคไทของตัวเอง แล้วเหลือบมองชุดของอนุศนิยาที่นั่งข้างๆ ชุดของอนุศนิยาเป็นสีเดียวกับเนคไทของศตวรรษโดยบังเอิญ สองคนต่างเหล่มอง โทษกันที่พลาดจนถูกเข้าใจผิด ชยากรแอบมองทั้งสองคนอย่างไม่พอใจที่เห็นสองคนทำท่าเหมือนนัดกันใส่มา
อังกาบบอก “อาหารบนโต๊ะวันนี้ เป็นฝีมือของคุณหมอนะคะ”
ทุกคนอึ้ง ตะลึงพากันชื่นชม นันทนาเอ่ย “นอกจากตรวจคนไข้เก่งแล้ว ยังเก่งเรื่องในครัวอีกด้วย ถ้าให้เดาต่อ คงเก่งเรื่องในมุ้งด้วยใช่มั๊ยคะ” ศตวรรษกับอนุศนิยาสำลักน้ำที่กำลังดื่มพร้อมกัน ทุกคนฮาครืน ยกเว้นชยากร นันทนาหยอก “แซวเล่นแค่นี้ก็ต้องหน้าแดงกันทั้งคู่ แหม..น่ารัก”
นันทพลอมยิ้มชอบใจ // ชยากรหัวเสียมาก กระแทกช้อนบนจานเสียงดัง ทุกคนหันไปมอง
ศตวรรษเห็นท่าไม่ดี “เออ ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ วันนี้ไม่มีรถด้วย ต้องใช้เวลาในการเดินทาง“ ศตวรรษรีบลุก ทำให้เจ็บหลังเสียวแปล๊บบบบ
นาวิกาถาม “เป็นอะไรค่ะคุณหมอ”
“เจ็บหลังครับ”
แก็งค์สี่ชะนีพากันมองหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มกับคำตอบทันที
นันทนาแซว “ว๊ายตาย... ผาดโผนจนเดี้ยงเลยเหรอจ๊ะ”
นุดีเสริม “นุศก็ดูเหมือนอดหลับอดนอนนะ”
นนทิยาแทรก “สงสัยรีบปั๊มลูกให้พี่พลสิท่า”
ศตวรรษถึงกับสำลักกาแฟที่โดนเข้าใจแบบนั้น
“เอา... โด๊ปซะหน่อย อุตส่าห์กรำศึกมา” นันทนายกไข่ลวกของตัวเองให้ศตวรรษ
นันทพลเปรย “ยังไหวหรอกน่า ยังหนุ่มยังสาว”
อนุศนิยาอายมากที่ทุกคนจงใจแซวเรื่องนี้ ทำให้เธอก้มหน้าไม่รู้จะเอาหน้าไปแทรกไว้ไหน
นาวิกาปราม “อย่าแซวเลยค่ะ นุศอายใหญ่แล้วนั่น”
ศตวรรษหันมามองเห็นอนุศนิยาเขินอายเหมือนเด็กสาวก็ขำ ชยากรถึงกับกินต่อไมได้ อนุศนิยาพาสใส่ศตวรรษที่ถูกทำให้เข้าใจผิด “ขำมากไหม”
“อย่าอายเลยครับมันเรื่องธรรมชาติ”
อนุศนิยายิ่งโมโหที่ศตวรรษไม่ช่วยกัน แถมยังปล่อยให้ทุกคนเข้าใจผิดอีก ชยากรทนดูภาพบาดตาไม่ไหวถึงกับวางช้อนส้อมลงแรงๆ แล้วลุกหนีไป บรรยากาศในบ้านมาคุทันทีเพราะรู้ว่าชยากรคงทนหึงไม่ไหว
อนุกรตอกย้ำ “สงสัยรับไมได้ คงจะเสียดแทงใจน่าดู”
นันทนาไม่สน “ช่างมัน ให้มันอกแตกตายไปเลย”
อนุศนิยา นันทพลรู้สึกอึดอัด ศตวรรษเพิ่งรู้ว่าทุกคนที่นั่นปฏิบัติกับชยากรอย่างไม่ไว้หน้า

คนขับรถเอารถมาจอดรออนุศนิยา อนุศนิยาเดินออกจากบ้านมา สีหน้าไม่พอใจ “วันหลังจะพูดจะจาอะไรไว้หน้าฉันบ้าง อย่ามาพูดสองแง่สองง่ามให้คนเข้าใจผิดๆ ฉันไม่ชอบ”
“ก็เพราะช่วยรักษาหน้าไงครับถึงต้องพูด ใครรู้ว่าผมอยู่กับคุณแล้วตายด้าน คุณนั่นแหละจะเสียหาย”
อนุศนิยาโกรธที่โดนศตวรรษแดกดัน ขึ้นรถและขับออกไปทันที

ศตวรรษกำลังเซ็นเอกสารอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เขาเผลอทำปากกาหล่นแต่พอจะก้มเก็บก็ไม่ถนัดเพราะต้องเซฟหลังเอาไว้ ลูกแพร์และหนูอิ่ม พากันหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นศตวรรษเอวเคล็ด
ลูกแพร์เข้ามาช่วยเก็บปากกามาส่ง “ไหวไหมคะ... คืนแรกก็ทรุดแล้วเหรอคะ”
ศตวรรษยิ้มแห้งๆ ที่ทุกคนดูจงใจจะแซวเขาเรื่องนี้เหลือเกิน
หนูอิ่มสงสัย “รุ่งขึ้นก็มาทำงาน แบบนี้คุณนุศไม่ว่าเอาเหรอคะ”
“เขาไม่สนหรอกครับ เขาเองก็ทำงานเหมือนกัน”
ลูกแพร์เย้า “เตรียมแพลนฮันนีมูนไว้บ้างรึยัง.... อย่าโหมงานนักนะคะ เดี๋ยวไม่ฟิต”
สองสาวพากันหัวเราะคิกๆ ศตวรรษรีบชิ่งมา เพราะทำหน้าไม่ถูกเลยที่โดนสาวๆ แซว

มิรันตรีสำลักกาแฟออกมาหลังจากที่รู้ความจริงจากอนุศนิยา “สัญญาแต่งงาน สามปี?.... งั้นที่โสมบอกก็เรื่องจริงน่ะสิ”
“เออสิ ถ้าไม่มีเรื่องอาชยา นุศก็ไม่บ้าแต่งกับคนอย่างนั้นหรอก”
“แล้วอาชยารู้เรื่องนี้ด้วยรึเปล่า”
“ไม่รู้ ให้รู้ไม่ได้”
“งั้นที่ส่งตัวไปเมื่อคืนนี้ก็แค่จัดฉากใช่ไหม?”
“นี่แหละที่นุศกลุ้มใจ พ่อดันไปตั้งเงื่อนไขจะให้เงินรับขวัญหลาน เขาก็สบโอกาสจะรวยทางลัด ฮึดจะเอาเงินรับขวัญมาปลดหนี้ตัวเอง”
“ฮื่อ... นี่ถึงกับยอมมีลูกไปขึ้นเงินเลยเหรอ”
“นุศถึงต้องหาทางป้องกันตัวเองอยู่นี่ไง ปล่อยให้อยู่ด้วยกันต่อไปอย่างนี้ไม่ได้ ต้องหาทางทำยังไงก็ได้ให้เขาย้ายกลับบ้านไป ไม่งั้นนุศก็ไม่ต้องหลับต้องนอนกันพอดี“ อนุศนิยาเครียดจัด คิดหาทางว่าจะเขี่ยศตวรรษออกจากบ้านยังไงดี

ชยากรส่งแคตตาล็อคเฟอร์นิเจอร์สำนักงานของเจ้าหนึ่งให้ทุกคนในที่ประชุมดู “เฟอร์นิเจอร์เจ้านี้มีสินค้าดีไซน์เดียวกับที่แบบที่เรายกเลิกผลิตไป” ชยากรชูภาพเสก็ตช์แบบ 3D ของโต๊ะทำงานแบบเดียวกันที่ดีไซเนอร์เคยออกแบบไว้ให้ทุกคนดู “ทำไมแบบโมเดลทดลองของเราถึงเล็ดลอดออกไปเป็นสินค้าของเจ้าอื่นได้ ถึงเราไม่ได้ตั้งใจจะผลิตออกมาขาย แต่การที่เจ้านี้ก็อปปี้ไอเดียเราออกไปทำได้ แสดงว่าต้องมีความลับรั่วไหล”
อนุศนิยารู้ปัญหาก็เครียดขึ้นมาทันที
นันทนาฟันธง “ก็ฝ่ายโปรดักส์นั่นแหละจะใคร?”
“ผมตรวจสอบมาระยะแล้วก็ยังไม่รู้ว่าตัวการคือใคร ฝ่ายโรงงานที่พี่ประสงค์ดูแลอยู่ก็น่าสงสัย”
นุดีร้อนตัวแทนสามี “อ้าวๆ อย่ามาใส่ไฟผัวฉันนะยะ”
อนุศนิยาซัก “แบบพวกนี้เป็นแบบของอาประสงค์ เจ้าตัวไม่ระแคะระคายบ้างเลยรึไงที่มีคนเอาไปผลิต”
นุดีไม่พอใจ “เอาอีก มารวมหัวกันจับผิดอีก ก็ทั้งบริษัทมัวแต่หัวปั่นเรื่องงานแต่งของเราอยู่ ใครจะไปมีญาณทิพย์หยั่งรู้ล่ะ”
“ผมจะตามสืบเรื่องนี้และจัดการดำเนินคดีให้ได้ถ้ารู้ว่ามีการล้วงข้อมูลกันจริง นุศไม่ต้องห่วง ยังไงอาก็จะปกป้องคาซ่าให้ถึงที่สุด”
นนทิยารู้ทันว่าชยากรพยายามจะซื้อใจอนุศนิยา “ไม่ค่อยจะทำดีเอาหน้าเท่าไหร่เล้ยย”
นันทนารีบแดกดัน ทำเสียงล้อเลียนอนุศนิยา “แล้วก็อย่าทำให้นุศผิดหวังอีกแล้วกันนะคะอาขา”
ทั้งอนุศนิยากับชยากรต่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะมีสายตาทุกคนคอยจับผิดอยู่ ต่างฝ่ายแทบไม่มองหน้ากัน ชยากรรู้สึกเสียใจมากที่ไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเก่าได้อีกแล้ว

ศตวรรษเก็บข้าวของกำลังจะย้ายออกไปทำงานต่ออีกโรงพยาบาล แต่เจอโสมมิกาเข้ามา ส่งมือถือที่เป็นรูปที่อนุศนิยาเผลอส่งไปให้ดู เป็นรูปที่ที่อนุศนิยาบังเอิญถ่ายตอนล้มลงไปทับซบอกหมออยู่ “จิตใจทำด้วยอะไรถึงได้ส่งรูปนี้มา”
ศตวรรษเห็นรูปในโทรศัพท์ก็ตกใจ รู้ว่าเป็นฝีมือของอนุศนิยาเมื่อคืนนี้แน่ๆ แต่จำเป็นต้องตัดปัญหาของโสมมิกาให้จบจึงไม่อยากตอแยมากไปกว่านี้ “รู้อย่างนี้แล้ว จะตัดใจได้รึยัง”
“ทำไมหมอถึงได้กลายเป็นคนอย่างนี้ล่ะ”
“ผมเตือนโสมแล้วนะว่าเราควรหยุดก่อนที่จะเกลียดกัน”
“อ๋อ นี่หมอเกลียดโสมเข้าขั้น ถึงขนาดเห็นโสมเป็นศัตรูแล้วสิ”
“โสมป่วนผมก่อน คุณตามรังควานผมมาตั้งกี่ที”
“ก็หมออยากไปหลงอีนุศมันทำไม มันคือคนล้างสมองให้หมอเกลียดโสมใช่ไหม?”
“โสมต่างหากที่เปลี่ยนไป หรือเผลอๆ นี่อาจจะเป็นตัวตนจริงๆ ที่โสมปิดผมเอาไว้ ตอนนี้โสมแทบไม่ใช่คนเดิมที่ผมเคยรู้จัก”
“ทำยังกะธาตุแท้นังนุศมันดีนัก มันมั่วกับอาตัวเองอยู่ก็รู้ ยังจะโง่ไปแต่งงานกลบข่าวฉาวให้มันอีก “
“ผมเลือกแล้ว โสมนั่นแหละจะมามีเรื่องตบตีแย่งผู้ชายให้เสียคนเพราะคนโง่ๆ อย่างผมทำไม”
“ถ้าหมอยังไม่อายที่ขายตัว งั้นก็ถือว่าเราชั่วพอๆ กัน โสมจะไม่ยอมแพ้นุศอีกครั้ง โสมจะทำให้หมอซมซานกลับมาซบอกโสมคอยดู!!”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9 วันที่ 30 เม.ย.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ