อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9/2 วันที่ 30 เม.ย.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9/2 วันที่ 30 เม.ย.59

“ผมเลือกแล้ว โสมนั่นแหละจะมามีเรื่องตบตีแย่งผู้ชายให้เสียคนเพราะคนโง่ๆ อย่างผมทำไม”
“ถ้าหมอยังไม่อายที่ขายตัว งั้นก็ถือว่าเราชั่วพอๆ กัน โสมจะไม่ยอมแพ้นุศอีกครั้ง โสมจะทำให้หมอซมซานกลับมาซบอกโสมคอยดู!!”
โสมมิกาเปิดประตูห้องออกไป เจอลูกแพร์กับพยาบาลหน้าเหวอเพราะทุกคนแอบฟังอยู่ ศตวรรษอับอายมากที่ต้องมามีเรื่องชู้สาวในโรงพยาบาลแบบนี้
อนุศนิยานั่งเคลียร์งานเสร็จ พอก้มดูนาฬิการู้ว่าเลยเวลาเลิกงาน แต่ยังไม่อยากกลับบ้าน เพราะไม่อยากกลับไปเจอหน้าศตวรรษ อนุศนิยานั่งหมุนเก้าอี้ฆ่าเวลาไปเรื่อย
ประภาแอบเปิดประตูเข้ามา เพราะรออนุศนิยาเลิกงานจนทนไม่ไหว “เลิกงานแล้วค่ะ”

“อืม...”
“งานเสร็จหมดแล้ว ไม่รีบกลับบ้าน เดี๋ยวคุณหมอจะรอนะคะ”
“ก็เขานั่นแหละที่ทำให้ไม่อยากกลับ”
อนุศนิยานั่งอิดออดอยู่ ประภามองดูอนุศนิยาอย่างไม่เข้าใจ



อนุศนิยาลงมาจากออฟฟิศกำลังจะกลับบ้าน ชยากรกลับออกมาเวลาเดียวกันพอดี พอเจออนุศนิยาก็รีบไปหา “อาสืบดูแล้ว พอจะรู้โรงงานที่รับจ้างทำเฟอร์นิเจอร์พวกนั้นแล้ว อาจะอัพเดทให้ฟัง”
อนุศนิยารีบขัด “ทำรายงานส่งมาดีกว่าค่ะ นี่มันนอกเวลางานแล้ว”
ชยากรอึ้งที่แม้แต่เรื่องงานอนุศนิยาก็ยังพยายามรักษาระยะห่างกับเขา “จะรีบกลับไปเจอศตวรรษสินะ กลับไปด้วยกันเลยไหมล่ะ อากำลังจะกลับพอดี”
“ต่างคนต่างกลับ สบายใจกว่าค่ะ“
“นุชกำลังตีตัวออกห่างจากอาใช่ไหม”
อนุศนิยาไม่ตอบเดินออกมา แล้วไปขึ้นรถที่คนขับรถมาจอดรออยู่ ชยากรได้แต่มองตาม เสียใจ

ที่คฤหาสน์วรเลิศลักษณ์ ชยากรเดินผ่านห้องรับแขก ได้ยินนันทพลกับอังกาบกำลังคุยกัน
อังกาบกลุ่มใจ “ใจแข็งขนาดนุศ อยู่กินด้วยกันสามปี ไม่รู้ว่าหมอจะทำให้นุศรักได้ไหม”
“ไว้มีลูกกัน เดี๋ยวก็รักกันไปเอง “
“นั่นนะสิค่ะ แมนๆ อย่างหมอ คงไม่ชุบมือเปิบหรอกค่ะ ใช้หนี้หมดสามปีเดี๋ยวเขาก็ไป”
ชยากรตกใจ เขาเพิ่งเคยรู้เงื่อนไขการแต่งงานครั้งนี้เป็นครั้งแรก “สามปี?“
นันทพลมองแง่ดี “อย่างน้อยในสามปีมันต้องมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นบ้างล่ะน่า”
ชยากรได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มแอบมีความหวังขึ้นเมื่อรู้ว่าอนุศนิยาจะไม่แต่งงานกับศตวรรษตลอดไป
อังกาบกำลังมาเตรียมจัดโต๊ะอาหารเย็นไว้รอทุกคน
ชยากรรีบเข้ามาถามเรื่องเงื่อนไขการแต่งงานทันที “ตกลงว่านุศจะอยู่กินกับผู้ชายคนนั้นแค่สามปีเหรอครับ”
อังกาบตกใจมากที่ชยากรรู้เรื่องนี้ “ชยา! ลูกรู้ได้ยังไง”
“แล้วมันจริงหรือเปล่าครับแม่”
“มันเป็นเรื่องของผัวเมียเขา ชยาอย่าไปยุ่งดีกว่า”
“งั้นก็หมายความว่า มันคงจะมาผ่อนหนี้แค่สามปีแล้วก็จะไปจากชีวิตนุชใช่ไหม “
อังกาบอึดอัด ไม่อยากคุยเรื่องนี้ “นุศแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ชยาเลิกหวังอะไรลมๆแล้งๆ ได้แล้ว”
“อย่างน้อยเงื่อนไขนี้ก็ทำให้ผมรู้ว่านุศไม่ได้เต็มใจจะอยู่กับมันเท่าไหร่ นุศจะต้องฝืนใจมากถึงต้องกำหนดเส้นตายแบบนี้” ชยากรแอบมีความหวังขึ้นมาอีก อังกาบหนักใจ

ประตูห้องน้ำถูกล็อคแน่นสนิท อนุศนิยาใช้เวลาช่วงที่ศตวรรษยังไม่กลับมานอนแช่น้ำในอ่างน้ำเพื่อผ่อนคลายจากปัญหาหลายๆ อย่างที่ประดังเข้ามา อนุศนิยากำลังเคลิ้มๆ แล้วเกิดระแวงว่าศตวรรษกลับเข้ามาทำให้เธอสะดุ้งและเงี่ยหูฟังเป็นระยะ “จะต้องนอยด์ไปถึงไหนเนี่ย” อนุศนิยาถอนใจที่จะต้องใช้ชีวิตต้องอยู่อย่างระแวงไปอีกนาน นึกแล้วก็กลัวตัวเองจะเป็นโรคประสาทไปซะก่อน

ครอบครัวของอนุศนิยาลงมากินข้าวเย็นกันพร้อมหน้า ขาดก็แต่อนุศนิยากับศตวรรษที่ไม่มา
นันทพลแขวะ “หมู่นี้อยู่พร้อมหน้ากันดีนะ ปรกติก็เห็นไม่ค่อยจะมาร่วมวงกินข้าวกับบ้านใหญ่นี่”
นนทิยาแก้ตัว “มาเผือก!เอ๊ย!มาอยู่คอยต้อนรับสมาชิกใหม่ยังไงละคะคุณพี่”
นุดีสงสัย “นุศกลับมาแล้วไม่ใช่เหรอคะ แล้วทำไมยังไม่ลงมา”
ทุกคนมองไปที่จานที่จัดไว้รออนุศนิยา
อังกาบเอ่ย “หมอยังไม่กลับ นุศเขาคงจะรอทานพร้อมหมอมั้งคะ”
นันทนาแกล้งแหย่ชยากร “แหม... เขาก็คงจะอยากอยู่กันสองต่อสองบ้างสิ”
ชยากรไม่มีอารมณ์จะเถียงร้อนรนอยากจะเคลียร์เรื่องแต่งงานกับนุชให้หายข้องใจมากกว่า

ชยากรรีบมาที่ห้องของอนุศนิยาเพื่อจะมาเคาะประตูเรียก พอดีกับที่หน้าบ้าน ศตวรรษเพิ่งกลับจากทำงานขับรถเข้ามาจอด

อนุศนิยาซึ่งยังนอนแช่น้ำอยู่ในอ่าง ได้ยินเสียงเคาะประตูด้านนอกแว่วๆ ก็ตกใจ คิดว่าศตวรรษกลับมา อนุศนิยาลนลานรีบลุกขึ้น จนเผลอปัดที่วางสบู่ตรงขอบอ่างหล่นลงพื้นโดยไม่รู้ตัว อนุศนิยารีบลุกขึ้นจากอ่างโดยเร็ว

ชยากรเห็นว่าอนุศนิยาไม่ตอบ ก็เลยถือวิสาสะเปิดห้องเข้ามา พอเห็นว่าอนุศนิยาไม่อยู่ในห้องก็แปลกใจ “นุศ...”
อนุศนิยาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกด้านนอก อนุศนิยารีบคว้าเสื้อคลุมมาใส่ แต่เท้าเผลอเหยียบสบู่ที่หล่นอยู่ข้างอ่างน้ำ จนลื่นหงาย อนุศนิยาตกใจร้องเสียงดัง “ว๊าย....”
ชยากรได้ยินเสียงร้องของอนุศนิยาดังออกมาจากห้องน้ำก็ตกใจ รีบไปเคาะประตูเรียกด้วยความเป็นห่วง “นุศ.... นุศ....เป็นอะไร”
อนุศนิยาก้นจ้ำเบ้า เจ็บจนลุกไม่ขึ้น ข้อมือก็ซ้นเพราะเอาไปยันพื้นไว้ แต่อนุศนิยาก็พยายามจะกระเสือกกระสนดึงตัวเองขึ้นแต่ก็ลุกไม่ไหว ได้ยินเสียงคนข้างนอกก็เข้าใจว่าเป็นศตวรรษ “โอ๊ย.... ช่วยด้วย”
“นุศได้ยินอาไหม”
“ช่วยด้วยค่ะ”
“อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวอาเข้าไป” ชยากรร้อนรนพยายามดันหาทางจะเปิดประตูที่ล็อคอยู่ เขานึกได้ควานหาเศษเหรียญจากกระเป๋า แล้วใช้เหรียญหมุนบังคับตรงลูกบิด ชยากรเปิดประตูออกได้ ก็รีบเข้าไปทันที ไปถึงเห็นอนุศนิยาในชุดเสื้อคลุม นอนกองอยู่หน้าอ่างอาบน้ำ “นุศ!!”
อนุศนิยาตกใจมากที่คนที่เข้ามาช่วยเป็นชยากร ชยากรรีบเข้ามาช่วยจับตัว อนุศนิยารีบขยับตัวออกห่าง “อย่าเข้ามา!” ชยากรชะงัก “นุศลุกเองได้ค่ะ“ อนุศนิยาจะลุกขึ้นยืนแต่ไม่ไหว
ชยากรมอง “เห็นอยู่ว่าลุกไม่ไหว” เขาขยับเข้าใกล้ อนุศนิยาถอย “อาไม่ทำอะไรนุศหรอก อาสัญญา ให้อาพานุศ ออกไปก่อน “
“ไม่ต้องค่ะ ขอเวลานุศซักพัก นุศคิดว่านุศลุกเดินออกไปเองได้“
แต่ชยากรไม่ฟัง เข้าไปอุ้มอนุศนิยา อนุศนิยาตกใจมาก ชยากรพาเดินออกไปด้านนอกทันที

ทางด้านศตวรรษกำลังเดินขึ้นมาบนบ้าน
ชยากรอุ้มอนุศนิยาออกมาวางลงที่เตียง “เจ็บตรงไหนบอกอาซิ “
อนุศนิยารีบถอยรักษาระยะห่าง “นุศไม่เป็นอะไรมากค่ะ “
“หน้าตาแบบนี้เนี่ยนะไม่ได้เป็นมาก ถ้าไม่อยากให้อาดู งั้นเดี๋ยวอาพาไปหาหมอ”
“ไม่ต้องค่ะ รอวรรษกลับมาก็ได้”
ชยากรแอบหงุดหงิดที่อนุศนิยาร้องหาศตวรรษ “กว่าจะรอกลับมา นุศได้เจ็บมากกว่านี้ อาจะพานุศไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!!! “
ชยากรไม่รอคำตอบเข้ามาฉุดแขนอนุศนิยาจะให้ลุกขึ้นยืน แต่อนุศนิยาขืนตัวเอาไว้ “อาชยาออกไปเถอะ นุศดูแลตัวเองได้”
ชยากรชะงัก ไม่ปล่อยมือจากนุศ สีหน้าน้อยใจ “กลัวผู้ชายของนุศจะเข้าใจผิดรึไง “
“ใช่ค่ะ นุศไม่อยากมีปัญหากับสามีของนุศ”
“ไม่ต้องมาทำเป็นว่ารักมันมาก อารู้ว่านุศตกลงจะแต่งกับมันแค่สามปี”
อนุศนิยาอึ้ง!!ตกใจมากที่ชยารู้เรื่องข้อตกลงแต่งงานได้ยังไง “ใครบอกอาเรื่องนี้? มิเหรอ?”
“แม้แต่มิก็รู้เรื่องนี้เหรอ? ทำไมนุศไม่บอกอ เดี๋ยวนี้นุศไม่เห็นอาอยู่ในสายตาแล้วใช่มั้ย? “
“นุศขอร้องนะคะ อาอย่ายุ่งกับเรื่องนี้อีก และอาก็ควรจะรีบออกไปจากห้องของนุศได้แล้ว “
“โอเค เราจะยังไม่คุยกันเรื่องนี้ตอนนี้ก็ได้ แต่อาจะไม่ออกไป จนกว่านุศจะยอมให้อาพาไปหาหมอ” ชยากรเข้ามาโอบไหล่อนุศนิยาจะดึงให้ลุกขึ้น
ศตวรรษเข้ามาเห็นชยากรกับอนุศนิยาอยู่บนเตียงก็ชะงัก “นี่มันอะไร!!!“ สีหน้าช็อคของทั้งคู่ยิ่งทำให้ศตวรรษระแวงขึ้นอีก “คงไม่ได้พากันมา....”
อนุศนิยารีบออกตัว “เปล่านะ ไม่ใช่ ฉันแค่....”
ชยากรไม่ชอบที่เห็นอนุศนิยาพยายามอธิบายศตวรรษทำเหมือนเกรงใจ “จะแก้ตัวทำไม ต่อให้เรามีอะไรกันแล้วมันหนักส่วนไหนของนาย?”
อนุศนิยาตกใจ หันขวับไปมอง “อาชยา!!”
“นายเองก็ได้ประโยชน์จากเรื่องของเราใช่ไหมล่ะ ที่ส้มหล่นได้มาแต่งงานก็เพราะหากินกับเรื่องนี้ รู้อยู่แก่ใจตัวเองดี แล้วทำมาเป็นรับไม่ได้”
ศตวรรษเข้าใจแล้วว่าทั้งคู่คงจะมีอะไรลึกซึ้งกันมาตลอดจริงๆ ชายหนุ่มประชด “ที่บอกนี่ จะให้ผมทำใจให้ชินกับเรื่องนี้ใช่ไหม?”
อนุศนิยากลัวเรื่องจะยิ่งบานปลายเลยรีบแก้ปัญหา เลยบอกเสียงแข็ง “อาชยาช่วยกรุณาออกไปเดี๋ยวนี้ นี่มันเรื่องในครอบครัวนุศ คนนอกไม่เกี่ยว”
ชยากรใจแทบสลายกับคำว่าคนนอก ก่อนจะกำมือแน่น แล้วเดินออกไปอย่างเจ็บใจ ศตวรรษ มองอนุศนิยาเดี๋ยวมีเคลียร์

อนุศนิยาลุกไม่ได้เลยได้แต่นั่งอยู่บนเตียง ศตวรรษยืนมองอนุศนิยาตั้งแต่หัวจรดเท้า อนุศนิยานึกได้ว่าตัวเองโชว์หัวไหล่ก็รีบดึงเสื้อขึ้นมาปิด
“ไหนๆเราก็ต้องใช้ชีวิตกันอีกตั้งสามปี ผมว่าเราไม่ควรมีความลับต่อกัน ตกลงคุณมีอะไรกับอาของคุณมานานแค่ไหน? ไม่รู้สึกละอายใจกันบ้างเลยเหรอ? สามัญสำนึกมีกันบ้างรึเปล่า?”
อนุศนิยาฉุนกึก ลุกพรวดขึ้นมายืนข้างเตียง ทั้งๆที่ยังเจ็บสะโพก “เราไม่ได้มีอะไรกัน โอ๊ย! “
ศตวรรษมองอย่างไม่เชื่อ “ไม่ได้มีอะไร?? เหรอ?? “
“ที่ฉันเจ็บสะโพก เพราะฉันหกล้มในห้องน้ำ แล้วอาชยาก็เข้ามาช่วยพาฉันออกมาก็แค่นั้น”
“คิดว่าผมจะเชื่อ?!กับเหตุผลตื้นๆแบบเนี้ย ภาพมันฟ้องอยู่เต็มตา วันหลังถ้าจะทำอะไรกัน ก็กรุณาล็อคห้องให้เรียบร้อย ลำพังผมน่ะไม่เป็นอะไร ผมยังพอรับได้ แต่ถ้าเกิดพ่อคุณหรือญาติคุณเข้ามาเห็น คงสนุกล่ะงานนี้“
อนุศนิยาสุดทน “หยุดใส่ความกันได้แล้ว!!ฉันบอกแล้วไงว่าฉันกับอาชยาไม่ได้มีอะไรกัน!! ไม่เคยมี!!! “
ศตวรรษก็สุดทนเหมือนกัน “ถ้าไม่มี...แล้วพ่อคุณจะจับคุณใส่ตะกร้าล้างน้ำ และมายื่นข้อเสนอแต่งงานกับผมทำไม!?”
อนุศนิยาหมดใจจะอธิบาย เลยประชดใส่ “ตกลงว่าไม่เชื่อ” ศตวรรษยังกรุ่น ไม่ตอบ “งั้นก็ตามใจ อยากคิดว่าฉันกับอาชยามีอะไรกันก็คิดไปเลย ฉันจะไม่อธิบายอีกต่อไปแล้ว”
“ยอมรับแล้วใช่มั๊ย เอางี้นะ คุณจะไปทำอะไรกับอาของคุณก็ทำไป แต่ก็อย่าให้ใครเห็น ผมอาย เพราะทุกคนคิดว่าเราเป็นสามีภรรยากันจริงๆ ผมไม่อยากให้ใครนินทาว่าถูกเมียสวมเขาให้”
อนุศนิยาโมโหที่ศตวรรษไม่ยอมเชื่ออยู่ได้ “ได้?!..ฉันจะทำตามที่นายบอก ถ้านายรับไม่ได้ก็อยู่ห่างๆ ฉันเอาไว้ อย่าเข้ามาใกล้คนมั่วๆ อย่างฉัน ถ้าคิดว่าฉันมันสกปรกขนาดนั้น”
ศตวรรษมองอนุศนิยาด้วยสายตาผิดหวัง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทำใจ อนุศนิยาถึงกับถอนหายใจที่เรื่องราวยิ่งกลับบานปลายให้เข้าใจผิด

ศตวรรษกำลังอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัว เขาใช้น้ำดับอารมณ์โมโห เขาเอาแต่ครุ่นคิดถึงความจริงเกี่ยวกับอนุศนิยา เขานึกถึงตอนที่เห็นอนุศนิยากับชยากรออกมาจากห้องในโรงแรมด้วยกัน
ศตวรรษตกใจมากที่เห็นอนุศนิยาอยู่ในชุดหลุดลุ่ยท่าทางเสียขวัญอนุศนิยาวิ่งเข้ามาหา
ชยากรวิ่งตามมา “นุศ!!”
ศตวรรษเอาตัวเข้าไปบังช่วยอนุศนิยาเอาไว้ “เกิดอะไรขึ้น”
“ไม่ต้องมายุ่ง นุศกลับมาหาอา”
“นุศเกลียดอาชยา... ไม่ต้องมาให้นุศเจออีกแล้ว” อนุศนิยาวิ่งหนีชยากรไป ชยากรเห็นอย่างนั้นก็รีบวิ่งตามไป
ศตวรรษพยายามทำใจให้ได้ เขาหวนนึกถึงคำร้องขอของนันทพลในวันที่มาขอให้เขาแต่งงาน
“ผมไม่หน้าด้านพอที่จะโกหกหมอหรอกนะ ในเมื่อหมอก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างนุศกับเจ้าชยา ผมก็จะบอกตรงๆ นั่นล่ะว่าผมต้องการหาคนมาล้างคาวให้ลูกสาวผม เงิน 60 ล้านคงพอที่หมอจะยอมทนรับกับเรื่องนี้ได้”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 9/2 วันที่ 30 เม.ย.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ