อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 26 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 26 พ.ค.59

ขุนปราบถึงกับพูดไม่ออก เมื่อพระยาสีหโยธินไม่รับสินบน แถมนำมาโยนใส่หน้า แต่ยังทำใจแข็ง โต้ว่าเป็นของกำนัลตามธรรมเนียมของบรรดาพ่อค้าละแวกนี้ เมื่อมีข้าราชการผู้ใหญ่มาเยือน

“ท่านขุนเรียกว่าการคารวะ แต่ฉันเรียกว่าติดสินบน ท่านขุนต้องการกระไรถึงได้ทำเช่นนี้!”

น้ำเสียงแข็งกร้าวของท่านเจ้าคุณ ทำให้ขุนปราบหน้าเสีย พระมหาเทพเห็นท่าไม่ดี เลยช่วยไกล่เกลี่ย

ไม่อยากให้มีปัญหากับข้าราชการชั้นผู้น้อย กลัวจะเกิดข้อครหาไปกันใหญ่



พระยาสีหโยธินพยายามระงับอารมณ์ ก่อนจะโพล่งออกไป “ครานี้ฉันไม่เอาเรื่องก็ได้ แต่ท่านขุนจำไว้ว่าอย่าได้ทำเช่นนี้อีก หากฉันรู้...ว่าท่านขุนคิดติดสินบนใครก็ตาม ฉันไม่ปล่อยท่านขุนอีกแน่!”

ระหว่างที่พระยาสีหโยธินต้องคุมเสบียงผ่านเมืองน้อยใหญ่ด้วยความยากลำบาก เย็นก็ต้องพยายามข่มใจ ไม่ตอบโต้สาลี่ ซึ่งตามมาเยาะเย้ยถึงเรือนขังทาส

“นับแต่ข้าเป็นเมียท่านเจ้าคุณมา เอ็งเป็นทาสคนแรกที่ถูกตีตรวนขัง ช่างมีวาสนานักนังเย็นเอ๊ย”

“ขอบพระคุณเจ้าค่ะคุณสาลี่ แต่บ่าวคิดว่าคุณสาลี่จะมาเยี่ยมเยียนบ่าวเร็วกว่านี้เสียอีกนะเจ้าคะ”

แอบซึ่งตามประกบเจ้านายสาวเหมือนเคย ทนไม่ไหว แหวลั่น

“ปากดีนักนะอีเย็น โดนตรวนล่ามโซ่จนคนก็ไม่ใช่ สัตว์ก็ไม่เชิงแล้ว ยังไม่สำเหนียกอีกรึ”

“แล้วพี่แอบจะให้ฉันทำอย่างไรเล่าจ๊ะ ร้องไห้ขอความเมตตากระนั้นรึ ฉันเสียน้ำตามามากพอแล้ว โดยมิมีกระไรดีขึ้นเลย แลถึงฉันร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด คุณสาลี่กับพี่แอบก็คงไม่สงสารฉันดอก”

“ถูกแล้ว...ข้าจะสงสารขี้ข้าอย่างเอ็งไปเพื่อกระไรกัน นอกจากไม่สงสารแล้ว ข้าจะกระทืบเอ็งให้จมธรณีด้วยซ้ำ นังแอบ!...สั่งสอนมันทีซิ ที่กล้าตีฝีปากยอกย้อนข้า”

ขาดคำสาลี่ แอบก็โผหา จะตบให้สาแก่ใจ แต่เย็นหลบได้ เลยเป็นบ่าวสาวเองที่พลาดท่า ล้มไปกระแทกเจ้านายสาว สาลี่โมโห และเกือบถลาไปเอาเรื่องเย็นอยู่แล้ว ถ้าตาจะไม่เหลือบไปเห็นซองยาฝรั่งเสียก่อน!

แอบไม่เข้าใจว่าเหตุใดเจ้านายสาวถึงผละมาดื้อๆ ไม่ลงโทษเย็นให้สาสมกับที่กล้าต่อปากต่อคำ สาลี่ถอนใจเหนื่อยหน่าย ยื่นซองยาฝรั่งให้ดู พร้อมประกาศกร้าวว่าเป็นของสามี

“ยาฝาหรั่งเช่นนี้...ทั้งเรือนไม่มีใครใช้ นอกจากท่านเจ้าคุณ แต่มันกลับไปอยู่ในเรือนขังอีเย็น แสดงว่าท่านเจ้าคุณแอบเอายาไปให้มันกิน แสดงว่ายังตัดใจไม่ขาด... ขนาดโดนมันสวมเขาแท้ๆ ท่านเจ้าคุณนะท่านเจ้าคุณ”

แอบหน้าเครียด ก่อนแสยะยิ้มร้าย เมื่อคิดแผนได้ “แม่คุณของบ่าว...ถึงขั้นถูกสวมเขาแล้วท่านเจ้าคุณยังตัดใจจากมันไม่ได้ เราก็ต้องทำให้ท่านเจ้าคุณสะอิดสะเอียนจนแม้แต่มองยังไม่อยากมองมันเลยซีเจ้าคะ...”

ด้านพระยาสีหโยธิน...ต้องรับศึกหนักเกือบถึงชีวิต เพราะขุนปราบผูกใจเจ็บ แอบยกพวกมาดักโจมตี หวังฆ่าให้ตายและปล้นสินค้าอาวุธในกองเสบียง พระมหาเทพสะใจมาก และฉวยโอกาสนี้หนีเอาตัวรอด โดยไม่สนเลยว่าเกลอรักจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร โชคดีที่ยืน พี่ชายเย็นผ่านมาเห็นและช่วยไว้ พระยาหนุ่มใหญ่เลยรอดมาได้

ยืนจำหน้าพระยาหนุ่มใหญ่ไม่ได้ เลยพูดคุยและแนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง พระยาสีหโยธินไม่อยากเปิดเผยตัวตน เลยบอกว่าตนเองชื่อสิงห์ และปดว่ามาทำธุระต่างเมือง

“เมื่อครู่...ฉันได้ยินพวกโจรพูดถึงท่านเจ้าคุณๆ มีพระยงพระยามากับพ่อสิงห์ด้วยรึ”

พระยาสีหโยธินอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะหลอกว่าเป็นพระคุณเจ้าที่เดินทางมาด้วย ซึ่งยืนก็เชื่อสนิท

“เป็นพระก็ดีแล้ว ถ้าเป็นขุนน้ำขุนนาง ฉันไม่อยากยุ่งเลย อยากอยู่ไกลร้อยโยชน์พันโยชน์ด้วยซ้ำ”

“ทำไมรึ...ดูพ่อยืนจะเกลียดกลัวขุนนางเสียเหลือเกิน”

“เรื่องมันยาวพี่สิงห์ แต่ฉันไม่ขออยู่ใกล้พวกขุนนางข้าราชการดอก...เข็ดจนตาย!”

ooooooo

แย้มฉวยโอกาสตอนสามีไม่อยู่ ไปราชการต่างเมือง แอบเอาสำรับอาหารอย่างดี ไปเยี่ยมเย็นถึงเรือนขังทาส และสัญญาจะหาทางเอาอดีตเมียน้อยคนโปรดออกจากห้องขังให้ได้ แต่เย็นก็ห้ามไว้

“อย่านะเจ้าคะคุณหญิง ถ้าคุณหญิงปล่อยบ่าวออกไป ต้องผิดใจกับท่านเจ้าคุณเป็นแน่ อย่าให้บ่าวเป็นต้นเหตุให้ท่านเจ้าคุณกับคุณหญิงต้องมีปากเสียงกันอีกเลยนะเจ้าคะ”

“ฉันขอโทษนะเย็น ฉันเป็นหนี้บุญคุณเย็นมาก เหลือเกิน แต่ฉันก็ช่วยเย็นได้เท่านี้ ทั้งที่เย็นเป็นแม่ของ...”

“อย่าเจ้าค่ะ อย่าพูดเช่นนี้ แม่ของคุณหนูแดงคือคุณหญิงนะเจ้าคะ...คือคุณหญิงคนเดียวเท่านั้น”

“ขอบใจมากนะเย็นที่ยังรักษาสัตย์ให้ไว้กับฉัน”

“คุณหญิงมีบุญคุณท่วมหัวบ่าว บ่าวไม่กล้าผิดคำพูดดอกเจ้าค่ะ”

“รับปากให้ฉันสบายใจอีกครั้งว่าความลับนี้จะตายไปพร้อมกับเย็น”

เย็นกล้ำกลืนความขมขื่นใจไว้ ก่อนจะรับปากเสียงเรียบ แย้มเลยยิ่งรู้สึกผิดในความเห็นแก่ตัวของตน และเมื่อได้เจอหน้าฟักเวลาต่อมา ก็ยิ่งรู้สึกแย่ จึงพยายามจะชดเชยให้เย็น ด้วยการยกโสมอย่างดีให้ไปต้มบำรุง แต่ท่าทีเฉยเมยของฟัก ก็ทำให้คุณหญิงคนสวยยิ่งอึดอัดใจ นมแสงทนไม่ไหว ต้องโพล่งออกไปตรงๆ

“ฉันรู้...แม่ฟักไม่พอใจที่ฉันกับคุณหญิงช่วยเหลือเย็นได้เท่านั้น ทั้งที่เย็นเสียสละเพื่อคุณหญิงมามาก แต่ขอให้เห็นใจฉันกับคุณหญิงบ้าง โดยศักดิ์ฐานะที่แบกอยู่จะให้ออกหน้ากว่านี้ก็คงไม่ได้”

“ฉันไม่พอใจก็จริงเจ้าค่ะคุณนม แต่นังเย็นมันเลือกทางนี้เอง ฉันเป็นคนอื่น จะมีปากเสียงมากก็ใช่ที่ แลครั้งที่กำไลข้อเท้าคุณหนูแดงหาย คุณหญิงก็แกล้งเอากำไลอันอื่นมา แลบอกว่าเพิ่งหาเจอเพื่อช่วยนังเย็น ก็ถือว่าคุณหญิงมีเมตตาไม่ทอดทิ้งมันแล้วเจ้าค่ะ ฉันคงไม่กล้าพูดกระไรอีก”

คำบอกเล่าของฟัก ทำให้แย้มต้องมองหน้ากับนมแสงยิ้มๆ

“นี่แม่ฟักรู้ด้วยรึ”

“ฉันเป็นบ่าว ก็รู้เท่าที่สติปัญญาบ่าวจะรู้ได้เจ้าค่ะ”

“จะเป็นบ่าวหรือเป็นนาย ก็เป็นคนเหมือนกันทั้งสิ้น แลคนนั้น...เมื่อได้รับบุญคุณจากใครก็ต้องตอบแทน ฉันขอให้ฟักสบายใจเถิดว่าฉันไม่เคยลืมบุญคุณแลน้ำใจที่เย็นมีต่อฉันเลย แลฉันจะไม่มีวันทอดทิ้งเย็นเป็นอันขาด”

ฟักยกมือไหว้ กล่าวขอบคุณแล้วขอตัวออกไปหาเย็น โดยมีแย้มมองตามนิ่งๆ

“นังฟักนี่ก็สำคัญนัก ต้องเอาใจไว้เป็นพวกให้ได้”

ฟักผละจากคุณหญิง ก็รีบแวะไปเยี่ยมเย็นที่เรือนขังทาส เลยทันได้ช่วยอดีตเมียน้อยคนโปรดจากการเกือบถูกข่มขืน และเมื่อเรื่องรู้ถึงหูแย้ม ทาสหนุ่มซึ่งถูกว่าจ้างโดยแอบ เลยรับสารภาพ บุญมีซึ่งมาเป็นพยานด้วย รู้ทันว่าสาลี่คงมีส่วนเรื่องนี้ เพราะมีเงินค่าจ้างวานมาเอี่ยวถึงหนึ่งบาท แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะแอบยอมรับผิดทั้งหมด!

ooooooo

พระยาสีหโยธินหลบซ่อนตัวกับยืนในป่าถึงเช้าวันต่อมา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีพวกคนร้ายออกลาด ตระเวนแล้ว จึงขอแยกตัว เพราะต้องไปสมทบกับพวกที่เหลือ โดยไม่ลืมมอบของตอบแทนน้ำใจ

“ฉันไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนพ่อยืน นอกจากมีดสั้นเล่มนี้ มีดเล่มนี้...มีตราประจำตระกูลฉันแกะสลักไว้ หากพ่อยืนมีเรื่องเดือดร้อนเมื่อใด ก็เอามีดไปหาฉันที่เรือนได้ทุกเมื่อ ถ้าฉันยังไม่สิ้นวาสนา ฉันสัญญาจะช่วยพ่อยืนเพื่อทดแทนบุญคุณครั้งนี้ให้จงได้”

ยืนจะไม่ยอมรับ เพราะไม่เห็นเป็นบุญคุณ แต่พระยาสีหโยธินก็ยืนกรานแข็งขัน หนุ่มบ้านนอกเลยต้องยอมรับไว้ พร้อมกับสัญญาเป็นมั่นเหมาะจะไปเยี่ยมพระยาหนุ่มทันทีที่มีโอกาส

หลังแยกจากยืน พระยาสีหโยธินจึงได้ลัดเลาะตามทาง จนถึงจวนข้าราชการเมืองใหญ่ พระมหาเทพซึ่งหนีมาก่อนขัดใจมาก ที่เกลอรักรอดมาได้ แต่ยังปั้นหน้ายิ้มแย้ม แสดงท่าทางดีอกดีใจจนไม่มีใครติดใจสงสัย

พระยาสีหโยธินไม่ได้คิดมากเรื่องเกลอรัก แต่สนใจมากกว่าว่าขุนปราบเป็นใครมาจากไหน เพราะสังหรณ์ใจลึกๆว่าเหตุการณ์ปล้นเสบียงและสินค้ากลางป่า อาจเป็นฝีมือของอีกฝ่าย...

เวลาเดียวกันที่เรือนใหม่ของเที่ยง...บุญมีกวาดตามองรอบตัวด้วยความภาคภูมิใจ ที่ดึงตัวอดีตทาสหนุ่มมาอยู่ใกล้ได้ แถมทำให้ความเป็นอยู่ของเขาดีขึ้นอีกต่างหาก แต่เขาก็ทำให้เสียเรื่อง ด้วยการถามถึงเย็น

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 26 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ