อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 28 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 28 พ.ค.59

แต่กระนั้น...สาลี่ก็อดใจหายใจคว่ำไม่ได้ เมื่อแรมบุกมาค้นถึงที่ และเกือบจะถูกจับได้อีกครั้ง แต่เย็นก็ช่วยไว้ได้ จนอนุภรรยาคนสวยรอดพ้นจากความผิดอย่างหวุดหวิด

ทันทีที่พวกแรมออกจากเรือนฟัก สาลี่ก็ทวงของมีค่าคืน แต่เย็นไม่ให้ พร้อมเอ่ยเสียงเรียบ

“ของพวกนี้...คุณสาลี่ขโมยคุณหญิงมา บ่าวมิอาจ ยอมให้คุณสาลี่เอาไปได้เจ้าค่ะ ขอประทานโทษนะเจ้าคะ”

พระยาสีหโยธินไม่รู้เรื่องวุ่นวายที่เรือน แต่จิตใจกลับนึกถึงเย็นอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นสภาพของอดีตเมียน้อยข้าราชการผู้ใหญ่หัวเมืองที่คบชู้สู่ชายจนมีสภาพไม่ต่างกับซากศพที่ยังมีลมหายใจ



และก็เพราะความกังวลใจนี่เอง ทำให้พระยาหนุ่มใหญ่เก็บไปฝัน และมันก็ช่างเหมือนจริงเสียเหลือเกิน โดยเฉพาะตอนที่เที่ยงบุกมาถึงเรือนและแทงเขาจากข้างหลังจนปางตาย!

ด้านเย็น...ไม่ได้คิดถึงเรื่องชะตากรรมและชีวิตรักของตนอีกเลย มัวพะวงกับอาการเพียบหนักของฟัก ที่แม้อาการทางกายจะดีขึ้น แต่ก็ยังสลบไสลไม่ได้สติเหมือนเดิม

“จะครบเดือนแล้วนะพี่ฟัก เมื่อใดจะตื่นมาคุยกับฉันเสียที พี่รู้หรือไม่ว่าไม่มีพี่สักคน ก็แทบจะไม่มีใครเอ่ยปากพูดกับฉันเลย ฉันเสียทั้งท่านเจ้าคุณ เสียทั้งลูกไปแล้ว อย่าให้ฉันต้องเสียเพื่อนแท้อย่างพี่ไปอีกคนเลยนะจ๊ะ”

เย็นร้องไห้ด้วยความสะเทือนใจ เลยไม่ทันสังเกต ว่าหนังตาฟักกระตุก เหมือนจะเริ่มได้ยินอะไรบางอย่างแล้ว

ooooooo

หลังเสร็จภารกิจจับขุนปราบ พระยาสีหโยธินจึงส่งจดหมายถึงบรรดาเมีย ว่าจะยังไม่กลับเรือน เพราะติดภารกิจอีกมาก แย้มกับสาลี่ภาคภูมิใจนัก แม้จะอาวรณ์ด้วยความคิดถึง แต่ก็รู้ดีว่าเขารักและใส่ใจกับงานมากเพียงใด คงมีแค่บุญมี แค้นใจหนักหนา ที่เขายังมีชีวิตและได้รับความดีความชอบอีกครั้ง

นอกจากข่าวคราวของพระยาสีหโยธินแล้ว บรรดาเมียยังได้ข่าวดีจากเย็นอีกต่างหาก ว่าฟักเริ่มรู้สึกตัวแล้ว แย้มเลยส่งคนไปตามหมอ โดยมีสาลี่มองตามนิ่งๆไม่ห้ามแต่ก็ไม่ช่วยอะไร เพราะเห็นว่าไม่ใช่ธุระของตนส่วนบุญมี พยายามข่มอารมณ์วิตก ด้วยร้อนตัวกลัวฟักฟื้นแล้วจะพาดพิงมาถึงตน!

แต่ความกังวลของบุญมีก็ต้องสูญเปล่า เมื่อม้วนมารายงานอาการของฟักในเวลาต่อมา

“แม้แต่เผยอปากยังทำไม่ได้ ฟื้นก็เหมือนตายทั้งเป็น ทำได้แค่ลืมตาเท่านั้นเจ้าค่ะ”

บุญมีสาแก่ใจยิ่งนัก เบาใจได้บ้าง เมื่อรู้อาการของฟักไม่ได้ดีขึ้นมากพอจะพูดถึงตนได้ ต่างจากเย็น ร้องไห้เสียใจมาก จนแย้มต้องสั่งให้งดงานอื่น และมาดูแลฟักเพียงอย่างเดียว

เย็นขอตัวไปต้มยาและดูแลฟัก แย้มได้แต่มองตามเครียดๆ พร้อมกับเปรยกับนมแสง

“เห็นฟักเป็นเช่นนี้แล้วก็ให้สังเวชใจนัก แต่อีกใจก็โล่งได้เปลาะหนึ่ง เพราะหมดคนจะพูดความลับไปอีกคน”

บุญมีรอดูสถานการณ์ อดทนรอจนเย็นกับแย้มออกไปแล้ว จึงได้ปรากฏตัวให้ฟักเห็น พร้อมกับเอ่ยเสียงเย็น

“เอ็งกลัวรึอีฟัก เช่นนั้นเอ็งก็คงรู้ล่ะซี ว่าที่เอ็งต้องนอนเช่นนี้เพราะใคร!”

ท่าทางลุกลี้ลุกลน หน้าซีดเผือดของฟัก ทำให้บุญมีย่ามใจ

“ข้ารู้...ว่าเอ็งขยับไม่ได้ แต่ขอให้ข้าวางใจกว่านี้อีกสักหน่อยเถิด”

จบคำก็นำเข็มที่เตรียมมาปักบนปลายเท้าเพื่อทดสอบ ฟักเจ็บจนน้ำตาไหล แต่ก็ตอบโต้ไม่ได้ บุญมีเห็นท่าก็ยิ้มเยาะ หัวเราะชอบใจใหญ่ที่ทุกอย่างจะยังเป็นความลับ

“สมน้ำหน้า! ที่เอ็งต้องเป็นเช่นนี้ ก็ค่าที่เอ็งสาระแนนัก แต่อาจจะดีก็ได้นา เพราะอย่างน้อย เอ็งก็ไม่ตาย”

ฟักกลัวจนตัวสั่น จังหวะเดียวกันนั่นเอง เย็นก็โผล่มา บุญมีเลยต้องแก้ตัวแบบขอไปที

“ข้ามาเยี่ยมนังฟัก...แปลกรึ”

เย็นสงสัยท่าทีแปลกๆของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่มีหลักฐานเอาผิด “ไม่แปลกดอกเจ้าค่ะ แต่บ่าวไม่คิดว่าคุณบุญมีจะมีเมตตากับพวกบ่าวไพร่ ถึงขนาดมาเยี่ยมเยียนเองโดยไม่มีผู้ใดคอยรับใช้เจ้าค่ะ”

“ปากดีนักนะอีเย็น วาจาฉลาดเช่นนี้เอง ท่านเจ้าคุณถึงได้หลงใหลเอ็งนัก อ้อ...ไม่ใช่ซี เคยหลงใหลต่างหาก”

พูดจบก็สะบัดหน้าหนี ทิ้งเย็นให้มองตามเครียดๆ เริ่มระแวงว่าบุญมีต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ฟักถูกทำร้ายแน่

เรื่องอาการของฟัก รู้ถึงหูเที่ยงในเวลาต่อมา อดีตทาสหนุ่มโล่งใจมากที่ฟักฟื้นแล้ว แต่อีกใจก็รู้สึกผิด ที่ฟักต้องมีชะตากรรมน่าสมเพชเวทนาเช่นนี้

“มิน่าเลย...นี่ต้องมีคนรับเคราะห์เพื่อสนองความแค้นของคุณบุญมีอีกกี่คนกัน”

“เอ็งพูดอย่างนี้ หรือไม่อยากแก้แค้นท่านเจ้าคุณแล้ว”

“ถึงแก้แค้นได้ กระผมก็ไม่มีหน้าไปพบนังเย็นอีกแล้วล่ะขอรับ”

“ยังจะอาลัยอาวรณ์มันอีกรึ เพลานี้เอ็งคิดถึงหญิงคนใดไม่ได้ทั้งนั้น นอกจากข้า!”

“กระผม...ก็คงเป็นคนหนึ่งที่ต้องรับเคราะห์เพราะความแค้นของคุณบุญมีด้วยกระมังขอรับ”

“ถึงขั้นนี้แล้วเอ็งยังไม่รู้ความในใจของข้าอีกรึ คิดดูเถิด ค่ำมืดป่านนี้ ข้ายังเสี่ยงมาหาเอ็งเพราะกระไร”

ขาดคำก็โถมตัวเข้ามาซบอกแกร่งด้วยความหลงใหล เที่ยงไม่ขัดขืน แม้จะไม่ได้รักใคร่ชอบพออีกฝ่ายมาตั้งแต่ต้น แต่ความสวยและความสาวของเธอ ก็ทำให้เขาถลำลึกจนแทบถอนตัวไม่ได้

ooooooo

สาลี่โล่งใจมากที่ทุกคนบนเรือนใหญ่วุ่นวายกับเรื่องฟัก จนไม่มีใครมาสนใจ และจ้องจับผิดตนเรื่องเข้าบ่อนเหมือนเคย แต่กระนั้น...หนี้สินที่ยังไม่ได้ใช้ ก็ทำให้อนุภรรยาคนสวยเป็นทุกข์ และแล้วก็หนีความจริงไม่พ้น เมื่อเคราแวะมาเยี่ยมเธอถึงเรือนในวันหนึ่ง พร้อมขู่ด้วยสีหน้ายิ้มๆ

“ในเมื่อคุณสาลี่ไม่แวะเวียนไปบ่อนของกระผม กระผมก็ต้องมาเยี่ยมถึงเรือน แลคราหน้าคงได้เยี่ยมท่านเจ้าคุณพร้อมกับคุณสาลี่นะขอรับ”

คำขู่ของเคราทำให้สาลี่ต้องแล่นไปขอความช่วย เหลือจากพระมหาเทพด้วยสีหน้าร้อนใจสุดขีด พยายามขอให้เขาหางานให้ แลกกับค่าจ้างสินบนเหมือนเคย แต่คุณพระหนุ่มสมคบคิดกับเคราแล้ว เลยทำไม่รู้ไม่ชี้

สาลี่ไม่มีทางเลือก ต้องบากหน้าไปยืมเงินจากแย้ม โดยโกหกหน้าตายว่าจะเอาเงินไปรักษาญาติ

“ญาติของฉันเจ็บไข้หนัก อยากจะขอยืมเงินคุณหญิงสักสิบชั่งได้หรือไม่เจ้าคะ”

แย้มกับนมแสงตาโต เพราะเงินสิบชั่งไม่ใช่จำนวนน้อยๆ แถมรู้มาด้วยว่าสาลี่แทบไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธตรงๆ เลยพยายามบ่ายเบี่ยงให้อนุภรรยาคนสวยรอท่านเจ้าคุณกลับมา

“ไม่ได้! จะให้ท่านเจ้าคุณรู้เรื่องไม่ได้นะ”

“ทำไมท่านเจ้าคุณจะรู้ไม่ได้เล่าแม่สาลี่”

“เรื่องเล็กน้อย...ฉันไม่อยากให้ท่านเจ้าคุณระคายใจ แลเรื่องนี้ฉันจะพูดกับท่านเจ้าคุณเอง”

“เงินสิบชั่ง มิใช่เรื่องเล็กน้อยดอกนะแม่สาลี่”

สาลี่ขบกรามแน่น เจ็บใจมาก แต่ก็จำต้องข่มใจ คุกเข่าและพนมมืออ้อนวอน

“ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยขอร้องใครเช่นนี้ถือว่าช่วยกันสักครั้งเถิดนะคะคุณหญิง”

แย้มใจอ่อน ตัดใจให้ไปสามชั่ง ส่วนที่เหลือให้รอขอจากท่านเจ้าคุณ สาลี่รับมาแบบเสียไม่ได้ และเอาไปเล่นพนันจนหมด หวังมือขึ้นจะได้นำไปใช้หนี้ แต่ก็ต้องหน้าเครียดกลับเรือน เพราะไม่เหลือเงินสักแดง!

แอบรู้เข้าก็หน้าซีด อยากจะเป็นบ้านักกับอาการผีพนันเข้าสิงของเจ้านายสาว แต่ไม่ทันเอ่ยปาก ก็ถูกดักคอ

“หุบปากไปเลยนังแอบ มาช่วยข้าคิดเถิดว่าจะหา เงินที่ใดไปใช้หนี้อ้ายเครามันดี”

“แม่คุณของบ่าว ปัญญาแม่คุณเหนือบ่าวเป็นสิบเท่า ยังคิดไม่ออก แล้วบ่าวจะไปคิดออกได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ”

“ก็พูดๆมาเถิด ข้ามืดแปดด้านแล้ว นี่ถ้าท่านเจ้าคุณกลับมารู้เรื่องนี้เข้า ยังไม่รู้เลยว่าจะเกิดกระไรขึ้นบ้าง”

“คุณสาลี่คงต้องไปขอยืดเวลาใช้หนี้จากอ้ายเครามันไปก่อน อย่าเพิ่งให้มันไปฟ้องท่านเจ้าคุณได้เจ้าค่ะ แลท่านเจ้าคุณกลับมาเมื่อใด คุณสาลี่ก็อ้างเรื่องเจ็บป่วยเช่นเดิม แล้วขอเจ็ดชั่งที่เหลือไปใช้หนี้อ้ายเครา แลที่เหลือก็ค่อยผ่อนชำระทีหลัง บ่าวคิดได้เท่านี้จริงๆเจ้าค่ะ”

สาลี่ตัดสินใจไปเจรจาผ่อนปรนหนี้หลังจากนั้น เคราไม่ยอม แถมยื่นข้อเสนอลดดอกเบี้ยอีกต่างหาก

“ไม่มีกระไรมากดอกขอรับ ขอเพียงคุณสาลี่ค้างกับกระผมสักคืนเท่านั้น”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 10 วันที่ 28 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ