อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 12/5 วันที่ 4 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 12/5 วันที่ 4 พ.ค.59

มาเรียมหันไปมองอนุศนิยาอีกที รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเพราะคราวนี้อนุศนิยาสวยขึ้นมาก “หนอยมันแผนสูงหลอกจับพี่วรรษ!! หลอกให้พี่วรรษรับผิดชอบมันสินะ ทั้งๆที่มันเป็นคนตามเข้ามา”
“ไม่ทันแล้วล่ะน่า ตัดใจซะเถอะ แอเซาะดามอกให้นะ”
“ไปดามเบ้าหน้าเอ็งเหอะโว้ย... หนอย... อีชะนีเผือกแกเอาของฉันคืนมา!!!” มาเรียมยังไม่ถอดใจ กะว่าจะต้องยึดตำแหน่งเมียของศตวรรษให้ได้

ศตวรรษกลับมาถึงกระท่อมแล้วตักน้ำจากโอ่งมาดื่ม อนุศนิยาตามมา


“ไม่กลับตอนนี้ แล้วจะกลับเมื่อไหร่? จะอยู่อีกนานไหม?”
“แล้วคุณจะอยากรู้ทำไม กลัวคนหาว่าโดนผมทิ้งเหรอ?”
“พ่อถามหาแล้วว่านายไปไหน เราแต่งงานกันก็เพื่อให้พ่อสบายใจไม่ใช่เหรอ? เลิกงอนได้แล้วน่า กลับบ้านได้ละ”
“ผิดคาด... ผมนึกว่าคุณจะมาเสนอราคาจ้างผมกลับไป”
“ฉันรู้แล้วล่ะน่าว่าคนอย่างนายเงินซื้อไม่ได้”
“ซื้อได้ ถ้าคุณจ่ายสดตอนนี้ ผมก็อาจจะเปลี่ยนใจ มีปัญญาหาเงินสดมาจ่ายตอนนี้ไหมล่ะ” ศตวรรษเดินไปนั่งที่เปลที่ผูกไว้หน้าบ้านแล้วจ้องมองอนุศนิยา
“นายก็รู้ว่าฉันไม่มี ไม่งั้นฉันจะติดหนี้นายหมื่นนึงทำไม”
ศตวรรษแกล้งข่มอนุศนิยากลับ “อ่า... คนเป็นเจ้าหนี้นี่มันรู้สึกดีแบบนี้เองสินะ อย่าลืมหาเงินมาใช้หนี้ผมก่อนกลับด้วยล่ะ”
“นี่เกินไปไหม ฉันติดนายหมื่นเดียว นายติดฉันกี่สิบล้าน อย่ามาทำเป็นข่มฉันนะ”
“ปากแบบนี้ไงล่ะ ผมถึงไม่อยากกลับไป”
“ก็แล้วจะต้องให้ทำยังไงนายถึงจะกลับ”
“ขอเพราะๆ สิ ขอร้องคนอื่นน่ะทำเป็นไหม อ้อนดีๆ ผมอาจจะเห็นใจยอมกลับก็ได้” อนุศนิยาหน้ามุ่ย ฝืนใจง้อคนอย่างศตวรรษไม่ไหวเพราะเกิดมาไม่เคยต้องง้อใครมาก่อน “เริ่มจากเรียก... คุณวรรษคะ ไหนลองซิ” อนุศนิยาเม้มปากสนิท หน้าหงิก ทำใจไม่ได้ ศตวรรษขำเมื่อสามารถแกล้งอนุศนิยาได้ “ทรมานใจนักก็ไม่ต้องฝืนหรอกนะ กลับไปนอนรอที่บ้าน เดี๋ยวผมก็กลับไป”
“ถ้านายไม่กลับ ฉันก็ไม่กลับ”
“หน้าด้าน!! นั่นแป้งหรือปูนยะที่โบ๊ะหน้าไว้ ผู้ชายเขาไล่ ยังทู่ซี้อยู่ได้” ทั้งศตวรรษและอนุศนิยาตกใจเมื่อจู่ๆ มาเรียมก็โผล่มาพร้อมแอเซาะที่ถือถาดอาหารเย็นตามมาส่งศตวรรษด้วย
“ก็นี่บ้านสามีฉัน ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ เธอนั่นแหละเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาวุ่นวายอะไรกับสามีฉัน”
ศตวรรษถึงกับอึ้งเมื่อเห็นอนุศนิยาประกาศศักดาต่อหน้ามาเรียมอย่างนั้น
“อิ๊.... อีนังตลาดแตกนี่เป็นใคร ตกลงมันเป็นเมียพี่จริงๆ รึไง”
อนุศนิยาเดินเอามือไปโอบบ่าศตวรรษที่นั่งอยู่ที่เปลเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ “ฉันนี่แหละเมียเขา เธอมีปัญหาอะไรรึเปล่า”
มาเรียมกรี๊ดเร่าๆ พร้อมหันไปคว่ำถาดอาหารในมือแอเซาะทิ้งลงพื้น “ถ้าพี่วรรษเลือกมัน งั้นก็ให้อีบ้านี่ดูแลไปละกัน” มาเรียมเจ็บใจ วิ่งกลับท่าเรือไป แต่ยังไม่วายหันมา “ถ้าพี่เลือกมาเรียมก็ตามมาเรียมมาเลยนะ” มาเรียมสะบัดหน้าหนีไป
ศตวรรษกลุ้มใจ แอเซาะรีบหันมาเบรกศตวรรษไว้ “ไม่เป็นไรพี่ อยู่อย่างนั้นดีละนะ อยู่นั่นล่ะ ไม่ต้องมา”
พอมาเรียมกับแอเซาะไปแล้ว ศตวรรษมองอาหารเย็นของเขาที่อยู่บนพื้นอย่างเสียดาย “มาไม่ถึงชั่วโมง คุณก็ทำไมเกรนผมจะขึ้นแล้วเนี่ย” ศตวรรษลุกหนีไป
อนุศนิยาเจ็บใจที่ศตวรรษโทษทุกอย่างว่าเป็นความผิดเธอ
ศตวรรษอยู่ที่ครัวซึ่งเป็นครัวแบบเปิดโล่ง ไม่ได้มีข้าวของอะไรมากนัก ศตวรรษพยายามเปิดอาหารกระป๋องมาเป็นอาหารเย็นแทนข้าวที่ถูกเททิ้งไป
อนุศนิยาตามมาหาเรื่องต่อ “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? กิ๊กกับเขารึเปล่า? ทำไมเขาต้องคอยหึงหวงนาย”
“เขาเป็นแม่บ้านที่ผมจ้างมา คุณไปยั่วโมโหเขา ผมถึงอดตายอยู่นี่ไง”
“ตกลงนายจะไม่กลับจริงๆ ใช่ไหม?”
“อยากให้ผมกลับจริงๆ ใช่ไหม?” อนุศนิยาพยักหน้าหงึกๆ “งั้นมาทำงานใช้หนี้ผม คุณทำงานแลกค่าจ้างครบหมื่นนึงเมื่อไหร่ ผมจะกลับไปกับคุณเลย”
“ทำงานอะไร?”
“ก็ทำหน้าที่แม่บ้านแทนคนที่คุณตะเพิดเขาไปเมื่อกี๊ไง จะดูซิว่าปริญญาฮาร์วาร์ดของคุณเนี่ย มันจะช่วยให้คุณรอดตายบนเกาะนี้ได้ไหม?”
“ไม่... ฉันไม่ทำ”
“เกี่ยงงาน? ผมให้โอกาสแล้ว ไม่ทำเอง ช่วยไม่ได้นะ” ศตวรรษพูดจบก็หันไปเตรียมข้าวเย็นต่อ ไม่สนใจอนุศนิยาอีก

อนุศนิยานั่งอยู่ที่แคร่ ศตวรรษวางอาหารกระป๋องทุกอย่าง ตั้งแต่ข้าวหอมมะลิกระป๋อง และกับข้าวจากกระป๋องทุกอย่างที่แคร่ เพื่อเตรียมตัวกิน “จะกินไหม?”
อนุศนิยาหันมาหยิบช้อนจะตักกิน “ผมคิดมื้อละร้อย ตอนนี้คุณติดผมหนึ่งหมื่นกับอีกร้อยบาทแล้วนะ”
อนุศนิยาวางช้อนลงด้วยความหงุดหงิด “ไม่กินก็ได้”
“เห็นรึยังว่าเวลาอยู่กับคนหน้าเลือดมันเป็นยังไง”
“นายวรรษ!!”
“ถ้าไม่ยอมทำงาน จะมาอยู่ฟรีๆ ค่าน้ำค่าไฟผมก็ต้องคิด ตกลงจะมานั่งกินนอนกิน หรือจะยอมเป็นแม่บ้านให้ผมฮึ”
อนุศนิยาไม่ตอบ เดินขึ้นกระท่อมไปเลย ศตวรรษสะใจที่เอาคืนอนุศนิยาได้บ้าง

อนุศนิยากลับเข้ามาบนกระท่อมด้วยอารมณ์หงุดหงิด เธอมองดูภายในกระท่อมเล็กๆ ที่ไม่มีอะไรเลยนั้นอย่างซังกะตาย อนุศนิยาหยิบกระเป๋าถือมา เทกระเป๋าดูข้าวของข้างใน เห็นแต่มีแป้ง ลิปสติก มือถือ แต่ไม่มีเงินซักบาท
อนุศนิยาหยิบมือถือมาเปิดดู ก็เห็นว่าไม่มีสัญญาณเลย “เล่นตัวได้ เล่นตัวไป อย่าให้ถึงทีฉันบ้างนะ”

ในขณะที่อนุศนิยากำลังไปลำบากที่เกาะ จีน่าแอบย่องเข้ามาที่ห้องของอนุศนิยา เมื่อมาถึงจีน่าก็เปิดไฟแล้วก็ตกตะลึงกับห้องใหญ่โตของอนุศนิยา “คนรวยเขาอยู่กันแบบนี้สินะ” จีน่าเดินไปที่วอล์คอิน โคลสเซ็ต แล้วเปิดตู้เสื้อผ้าของอนุศนิยามาดู จีน่ายืนทึ่งกับข้าวของแบรนด์เนมที่อัดแน่นตู้ “อู้หู...” จีน่าตื่นเต้นมาก ไปเอาชุดของอนุศนิยามาลองทาบที่ตัว ไปส่องหน้ากระจกอย่างสนุกสนาน

ชยากรเพิ่งกลับมาถึงบ้าน ตอนที่เดินผ่านหน้าห้องของอนุศนิยาเขาก็ดันคิดถึงเรื่องที่มิรันตรีบอกขึ้นมา
“นุศบินไปฮันนีมูนกับคุณวรรษที่เกาะที่เขาสองคนเจอกัน ถ้าเขาสองคนปรับความเข้าใจกันได้ คราวนี้อาจะได้เป็นตาแล้วแน่ๆ”
ชยากรทำใจไม่ได้ เขาเดินไปที่ห้องของอนุศนิยาเพื่อที่จะเปิดเข้าไปดูว่าเธอไปจริงๆ รึเปล่า
ชยากรเดินเข้าห้องมา แปลกใจที่เห็นไฟในส่วนห้องแต่งตัวเปิดอยู่ ชยากรจะเดินไปดู แล้วก็เจอกับจีน่าที่ลองชุดและเครื่องประดับของอนุศนิยาเดินออกมา “นี่เธอ...”
“ว๊าย...” จีน่าผงะเมื่อถูกจับได้ว่าเข้ามาค้นห้องของอนุศนิยา

ชยากรลากตัวจีน่ากลับไปที่ห้อง พร้อมทั้งเคาะประตูเรียกอนุกร
อนุกรเดินงัวเงียออกจากห้องมา “อะไรอีกล่ะ?”
ชยากรโวยใส่ทันที“ดูแลเมียแกดีๆ อย่าให้เดินเข้าห้องนู้นห้องนี้ จะมาอยู่ที่นี่ มารยาทต้องมี”
“ขอโทษค่ะ”
“อย่าให้ฉันเห็นว่าเธอเข้าไปป้วนเปี้ยนในห้องนุศอีก เธอเป็นแค่คนอาศัย ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งวุ่นวายกับคนในครอบครัวเรา แกก็เหมือนกัน ดูแลคนของตัวเองบ้าง” ชยากรเดินไปอย่างไม่พอใจ
จีน่าชักสีหน้า “โธ่เอ๊ย... ทำเป็นแบ่งชั้นวรรณะ มันก็คนเหมือนกันแหละวะ”
“ทำฉันซวยอีกแล้วนะ หาเรื่องใส่ตัวได้ทุกวัน” อนุกรเตะประตูปึงปังทำให้จีน่าตกใจ
จีน่าน้อยใจที่ต้องมาอยู่โดยที่ไม่มีใครเห็นหัวเธอเลย

อนุศนิยากำลังพยายามที่กางมุ้งอย่างยากเย็นแสนสาหัส ศตวรรษเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เดินขึ้นมาเห็นอนุศนิยากางมุ้งไม่เสร็จซะที
“นี่กางมุ้งหรือจะกู้ชาติ ป่านนี้ยังไม่เสร็จ”
“ก็มุ้งมันใหญ่ ทำคนเดียวไหวที่ไหน”
“เดี๋ยวเที่ยงคืนเขาจะปิดเครื่องปั่นไฟ จะทันได้นอนไหมนั่น?”
“มีตัดไฟด้วยเหรอ?”
“รีบๆ ไปอาบน้ำเลย … ผมวางเสื้อไว้ให้”
อนุศนิยารีบเผ่นลงจากบ้านไปอาบน้ำอย่างไว

อนุศนิยาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยใส่เสื้อกับกางเกงชาวเลของศตวรรษแทน อนุศนิยารีบขึ้นมาบนบ้านทันเวลาก่อนดับไฟ แต่พอมาถึงก็เห็นศตวรรษกางมุ้งเสร็จแล้วนอนในมุ้งเรียบร้อยแล้ว
อนุศนิยาเจ็บใจที่โดนหลอกยึดมุ้งไป “นี่... ออกมาเลยนะ ฉันเป็นผู้หญิง ให้ฉันนอนในมุ้งสิ”
“จะนอนในนี้ ผมคิด 200”
“ไถจังนะ ตังค์เนี่ย“
“นั่นสิ ไม่รู้นิสัยเสียเหมือนใคร”
“ฉัน “ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย” มีอะไรมะ?”
“งั้นก็นอนข้างนอกนั่นแหละ กู๊ดไนท์”
ศตวรรษเปิดมุ้งแล้วส่งหมอนให้ พอดีกับที่ตัดไฟพอดี ไฟดับพรึ่บลง
อนุศนิยาตกใจ “ว๊าย...” อนุศนิยารีบมุดเข้ามาในมุ้งตอนที่ไฟดับพอดี พอเข้ามาแล้วก็มองอะไรไม่เห็น ได้แต่พยายามคลำๆ ไป
“อ้าว..นี่ คุณอย่าโกงสิ เข้ามาทำไม”
“ฉันมองไม่เห็น นายนั่นแหละออกไป”
“นี่มันที่นอนผม คุณอย่าเบียดได้ไหม... โอ๊ย...นี่คุณจะจับอะไรผมเนี่ย”
“จะหามือถือ มือถืออยู่ไหน จะเอามาส่องไฟ มืดจะตายอยู่แล้ว” อนุศนิยาควานหามือถือของศตวรรษจนเจอ แล้วก็กดเปิดหน้าจอเพื่อให้พอมีแสงบ้าง ทันทีที่เปิดหน้าจอ อนุศนิยาก็เจอกับรูปถ่ายตอนนอนหลับของตัวเองที่ศตวรรษแอบถ่ายถูกเซ็ตเป็นหน้าจอไว้ “นี่รูปฉันนี่... แอบถ่ายตอนฉันนอนเหรอ? “
ศตวรรษพยายามแย่งคืน “เอามานี่”
อนุศนิยาไม่ยอมคืนให้ เปิดเข้าไปค้นดูรูปอื่นๆ อีก “อะไรเนี่ย ถ่ายไว้เต็มเลย ทำไมโรคจิตงี้”
“ก็ตอนคุณหลับนี่แหละน่ารักดี บางวันน้ำลายไหลด้วยนะ”
“ลบเดี๋ยวนี้!!”
“ลบเฉยๆ ได้ยังไง ผมขาย รูปละร้อย มีจ่ายรึเปล่าล่ะ”
“นายวรรษ... ฉันยังไม่เคยแอบถ่ายตอนนายกรนเลยนะ บอกให้ลบไงล่ะ ลบเดี๋ยวนี้” อนุศนิยาเข้าไปฟัดเพื่อแย่งมือถือมาจากศตวรรษ โดยไม่สนแล้วว่าจะเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันแค่ไหน
ศตวรรษพยายามหนี แย่งมือถือไว้ สองคนนัวเนียยื้อแย่งกันอยู่ในมุ้ง

มาเรียมกับแอเซาะถือไฟฉายมาที่หน้ากระท่อม สองคนเอาผ้าพันพรางหน้าเพื่อมาจับผิดศตวรรษ
“อยากรู้ว่าอีนังนั่นมันอะไรดี?”
“แน่ใจเหรอว่าเห็นแล้วเอ็งจะทำใจได้”
“เสียใจไม่ว่า ก็ขอเห็นกะตาว่าพี่วรรษหลงมันเข้าไปได้ยังไง”
มาเรียมกับแอเซาะวิ่งไปที่ใต้ถุนกระท่อมเพื่อจะสอดส่องดูศตวรรษกับอนุศนิยา

ศตวรรษกับอนุศนิยายังคงแย่งกันลบรูปจากมือถือ สองคนกลิ้งทับกันไปมา เพื่อจะหาจังหวะลบรูปออกจากมือถือ
“จะปล่อยไม่ปล่อย”
“อยู่เฉยๆ เดี๋ยวกดให้”
แอเซาะกับมาเรียมได้ยินเสียงตึงตังจากบนบ้าน ทำให้จินตนาการของทั้งคู่เตลิดเปิดเปิง
อนุศนิยาพยายามจะบิดข้อมือของศตวรรษให้ปล่อยมือถือ “เอามือออกเดี๋ยวนี้”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 12/5 วันที่ 4 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ