อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14 วันที่ 5 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14 วันที่ 5 พ.ค.59

แอเซาะหันมาหามาเรียมประมาณว่าจะแถเอาอย่างนั้นจริงเหรอ
ศตวรรษรู้ในทันทีว่ามาเรียมแกล้งมาป่วน แต่ก็ทำตามน้ำไปก่อน “ไหนขบข้างไหน?”
มาเรียมยื่นเท้าให้ศตวรรษดู “นี่จ้ะ... เจ็บมาก เจ็บมากๆ ถนอมมาเรียมหน่อยนะจ๊ะ มาเรียมยังไม่เคย”
ศตวรรษจงใจแกล้ง “เจ็บขนาดนี้ต้องถอดเล็บแล้วล่ะ“
“ห๊ะ ถอดเล็บเลยเหรอจ๊ะ”
“เครื่องมือก็ไม่ได้เอามา งั้นใช้นี่ก่อนนะ” ศตวรรษหันไปหา แล้วแกล้งหยิบคีมแถวๆ นั้นมา
แอเซาะเห็นคีมในมือศตวรรษก็อึ้ง “พี่ว่ามาเรียมถอดใจดีกว่านะ”

“แว๊ก.... พี่วรรษไม่เอาจ้ะ”


ศตวรรษแกล้งจับขาของมาเรียมเอาไว้ มาเรียมร้องดีดดิ้น
อนุศนิยาลงมาจากบ้านเห็นมาเรียมก็หมั่นไส้ “เลือกเอาจะถอดเล็บ หรือว่าจะถอดแหวนฉันคืนมา” เธอพูดพร้อมกับเข้ามาช่วยจับขาไว้ให้
“ม่ายยย...ม่าย...ม่ายนะ”
ศตวรรษแกล้งกดดันอีก “หา..อะไรนะ ให้ถอดตอนนี้เลยใช่มะ”
ทั้งอนุศนิยากับศตวรรษแกล้งรวมหัวกันเอาคืนมาเรียมที่ร้องแหกปากไม่หยุด มาเรียมดีดดิ้นจนตกลงจากแคร่

ศตวรรษสวมแหวนแต่งงานคืนให้กับอนุศนิยาในช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน
“เอาไป แล้วคราวนี้อย่าทำหายอีกล่ะ”
“ขอบคุณนะที่ช่วยไปทวงมาให้” อนุศนิยาถูกใจมากที่ศตวรรษช่วยไปทวงแหวนคืนมาให้ อนุศนิยาหอมแก้มศตวรรษฟอดใหญ่
“ค่าเหนื่อยแค่นี้ไม่พอหรอก”
“ชักเขี้ยวใหญ่แล้วนะ”
“ก็นุศเทรนผมไว้ดี ผมเรียนรู้จากนุศมา” ศตวรรษหยิบแบบสเก็ตช์ก่อสร้างของศูนย์แพทย์ขึ้นมากางบังหน้าอนุศนิยาไว้ แล้วจับให้อนุศนิยาหันไปอีกทิศหนึ่งของเกาะ จากนั้นก็ดึงแบบสเก็ตฃ์ออก จนเห็นอาคารไม้เก่าที่จะรื้อมารีโนเวทเป็นศูนย์แพทย์ปรากฏตรงหน้า “มาช่วยผมทำฝันให้เป็นจริงดีกว่า นี่ยังไงล่ะศูนย์แพทย์กลางทะเลของผม”
อนุศนิยามองไปที่อาคารไม้นั้นอย่างตื่นเต้นที่ได้เห็นความฝันของศตวรรษ แม้มันจะเป็นแค่เรือนไม้เล็กๆ เก่าโทรมไม่เหมือนในภาพสเก็ตช์ก็ตาม “มันยังอีกไกลนะ แต่ถ้ามีนุศช่วยผมอีกแรง มันก็คงไม่ไกลเกินเอื้อมแล้วล่ะ” ศตวรรษเข้าไปโอบอนุศนิยาไว้จากด้านหลัง อนุศนิยายืนพิงศตวรรษมองดูที่ตัวอาคาร “อยู่ที่นี่มีความสุขรึเปล่า?”
“อืม...”
“แล้วรู้รึเปล่าว่าคุณสุขเพราะอะไร?” อนุศนิยาหันมามองศตวรรษ อนุศนิยาส่ายหน้า “สิ่งที่ทำให้คนเรามีความสุขได้มี 4 อย่าง หนึ่ง... อากาศบริสุทธิ์”
อนุศนิยาสูดลมหายใจเข้าปอด “ก็จริงนะ ไม่ได้หายใจลึกๆ อย่างนี้มานานละ”
“สอง... ก็คือการได้ใช้ชีวิตง่ายๆ ไม่ต้องทะเยอะทะยาน สาม...ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์”
อนุศนิยายกแบบเสก็ตช์ศูนย์แพทย์ขึ้นมา “แบบที่เรากำลังจะทำอยู่นี่ใช่ไหม? แล้วข้อสี่ล่ะ? “
“คนเราจะมีความสุขก็ต่อเมื่อ “ได้อยู่กับคนที่เรารัก”
อนุศนิยายิ้มเพราะรู้ว่าการได้มาอยู่กับศตวรรษคือสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุด ศตวรรษกอดอนุศนิยาเอาไว้และถือโอกาสสารภาพรักกับอนุศนิยาในตอนนั้น “เพราะมีนุศให้รัก ผมถึงมีความสุข”
สองคนกอดกันอยู่ท่ามกลางแสงพระอาทิตย์ตก อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความสุขในแบบที่ทั้งคู่ฝันเอาไว้

หลายวันต่อมา ประภาวิ่งแจ้นเข้ามาหาชยากรหน้าตาตื่น,“แย่แล้วค่ะ โปรเจ็คท์โว๊ค คอนโด รีเจ็คท์เฟอร์นิเจอร์บิ้วท์อินของเราทั้งหมด เขาจะเรียกค่าเสียหายจากเราด้วยนะคะ”
“ก็ไหนฝ่ายผลิตยืนยันว่าทำทันแน่นอนไงล่ะ”
“เขาบอก Q.C. ไม่ผ่าน แถมยังทำให้เขาล่าช่า เขาเลยจะฟ้องเรียกค่าเสียหายจากคาซ่า จะเอายังไงดีคะ คุณนุศอุตส่าห์ดีลโปรเจ็คท์นี้มาอย่างดี นี่คุณนุศก็ไปฮันนีมูน โทรติดต่อก็ไม่ได้ อีเมล์ไปก็ไม่ตอบ ...ภาก็ไม่อยากจะกวนคุณนุศหรอกนะคะ แต่กว่าคุณนุศจะกลับมา ภากลัวคุณนุศจะช็อคซะก่อน”
ชยากรได้ยินอย่างนั้นก็ได้ที คิดว่าจะเอาเรื่องนี้ดึงให้อนุศนิยากลับมา “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถ้านุศยังจะเลือกสามีมากกว่าคาซ่าก็ให้มันรู้ไป”

สารวัตรพาศตวรรษและอนุศนิยามาดูตัวผู้จ้างวานคดีลักพาตัวที่ถูกจับได้ “คนร้ายที่รอดมาให้การว่าคนที่ติดต่อกับหัวหน้าพวกเขาเป็นแค่นายหน้าจัดหา คนร้ายซัดทอดไปที่ต้นตอคนบงการตัวจริง ทางเราจับมา เขาสารภาพว่าเป็นผู้จ้างวานให้จับตัวภรรยาคุณไปเรียกค่าไถ่” สารวัตรเปิดประตูห้องสอบสวน ชี้ให้ศตวรรษกับอนุศนิยาดูโฉมหน้าผู้จ้างวาน ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่อุดมศักดิ์จ้างมาเป็นแพะรับบาปแทนโสมมิกา ชายคนนั้นนั่งอยู่กับสมุนโจรที่เหลือรอดมาได้
“ผู้ชายคนนั้นเหรอคะ”
“คุณเคยเจอหรือมีเรื่องบาดหมางกับเขามาก่อนรึเปล่าครับ”
“ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยเจอเขามาก่อน”
“คนร้ายบอกว่าทำไปเพราะหวังเงินค่าไถ่เท่านั้น ทางเราจะดำเนินคดีกับเขาทันที” สารวัตรปิดประตูห้องสอบสวน พาศตวรรษและอนุศนิยาออกมา
ศตวรรษเอ่ย “อย่างน้อยไม่ใช่ปมทางธุรกิจ ผมก็โล่งใจไปเปราะหนึ่งครับ”
“ขอบคุณพวกคุณด้วยนะครับที่ให้ความร่วมมือกับเราอย่างดี”
เสียงมือถือของอนุศนิยาดังขึ้น อนุศนิยาเห็นเป็นเบอร์ประภาก็เลี่ยงไปรับโทรศัพท์ทันที

ประภารีบบอกอนุศนิยาเรื่องงาน โดยมีชยากรนั่งรอลุ้นฟังอยู่ด้วยว่าอนุศนิยาจะยอมกลับมาไหม “โอ๊ย...ดีใจจังค่ะ มีสัญญาณจนได้”
อนุศนิยาจงใจเดินเลี่ยงจากศตวรรษออกมาที่หน้าโรงพัก เพื่อจะเลี่ยงไม่ให้ศตวรรษได้ยินที่เธอคุย “ว่ายังไง มีอะไรประภา”
“ทางโรงงานมีปัญหา เฟอร์นิเจอร์บิ้วท์อินของโครงการโว๊คถูกส่งคืนมาหมดเลยค่ะ”
“อะไรนะ”
“ทางนั้นจะฟ้องเราด้วยนะคะ”
อนุศนิยานิ่งอึ้ง ศตวรรษแยกจากสารวัตรแล้วเดินลงมาจากโรงพัก เห็นอนุศนิยาดูกำลังเคร่งเครียด
“ทำไมถึงได้โดนรีเจ็คท์ได้ล่ะ อาประสงค์ก็คุมการผลิตอยู่ไม่ใช่เหรอ”
ศตวรรษเข้ามาได้ยินว่างานของอนุศนิยากำลังมีปัญหาก็นึกเป็นห่วง
“คุณนุศจะกลับมาเมื่อไหร่คะ พอจะบอกภาเอาไว้คร่าวๆได้ไหมคะ ภาจะได้ช่วยยื้อทางนั้นเอาไว้ให้”
ชยากรถึงกับนั่งไม่ติดทันที เพราะอยากรู้ว่าอนุศนิยาจะยอมกลับมาหรือไม่
“ขอเวลานุศคิดอีกนิดได้ไหม? นุศต้องดูก่อนว่าหมอเขาจะกลับไปได้วันไหน? แล้วนุศจะติดต่อกลับไปนะ”
ประภาวางสายลงหน้าจ๋อย
ชยากรร้อนใจเมื่อเห็นสีหน้าประภา “นุศยังไม่กลับอีกเหรอ?” ประภาส่ายหน้า ชยากรโมโห “ทำไมนุศถึงเหลวไหลได้ขนาดนี้”
“คุณนุศแต่งงานแล้ว คงต้องตามใจสามีมั้งคะ”
“ไอ้หมอนั้่น มันคงจะรั้งตัวนุชไว้นะสิ”

อนุศนิยาสีหน้าเคร่งเครียดเพราะรู้สึกผิดที่ต้องทิ้งงาน
ศตวรรษเดินเข้าไปหาทันที “มีปัญหาอะไรเหรอครับ”
“ที่ทำงานโทรมา... ตกลงเที่ยงนี้เราจะกินอะไรกันดีไหนๆ ก็เข้าเมืองมาแล้ว ไปที่ตลาดกันนะ ซื้อกับข้าวตุนไว้หลายๆ วันดีไหม”
“นุศครับ... นุศมาช่วยงานผม ผมรู้ว่านุศก็ห่วงงานตัวเองเหมือนกัน ถ้าจำเป็นต้องกลับ ก็กลับไปเถอะครับ”
“แต่นุศอยากให้เรากลับไปพร้อมกัน”
“ก็กลับสิ เรากลับไปด้วยกัน งานกับครอบครัวเราก็สำคัญ เรายังมีภาระจะทิ้งเอาไว้ให้คนอื่นรับภาระแทนเราได้ยังไงจริงไหม”
“ขอบคุณนะที่คุณเข้าใจ”
“เรายังมีเวลาอีกเยอะ ไว้เราเคลียร์ทุกอย่างได้แล้วเราค่อยกลับมาอยู่ที่นี่กันใหม่ “กลับบ้าน” เรากันนะ”
“แล้วบ้านเราที่เกาะล่ะ”
“ที่ไหนมีนุศอยู่ ที่นั่นก็เป็น “บ้านของเรา” ทั้งนั้นแหละ”
อนุศนิยาตื้นตันมากที่ศตวรรษพร้อมจะอยู่เคียงข้างตลอดเวลา สองคนยิ้มให้กันอบอุ่น

ศตวรรษขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาพาอนุศนิยานั่งซ้อนกลับบ้านมาตามถนนที่เลียบมาตามทะเล อนุศนิยาโอบกอดศตวรรษเอาไว้ พร้อมเอาหน้าแนบกับแผ่นหลังของศตวรรษอย่างอุ่นใจ ศตวรรษขี่พาอนุศนิยาขับผ่านทางหลวงตามเส้นทางที่เป็นธรรมชาติสวยงาม สองคนมีความสุขในทุกที่แค่ขอให้ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

ศตวรรษขับมอเตอร์ไซค์พาอนุศนิยากลับมาถึงบ้าน อนุศนิยาลงจากรถ ศตวรรษถอดหมวกกันน็อคแล้วจับผมยุ่งๆ ของอนุศนิยาให้ รถของชยากรขับเข้ามาถึงบ้าน ชยากรเห็นศตวรรษกับอนุศนิยากระหนุงกระหนิงกันอยู่หน้าบ้าน เขาไม่ชอบใจ รีบลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปหาสองคนนั้น
“กลับมาได้แล้วเหรอ?”
“ได้ยินว่าที่บริษัทมีปัญหา นุศเลยรีบกลับมาค่ะ”
“มัวแต่ฮันนีมูนจนลืมวันลืมคืนเลยสินะ”
ศตวรรษจับน้ำเสียงได้ว่าชยากรไม่พอใจจึงยิ่งแกล้งยั่วโมโหด้วยการจับอนุศนิยามากอดไว้“เข้าบ้านกันเถอะนุศ” ศตวรรษโอบพาอนุศนิยากลับเข้าไปในบ้าน
ชยากรเห็นศตวรรษทำหวานโชว์ต่อหน้าแบบนั้นก็ไม่ชอบใจ ชยากรแค้นที่เห็นสองคนนั้นรักกันจนบาดตาบาดใจ

ชยากรยังยืนสีหน้าไม่สบอารมณ์ อังกาบเดินออกมา “อ้าวชยา แม่ก็หาอยู่ว่าลูกอยู่ไหน” ชยากรไม่ได้ยิน อังกาบแปลกใจเดินมาข้างๆ “ชยา”
ชยากรสะดุ้งหันไป “ครับแม่“
อังกาบมองๆ แล้วหยั่งเชิง“ยัยนุศกับหมอกลับมาแล้วนะ เจอเหรอยัง”
ชยากรฝืนยิ้ม “เจอแล้วครับ”
“ท่าทางทั้งคู่คงจะลงเอยกันได้ดี” ชยากรชะงักหน้าเจื่อน “คุณนันทพลเห็นแล้วก็มีความสุข บางทีอาจจะช่วยให้อาการดีขึ้น”
ชยากรเสียงแข็ง “ก็ขอให้เข้ากันได้ดีตลอดไปก็แล้วกันครับ “
“ทำไมชยาพูดแบบนี้”
“ผมพูดความจริงครับแม่ การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรัก ไม่เคยมีจุดจบที่ดี แล้วยิ่งแต่งกันเพราะเงิน ผมว่ายังไงก็ไปกันไม่รอด” ชยากรพูดจบก็จ้ำเดินออกไป
อังกาบได้แต่ส่ายหัว “ยังทำใจเรื่องยัยนุศไม่ได้อีกเหรอไง?? “ อังกาบถอนหายใจเฮือกใหญ่

อนุศนิยานั่งอยู่บนอ่างล้างมือกำลังโกนหนวดให้ศตวรรษที่ยืนอยู่ตรงระหว่างขาอนุศนิยา
ศตวรรษมองๆไม่ไว้ใจ “โกนหนวดเป็นจริงๆแน่นะ “
“ไม่เป็น”
“เอ่า!! แล้วตอนผมถามทีแรก ทำไมตอบว่าเป็น”
“ถ้าตอบว่าไม่เป็น นายจะให้ฉันทำเหรอ ฉันก็อยากทำอะไรให้สามีบ้าง”
“มันก็ดีที่อยากทำอะไรให้สามี แต่..” ศตวรรษจับแขนอนุศนิยา “ผมกลัวจะได้เลือดมากกว่า”
“ดูถูก...ฉันทำได้ ง่ายนิดเดียว”
“รู้ได้ไงว่าง่าย หรือว่าเคยโกนให้คนอื่น “ อนุศนิยายิ้มไม่ตอบ โกนหนวดจนเสร็จ ศตวรรษหรี่ตามอง “ยิ้มแบบนี้ หมายความว่ายังไงห๊ะ!”
อนุศนิยาแหย่ “ก็คิดว่าไงล่ะ” ศตวรรษหน้าเจื่อน อนุศนิยาหัวเราะ “นี่คิดว่าฉันเคยโกนหนวดให้ผู้ชายคนอื่นจริงเหรอ”
“หน้าคุณมันฟ้องว่าเคย“
“ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยมีแฟน จะไปโกนให้ใครได้ นายนี่มันซื่อจนเซ่อ แค่นี้ก็เชื่อ”
“ว่าผมเหรอ”
อนุศนิยาพยักหน้า ส่งสายตาท้าทาย ศตวรรษหอมแก้ม ทำให้ครีมโกนหนวดเลอะแก้มอนุศนิยา อนุศนิยาตกใจ “เฮ้ย!! “
ศตวรรษอมยิ้ม แล้วก็หอมแก้มอีกข้าง ครีมโกนหนวดเลอะอีกข้าง แล้วศตวรรษก็จับหน้าอนุศนิยาก่อนจะเอาหน้าตัวเองถูกไปบนหน้าอนุศนิยาจนครีมโกนหนวดเต็มหน้าอนุศนิยาไปหมด ศตวรรษหัวเราะชอบใจ “ฮ่าๆๆๆ “

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14 วันที่ 5 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ