อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14/2 วันที่ 5 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14/2 วันที่ 5 พ.ค.59

ศตวรรษอมยิ้ม แล้วก็หอมแก้มอีกข้าง ครีมโกนหนวดเลอะอีกข้าง แล้วศตวรรษก็จับหน้าอนุศนิยาก่อนจะเอาหน้าตัวเองถูกไปบนหน้าอนุศนิยาจนครีมโกนหนวดเต็มหน้าอนุศนิยาไปหมด ศตวรรษหัวเราะชอบใจ “ฮ่าๆๆๆ “
อนุศนิยาหันไปส่องกระจกก็ชะงัก..หันมามองศตวรรษเคืองอย่างแรง “นายหมาวัด!!! “
อนุศนิยากระโดดขึ้นเอวศตวรรษ ศตวรรษตกใจรวบตัวอนุศนิยาหมับ..แล้วอนุศนิยาก็เอาหน้าตัวเองถูกไปบนหน้าศตวรรษเอาคืน...

“เอ๊ยอย่าอย่า...ยอมแล้ว ๆ“ ศตวรรษอุ้มอนุศนิยาเข้าเอวออกไปจากห้องน้ำ
ศตวรรษอุ้มอนุศนิยาถอยหลังออกมาแล้วก็หงายหลังล้มไปนอนบนเตียง อนุศนิยาคร่อมศตวรรษเอาไว้ ทั้งคู่ชะงักกันไป อนุศนิยาจะลุกขึ้น แต่ศตวรรษกอดเอาไว้แน่น


“ทำอะไร? ปล่อย! “
“ไม่ปล่อย..” ศตวรรษจ้องหน้าอนุศนิยา “คืนนี้เป็นคืนแรก ที่เราจะได้นอนเตียงเดียวกันในห้อง...ของเราสองคน” อนุศนิยาเขินหน้าแดงก่ำ “ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณ...ทั้งคืน “
ศตวรรษยกหน้าขึ้นมา เอาจมูกถูกับจมูกของอนุศนิยาสองคนยิ้มมีความสุข จังหวะนั้นมีเมลงานจากประภาเข้ามา อนุศนิยาเอื้อมตัวหยิบมือถือบนที่นอนขึ้นมาเปิดดูเธอเช็คอีเมล์สีหน้าเครียด
“เมลงานจากออฟฟิศ” เธอบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด “ทำไมทำงานพลาดกันขนาดนี้” อนุศนิยาพิมพ์อีเมล์ตอบกลับแบบใส่อารมณ์มากอนุศนิยาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกศตวรรษจ้องอยู่
“ผมว่าเราต้องตัดไฟอย่างที่เกาะบ้างแล้วล่ะ”
“ฮึ...อะไรนะ”
ศตวรรษดึงมือถือของอนุศนิยาออกมา “บางทีไม่ต้องมีไฟใช้หลังเที่ยงคืนอย่างที่เกาะมันก็ดีเหมือนกันนะ เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันไง”ศตวรรษเอาเอามือถืไปวางลงแล้วดึงอนุศนิยาลงมานอนในอ้อมกอด “เรามาตกลงกันดีกว่าว่าต่อไปนี้เราจะตัดไฟทุกเที่ยงคืนแล้วจัดโซนนิ่ง ห้ามเอางานขึ้นเตียงด้วย” เขาตบเตียงเบาๆ “บนนี้ที่ผม ห้ามสนใจอย่างอื่นนอกจากผม...ตกลงไหม”
“แต่บางทีนุศคุยงานกับเมืองนอก เวลาเขากับเรามันตรงกันซะที่ไหน”
ศตวรรษพลิกตัวหนีอย่างงอนๆ “งั้นก็แต่งกับงาน ไม่ต้องมีผมก็ได้แล้วมั้ง”
อนุศนิยารีบฉุดตัวไว้ “โอย... ก็ได้...แค่เที่ยงคืนก็ได้“
ศตวรรษยิ้มพอใจ หันกลับมานอน “กลางวันนุศจะนอกใจผมไปหาใครผมไม่ว่า แต่หลังเที่ยงคืนต้องเป็นของผมคนเดียวนะจำไว้”
อนุศนิยากับศตวรรษยิ้มให้กันอย่างมีความสุขที่สุด

เช้าวันต่อมา เสียงนาฬิกาปลุก อนุศนิยากับศตวรรษตื่นสาย
อนุศนิยาแต่งตัวไปด้วย ต้องคุยโทรศัพท์กับประภาไปด้วย “ประภาช่วยส่งยอดขายไตรมาสแรกของสาขาเชียงใหม่ ภูเก็ตแล้วก็ขอนแก่นมาทีนะ นุศจะรีบสรุปกับฝ่ายการตลาด” อนุศนิยาวางสายแล้วเห็นศตวรรษยังเพิ่งออกจากห้องน้ำมา สวมแค่เสื้อเชิ้ตลวกๆ ยังไม่ทันติดกระดุมเพราะมัวแต่จัดผมอยู่ อนุศนิยาเลยจับตัวศตวรรษมายืนตรงหน้าแล้วรีบติดกระดุมให้ “ไหนดูซิ กลับมาวันแรกก็สายเลยนะเห็นไหม”
“ลืมใส่ตุ้มหูแน่ะ มาผมช่วย” ศตวรรษหันไปเลือกตุ้มหูจากที่แขวนตุ้มหู แล้วเลือกเอามาหนึ่งคู่มาช่วยใส่ให้ สองคนต่างช่วยกันแต่งตัวให้กันอย่างตั้งอกตั้งใจ
ศตวรรษใส่ให้เสร็จ อนุศนิยารีบเช็คในกระจกดูทันทีเพราะไม่ไว้ใจให้ศตวรรษเลือกตุ้มหู “น่าเกลียดรึเปล่า”
ศตวรรษรีบบอก “ไม่โสดแล้ว ไม่มีใครเขามองหรอกน่า” ศตวรรษพูดจบก็คว้าตัวอนุศนิยาให้รีบออกจากห้องมาเลย

ศตวรรษกับอนุศนิยาเดินจูงมือออกมาด้วยกัน นนทิยากับนาวิกาเพิ่งเข้ามาถึง พอเห็นศตวรรษกับอนุศนิยาลงมาพร้อมกันก็ถึงกับตะลึง
“ว๊าย... กลับมาได้ไง”
ศตวรรษเห็นหน้าอาๆ เหวอไปก็รีบทักทายปล่อยมืออนุศนิยาและยกมือไหว้ “อรุณสวัสดิ์ครับ ผมพานุศไปฮันนีมูนแป๊บเดียว ยังไม่ได้หายไปไหนครับ ขอตัวไปที่โต๊ะอาหารก่อนนะครับ” ศตวรรษเดินจับมืออนุศนิยาออกไป
นนทิยากับนาวิกามองตามอย่างสงสัย
“นึกว่าจะถอดใจ สรุปว่ายายนุศตามผัวกลับมาจนได้”
“ตัวติดกันจนแทบจะสิงกันอยู่แล้วนั่นน่ะ”
“นุศไปจ้างกลับมารึเปล่าก็ไม่รู้”
สองคนเดินตามไปห้องอาหาร หงุดหงิดที่ไม่สามารถกำจัดศตวรรษออกจากบ้านได้

อนุศนิยากับศตวรรษมานั่งกินอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวอีกครั้ง อนุศนิยาตักอาหารให้ศตวรรษ ทั้งโต๊ะนั่งจ้องดูสองคนนั้นตะลึงงัน กับท่าทางหวานที่เปลี่ยนไป
นันทนามองอย่างเอ็นดู “มุ้งมิ้งๆ กันอยู่นั่น ไปฮันนีมูนครั้งนี้ หมอเอาอยู่เลยเห็นไหม”
ศตวรรษกับอนุศนิยาเพิ่งรู้ตัวว่าทุกคนจับตาดูอยู่ สองคนยิ้มอย่างอายๆ ชยากรมองไม่พอใจ
นุดีมองแล้วหมั่นไส้ “ดีเนอะ เดี๋ยวนี้ผัวหอบผ้าหอบผ่อนหนี เมียต้องเป็นฝ่ายแจ้นตาม”
ศตวรรษแหย่ “ก็อยากจะชวนนุศเขาหนีตามมานานแล้วครับ นี่ก็เลยลองซ้อมดู”
“สนุกไหมล่ะที่ไปเป็นชาวเกาะน่ะ พี่พลนี่ดีนะคะ ได้เขยสะใภ้เป็นชาวเกาะทั้งนั้น”
นันทพลไม่พอใจ “จะพูดอะไร หัดเกรงใจคนอื่นบ้าง!”
นันทนาแขวะ “อย่าไปสนใจ นางคงอิจชี่ที่เห็นนุศหาผัวได้ดี ไม่ได้จกผัวมาจากก้นโรงงานอย่างนางน่ะสิ”
“พี่นัน!!”
“หรือจะเถียง... เมื่อก่อนผัวเธอยังเลื่อยไม้ให้เตี่ยอยู่เลย”
จีน่าเอากาแฟดำมาวางให้อนุกร “คุณเล็กดื่มกาแฟก่อน เผื่อจะช่วย”
นาวิกาได้ยินก็หันไปเห็นอนุกรนั่งกุมขมับอยู่บนโต๊ะเพราะแฮ้งค์มาก “เมาทุกวัน แล้วนั่นจะไปทำงานสภาพนั้นได้ยังไง”
นนทิยาประชด “คงจะไปฉลองที่จะได้เป็นพ่อคน ท่าทางดีใจ๊ดีใจ”
อนุกรตวัดสายตาขึ้นมามอง “นี่ด่าครบองค์ประชุมรึยัง จบแล้วจะได้ไป”
“ไอ้เล็กมันพูดถูก เหลือฉันยังไม่โดน มีใครจะสอยหน่อยไหม” นันทพลดักคอปิดทางให้ ทำให้แก็งค์สี่ชะนีเงียบกริบไปทันที
อังกาบรีบช่วยเปลี่ยนบรรยากาศให้ “แล้วไปคราวนี้มีหลานกลับมาฝากคุณพ่อไหม”
อนุศนิยา/ศตวรรษตอบพร้อมกัน “ไม่มีค่ะ/ไม่แน่ครับ “
นันทพลยิ้มถูกใจ “ไม่เป็นไร รอได้ แค่คราวนี้ขอแบบชัวร์ๆ”
นันทนารีบเอาหน้าทันที “โอย...เครื่องติดแบบนี้ ไม่นานหรอกค่า นับวันรอได้เลย”
อนุศนิยาทำหน้าไม่ถูกเพราะอาย ชยากรและจีน่าที่มองไปทางคู่ของอนุศนิยาอย่างไม่ค่อยพอใจที่เห็นอนุศนิยามีความสุขกับศตวรรษข้ามหน้าข้ามตาพวกเขา

รถของชยากรจอดรออยู่หน้าบ้านแล้ว อนุศนิยากำลังช่วยสวมหมวกกันน็อคให้ศตวรรษที่นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์กำลังจะออกไปทำงาน ชยากรเดินออกมาเห็นภาพบาดตาอีกดอกหนึ่ง
“ขับดีๆ ไม่ต้องซิ่ง”
“จ้า...ขอกำลังใจก่อนไปทำงานหน่อยสิครับ” ศตวรรษหันแก้มให้พร้อมชี้
อนุศนิยาเขินๆ แต่ก็ยื่นหน้าเข้าไปจะหอม ศตวรรษกลับหันมา ทำให้ปากจุ๊บกัน อนุศนิยาชะงัก ศตวรรษยิ้มชอบใจ และสตาร์ทรถ ก่อนจะขับออกไป พร้อมกับยกมือขึ้นมาโบกลา อนุศนิยายิ้มเขินไม่หยุดก่อนจะหันมาเห็นชยากรก็สวิตช์โหมดกลับมาเข้าเรื่องงานทันที
“อาชยา มาก็ดีแล้วค่ะ นุศอยากเรื่องโปรเจ็คท์โว๊คว่าเกิดอะไรขึ้นคะ”
“นึกว่าจะหมกมุ่นเรื่องอื่นจนไม่สนเรื่องงาน” อนุศนิยาเงียบ “ทางนั้นจะยกเลิกสัญญา เรียกค่าเสียหาย แต่อาสงสัยว่าเรื่องนี้มันจะต้องเกี่ยวข้องกับ supplier ของเรา อาก็เลยว่าจะแวะไปที่โรงงานนั้น”
“นุศไปด้วยค่ะ”
ชยากรพยักหน้า แล้วอนุศนิยาก็เดินไปขึ้นรถชยากร รถแล่นออกไป จีน่าเดินออกมาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง

ศตวรรษกำลังเดินเข้ามาในโรงพยาบาลแล้วก็บังเอิญเจอประสงค์ถือซองเอกสารรอลิฟต์อยู่ ศตวรรษแปลกใจรีบเข้าไปทัก “คุณอา... สวัสดีครับ”
ประสงค์ตกใจที่เห็นศตวรรษ เขาหันมาทักทายแบบเกร็งๆ “เออ...สวัสดี”
“นี่คุณอามาตรวจเหรอครับวันนี้?”
ประสงค์ตอบเลี่ยงๆ “อ่า... แค่มาธุระ”
“มาธุระ ไม่ได้มาตรวจเหรอครับ“
“ไม่ๆ ไม่ได้เป็นอะไร ขอบใจนะ” ลิฟต์มาถึงพอดี ประสงค์รีบเผ่นไปทันที “ยังไงไปก่อน แล้วไว้เจอกัน” ประสงค์ลุกลนรีบเข้าลิฟต์ไป ศตวรรษมองตาม ยังเป็นห่วงอยู่
มิรันตรีสีหน้าคิดหนักเรื่องชยากร นึกถึงตอนที่มิรันตรีจับได้ว่าชยากรแค่จะคบเธอเอาไว้บังหน้าใน
“เลิกหลอกมิ ทำเหมือนเป็นมิเป็นคนโง่ซะทีได้ไหมคะ”
“ในเมื่อรู้แล้ว เธอจะไปซะก็ได้นะ”
ใบหน้าของมิรันตรีสลดไปเพราะสงสัยว่าชยากรอาจจะหมดเยื่อใยและต้องการตัดเธอทิ้งแล้วก็ได้ “อาต่างหากที่เป็นคนจะไป ไม่ใช่มิ” มิรันตรีสีหน้าเจ็บปวด

ชยากรกับอนุศนิยายืนมองหน้าโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ของ supplier ของคาซ่าที่ตั้งอยู่ที่นครปฐม
“โรงงานที่พี่ประสงค์ใช้เป็น supplier ให้เราบ่อยๆ”
“แต่เฟอร์นิเจอร์บิ้วท์อินของโปรเจ็คท์โว๊ค โรงงานของเราผลิตเองนี่คะ ไม่ได้ใช้เขาซักหน่อย”
“เราไม่ได้ใช้ก็จริง แต่อาสืบจากคนในโปรเจ็คท์รู้มาว่า ทางโว๊คกำลังจะให้ที่นี่ผลิตเฟอร์นิเจอร์เข้าโครงการแทนเรา เขาถึงได้จะเขี่ยเราทิ้ง อากำลังสงสัยว่าพี่ประสงค์จะมีเอี่ยวกับโรงงานที่นี่ ไม่งั้นเขาจะส่งงานให้ที่นี่บ่อยๆทำไม แล้วไอ้แบบเฟอร์นิเจอร์ที่เคยโดน copy ไปก็อาจจะมาจากที่นี่ด้วยก็ได้”
อนุศนิยาช็อค นึกไม่ถึงว่าจะโดนวางยาจากคนใกล้ตัวแบบนี้ “อาจะบอกว่าอาประสงค์วางยาเรา?”
“เผลอๆ ที่นี่อาจจะเป็นของเขาก็ได้ถึงได้เหมางานของเราออกมาทั้งหมด”
อนุศนิยานิ่งอึ้ง “ขออย่าให้เป็นอย่างที่อาชยาคิดเลยค่ะ”
“เราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าอะไรคือความจริง”
“อาจะทำยังไงคะ?”
“พอโรงงานเลิก อาจะเข้าไปหาหลักฐานในนั้น”
“นุศจะอยู่ช่วยอาด้วย“
“อย่าเลย มันอันตราย“
“นุศไม่กลัวค่ะ นุศปล่อยให้อาทำงานนี้คนเดียวไม่ได้ เราต้องช่วยกันเพื่อบริษัทของเรา”
ชยากรมองอนุศนิยาอย่างรู้สึกดีก่อนจะพยักหน้ารับ

พยาบาลส่งแฟ้มคนไข้ให้ ศตวรรษเปิดดู เห็นชื่อ ประสงค์ “ประสงค์!” ศตวรรษจึงรีบดูไปที่นามสกุล แต่นามสกุลไม่ใช่คนที่ศตวรรษนึกถึง
“คุณหมอมีอะไรรึเปล่าค่ะ”
“ไม่มีครับ..ผมแค่นึกว่าเป็นแฟ้มของคนรู้จัก แต่นามสกุลไม่ใช่..ขอบคุณมากครับ” พยาบาลเดินออกไป...ศตวรรษนึกถึงที่เจอกับประสงค์
“นี่คุณอามาตรวจเหรอครับวันนี้? “
“อ่า... แค่มาธุระ”
“มาธุระ ไม่ได้มาตรวจเหรอครับ“
“ไม่ๆ ไม่ได้เป็นอะไร ขอบใจนะ”
ศตวรรษเริ่มสงสัย

ในรถ อนุศนิยากับชยากรนั่งซุ่มรอเวลา ให้โรงงานเลิก เสียงโทรศัพท์นุศดังขึ้น อนุศนิยาหยิบดูเห็นศตวรรษโทรเข้ามา อนุศนิยาหันมองชยากร ก่อนตัดสินใจรับ “ค่ะ คุณวรรษ”
ชยากรหันมอง
“คิดถึงจัง!”
อนุศนิยายิ้ม..แต่ทำปากแข็ง “อย่ามาโอเว่อร์” ศตวรรษยิ้มรู้ว่าอนุศนิยาเขิน “โทรมามีอะไรรึเปล่าคะ?”
“ผมมีเรื่องอยากถามคุณนิดหน่อย เกี่ยวกับคุณอาประสงค์”
อนุศนิยาแปลกใจ “อาประสงค์ มีอะไรเหรอคะ?”
"คุณอาของคุณมีโรคประจำตัวอะไรรึเปล่า คือผมเจอเขาที่โรงพยาบาล ท่าทางเขารีบร้อนแปลกๆ ผมห่วงว่าเขาจะไม่สบายหรือเป็นอะไรร้ายแรงแต่ไม่กล้าบอกพวกคุณ”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 14/2 วันที่ 5 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ