อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 15/4 วันที่ 6 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 15/4 วันที่ 6 พ.ค.59

อนุศนิยาล็อคแขนโสมมิกาไว้ไม่ให้ดิ้น “ฉันไม่ได้แย่งเขามา วรรษเขาไม่เคยคิดจะเลือกเธอด้วยซ้ำ ผู้ชายเขาอยากได้เธอซะที่ไหนกัน เมื่อไหร่จะยอมรับความจริงซะที”
อนุศนิยาดันร่างของโสมมิกาติดหน้าบานตู้เอาไว้
ใบเฟิร์นพยายามห้าม กลัวคนจะแตกตื่น “ว๊าย.. คุณนุศ... ระวังค่า”
“วรรษเขาอึดอัดจะตายที่ต้องฝืนเอาใจเธอ ที่ต้องนอนกับเธอก็เพราะไม่อยากล้มละลาย แล้วเธอก็ดันเชื่อว่าเขารักเธอเข้าไปได้ ไม่รู้จะโลกสวยไปไหน ฉันจะแนะนำให้เอาบุญนะเลิกกับวรรษซะ”

อนุศนิยาอึ้งแต่รีบตั้งหลักกลับ “เห็นเธออยาก..จนตัวสั่นแบบเนี้ย ฉันไม่เลิก! ฉันอยากเห็นเธอทรมานกับการที่ต้องเห็นเค้าอยู่กับฉัน”
“หน้าด้าน!! ทั้งๆที่เค้าไม่ต้องการเธอแล้ว แต่เธอก็ยังจะรั้งเค้าเอาไว้อีก”


“ใครกันแน่ที่หน้าด้าน วรรษเป็นผู้ชายของฉัน ฉันซื้อเค้ามาตั้งหกสิบล้าน ฉันมีสิทธิ์ในตัวเค้าทุกอย่าง เค้าเป็นเหมือนของของฉัน เธอคิดว่าฉันจะปล่อยเค้าให้ไปอยู่กับผู้หญิงอย่างเธอง่ายๆน่ะเหรอโสม ไม่มีทาง”
“นี่เธอเห็นวรรษเป็นแค่สิ่งของเท่านั้น??”
“.....เอาเป็นว่าฉันยังใช้ของชิ้นนี้ไม่คุ้มก็แล้วกัน แต่ถ้าฉันเบื่อเมื่อไหร่ ฉันอาจจะยกเค้าให้เธอฟรีๆก็ได้”
โสมมิกาพูดไม่ออก อนุศนิยาพูดจบก็หันหลังเดินออกไปด้วยความเจ็บปวด ทันทีที่อนุศนิยาเดินคล้อยหลังไปซักพัก โสมมิกาเอามือถือออกมามองเห็นเธออัดคลิปเสียงอนุศนิยาเอาไว้

อนุศนิยาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แอบสับสนกับสิ่งที่โสมมิกาบอก
“เป็นไอเดียฉันเอง ฉันบอกให้เขาชวนเธอไปดินเนอร์เอง จะให้บอกด้วยไหมล่ะว่าเขาจะพาเธอไปร้านไหน? อะไรที่มัดใจเธอ มันมาจากฉันทั้งนั้น เขาทรีทเราสองคนเหมือนกัน จะได้ไม่สับสนเวลาสับรางไง”
อนุศนิยาทุบโต๊ะอย่างเจ็บใจ ไม่เข้าใจว่าโสมมิการู้เรื่องที่ศตวรรษนัดเธอได้ยังไง
“วรรษเขาก็บอกฉันทุกเรื่องนั่นล่ะ เขาอึดอัดจะตายที่ต้องฝืนเอาใจเธอ ที่ต้องนอนกับเธอก็เพราะไม่อยากล้มละลาย แล้วก็ดันเชื่อว่าเขารักเธอเข้าไปได้ ไม่รู้จะโลกสวยไปไหน”
อนุศนิยาร้อนใจ หยิบโทรศัพท์มือถือจะโทรเช็คกับศตวรรษแต่นึกถึงคำพูดที่ศตวรรษพูดขึ้นมาเสียก่อน
“ไม่เอาน่า... กว่าเราจะรักกันมันไม่ง่าย จะใส่ใจกับคนที่อยากทำให้เราแตกกันทำไม เห็นเราเป็นอย่างนี้เขาจะยิ่งสะใจรู้ไหม…. ผมจะไม่มีวันทรยศนุศเด็ดขาดจำเอาไว้”
อนุศนิยามองไปยังรูปถ่ายวันแต่งงานที่อยู่บนโต๊ะทำให้เธอตัดสินใจที่จะหนักแน่นและเชื่อคำพูดของศตวรรษ อนุศนิยาวางโทรศัพท์ลงและพยายามที่จะเชื่อใจศตวรรษให้ได้

โสมมิกาคุยกับจีน่า
“เท่าที่ฟังคุณเล่า แสดงว่าหมอศตวรรษจริงจังกับนังนุศมากๆ แบบนี้ไม่ว่าคุณจะใช้มารยาหลายร้อยเล่มเกวียนแค่ไหน ก็คงไม่ทำให้หมอวรรษกับยัยนั่นเลิกกันเร็วๆนี้ “
“นอกเสียจาก...ต้องทำให้วรรษเสียความรู้สึกกับนังนุศ“
จีน่านิ่วหน้า “คุณจะทำยังไง? “
โสมมิกาสีหน้าครุ่นคิด

ศตวรรษมารับอนุศนิยาที่ออฟฟิศตามที่นัดกัน พอเดินผ่านห้องประชุม ก็เจอประภาออกมาพอดี
“อ้าว... คุณวรรษ มารับคุณนุศเหรอคะ”
“นี่ยังไม่เลิกงานอีกเหรอครับ”
“ยังประชุมออกแแบสินค้าใหม่อยู่เลยค่ะ สงสัยคุณนุศจะลืม เดี๋ยวภาไปตามให้”
“ไม่เป็นไรครับ ถ้ายังไม่เสร็จไม่เป็นไร ผมรอได้ อย่ากวนเลยครับ” ศตวรรษเดินไปหาเก้าอี้นั่งรอแถวห้องประชุม
ประภาลำบากใจเพราะรู้ว่าถ้านุศทำงานแล้วติดพันแน่ๆ “ภากลัวคุณนุศจะติดพัน เดี๋ยวหมอจะไม่ได้กลับบ้าน”
“ช่วงนี้งานเยอะไม่ใช่เหรอครับ ให้เขาทำงานเถอะครับ ผมรอไหว”
ประภาฟังแล้วประทับใจมาก “แหม... น่ารักอย่างนี้ เปิดพรีออเดอร์เมื่อไหร่บอกนะคะ ภาจะสั่งจองสามีอย่างนี้บ้าง” ประภาหัวเราะคิกคักแล้วเดินยิ้มออกไป ทิ้งให้ศตวรรษนั่งรออยู่ด้านหน้าห้องประชุม
ศตวรรษหยิบหนังสือมานั่งอ่านรอ
ชยากรกำลังจะกลับบ้าน เดินผ่านมาเห็นศตวรรษมานั่งเฝ้าอนุศนิยาก็แปลกใจ เขารีบเข้ามาหา “จะมาทำดีไถ่โทษเรื่องเมื่อวานรึไง “
“ผมกับนุศปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณที่ห่วงนะครับ”
“ตอนนี้คาซ่ากำลังลำบาก ไม่มีปัญญาช่วย ก็อย่าสร้างปัญหา แค่นี้ก็ถ่วงชีวิตนุศจะแย่อยู่แล้ว” ชยากรเดินไป
ศตวรรษได้ยินแล้วรู้สึกเป็นห่วงอนุศนิยาขึ้นมา

อนุศนิยาลงมาหาศตวรรษที่ชั้นล่างตึกออฟฟิศ อนุศนิยารู้สึกผิดมากที่ลืมนัดจนปล่อยให้ศตวรรษรอจนมืด พอออกมาหน้าตึก อนุศนิยาก็เห็นมอเตอร์ไซค์ของศตวรรษจอดอยู่ อนุศนิยาโล่งใจที่ศตวรรษยังอยู่

อนุศนิยาเดินตามหาศตวรรษภายในสตูดิโอซึ่งตอนนี้ร้างมาก เพราะใกล้เวลาปิดแล้วทำให้ไม่มีลูกค้าอีก เธอเดินจนมาเจอศตวรรษกำลังสำรวจดูห้องครัวตัวอย่างอยู่อย่างสนใจ อนุศนิยามองศตวรรษแล้วจะเดินเข้าไปหา แต่พอนึกถึงคำพูดที่โสมมิกามาบอกวันนี้ก็ทำให้เธอชะงักเท้าไว้ แล้วจับจ้องศตวรรษจากระยะไกล
“ถ้าไม่มีเงินไม่รู้เขาจะเต็มใจอยู่กับคนอย่างเธอรึเปล่า .... เขาอึดอัดจะตายที่ต้องฝืนเอาใจเธอ ที่ต้องนอนกับเธอก็เพราะไม่อยากล้มละลาย แล้วเธอก็ดันเชื่อว่าเขารักเธอเข้าไปได้ ไม่รู้จะโลกสวยไปไหน”
ศตวรรษยังไม่รู้ตัว ยังคงดูชุดครัวอย่างสนใจ อนุศนิยาเห็นศตวรรษแล้วก็พยายามจะปัดความคิดระแวงออกไป
อนุศนิยาทำอารมณ์ดี แกล้งเข้าไปหาศตวรรษ ทำตัวเป็นพนักงานขาย “ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายกำลังมองหาครัวแบบไหนอยู่คะ”
ศตวรรษหันมา พอเห็นอนุศนิยาเข้ามาแกล้งก็ทำเล่นเป็นลูกค้าไปด้วย “แฟนผมกินข้าวไม่ค่อยเป็นเวลา มีครัวชุดไหนเหมาะกับเขาไหมครับ”
“ว้า... มีแฟนแล้ว อย่างนี้ก็จีบไม่ได้สิคะ”
“โชคดีผมกำลังว่าจะต่อ MBA“
อนุศนิยางง “ต่อ MBA แล้วยังไง?”
“Married but available... ไม่โสดก็สอยได้... “
อนุศนิยาค้อนใส่ศตวรรษ ศตวรรษทำทีเป็นแกล้งเดินหนีออกมาจากโชว์รูมห้องครัว อนุศนิยายิ้มแล้วเดินตาม
อนุศนิยาเดินตามมายังโชว์รูมห้องนอน พอผ่านหน้าเตียง ศตวรรษก็แกล้งดึงตัวอนุศนิยาลงที่เตียง ร่างของทั้งสองคนล้มลงบนเตียงพร้อมกัน
“อุ๊ย...”
“ว่ายังไงจะจีบเลยไหม แฟนผมไม่ค่อยว่าง”
“หืม... เจ้าชู้อย่างนี้จีบไม่ไหวหรอก” อนุศนิยาแกล้งผลักศตวรรษออกอย่างหมั่นไส้
ศตวรรษพลิกตัวขึ้นมาจ้องมองอนุศนิยาใกล้ๆ “รีบนะ เดี๋ยวแฟนผมเลิกงาน ผมก็ไม่โสดแล้ว”
อนุศนิยาจ้องตาศตวรรษอย่างจับผิด “อ่อยไปทั่วแบบนี้ มิน่าโสมถึงได้หวงคุณมาก”
“แล้วลงทุนอ่อยขนาดนี้ จะยอมทิ้งธุรกิจร้อยล้าน ไปดินเนอร์กับผมรึเปล่าล่ะ”
“ขึ้นอยู่กับว่าจะพาไปดินเนอร์ที่ไหน? พิเศษกว่าที่เคยพาโสมไปรึเปล่า”
“สำหรับเจ้าหญิงของผมรับรองว่าต้องพิเศษสุดๆ”
ศตวรรษก้มลงจะจูบอนุศนิยา อนุศนิยากำลังเคลิ้มๆ แต่แล้วก็ต้องเอามือดันศตวรรษไว้ ศตวรรษแปลกใจ มองตามสายตาอนุศนิยาไป เห็นป้าแม่บ้านกำลังจะมาปิดไฟ ยืนจ้องมองเขินแทน ศตวรรษกับอนุศนิยาต้องลุกขึ้นมาอย่างเก้อๆแล้วจูงมือกันออกไป

ที่บ้านศตวรรษ เสาวรสกับนันทนากำลังคุยกัน
“ลูกชายเธอนี่เสน่ห์แรงไม่เบา เล่นเอายัยนุศหลงหัวปักหัวปำ ได้ข่าวว่างอนกันอยู่ แต่ก็ง้อยัยนุชจนหายได้ เสียแต่ซื่อบื้อ ให้ทำลูกก็ไม่มีน้ำยา ตอนนี้ยายนุศใจอ่อนแล้วก็น่าจะหาทางแซะเงินออกมาแบ่งกันใช้บ้าง ตั้งแต่แต่งงานกัน ไม่เห็นคุณเสาจะดูดเงินดูดทองจากกระเป๋ายัยนุชมาแบ่งปันค่าที่ฉันอุตสาห์จับคู่กันให้บ้างเลย”
“แหม..ใส่ฉันเป็นชุดเลยนะคะ ก่อนจะว่าฉัน ดูหลานคุณก่อนมั้ย งกออกอย่างนั้น จะให้ลูกฉันตอดมาได้ยังไง”
“ฉันอยากได้เงินซักสิบล้านเอาไปดาวน์ตึกเปิดฟิตเนสให้แชปเขาใหม่ เธอพอจะมีมาให้ฉันหมุนก่อนไหม”
เสาวรสมองเหยียดๆ “นึกว่าเดือดร้อนอะไร ที่แท้ก็ติดผู้ชาย”
“ทีเธอติดหนี้พี่พลแล้วเอาเงินที่ยืมไปลงกับบ่อนหมดจนไม่มีปัญญามาใช้เค้า ฉันยังไม่ปริปากบอกใคร นี่ถ้าลองพี่พลรู้ เขาไม่นับญาติกับผีพนันอย่างเธอหรอกจะบอกให้ ได้ดีแล้วไม่คิดจะตอบแทนน้ำใจ“ เสาวรสเจ็บใจที่นันทนาทำขู่ “รีบๆไปหาเงินมาให้ฉัน ถ้าไม่งั้นเกิดฉันหลุดปากขึ้นมาวันไหนก็อย่ามาว่าละกัน” นันทนาพูดจบสะบัดออกจากบ้านไป
เสาวรสเริ่มกลุ้มกลัวจะถูกนันทนาหักหลังแฉเรื่องที่เธอติดหนี้พนันเข้าให้

ศตวรรษกับอนุศนิยากำลังช่วยกันแกะกับข้าวจากถุงที่ซื้อมาเพื่อจะเอาไปจัดที่โต๊ะ ห่างออกไปเสาวรส จันทร์ ชะมวงกำลังรวมตัวนั่งรออยู่ตรงห้องนั่งเล่น
“เนี่ยเหรอดินเนอร์ของเรา? มากินข้าวบ้าน พิเศษตรงไหน?”
“ผมได้ยินมาว่านุศกำลังออกแบบสินค้าใหม่ นุศแทบไม่เคยใช้ชีวิตอยู่บ้าน จะเข้าใจความเป็นอยู่ของลูกค้าได้ยังไง ผมพานุศมาที่นี่ เพราะจะให้มาดูว่าคนทั่วไปเขาอยู่กินกันยังไง อะไรสำคัญๆ นุศก็มีคนช่วยไปหมดแล้ว ผมขอช่วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้แล้วกันนะ”
อนุศนิยาชะงักไปกับความคิดของศตวรรษ มองศตวรรษที่กำลังจัดโต๊ะ“มันก็จริง บางครั้งอะไรที่ใกล้ตัว คนเราก็มักจะมองข้าม “
“นั่นเพราะคุณมัวแต่หาเงินเข้าบ้านจนทำให้ไม่มีเวลาอยู่กับครอบครัว ผมเคยอ่านเจอในหนังสือ เค้าบอกว่าบ้านไม่ใช่ที่วางเงิน แต่เป็นที่วางหัวใจ เอาหัวใจไว้ที่บ้าน จะทำให้คุณมีความสุข”
อนุศนิยายิ้ม แล้วก็ควงแขนศตวรรษเอนหัวซบไหล่ “คุณพูดดีจัง “
“ไหนๆ พรุ่งนี้ก็วันเสาร์ นุศไม่ต้องทำงาน คืนนี้เราเปลี่ยนบรรยากาศมาค้างที่นี่กันดีไหม?”
“แม่คุณจะอึดอัดรึเปล่า”
“ไม่หรอก เผลอๆ แม่จะดีใจด้วยซ้ำที่นุศยอมมาค้างที่นี่”
อนุศนิยาพยักหน้า ศตวรรษดีใจที่อนุศนิยายอมค้างที่บ้านเขา ชะมวงหันไปสะกิดให้จันทร์และเสาวรสมองดูศตวรรษกับอนุศนิยากระซิบกระซาบกันเหมือนมีกันแค่สองคน
ชะมวงเอ่ย “ดูสิคะ มุ้งมิ้งไรกันไม่รู้”
เสาวรสไม่เคยเห็นอนุศนิยาในมุมนั้นมาก่อน เสาวรสแทบไม่เชื่อสายตาว่าอนุศนิยาจะน่ารักกับศตวรรษอย่างนั้น ทำให้เธอนึกถึงเรื่องที่นันทนาบอกไว้ขึ้นมาทันที
“ลูกชายเธอนี่เสน่ห์แรงไม่เบา เล่นเอายายนุศหลงหัวปักหัวปำ เสียแต่ซื่อบื้อ ให้ทำลูกก็ไม่มีน้ำยา ตอนนี้ยายนุศใจอ่อนแล้วก็น่าจะหาทางแซะเงินออกมาแบ่งกันใช้บ้าง/รีบๆไปหาเงินมาให้ฉัน ถ้าไม่งั้นเกิดฉันหลุดปากขึ้นมาวันไหนก็อย่ามาว่าละกัน”
เสาวรสมองอย่างมีแผนการว่าจะต้องหาทางหลอกเอาเงินจากอนุศนิยามาให้ได้

อนุศนิยากับศตวรรษกลับเข้ามาในห้องนอนด้วยกัน
“ไม่น่าเชื่อเลยนะ การทานอาหารมื้อเล็กๆในบ้านกับคนรู้ใจ จะทำให้อาหารมื้อนั้นมีค่าและอร่อย”
“ถ้างั้นวันหลังนุศก็ต้องหาเวลากลับมาทานข้าวที่บ้านบ่อยๆ “
อนุศนิยาพยักหน้า แล้วก็นึกขึ้นมาได้ “เคยพาสาวมาทานข้าวที่บ้านรึเปล่าห๊ะ“
“เคยหลายคนเลยล่ะ“ อนุศนิยาตีแขนศตวรรษเพี๊ยะด้วยความหึง “โอ๊ย! ผมเจ็บนะ“
“เจ้าชู้ดีนัก” ศตวรรษหัวเราะ “ขำอะไร ?!!!”
ศตวรรษยื่นหน้าเข้าไปใกล้อนุศนิยา “ชอบจัง เวลานุศหึงผม” อนุศนิยาชะงัก หน้าแดงซ่าน “หึงเยอะๆ แปลว่ารักผมมากกกกกกก” เขาบีบจมูกหญิงสาวเบาๆ “ใช่มั้ย”
อนุศนิยาทำงอน “ไม่ได้หึง“
“จริงอ่ะ “
อนุศนิยาอมยิ้ม “ไปอาบน้ำเลยไป!!! “
ศตวรรษจับมืออนุศนิยา “อาบด้วยกันสิ“
“บ้าเหรอ” อนุศนิยาเขิน
“ไม่บ้า พูดจริง ไปไป” ศตวรรษจับมืออนุศนิยาลากพาเข้าห้องน้ำ แต่อนุศนิยาขืนตัวไม่ยอมไป
“ไม่เอา..”
“เอาน่า”
อนุศนิยาไม่ยอม ศตวรรษเลยเข้ามาอุ้มอนุศนิยา อนุศนิยาตกใจ “วรรษ!! ปล่อย..”
“ไม่...ปล่อย...” ศตวรรษยิ้มตาหยี
เสาวรสเปิดประตูพรวดเข้ามา “วรรษ!! “ เสาวรสชะงักที่เห็นศตวรรษอุ้มอนุศนิยา ด้านศตวรรษกับอนุศนิยาเองก็ผงะ ทำหน้าไม่ถูก “อุ๊ย...” เสาวรสรีบหันหนี “แม่..เออ แม่ขอโทษ มันชินน่ะก็เลยเปิดประตูเข้ามาเลย”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 15/4 วันที่ 6 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ