อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17 วันที่ 8 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17 วันที่ 8 พ.ค.59

อนุศนิยาวิ่งเตลิดออกมาจากงาน
ศตวรรษรีบวิ่งไล่ตามอนุศนิยามา “นุศ... เดี๋ยว... อย่าเพิ่งไป”
ในเวลาเดียวกันนั้น จีน่าวิ่งมาตามทางเดินเชื่อมอาคาร พร้อมกับถือซีดีงานแผ่นจริงมาด้วย จีน่ากำลังจะเอาซีดีไปทิ้งถังขยะ แต่เห็นรปภ.กำลังวิ่งสวนมาเพราะถูกเรียกตัวไปที่งาน จีน่าตกใจมาก กลัวว่ารปภ.จะรู้ว่าเป็นตัวการสับเปลี่ยนซีดี จึงได้ถือซีดีวิ่งย้อนกลับไปทางที่วิ่งมา จีน่าทำเป็นเก็บอาการ เปลี่ยนจากวิ่งเป็นเดินเร็วเพื่อไม่ให้รปภ. สงสัย โดยยังระแวงรปภ.ที่ไล่หลังตามมา

อนุศนิยาวิ่งมาที่รถที่จอดรถอยู่ ศตวรรษตามมาคว้าตัวอนุศนิยาไว้ได้ก่อนจะขึ้นรถ แต่อนุศนิยาผลักศตวรรษออกด้วยความโมโห “สะใจรึยัง ทุกอย่างพังเพราะใคร”


“ผมขอโทษ ใครจะรู้ว่าโสมจะถ่ายไว้”
“ขอโทษที่ไม่รู้จักห้ามใจตัวเองดีกว่าไหม“ อนุศนิยาตบหน้าศตวรรษไปอย่างแรง ศตวรรษนิ่งงันไป “คุณไม่ใช่คนใจอ่อน ที่จริงคุณมันใจง่าย” อนุศนิยาจ้องศตวรรษด้วยสายตาผิดหวัง
จีน่าเดินมาจนถึงทางแยก เห็นทางเลี้ยวลงบันได กับอีกทางคือตรงไปมุ่งสู่อีกอาคาร เธอเลยถือโอกาสเดินลงบันได รปภ. ทั้งสามคนเดินมุ่งหน้าเข้าอาคารไปอีกทาง จีน่าโล่งใจมากเมื่อรู้ว่ารปภ. ไม่ได้ตามเธอมาแต่อย่างใด
จีน่าทำซีดีหลุดมือ เธอพยายามจะเอื้อมไปคว้ามาไว้ แต่ก็ดันมาสะดุด ทำให้ร่างร่วงตกบันไดลงมา ร่างของจีน่ากลิ้งตกบันไดลงมาจนมาหยุดอยู่ด้านล่าง
“โอ๊ย” เลือดไหลออกมาตามขา จีน่าช็อค

อนุศนิยาร้องไห้ด้วยความเจ็บใจ “ทำไมถึงทำแบบนี้ นุศไปทำอะไรให้”
“ผมอยากให้มันเป็นแบบนี้ซะที่ไหน”
“สรุปว่าคนอย่างคุณมีอะไรดีบ้างไหม? ตั้งแต่แต่งกับคุณ มีแต่เรื่องทำให้ฉันอับอาย ฉันไม่น่าเกิดมาเจอคนอย่างคุณเลย”
นักข่าวและตากล้องวิ่งตามมา
“ผู้หญิงในคลิปใช่คุณโสมมิการึเปล่าครับ”
อนุศนิยาตัดสินใจหนีขึ้นรถหนีไปทันที ทิ้งให้ศตวรรษรับหน้านักข่าวไป ใบเฟิร์นและประภาเข้าช่วยกันนักข่าว ศตวรรษกำลังมึน ไม่นึกว่าปัญหาจะบานปลายมาขนาดนี้ นักข่าวพยายามมาถ่ายรูปของศตวรรษเอาไว้ ศตวรรษเดินหนีนักข่าวไป ศตวรรษหูดับไม่ได้ยินเสียงใครทั้งสิ้น เดินไปอย่างไร้จุดหมาย

ชยากรหลบมุมมาโทรหาโสมมิกาด้วยท่าทางไม่พอใจ “คลิปวันนี้ฝีมือโสมใช่ไหม?”
โสมมิกามีสีหน้าสะใจเมื่อรู้ว่าจีน่าเอาคลิปออกไปแฉให้เรียบร้อยแล้ว “นุศได้ดูแล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ ปรี๊ดเลยไหม”
“คุณจะไปทำอะไรยังไงกับนายศตวรรษผมไม่สน แต่ทำไมต้องทำให้คาซ่าเสียหาย”
“นังนุศมันรักหน้าตัวเองยิ่งกว่าอะไร ถ้าไม่ทำให้อาย มันจะยอมปล่อยหมอคืนมาเหรอ”
มิรันตรีเดินตามมาแอบฟังชยากรคุยโทรศัพท์ มิรันตรีสงสัยว่าชยากรกำลังคุยกับใคร
“อยากได้คนของโสมคืนก็เอาไป แต่อย่ามาดึงบริษัทเข้าไปเกี่ยว ผมจะไปเอาไฟล์คลิปนั้น ไม่งั้นอย่าหวังว่าผมจะจ่าย 25 ล้าน”
โสมมิการีบโวยทันที “อย่ามาเบี้ยวกันนะชยา”
ชยากร ยังไม่รู้ว่ามิรันตรีแอบมาฟังอยู่ด้านหลัง มิรันตรีเดินเข้ามาฟังใกล้ๆ จนได้ยิน
“เอาคลิปมา แล้วผมจะเอาเงินไปให้ เจอกันเย็นนี้ที่โรงแรมคุณ” ชยากรวางสาย แล้วเดินไป
มิรันตรีชะงักกับสิ่งที่ได้ยิน “โสมมิกา?? คลิป” เธอเอะใจ

อนุศนิยากลับมาถึงบ้าน ยังคงเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ อนุศนิยาโยนกระเป๋าถือไปที่เตียง แล้วก็เดินต่อไปที่ห้องแต่งตัวทันที อนุศนิยาเปิดตู้ แล้วคว้าเสื้อผ้าของศตวรรษออกมาโยนทิ้งเพราะไม่อยากทนอยู่กับศตวรรษอีกแล้ว
ศตวรรษรีบกลับเข้ามาในบ้าน เจอนันทพลยืนรอหน้าเครียด ศตวรรษชะงัก นันทพลหันไปมองศตวรรษไม่อยากเชื่อเรื่องที่ศตวรรษนอกใจนุศ “ไปคุยกันหน่อย” นันทพลเดินนำศตวรรษไป ศตวรรษเห็นสีหน้านันทพลแล้วยิ่งเครียด

นันทพลเรียกศตวรรษเข้ามาเคลียร์ในห้องทำงาน “ผมอุตส่าห์ฝากหัวใจของผมไว้กับหมอ หวังว่าหมอจะช่วยดูแลให้ แล้วทำไม? ทำไมหมอถึงต้องนอกใจนุศ”
“ผมไม่ได้นอกใจนุศนะครับ!!! แล้วผมก็ไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด สิ่งที่คุณพ่อเห็นในคลิป เป็นเพราะผมเสียรู้โสมมิกา ผมไม่ทันความคิดของเธอ และไม่คิดว่าเธอจะแอบถ่ายคลิปเก็บเอาไว้ ผมผิดเองที่ยังไปอยู่ใกล้กับโสม ทั้งๆที่ผมสัญญากับนุศเอาไว้แล้ว”
นันทพลสีหน้าหนักใจมาก เสียงเคาะประตูดังขึ้น นันทพลกับศตวรรษหันไปมอง “เข้ามา.. “
ละไมเปิดประตู เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กหนึ่งใบ “คุณนุศสั่งให้ละไมเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาให้คุณหมอค่ะ แล้วก็ฝากมาบอกอีกว่าของที่เหลือให้คุณหมอมาเก็บเอาไปทีหลังตอนที่คุณนุศไม่อยู่บ้าน” ละไมวางกระเป๋าเสื้อผ้าลงตรงหน้าศตวรรษสีหน้าลำบากใจ ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง
ศตวรรษใจหายไม่นึกว่าอนุศนิยาจะปิดโอกาสเขาแล้ว นันทพลเองก็อึ้งเหมือนกันที่เห็นอนุศนิยาใจแข็งแบบนั้น
“นุศทำแบบนี้..แสดงว่า...นุศคงจะไม่ให้อภัยผม”
“การกระทำของหมอครั้งนี้ ผมรู้ว่ามันเกิดจากความไม่ตั้งใจ แต่..หมอก็ผิด..ผิดตรงที่หมอไม่ทำตามสัญญาที่ให้กับนุศ ทั้งๆที่ผู้หญิงคนนั้นทำความเดือดร้อนมาให้หมอหลายครั้ง ยัยนุศคงจะเสียใจตรงนี้ที่สุด ที่ความเชื่อใจในตัวหมอกลับมาทำร้ายตัวนุศ..ทำร้ายจนหัวใจของยัยนุศไม่ยอมเปิดโอกาสให้กับหมออีก“ ศตวรรษหน้าเครียดไปทันที....ไม่นึกเลยว่าทุกอย่างจะเลวร้ายถึงขั้นนี้ นันทพลตบบ่าศตวรรษ “ผมไม่ได้อยากให้หมอกับลูกสาวผมจบกันไม่สวยแบบนี้นะ “
“ผมทำให้นุศเสียใจและหมดความไว้เนื้อเชื่อใจในตัวผม ผมก็ควรต้องได้รับกรรมจากการที่นุศไม่ยอมยกโทษให้กับผม”
“อย่าท้อสิหมอ ลูกสาวผมเป็นคนใจแข็งก็จริง แต่น้ำแข็งยังมีวันละลาย ยัยนุศก็คงจะเหมือนกัน”
“ครับ ผมจะไม่ท้อ ผมจะทำให้นุศกลับมาเชื่อใจผมอีกครั้งให้ได้” ศตวรรษแววตามุ่งมั่น

อนุศนิยานั่งซึมอยู่ในห้อง ยังช็อคกับภาพที่เห็นมาวันนี้ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“นุศ... พ่อเข้าไปได้ไหมลูก”
“เชิญค่ะ”
นันทพลเปิดประตูเข้ามา พอเห็นหน้าอนุศนิยาที่เศร้าซึมเขาก็นึกสงสารลูกสาวขึ้นมาจับใจ นันทพลเดินเข้ามาหาอนุศนิยา “หมอเขาไปแล้วนะ”
ทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น อนุศนิยาก็น้ำตาไหลที่รู้ว่าศตวรรษยอมไปง่ายๆ “ทำไมถึงต้องเกิดเรื่องอย่างนี้กับนุศด้วยคะ”
นันทพลรีบเข้ามากอดปลอบอนุศนิยา “พ่อรู้ว่าตอนนี้นุศกำลังโกรธหมอ....ถ้านุศอารมณ์เย็นลงเมื่อไหร่ พ่ออยากให้นุศฟังเค้า”
“นุศฟังเค้ามามากพอแล้วค่ะ ฟังจนนุศเชื่อใจเขา โดยไม่ทันระวังว่าจะถูกสวมเขา และกลายเป็นผู้หญิงโง่ๆคนหนึ่ง”
“นุศ...นุศฟังพ่อ นุศลองคิดในทางกลับกันดูนะ ถ้าหากว่าหมอวรรษกับโสมมิกามีอะไรกันจริง หมอเขาจะเอาตัวเองมาแฉให้อับอายทำไม? พ่อว่าเรื่องวันนี้น่าจะเป็นฝีมือโสมมิกา หมอเองก็คงตกเป็นเหยื่อเหมือนกับลูกนั่นแหละ”
อนุศนิยาลังเล “นุศไม่มั่นใจอะไรอีกแล้วล่ะค่ะ ไม่แน่ใจว่าเค้าตกเป็นเครื่องมือของโสมมิกา หรือว่าเค้าเต็มใจที่จะเป็นเครื่องมือให้กับผู้หญิงคนนั้น”
“ถ้ายังไม่แน่ใจ ทำไมถึงรีบไล่หมอไป ลูกน่าจะเคลียร์กับเขาให้เข้าใจก่อน”
“นุศไม่รู้แล้วว่าจะเชื่อเขาได้แค่ไหนค่ะพ่อ ตอนนี้นุศไม่รู้แล้วว่ายังเหลือใครให้นุศเชื่อใจได้อีกบ้าง” พูดถึงตรงนี้...อนุศนิยาร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บใจ
นันทพลเห็นอย่างนั้นก็รู้ว่าอนุศนิยาคงยังไม่มีวันให้โอกาสศตวรรษง่ายๆ

ชยากรรีบร้อนมาที่รถเพื่อออกไปหาโสมมิกาตามที่นัดไว้
มิรันตรีรีบตามมาขวางไว้ “อาจะไปไหนคะ”
ชยากรหันมาเห็นมิรันตรีก็ชะงัก หน้าถอดสี“ไปธุระ”
“นัดกับโสมมิกานี่คือธุระเหรอคะ” ชยากรหน้าเสีย “อาเป็นคนเอาคลิปของโสมมิกามาเปิดในงานวันนี้ใช่ไหม อาร่วมมือกับโสมมิกาใช่ไหม”
“ฉันไม่ใช่นักโทษ ไม่ต้องมาซัก แล้วอีกอย่างเธอไม่มีหลักฐาน อย่ามาปรักปรำ”
“มิได้ยินอาคุยโทรศัพท์กับโสมมิกา แล้วก็พูดเรื่องคลิป แค่นี้พอจะเป็นหลักฐานได้รึเปล่า”
“ฉันไม่พูดกับเธอแล้ว เสียเวลา...” ชยากรรีบเดินไปขึ้นรถ มิรันตรีไม่พอใจมาก ชยากรขับรถหนีไป
“อาหนีมิไม่พ้นหรอก ยังไงวันนี้ต้องรู้ความจริงให้ได้” มิรันตรีรีบวิ่งไปขึ้นรถตัวเอง และขับตามชยากรออกไป

ศตวรรษถือกระเป๋าเสื้อผ้ากลับเข้ามาในบ้าน
เสาวรสเห็นศตวรรษถือกระเป๋าเสื้อผ้าเข้ามาก็แปลกใจ“จะมาค้างอีกแล้วเหรอ”
“ผมขอกลับมาอยู่ด้วยซักพักนะครับ”
“แล้วเมียเราล่ะ”
ศตวรรษไม่ตอบ เดินขึ้นบ้านไปเลย ท่าทางของศตวรรษทำให้เสาวรสถึงกับผงะ
จันทร์สงสัย “ว๊าย.... แบบนี้แยกกันอยู่แล้วแหงๆ เลยค่ะ”
ชะมวงเสริม “หอบผ้าหอบผ่อนกลับมา มีหวังเตียงหักแน่”
เสาวรสร้อนใจ ทำใจไม่ได้เมื่อเห็นศตวรรษถูกเขี่ยทิ้งรวดเร็วอย่างนั้น เสาวรสรีบวิ่งขึ้นไปซักศตวรรษทันที “วรรษ...วรรษ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
ศตวรรษเข้ามาในห้อง วางกระเป๋าไว้บนพื้น เสาวรสตามเข้ามา “วรรษ...ทะเลาะกันมาเหรอ”
“ครับ “
“รุนแรงขนาดที่ลูกต้องกลับมาอยู่บ้านเชียวเหรอ หรือว่าเมียเราไล่เราออกมา”
“...เรื่องนี้ผมทำผิดเอง แม่อย่าเพิ่งถามอะไรผมเลยนะครับ ขอผมอยู่คนเดียวก่อน “
เสาวรสมองศตวรรษเป็นห่วง แต่ก็พยักหน้า แล้วก็เดินออกไปและปิดประตู ศตวรรษนั่งลงบนเตียง หงายหลังนอนแผ่สีหน้าไม่มีความหวัง

ชยากรจอดรถหน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง มิรันตรีที่แอบขับตามมาห่างๆจอดมองรถชยากร....ชยากรลงจากรถ และเดินตรงไป มิรันตรีมองตาม ดับเครื่อง และรีบลงจากรถย่องตามชยากรไปทันที

ชยากรเดินมาหาโสมมิกาที่รออยู่ ด้านหลังเห็นมิรันตรีแอบตามมา ย่องเข้ามาใกล้ๆและหาที่หลบเพื่อแอบฟัง
ชยากรเดินมาประจันหน้ากับโสมมิกา “อยู่ไหน”
โสมมิกายื่นเมมโมรี่การ์ดจากกล้องวงจรปิดของรถให้กับชยากร “เมมโมรี่การ์ดจากกล้องในรถ คลิปของโสมกับหมออยู่ในนี้” มิรันตรีได้ยินก็ตกใจมาก....ชยากรรับเมมโมรี่การ์ดไป ท่าทางยังไม่เชื่อใจโสมมิกาเท่าไหร่ “แล้วไหนเช็ค 25 ล้าน”
“จะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณไม่ได้ก็อปปี้ไฟล์เอาไว้ ผมจะเขียนเช็คให้ก็ต่อเมื่อแน่ใจว่าคุณไม่ตุกติกเอาคลิปนี้ไปแชร์ที่ไหน”
โสมมิกาเจ็บใจเมื่อเห็นชยากรผิดคำพูด “คิดจะโกงกันเหรอ?”
มิรันตรีได้ยินทุกอย่างก็ตกใจมาก
“ผมไม่ได้โกง แค่ยังไม่ไว้ใจ “
“ก็ไหนอยากให้นุศเลิกกับหมอ!! แล้วจะมาห้ามโสมแชร์คลิปทำไม?”
ไเข้าใจซะใหม่ ผมต้องการให้นุศรู้ความเลวร้ายของศตวรรษ แต่ไม่ได้ต้องการให้โสมไปทำลายชื่อเสียงนุศ!!! วันนี้คุณหักหน้านุศกลางงาน!! ทำให้คาซ่าเสียหาย”
“อย่ามาใจเสาะหน่อยเลย บอกมาดีกว่าว่าจะเอาเช็คมาให้เมื่อไหร่ โสมต้องใช้เงินฟาดหัวแม่หมอ ทำให้พวกมันเลิกกันให้ได้”
“ผมจ่ายแน่ถ้าหลังจากนี้ไม่มีคลิปนี้หลุดออกไป” ชยากรหันหลังเดิน
มิรันตรีรีบหลบ แต่ยังแอบดูอยู่ โสมมิการีบเดินตามมากระชากแขนชยากรให้หันมา “โสมต้องการเช็ควันนี้!! ชยาต้องเอาเงินมาให้โสมเดี๋ยวนี้” ชยากรไม่ฟัง สะบัดแขนออกจากโสมมิกาและจ้ำเดินต่อไปผ่านตรงที่มิรันตรีซ่อนตัวอยู่ โสมมิกาเดินตามชยากรไปติดๆ “ชยา... เอาเช็คมา!! ชยา”
มิรันตรีเดินออกมา อึ้ง ตะลึงงันกับสิ่งที่ได้ยินทั้งหมด
ชยากรรีบร้อนเดินไปขึ้นรถ และขับออกไปโดยลืมใส่เซฟตี้เบล เพราะอยากรีบหนีโสมมิกา โสมมิกาตามมาเห็นชยากรขับรถออกไป ก็เจ็บใจมาก รีบเดินไปขึ้นรถตัวเองและขับตามออกไปทันที ไม่นานมิรันตรีวิ่งตามมา รีบวิ่งไปที่รถตัวเองที่จอดแอบไว้ ขึ้นรถแล้วขับตามสองคนนั้นออกไปเช่นกัน

ชยากรขับรถมาตามทาง พลางมองกระจกหน้ารถ เห็นโสมมิกาขับตามมาด้านหลัง ชยากรเหนื่อยใจเมื่อเห็นโสมมิกายังกัดไม่ปล่อย จึงเร่งความเร็วเพื่อจะหนีโสมมิกา โสมมิกากำลังแค้น เธอไล่บี้รถของชยากรไปติดๆ เมื่อขับจี้มาท้ายรถของชยากรได้ โสมมิกาก็บีบแตรให้ชยากรหยุดรถ รถชยากรรีบขับรถหนีไปอย่างไว โสมมิกาไม่ยอมแพ้ยังคงตามไปจะเอาเรื่องชยากรให้ได้

มิรันตรีขับรถตามมาด้วยความเร็วไม่มาก จึงไล่ตามรถของชยากรและโสมมิกาไม่ทัน มิรันตรียังคงพยายามขับตามไป แม้จะไม่เห็นรถของทั้งคู่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ตาม “หายไปไหนแล้ว”

ชยากรขับรถพุ่งมาตามถนนด้วยความเร็ว รถของโสมมิกาขับปาดขึ้นแซงทางขวา โสมมิกาขับตีคู่กับรถของชยากรเพราะตั้งใจจะเบียดให้จอด ชยากรขับประคองรถให้หลบจากรถของโสมมิกาที่เบียดมา
โสมมิกากดกระจกลง แล้วตะโกนบอกชยากร “มาคุยกันให้รู้เรื่อง ชยา”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17 วันที่ 8 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ