อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17/2 วันที่ 8 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17/2 วันที่ 8 พ.ค.59

ชยากรขับรถพุ่งมาตามถนนด้วยความเร็ว รถของโสมมิกาขับปาดขึ้นแซงทางขวา โสมมิกาขับตีคู่กับรถของชยากรเพราะตั้งใจจะเบียดให้จอด ชยากรขับประคองรถให้หลบจากรถของโสมมิกาที่เบียดมา
โสมมิกากดกระจกลง แล้วตะโกนบอกชยากร “มาคุยกันให้รู้เรื่อง ชยา”

ชยากรไม่สนใจโสมมิกาที่กำลังคลั่ง เร่งรถจนทะยานหลุดนำโสมมิกาไปได้ โสมมิกาเจ็บใจที่ชยากรขับนำไป โสมมิกาหักรถเข้าเลนตามเดิมแล้วพยายามจะไล่ตามหลังชยากรไปอีก รถชยากรกับรถมิรันตรีไล่บี้กันมาตามทาง


ชยากรกันไม่ให้รถโสมมิกาแซงหน้าเค้า โสมมิกาโกรธมากจึงออกไหล่ทาง แล้วปาดหน้ารถชยากรอย่างแรง ทำให้ชยากรตกใจ หักรถออกไปทางเลนที่มีรถสวนมา ชยากรเห็นรถกำลังพุ่งมาทางเค้า รถคันที่สวนมาบีบแตรดังขึ้น ชยากรตกใจ จึงหักหลบไปข้างทาง รถตกลงไป และพุ่งไปที่ต้นไม้ใหญ่ด้านหน้า โสมมิกาเบรกเอี๊ยดตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ชยากรพยายามบังคับพวงมาลัยรถ เหยียบเบรคแต่ไม่ทัน รถชนต้นไม้เต็มแรง

โสมมิการีบลงมาจากรถ มองรถชยากรที่ชนต้นไม้ ควันลอยขึ้นมา โสมมิกาหน้าตาตื่น...ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ก่อนจะค่อยๆเดินไปดูชยากร..โสมมิกามาถึงก็ตกใจเพราะชยากรไม่อยู่ในรถ...กระจกด้านหน้าแตก..โสมมิกาหันไปมองหาชยากรรอบๆ เห็นชยากรนอนคว่ำหน้าหมดสติอยู่บนพื้น โสมมิกาตกใจมาก...เดินเข้าไปดูชยากรเห็นเลือดท่วมหัว หัวแตกเลือดอาบ โสมมิกาตกใจกลัว “ชยา” โสมมิกาหันไปมองรอบๆ สีหน้ากลัวความผิด หันไปมองชยากรที่สภาพแย่มาก โสมมิกากลัวชยากรตายจึงตัดสินใจถอยหลัง แล้วก็หันหลังวิ่งไปขึ้นรถ ก่อนจะขับออกไปด้วยความเร็ว
มิรันตรีขับรถมาตามทาง พลางมองหารถชยากรมาด้วย รถข้างหน้าชะลอตัว ก่อนจะหยุดนิ่ง มิรันตรีแปลกใจ
มิรันตรีผ่านตรงที่เกิดเหตุเห็นมีพลเมืองดีจอดรถดูกำลังจะลงไปช่วยมิรันตรีรู้สึกเอะใจตัดสินใจชะลอรถดู มิรันตรีเห็นรถของชยากรพลิกตกลงไปคว่ำที่ข้างทาง มิรันตรีก็ช็อค ! เธอจอดและลงมาช่วยชยากรทันที “อาชยา....อาชยา” มิรันตรีวิ่งไปหาร่างชยากรที่นอนไม่รู้สึกตัว และเต็มไปด้วยเลือดออกจมูก “อาชยา...อาชยาาา” มิรันตรีมองชยากรแล้วก็ร้องไห้ ด้วยความกลัวว่าชยากรจะตาย!!!

อนุศนิยาพร้อมกับนันทพลและอังกาบรีบวิ่งเข้ามาในโรงพยาบาลหลังจากที่รู้ข่าวอุบัติเหตุของชยากร เมื่อมาถึงที่ห้องผ่าตัด ทั้งสามก็เจอกับมิรันตรีที่นั่งร้องไห้อยู่
พออนุศนิยาเห็นอาการเสียขวัญของมิรันตรีก็ยิ่งใจไม่ดี “มิ...”
มิรันตรีรีบลุกเดินมาหาอนุศนิยา “นุศ!! “
“ชยาเป็นยังไงบ้าง?”
“อายังไม่ได้สติเลยค่ะ หมอบอกว่ามีเลือดคั่งในสมอง ตอนนี้กำลังผ่าตัดช่วยชีวิตอยู่”
อังกาบได้ยินก็แทบลมใส่ นันทพลเข้าไปประคองอังกาบไว้ “คุณอังกาบ ทำใจดีดี เชื่อผม ชยาต้องไม่เป็นอะไร”
อังกาบร้องไห้ ทำเอาอนุศนิยากับมิรันตรีร้องไห้ตามไปด้วย

ชยากรกำลังนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด อาการค่อนข้างวิกฤติ ต้องให้ออกซิเจนอยู่ตลอดเวลา หมอกำลังช่วยเจาะเลือดที่คั่งอยู่ออกมา ใบหน้าของชยากรซีดเผือด
“ความดันตกแล้วค่ะ”
“คนไข้เสียเลือดมาก”

ทุกคนยังรอฟังผลการผ่าตัดของชยากรอยู่อย่างร้อนใจ อนุศนิยากับมิรันตรียืนแยกห่างออกมาจากคนอื่นๆ
“ไปเจออาชยาตอนเกิดเหตุได้ยังไง”
“มิขับรถสะกดรอยตามอาไป”
“สะกดรอยตาม? ตามทำไม?”
“มิสงสัยว่าคลิปที่หลุดในงานวันนี้จะเป็นฝีมืออา”
อนุศนิยาอึ้งไป ไม่อยากจะเชื่อว่าชยากรจะเกี่ยวข้องด้วย “เป็นไปไม่ได้ อาชยาจะทำแบบนั้นทำไม”

ชยากรกำลังผ่าตัด บรรยากาศตึงเครียด ในเวลาเดียวกันกับที่มิรันตรีกำลังเล่าให้อนุศนิยาฟัง
“ก่อนเกิดเหตุอาชยานัดเจอโสมมิกา เขาสองคนตกลงเรื่องเงินกันไม่ได้ เหมือนว่าอาจะไม่ยอมจ่ายค่าคลิปให้โสม” อนุศนิยาช็อค พูดไม่ออก เมื่อรู้ว่าชยากรร่วมมือกับโสมมิกามา มิรันตรีคาดการณ์ “เขาคงร่วมมือกับโสมเพื่อเปิดโปงคุณวรรษ...”
อนุศนิยาหน้าเครียด
ในห้องผ่าตัด ชยากรยังนอนไม่รู้เรื่องรู้ราว ในขณะที่หมอและพยาบาลกำลังหาทางยื้อชีวิตเอาไว้
“นั่นเพราะอาชยายังรักนุศ เขาต้องการให้นุศเลิกกับหมอวรรษ จึงใช้วิธีนี้“

อนุศนิยาช็อค เมื่อรู้ความจริงจากมิรันตรี สองคนยืนคุยกัน ห่างออกมาจากนันทพลและอังกาบ
“น่าสงสารอาที่ดื้อจะรักทั้งๆ ที่ก็รู้ว่ารักไม่ได้” อนุศนิยาน้ำตาไหลออกมาด้วยความสงสาร มิรันตรีเจ็บปวด “นี่เขากำลังรับกรรมของเขาอยู่ใช่ไหม”
“นุศไม่อยากให้อาเป็นอะไร ต่อให้เป็นฝีมืออาทำจริง นุศก็ไม่ว่า อาทำไปเพราะอยากให้นุศหายโง่เท่านั้น”
มิรันตรีหันไปมองอนุศนิยา ไม่นานนันทนา นนทิยาและนาวิกาเดินกระหืดกระหอบมาหานันทพลกับอังกาบ มิรันตรีกับอนุศนิยาหันไปเห็นก็เดินตามมาสมทบ
นันทนารีบถาม “พี่พล..ชยามันเป็นยังไงบ้าง”
นันทพลวิตก “หมอยังไม่ออกมาบอกเลย”
“โอย... นี่มันวันอะไร ทำไมถึงมีแต่เรื่อง”
นาวิกาสวดมนต์ “พุธโธ ธัมโม สังโฆ ขออย่าให้ชยาเป็นอะไรเลย...เจ้าประคู๊ณณณณ”
ไม่ทันขาดคำหมอก็ออกมาจากห้องผ่าตัด ทุกคนรีบเข้าไปหาหมอ
“ลูกชายดิฉันเป็นยังไงบ้างคะ”
“สมองคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือน เราพยายามผ่าตัดเอาเลือดที่คั่งออก แต่เขาเสียเลือดมาก ตอนนี้คนไข้ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ“
อังกาบได้ยินอย่างนั้นก็ร้องไห้โฮออกมา อนุศนิยารีบเข้าไปประคองอังกาบเอาไว้
นันทนาซัก “แล้วเขาจะฟื้นมั๊ยหมอ? ”
หมอเครียด “อาการเขาสาหัสมากครับ ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ คงต้องดูว่าเขาจะผ่านคืนนี้ไปได้รึเปล่า”
ครอบครัวของชยากรพากันอึ้ง เมื่อหมอแทบไม่ให้ความหวังอะไรเลย
อังกาบร้องไห้คร่ำครวญ “โธ่เอ๊ยลูก... ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ ฉันจะเข้าไปหาชยา “
“ยังเข้าไปไม่ได้ครับ คนไข้ยังต้องพักฟื้นอยู่ในห้องไอซียู “
อังกาบแทบล้ม อนุศนิยากอดอังกาบเอาไว้ สองคนกอดกัน นันทนา นาวิกา นนทยาหน้าเสีย โดยที่ไม่ทันจะมีใครเห็น นันทพลมีอาการแน่นหน้าอก....จนเป็นลมล้มตึงไปบนพื้น อนุศนิยากับทุกคนหันมาเห็นก็ตกใจ
“พ่อ!!”
“พี่พล!! / คุณนันทพล!!”
ทุกคนรีบกรูกันเข้ามาหานันทพล

เสียงมือถือศตวรรษดังขึ้น ศตวรรษหยิบขึ้นมากดรับสาย “ฮัลโหล...” ศตวรรษฟังแล้วก็ตกใจ “ผมจะไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!“ ศตวรรษรีบกดวางสาย และวิ่งออกไป
อนุศนิยา อังกาบ มิรันตรี กับอาๆ มาเฝ้านันทพลที่นอนหมดสติอยู่ อนุศนิยานั่งจับมือพ่ออยู่ข้างเตียง ทุกคนมีอาการกังวลอย่างเห็นได้ชัด
นาวิกาใจเสีย “ไปๆ มาๆ เลยพากันล้มกันหมด”
ศตวรรษเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับพยาบาล พอเขาเห็นสีหน้าของอนุศนิยาก็รู้สึกเป็นห่วง ทุกคนหันไปทางศตวรรษ
นนทิยาดีใจ “หมอมาแล้ว“
“ผมขอให้ทุกคนออกไปรอข้างนอกซักครู่นะครับ “
ทุกคนมองหน้ากัน ศตวรรษหันไปมองอนุศนิยา แต่อนุศนิยาไม่สนใจ เดินออกไปคนแรก

ศตวรรษเดินออกมา ทุกคนรีบเข้าไปหา ยกเว้นอนุศนิยาที่ยืนห่างๆ ศตวรรษยังคงมองไปที่อนุศนิยา แต่เธอไม่ยอมสบตาเขา ศตวรรษได้แต่ถอนใจ
“ตกลงพี่พลเป็นอะไร?”
“คุณพ่อความดันขึ้นผิดปกติ ผมตรวจแล้วเห็นว่ามีอาการแทรกซ้อน มีภาวะหัวใจวาย ตอนนี้ผมให้ยาปรับความดันควบคุมเอาไว้ คงจะต้องให้พักและฟอกเลือดอยู่ที่นี่ไปก่อน” ทุกคนสีหน้าแย่กันมาก ศตวรรษหันไปบอกอนุศนิยา
“ไม่ต้องห่วง ผมจะดูคุณพ่อให้”
นันทนามองศตวรรษอย่างหมั่นไส้ รีบจิกกัดทันที “แหม...ได้โอกาสทำคะแนนพอดี โชคช่วยอะไรอย่างนี้”
อนุศนิยาได้ยินนันทนาตอกย้ำอย่างนั้นก็เมินหน้าหนีศตวรรษ เดินเข้าไปในห้อง ไม่พูดอะไรออกมา มิรันตรีตามเพื่อนเข้าไป
ศตวรรษกลุ้มใจมาก หันไปทางพวกอาๆ “คืนนี้ผมอยู่ที่นี่ มีอะไรก็เรียกผมได้ตลอดนะครับ” ศตวรรษเดินออกไป

โสมมิกานั่งอยู่มุมมืดในห้อง กอดเข่าตัวเอง ภาพที่รถชยากรชน...ชยากรนอนบนพื้น เลือดอาบ ยังติดอยู่ในหัวสมอง “ไม่..เราไม่ผิด ชยาหาเรื่องเอง เราไม่ผิด เราไม่ผิด“ โสมมิกาพร่ำไม่หยุด

อังกาบนั่งอยู่ตามลำพังที่หน้าห้องไอซียู ไม่นานมิรันตรีเดินมาหา “คุณย่าคะ“ อังกาบหันไป “พวกคุณอากลับบ้านกันไปหมดแล้ว ส่วนนุศอยู่เฝ้าคุณพ่อ คุณย่าอยากกลับบ้านไปพักพักก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวมิจะไปส่ง”
“ย่าไม่กลับ ย่าอยากรออยู่ที่นี้ เผื่อชยาฟื้นขึ้นมา จะได้เจอย่าเป็นคนแรก“
“มิเข้าใจนะคะว่าคุณย่าเป็นห่วงอาชยา แต่คุณย่าก็ต้องดูแลสุขภาพด้วย เกิดคุณย่าเป็นอะไรไปอีกคน ทุกอย่างมันจะยิ่งแย่ลงไปอีกนะคะ”
“หนูมิ..ย่ากลัว...กลัวเหลือเกิน” มิรันตรีจับมืออังกาบให้กำลังใจ “กลัวว่าชยาจะเป็นอะไรไป ถ้าเป็นอย่างนั้น ย่าตายแน่ โฮๆๆๆ “ มิรันตรีร้องไห้ตามออกมา อังกาบกอดมิรันตรีเอาไว้
“อาชยาต้องไม่เป็นอะไร อาชยาต้องฟื้นค่ะ อาชยาต้องฟื้น...”
สองคนกอดกันร้องไห้ไม่หยุด
ศตวรรษเปิดโคมไฟที่โต๊ะเอาไว้ นั่งนิ่ง สีหน้ากลัดกลุ้มเรื่องอนุศนิยา....ศตวรรษทอดถอนหายใจออกมา หันไปดูเวลาเที่ยงคืน...

อนุศนิยายืนเศร้าอยู่หน้าห้อง รู้สึกกดดันกับสถานการณ์ความเป็นความตายของคนที่เธอรักทั้งคู่ ศตวรรษเดินมาเห็นอนุศนิยากำลังร้องไห้ ก็รู้สึกเป็นห่วง เดินมายืนข้างๆ และยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ อนุศนิยาชะงักหันไปมอง ไม่รับผ้าเช็ดหน้า ยกมือขึ้นมาซับน้ำตาเอง ศตวรรษจ๋อย
“คุณพ่ออยู่โรงพยาบาลแล้ว ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง นุศทำใจให้สบายเถอะ“
“ฉันควรจะเชื่อนายอีกดีมั้ย?” ศตวรรษแววตาผิดหวัง ศตวรรษแทบจุก “ที่ผ่านมา เพราะฉันเชื่อนาย เชื่อทุกคำพูดของนาย ฉันถึงเสียใจแบบนี้” ศตวรรษเงียบ อนุศนิยากำลังจะกลับเข้าห้อง ศตวรรษจับแขนอนุศนิยา อนุศนิยาหันมา “ปล่อย... ฉันบอกให้ปล่อย!!”
“คุณเกลียดผมมากขนาดนี้เลยเหรอนุศ “
อนุศนิยามองหน้าศตวรรษ...สีหน้าเจ็บปวด...แต่ยังไม่ทันพูดอะไร มิรันตรีก็วิ่งมา “นุศ...อาชยา!!! “
อนุศนิยามองมิรันตรีตกใจ ศตวรรษสงสัย

อังกาบยืนร้องไห้อยู่หน้าห้อง ไม่นานมิรันตรี อนุศนิยา และศตวรรษรีบเดินมาหาอังกาบ
“คุณย่าคะ “
อังกาบหันไปทางอนุศนิยา “นุศ..ชยาหยุดหายใจ หมอกำลังช่วยชีวิตอยู่ “
อนุศนิยากอดอังกาบเอาไว้ มิรันตรีเข้ามากอดอีกคน ศตวรรษรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินของครอบครัว ไม่นานหมอเดินออกมา ทุกคนหันไปมอง
“คุณชยากร...มีภาวะสมองบวม เราต้องผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะเพื่อลดความดัน เมื่อสมองของผู้ป่วยหายบวมและไม่มีอาการแทรกซ้อนอื่นๆ จึงค่อยทำการผ่าตัดปิดกะโหลกศีรษะได้ครับ”
“มันอันตรายมากมั้ยคะ “

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 17/2 วันที่ 8 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ