อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 18 วันที่ 9 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 18 วันที่ 9 พ.ค.59

“ออกมาเคลียร์กันหน่อย ผมต้องการเคลียร์เรื่องบ้าน นี่คุณพยายามทำอะไรของคุณห๊ะ โสมมิกา!”
“ก็พิสูจน์ให้หมอเห็นไงว่านังนุศน่ะมันไม่ได้รักหมอหรอก ที่มันเป็นเดือดเป็นร้อน ไม่ใช่เพราะ “เสียใจ” มันก็แค่ “เสียหน้า” ที่แพ้โสมเท่านั้น”
“เอาของคุณคืนไป ผมไม่ได้ต้องการเงินของคุณซักบาท”
“แต่แม่หมอไม่เห็นพูดอย่างนี้เลยนะ “
“ผมจะพาแม่ไปเคลียร์กับคุณที่บ้านหลังนั้น ไว้เจอกันเย็นนี้”
โสมมิกายิ้มสะใจที่ทำให้ศตวรรษกับอนุศนิยามีปัญหากันได้สมใจ

เสาวรสสวมแว่นดำออกมาจากบ่อนด้วยสีหน้าหงุดหงิด “คิดว่าจะมาต่อทุนเอาไปใช้หนี้ได้บ้าง ดันมาเล่นเสียอีกจนได้ ทำไมถึงได้ดวงซวยแบบนี้นะ“ ขณะที่กำลังจะเดินไปไขเปิดรถ รถตู้ที่จอดข้างๆ กันก็เปิดประตูออกมา ลูกน้องของอุดมศักดิ์มาล็อคตัวเสาวรสไว้ “ว๊าย.... อะไรอีกเนี่ย” เสาวรสพยายามดิ้นหนี จนทำให้โทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือหล่นลง “ช่วยด้วย....”


ชายชุดดำเหล่านั้นเอามือปิดปากไม่ให้เสาวรสร้องโวยวายแล้วดึงเสาวรสขึ้นรถ พร้อมปิดประตูรถตู้ แล้วขับออกไป มือถือของเสาวรสที่ตกอยู่ที่พื้นกำลังมีสายเรียกเข้าจากศตวรรษ

ศตวรรษกำลังรอให้เสาวรสรับสายอย่างหงุดหงิด ศตวรรษก็รีบวางสายแล้วโทรเข้าบ้านทันที “มวงเหรอ? แม่อยู่บ้านรึเปล่า?”
“เปล่าค่ะ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว”
“ไปไหนของเขา ทำไมไม่รับสาย... มวงช่วยโทรตามให้แม่โทรกลับหาฉันที”
“ค่ะๆ มวงจะช่วยโทรให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

อนุศนิยาทอดตัวนั่งฟังใบเฟิร์นรายงานอยู่ที่โซฟาในอาการเหนื่อยอ่อน
“ตั้งแต่มีคลิปหลุดวันนั้น โฆษณาของเราโดนโจมตีหนัก หาว่าเราสร้างภาพ เฟิร์นเลยสั่งให้ปิดคอมเม้นท์ชั่วคราวนะคะ”
“ถอดแอดตัวนี้ออกดีกว่า เอาลงจากเว็บซะ”
“ค่ะ ไว้เฟิร์นจะจัดการเดี๋ยวนี้เลย”
ใบเฟิร์นเดินออกไป อนุศนิยาต้องนั่งพิงพนักโซฟาเอาไว้อย่างอ่อนเพลียอันเกิดจากอาการแพ้ท้อง
มิรันตรีเห็นอาการของอนุศนิยาไม่ดีก็รู้สึกเป็นห่วงมาก “ไหวรึเปล่า ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยนะ “
อนุศนิยายังไม่อยากให้มิรันตรีสงสัยว่าท้องจึงลุกเดินไปที่โต๊ะ “นุศไม่เป็นอะไรหรอกแค่นอนน้อย” อนุศนิยาไปหยิบกระเป๋าถือที่โต๊ะทำงาน เพื่อจะหยิบยาแก้แพ้ท้องออกมา แต่พอควานหาก็พบว่ายาไม่ได้อยู่ในกระเป๋า อนุศนิยาหงุดหงิดที่ลืมยาเอาไว้

จีน่าแอบเข้ามาในห้องของอนุศนิยา ตรงไปที่เก็บทะเบียนสมรสแล้วถ่ายรูปทะเบียนสมรส ก่อนกดส่งไปให้โสมมิกา
“ฉันจะเลื่อยขาเตียงแกให้หัก ชิ!ทำตัวเป็นเจ้าชีวิตคนอื่นดีนัก โดนเอาคืนซะบ้าง” จีน่าเก็บของจะออกไป..แต่สายตาเหลือบไปเห็นถุงยาอยู่บนโต๊ะหัวเตียง จีน่าหยิบถุงยามามองอย่างแปลกใจ จีน่าล้วงยาในถุงออกมาดู เห็นซองยาที่เขียนชื่อของอนุศนิยาไว้ ในนั้นมียาแก้แพ้ท้องและวิตามินบำรุงครรภ์ จีน่าเห็นก็ตกใจ “ท้องเหรอ?” จีน่านึกถึงตอนที่แอบมาหลบอยู่ในตู้เสื้อผ้าแล้วเห็นอนุศนิยาวิ่งไปโอ้กอ้ากในห้องน้ำ นึกขึ้นได้ว่าอนุศนิยาออกอาการมานานแล้วแต่เธอไม่ทันได้สังเกต “ใช่จริงๆ”
ละไมเดินคุยโทรศัพท์เข้ามาในห้อง จีน่ารีบวิ่งไปหลบตรงห้องแต่งตัว เห็นละไมเดินตรงไปที่โต๊ะหัวเตียง “ใช่ถุงยาที่อยู่ตรงหัวเตียงนี่รึเปล่าคะ... งั้นละไมฝากรถไปให้ที่ออฟฟิศคุณนุศเลยนะคะ” ละไมหยิบถุงยาแล้วเดินออกไป
จีน่ามองตาม เจ็บใจที่อนุศนิยากำลังจะมีลูกในขณะที่ตัวเองแท้งแล้ว “เด็กเวรนี่นรกส่งมาเกิดจริงๆ“

โสมมิกาได้รับสายตรงจากจีน่า โสมมิกาอึ้งเมื่อรู้ข่าว “นังนุศท้องงั้นเหรอ?”
“รับรองว่านังคุณนุศมันจะต้องใช้เด็กมาจับคุณหมอเอาไว้ ลองได้สามสิบล้านฟาดหัวไป คุณหมอจะต้องไม่ยอมเลิกกับเมียแน่ๆ “
“หรือที่หมอนัดเคลียร์กับฉันก็เพราะเรื่องนี้”
“ทำไมโชคถึงเข้าข้างมันเอาตอนนี้ พอจีน่าแท้ง มันก็มีลูกมาเสียบแทนทันที“
โสมมิกาเจ็บแค้นมาก “มาขนาดนี้ ฉันไม่ยอมให้มันเอาลูกมายื้อหมอไว้หรอก!!” โสมมิกาเจ็บใจมาก รีบวางสายแล้วออกจากบ้านไปทันที

ศตวรรษออกมาจากโรงพยาบาลหลังเลิกงาน กะว่าจะไปเคลียร์กับโสมมิกาตามที่นัด ระหว่างที่ศตวรรษรีบร้อนออกจากโรงพยาบาลมานั้น ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ศตวรรษแปลกใจเมื่อเห็นเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก “สวัสดีครับ”
อุดมศักดิ์โทรมาจากไซต์ก่อสร้าง “ถ้าไม่อยากให้แม่แกตาย มาหาฉันเดี๋ยวนี้”
เสาวรสถูกมัดมือมัดปากนั่งคุกเข่าอยู่
ศตวรรษตกใจ “นั่นคุณเป็นใคร”
“คนที่พวกแกมาโกงเงินไปไง“ อุดมศักดิ์หันไปพยักหน้าให้ลูกน้อง ลูกน้องดึงผ้ามัดปากของเสาวรสออก
เสาวรสรีบร้องบอกศตวรรษทันที “วรรษช่วยแม่ด้วย... มาช่วยแม่ที มันจะฆ่าแม่”
ศตวรรษตกใจเมื่อได้ยินเสียงของแม่อยู่ในสาย “อย่าทำอะไรแม่ผม พวกคุณอยู่ที่ไหน ต้องการอะไร บอกมาเดี๋ยวนี้!!”
อนุศนิยานั่งพักหลับตาอยู่ที่เก้าอี้ทำงาน
มิรันตรีกับชาครีย์เข้ามาแอบลอบมองอย่างเป็นห่วง
มิรันตรีเอ่ยขึ้น “นุศเหมือนไม่สบาย บอกให้ไปตรวจก็ไม่ยอมไป “
“คงจะเครียดนั่นแหละ ใครจะเชื่อว่าจะมีผู้ชายกล้ามาทำกับนุศแบบนี้ “
“บอกให้กลับบ้านก็ทำใจไม่ได้ จะไปโรงพยาบาลก็กลัวจะเจอหน้าคุณวรรษ นุศก็เลยมาหมกตัวอยู่ที่นี่ แล้วแบบนี้จะทำยังไงกันดี”
ชาครีย์เสนอ “งั้นคืนนี้พานุศไปค้างคอนโดมิก่อนดีไหม? ให้เราอยู่เป็นเพื่อนด้วยก็ได้ “
“ถ้านุศยอมนะ”
ชาครีย์กับมิรันตรีพยักเพยิดกันให้เข้าไปช่วยกันกล่อมอนุศนิยา

บอดี้การ์ดพาศตวรรษขึ้นมาถึงบนชั้นที่เสาวรสถูกจับตัวเอาไว้
ศตวรรษเห็นสภาพของแม่ที่ถูกจับมัดไว้ก็ตกใจมาก “จับแม่ผมมาทำไม? ปล่อยแม่เดี๋ยวนี้!!”
“แค่นี้ยังไม่สาสมกับที่พวกแกมาสูบเงินลูกฉันไป”
เสาวรสส่งเสียงอู้อี้ร้องขอความช่วยเหลือจากศตวรรษ ท่าทางกลัวตาย
“แม่ผมเอาเงินไปเท่าไหร่? ผมจะใช้ทั้งเงินทั้งบ้านคืนให้!!”
“เศษเงินพวกนั้น ฉันไม่เสียดายหรอกเว้ย... ที่จะมาทวงคืนก็คือศักดิ์ศรียายโสม แกเห็นลูกสาวฉันเป็นอะไร ถึงได้กล้าให้มันมาเป็นเมียน้อยแก”
“ผมแต่งงานแล้ว ผมไม่เคยยุ่งกับโสมเลย ถามลูกสาวคุณดีกว่าว่ามาสร้างปัญหาให้ครอบครัวผมทำไม”
“อ้าว...ไอ้นี่!” บอดี้การ์ดเห็นอุดมศักดิ์โมโห ก็เอาด้ามปืนมาฟาดตรงท้ายทอยศตวรรษให้ จนทำให้ศตวรรษทรุดล้มลงนั่งคุกเข่า “ปากดีนักนะมึง หลอกให้โสมซื้อบ้านให้ ไม่เรียกเมียเก็บแล้วจะเรียกว่าอะไร มีเมียไฮโซ แล้วยังมาเกาะลูกสาวฉัน ไอ้หน้าตัวเมีย”
บอดี้การ์ดเอาปืนมาเล็งไปที่ศตวรรษ “จัดการมันเลยไหมครับ”
เสาวรสตกตะลึงมากเมื่อเห็นอุดมศักดิ์ถึงกับจะเอาชีวิตศตวรรษ พยายามส่งเสียงโวยวาย
“ถ้าอยากได้แม่คืนก็ไปเอาใบหย่ามาคืนให้ฉัน ถ้าไม่ได้ภายในพรุ่งนี้ ก็มาเก็บศพแม่แกไปละกัน”
“อย่าแตะต้องแม่ผม!! นี่คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ถึงคุณได้ใบหย่าของผม ผมกับโสมก็ไม่มีวันเป็นไปได้ เพราะผมไม่เคยรักลูกสาวคุณ”
“ถ้าไม่ใช่พวกแกมาหลอกให้ความหวัง โสมมันจะทุ่มให้แกขนาดนี้เหรอ?” อุดมศักดิ์พยักหน้าบอกชายชุดดำ ชายชุดดำหิ้วปีกเสาวรสลุกขึ้นมาและพาออกไป เสาวรสพยายามดิ้น
ศตวรรษรีบลุกขึ้น “จะพาแม่ผมไปไหน?“
“เลือกเอาว่าจะเอาเงินหรือใบหย่ามาแลกชีวิตแม่แก”
“ปล่อยแม่เดี๋ยวนี้!!”
“ภายใน 24 ชั่วโมง... ถ้าฉันไม่ได้สิ่งที่อยากได้ ก็มารับศพแม่แกร่วงตกตึกที่นี่ได้เลย” อุดมศักดิ์และลูกน้องเดินออกไป
ศตวรรษจะตามแต่ถูกบอดี้การ์ดยกปืนขู่ไว้ ทำให้ศตวรรษไม่กล้าตามไป “แม่... แม่!!”

โสมมิกาขับรถมาถึงหน้าออฟฟิศคาซ่า เมื่อมาถึง ศตวรรษก็โทรเข้ามาพอดี โสมมิกาจึงหยุดรถแล้วกดรับสายด้วยบลูทูธในระบบรถทำให้ได้ยินเสียงจากปลายสายดังในรถ “มีอะไร”
“บอกป๋าโสมให้ปล่อยแม่ผมมา”
โสมมิกาสะใจเมื่อเห็นศตวรรษโทรมาโวย “สมน้ำหน้า แม่หมอก็สมควรโดนแล้วล่ะ “
“อย่านึกว่าทำอย่างนี้แล้วผมจะยอมหย่า”
“นี่ดูท่าจะรักเมียยิ่งกว่าแม่อีกสินะ”

ในเวลาเดียวกันนั้น มิรันตรีกับชาครีย์เพิ่งเดินออกมาจากออฟฟิศกำลังจะกลับบ้าน ท่าทางของอนุศนิยายังเพลียอยู่มาก
“รอตรงนี้นะ เดี๋ยวมิไปวนรถมารับ” มิรันตรีเดินไป
ชาครีย์จึงช่วยยืนดูนุศไว้ให้ ระหว่างนั้นมีพนักงานเข็นรถขนกระดาษออกมาจากตึกพอดี
โสมมิกานั่งอยู่ในรถ เธอมองไปเห็นอนุศนิยาอยู่หน้าตึก เสียงของศตวรรษพูด “ผมกับนุศรักกัน ชาตินี้โสมก็ทำให้เราหย่ากันไม่ได้!!”
โสมมิกาได้ยินก็แค้น เธอจ้องมองไปที่อนุศนิยาที่อยู่หน้าตึกอย่างไม่พอใจ “ไม่ยอมหย่า จะอยู่จนตายจากกันเลยรึไง” โสมมิกาเร่งเครื่อง
“อย่าเอาครอบครัวผมเป็นตัวประกัน ให้ตายผมก็จะไม่มีวันทิ้งนุศไปหาคุณ”
ขณะนั้น ชาครีย์ตัดสินใจเดินนำอนุศนิยาข้ามถนนมารอรถอีกฝั่งเพื่อไม่ให้กีดขวางพนักงานที่กำลังขนของ
โสมมิกากำลังปรี๊ดมากเมื่อโดนศตวรรษตอกหน้า “รักกันนัก ฉันจะดูว่าจะตายตามมันไปไหม!!” โสมมิกาเร่งเครื่อง เปลี่ยนเกียร์ ให้รถพุ่งออกไป

อนุศนิยากำลังข้ามถนน รถของโสมมิกาพุ่งตัวมาอย่างแรง ทำให้พนักงานที่ขนลังกระดาษอยู่เห็นแล้วตกใจดึงรถที่กำลังเข็นหลบมา รถเข็นเสียหลัก ลังกระดาษปลิว “ระวัง!!”
อนุศนิยาซึ่งเดินอยู่บนถนน ได้ยินเสียงเตือนก็หันมามอง พอเห็นรถกำลังจะพุ่งตรงมาก็ตกใจ
ชาครีย์หันไปเห็นรถพุ่งมาอย่างไวก็รีบร้องเตือน “นุศ!!”
อนุศนิยาช็อคเมื่อรถกำลังจะพุ่งเข้ามาถึงตัว
โสมมิกาจงใจขับรถพุ่งเข้าใส่อนุศนิยาอย่างแรง ร่างของอนุศนิยาปะทะกับตัวรถจนเกิดเสียงดังปัง โสมมิกาไม่ได้สติอีกแล้ว โสมมิกาชนไปโดยไม่สะทกสะท้านว่าอนุศนิยาจะเป็นยังไง “ดี.. ตายๆ ไปเลย!!”
ร่างของอนุศนิยาลอยคว้างกลางอากาศ พร้อมกับกระดาษที่ปลิวว่อนรอบๆ ตัว ในสติวูบนั้น ความทรงจำต่างๆ ประดังเข้ามาในหัวของอนุศนิยาอย่างรวดเร็ว
ตอนที่แต่งงาน “ผมไม่ได้แต่งงานกับอนุศนิยาเพราะเงิน คนอย่างผมถ้าไม่เต็มใจทำ อะไรก็บังคับผมไม่ได้ ผมเต็มใจ ที่จะแต่งงานกับเขา”
ตอนที่โสมมิกามาใส่ไฟอนุศนิยาที่คาซ่า“วรรษเขาก็บอกฉันทุกเรื่องนั่นล่ะ เขาอึดอัดจะตายที่ต้องฝืนเอาใจเธอ ที่ต้องนอนกับเธอก็เพราะไม่อยากล้มละลาย แล้วเธอก็ดันเชื่อว่าเขารักเธอเข้าไปได้ ไม่รู้จะโลกสวยไปไหน”
ตอนที่อนุศนิยาอยู่ที่เกาะรอกกับศตวรรษ “วันนี้ถ้าคุณเป็นอะไรไป ผมคงไม่มีปัญญาชดใช้ให้พ่อคุณ”
“ทำยังกะชีวิตนายไม่สำคัญ ถ้านายเป็นอะไร ฉันเองก็คงไม่มีปัญญาชดใช้ให้แม่นายเหมือนกัน ชีวิตเราก็มีค่าสำหรับใครบางคนด้วยกันทั้งนั้น”
“ถ้าคุณตายในสามปีที่เราอยู่ด้วยกัน ผมจะตามไปเป็นสามีคุณอีกสามชาติ”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 18 วันที่ 9 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ