อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 20/5 วันที่ 11 พ.ค.59

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 20/5 วันที่ 11 พ.ค.59

อนุศนิยาอึดอัดที่ศตวรรษอยู่ในห้อง เธอจึงเดินออกมาหลังจากที่ถูกอังกาบพูดกดดัน อนุศนิยาเจอมิรันตรีนั่งอยู่หน้าห้องพักก็แปลกใจ “อาชยาออกจากห้องผ่าตัดแล้วนะ ไม่ไปดูหน่อยเหรอ ถ้าอาตื่นมาเห็นมิคนแรกคงดีใจ”

มิรันตรีมองแหวนในมืออย่างลำบากใจ “กลัวจะไม่เป็นอย่างนั้นน่ะสิ”
อนุศนิยาแปลกใจ มองไปที่แหวนในมือมิรันตรีแล้วตื่นเต้น “อาขอมิแต่งงานเหรอ?”
“เขาจะขอคำตอบตอนฟื้นขึ้นมา มิถึงไม่อยากเข้าไปไงล่ะ“
“มิไม่อยากแต่งงานกับอาชยาเหรอ? “

“มิกลัวว่าเขาแค่ขอเพราะรู้สึกผิด รักกับสงสารมันต่างกันเยอะนะนุศ”


“อาชยาเกือบตายมาครั้งหนึ่งแล้ว เขาต้องรู้แล้วว่ามิสำคัญกับเขาแค่ไหน มิเป็นผู้หญิงที่อาชยาอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วย แค่นี้ก็พิสูจน์แล้วว่าเขารักมิจะตาย มิจะยังลังเลอะไร”
“ก็ลังเลเหมือนที่นุศลังเลกับคุณวรรษนั่นไง”
“นุศไม่ได้ลังเล ยิ่งผ่านมาถึงวันนี้นุศยิ่งแน่ใจว่าไม่มีเขานุศก็อยู่ได้ ถ้าให้เลือก นุศไม่อยากให้เราต้องเกิดมาเจอกันด้วยซ้ำ”
“นุศ.... “ มิรันตรีอึ้งที่เห็นอนุศนิยายังใจแข็ง

อนุศนิยาเดินอยู่ในโรงพยาบาลกำลังจะกลับบ้าน
ลูกแพร์เดินมาเห็นอนุศนิยาก็รีบมาทัก “คุณนุศยังไม่กลับ... รอคุณหมอเหรอคะ? คุณหมออยู่ทางนี้ค่ะ”
“เอ่อ...”
ลูกแพร์รีบเปิดประตูห้องให้อนุศนิยา “เข้ามาได้เลยค่ะ คุณหมองีบรอคุณนุศอยู่ ... ตามสบายนะคะ”
ลูกแพร์เดินเลี่ยงไปเพื่อให้อนุศนิยาไปเจอกับศตวรรษ อนุศนิยามองเข้าไปในห้องเห็นศตวรรษนอนอยู่ก็เลยยอมเข้าไปอย่างเสียไม่ได้

อนุศนิยาเดินเข้ามาในห้องพักแพทย์ที่ค่อนข้างมืดมีเพียงโคมไฟที่เปิดเอาไว้เพื่อให้ได้พักผ่อน เธอเห็นศตวรรษนอนหลับอยู่เพราะฤทธิ์ยาแก้อักเสบที่กินเข้าไป อนุศนิยาแปลกใจมากที่เห็นศตวรรษหลับไม่รู้สึกตัว อนุศนิยาเข้าไปยืนมองดูข้างเตียง เห็นกองยาที่วางอยู่ข้างๆ ตัว ทำให้เธอเข้าใจว่าศตวรรษคงจะป่วยอยู่ อนุศนิยารู้สึกเป็นห่วง อยากจะเข้าไปจับตัวดูแต่ก็คิดได้ว่าไม่ควรจะใจอ่อนให้กับศตวรรษอีก อนุศนิยาสะกดตัวเองให้ไม่รู้สึกอะไรกับศตวรรษ จึงได้ยั้งมือที่จะไปแตะตัวเขา อนุศนิยาตัดใจ เดินออกมาจากห้อง ทิ้งให้ศตวรรษนอนซมอยู่ในห้องนั้นตามลำพัง
โรงพยาบาลวันถัดมา ชยากรเพิ่งฟื้นขึ้นหลังผ่าตัด พอเห็นมิรันตรีมาเยี่ยมที่ห้อง เขาก็ยิ้มให้แล้วคว้ามือมิรันตรีมาจับไว้ “ให้คำตอบได้รึยัง”
“มิขออนุญาตปฏิเสธนะคะ”
ชยากรอึ้งไป แต่ก็พยายามเก็บซ่อนอารมณ์ทำเป็นยอมรับความจริงได้ “ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ” ชยากรค่อยๆ ปล่อยมือของมิรันตรีออก
“มิไม่อยากแต่งกับอา ขอแค่หมั้นเอาไว้ได้ไหม” มิรันตรีอมยิ้ม
ชยากรรับไม่ทัน “ว่าอะไรนะ”
มิรันตรีคว้ามือของชยากรมาจับไว้ “ถ้าหมั้นแล้วอาพิสูจน์ให้เห็นได้ว่าอารักตัวมิ มากกว่าไตมิ เรื่องแต่งค่อยมาว่ากัน”
ชยากรตื่นเต้นดีใจมาก รีบดึงมิรันตรีมานั่งบนเตียง “แค่หมั้นก็ยังดี พรุ่งนี้จะให้แม่ไปขอมิกับที่บ้านเลยนะ”
“เว่อร์... ไม่เห็นจะต้องรีบขนาดนั้น”
“พ่อมิจะยอมยกลูกให้ช่างไฟไหมนะ”
“มิว่าเราสองคนยังต้องใช้เวลาดูกัน มิมีภาระ เผื่อถ้าอาอยากเปลี่ยนใจทีหลังก็ไม่ว่ากัน”
ชยากรอ้อน “ไม่เปลี่ยนหรอก แค่นี้ก็ไล่ตามคู่นุศเขาไม่ทันแล้ว” ชยากรดึงมือมิรันตรีมาจูบ
อังกาบเดินเข้าห้องมาเห็นสองคนกำลังสวีทกันอยู่ก็ชื่นใจที่เห็นสองคนตกลงกันได้ อังกาบรีบออกจากห้องเพื่อปล่อยให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกัน

อนุศนิยามาที่โรงพยาบาลพร้อมกับชาครีย์ พอผ่านหน้าแผนกไต อนุศนิยาก็แปลกใจเพราะเห็นดีเทลยาเป็นสาวสวย 5 คน แต่งตัวจัด มารวมตัวกันเพื่อรออะไรซักอย่าง แต่ละคนถือถุงของฝาก บางคนเอากาแฟมาเอาใจ อนุศนิยาหันไปมองผู้หญิงกลุ่มนั้นอย่างสงสัย
ชาครีย์มองตาม “พวกเซลล์บริษัทยา มาดักรอพวกหมอไง”
ไม่ทันขาดคำ อนุศนิยาก็เห็นศตวรรษเดินออกมาจากแผนกแล้วมุ่งหน้าไปอีกทาง จึงไม่ทันเห็นเธอกับชาครีย์
ทันทีที่ศตวรรษเดินออกมา พวกสาวๆ ดีเทลยาก็รีบลุกไปรุมล้อมศตวรรษทันที “อาจารย์ขา...”
ศตวรรษรีบไปสอน สาวๆ ก็เดินแห่ตามไปพรวน ระหว่างเดินก็ทักทายพูดคุยกับสาวๆ ไปด้วย อนุศนิยาเห็นศตวรรษมีสาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลังก็ไม่ชอบใจ
ชาครีย์ได้ทีรีบใส่ไฟ “ฮ็อตไม่เบา มีผลประโยชน์ก็เนื้อหอมขึ้นมาทันที ....ที่สำคัญมันเงินคนอื่นทั้งนั้น ไม่ต้องควักเงินซักบาทด้วยนี่สิ คนเคยเป็นแต่ลูกหนี้ มาที่นี่เลยเบ่งใหญ่”
อนุศนิยาหึงที่ลับหลังเธอ ศตวรรษมีสาวๆ มาเกาะแกะอยู่รอบตัว อนุศนิยาทนดูไม่ได้ ถึงกับต้องเดินกลับไปอีกทางเพราะหมั่นไส้ศตวรรษ ชาครีย์งงที่อนุศนิยาหนีไป เลยรีบตาม
อนุศนิยากลับมาถึงบ้าน กำลังจะขึ้นไปห้องนอน เห็นละไมกำลังพาคนขนกล่องเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่ขึ้นไปชั้นบนของบ้าน “ใครสั่งอะไรมา”
“อ๋อ ของคุณหมอสั่งมาค่ะ”
อนุศนิยาได้ยินก็แปลกใจ ที่เห็นละไมเดินไปที่ห้องนอนอีกห้องหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากห้องของตัวเอง

อนุศนิยาเดินตามมาจนถึงห้องที่ละไมขนของขึ้นมา พอไปถึงก็เห็นว่าในห้องนั้นมีข้าวของที่เตรียมไว้สำหรับจัดเป็นห้องเด็ก และจัดไปบางส่วนแล้ว อนุศนิยาตกใจ “คุณวรรษสั่งให้ละไมจัดเหรอ”
“เปล่านะคะ คุณผู้ชายเขาเข้ามาทำเองหมดเลยค่ะ ละไมแค่มาทำความสะอาดให้”
คนส่งของวางกล่องเตียงเด็กแล้วก็เดินออกไป ละไมรีบตามออกไปส่ง
อนุศนิยาอยู่ที่ห้องนั้นตามลำพัง เธอเห็นศตวรรษเตรียมข้าวของทุกอย่างไว้ให้ลูกก็อึ้งที่เห็นเขาทุ่มเทเตรียมการไว้ ทั้งๆ ที่เธอตั้งใจจะเลิกรากับเขา อนุศนิยาเดินสำรวจดูม้าโยก โมบาย ตุ๊กตาสำหรับเด็กผู้หญิง รวมถึงหนังสือนิทานต่างๆ ที่ศตวรรษตระเตรียมเอาไว้ล่วงหน้าแล้วรู้สึกสงสารศตวรรษที่ดูเหมือนจะยังมีความหวังว่าจะได้อยู่กับเธอต่อไป

ศตวรรษกำลังเดินออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อกลับบ้าน ในขณะนั้นเป็นเวลาเลิกงานแล้วทำให้โรงพยาบาลค่อนข้างเงียบ ศตวรรษยังมีอาการเจ็บอยู่มากจึงทำให้เดินลำบากกว่าปกติ ลูกน้องของอุดมศักดิ์มาสะกดรอยตามศตวรรษ ขายหนุ่มรู้สึกตัวว่าถูกตาม จึงแกล้งเดินไปหยุดที่ตู้กดน้ำ แล้วทำทีเป็นกดน้ำเปล่าใส่ถ้วยกระดาษมาดื่ม
ลูกน้องของอุดมศักดิ์ทำเป็นเดินผ่านหลังของศตวรรษไป ศตวรรษใช้จังหวะที่แกล้งยืนดื่มน้ำเหลียวมอง พอเห็นรอยสักที่แขนของชายคนนั้น ศตวรรษก็จำได้ว่าเป็นคนของอุดมศักดิ์จริงๆ ศตวรรษขย้ำแก้วกระดาษ รู้สึกหวาดระแวง ศตวรรษตัดสินใจหันหลังเดินกลับเข้าไปในโรงพยาบาล เริ่มหวั่นๆ ว่าถ้าออกไปอาจจะถูกดักทำร้ายอีก

ศตวรรษรีบหลบเข้ามายังห้องพักแพทย์เวรที่มีหมอเวรคนอื่นพักอยู่ก่อนแล้วด้านใน พอเห็นว่ามีหมอคนอื่นอยู่ด้วย เขาก็คิดว่าลูกน้องของอุดมศักดิ์คงจะไม่ตามเข้ามาทำอันตราย ศตวรรษไปนั่งลงที่เตียงอีกเตียงที่ว่างอยู่ รู้สึกสับสน ศตวรรษกลุ้มใจมาก ไม่กล้าที่จะกลับไปที่บ้าน ศตวรรษหยิบมือถือออกมา แล้วเปิดโปรแกรมทีวีวงจรปิดออกมาดู เห็นเป็นกล้องวงจรปิดที่เขาติดไว้ในห้องเด็ก ศตวรรษแปลกใจที่เห็นอนุศนิยาเข้าไปอยู่ในห้องนั้น เขาได้แต่มองอนุศนิยาผ่านทางกล้องวงจรปิดแล้วนึกเสียใจที่ทำได้แค่เฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ

อนุศนิยาเดินมานั่งที่เก้าอี้โยกอย่างเหงาๆ ในมือมีไดอารี่ลูกรักที่ศตวรรษทำเอาไว้ อนุศนิยาเปิดดูในเล่มเห็นศตวรรษเอารูปถ่ายอัลตร้าซาวด์รูปแรกมาติดเอาไว้ และเขียนกำกับไว้ว่าอายุ 14 สัปดาห์ อนุศนิยาจุกกับรายละเอียดต่างๆ ที่ศตวรรษเอาใจใส่อย่างดีถึงเขาจะแทบไม่มีเวลาเลยก็ตาม อนุศนิยาปิดไดอารี่ สีหน้าของอนุศนิยาดูเรียบนิ่งเพราะพยายามบีบบังคับไม่ให้ตัวเองเคลิ้มกับสิ่งที่ศตวรรษทำ
วันต่อมา ชาครีย์สวมผ้ากันเปื้อนมาโชว์ฝีมือทำอาหารให้อนุศนิยาที่บ้าน ชาครีย์เอาผักโขมอบชีสมาวางไว้ให้ตรงหน้า “ผักโขมเนี่ยมีธาตุเหล็กเยอะ ช่วง 4-5 เดือนนุศต้องกินตุนไว้เอาไว้สร้างเม็ดเลือดให้ลูก”
“ทำเก่งเหมือนกันนี่นา”
“ไม่รู้ล่ะสิว่าตอนไปเรียน เราเคยไปทำงานพิเศษที่ร้านอาหารด้วยนะ ลองชิมซิว่าชอบไหม”
ชาครีย์ตักมาป้อน อนุศนิยาเกร็งๆ ที่เห็นชาครีย์พยายามเอาใจ เธอจะหยิบมาตักชิมเอง แต่ชาครีย์ไม่ยอม
ศตวรรษเพิ่งกลับมาถึงบ้าน สภาพค่อนข้างโทรมเพราะนอนน้อยมาหลายวัน พอมาถึงเห็นชาครีย์กำลังป้อนอาหารให้อนุศนิยา ศตวรรษหึงขึ้นมาทันทีที่เห็นอนุศนิยาเอาเวลามาอยู่กับผู้ชายคนอื่น “ผมไม่อยู่ เพิ่งรู้ว่ามีคนแวะมาตีท้ายครัวที่บ้าน”
อนุศนิยาหันมาเห็นศตวรรษมาก็ตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะกลับมาเอาตอนนี้
ชาครีย์ก็ตกใจเมื่อรู้ว่าศตวรรษยังอยู่ที่นี่ “ยังอยู่อีกเหรอ?”
“ไม่ได้บอกเขาเหรอว่าเรายังไม่เลิกกัน แอบไปให้ความหวังอะไรเขารึเปล่า”
ชาครีย์หน้าชาเมื่อเห็นศตวรรษทำท่าเป็นเจ้าของอนุศนิยา
อนุศนิยารีบออกรับแทนชาครีย์ “เขาแค่แวะมาคุยงาน”
“งานสร้างความร้าวฉานด้วยสินะท่าทาง “
“ผมตั้งใจมาเทคแคร์ เพราะเห็นว่าคุณไม่มีปัญญาดูแลนุศให้ดี”
“ก็เพราะว่ามีคนมาคอยเบียดบังเวลาส่วนตัวของเราอยู่อย่างนี้ไง”
อนุศนิยาเห็นท่าไม่ดีเมื่อศตวรรษหาเรื่องชาครีย์ก็พยายามปรามเอาไว้ “ฉันเป็นคนนัดเขามาเอง”
ศตวรรษหันไปกัดอนุศนิยา “เปิดทางให้เขาขนาดนี้ เขาจ่ายให้ชั่วโมงละเท่าไหร่”
อนุศนิยามองศตวรรษไม่ชอบใจที่เห็นเขาหาเรื่อง
“กับนุศไม่ต้องจ่ายซักบาท ผมก็เต็มใจมา”
“คุณมันตัวทำเงินให้นุศเขานี่นา เขาก็ต้องเลี้ยงไว้หลอกใช้”
“นายวรรษ!!”
“พูดเรื่องจริง ทำรับไม่ได้ รีบๆ กินแล้วรีบๆ ไป สะกดคำว่าเกรงใจเป็นรึเปล่า” ศตวรรษเดินขึ้นบ้านไป
อนุศนิยาแปลกใจมากที่ศตวรรษหัวเสีย

ศตวรรษขึ้นมาบนห้อง โกรธมากที่อนุศนิยาเปิดทางให้ชาครีย์มาแทนที่ ศตวรรษพยายามสงบสติอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่านที่เห็นอนุศนิยาไปใช้เวลาอยู่กับคนอื่น แต่พอหันไปเห็นซองจดหมายของสายการบินที่อนุศนิยาวางเอาไว้ที่หัวเตียงก็ทำให้ศตวรรษอึ้ง ศตวรรษเปิดซองออก เห็นตั๋วเครื่องบินอยู่ในนั้น เขาหยิบตั๋วออกมาอ่าน พอเห็นวันเดินทางที่ระบุ ก็ทำให้ศตวรรษรู้ว่าอนุศนิยาไม่คิดจะให้โอกาสเขาหลังจากสิบวันนี้อีกแล้ว ศตวรรษใจหาย นั่งลงบนเตียง แล้วเหลือบมองปฏิทินที่ขีดฆ่าเวลาไป 5 วันอย่างหมดหวังที่รู้ว่าคงจะไม่มีวันเปลี่ยนใจอนุศนิยาได้อีกแล้ว
ชาครีย์มานั่งทำงานต่อกับอนุศนิยาที่ห้องทำงาน ตลอดเวลาอนุศนิยาจับจ้องไปที่มือถืออยากรู้ว่าศตวรรษจะใช้วิธีเอาเงินมาซื้อเวลาให้เธอกลับไปอยู่กับเขาอีกรึเปล่าแต่ก็เห็นว่าศตวรรษไม่ได้พยายามจะยื้อเธอจากชาครีย์แต่อย่างใด
“นุศทนอยู่กับคนแบบนี้ไปได้ยังไง”
“นุศทนคนเดียวที่ไหน ถ้าเขาทนไม่ไหว ถึงเวลาก็ไปเองนั่นแหละ”
“เขาไม่เห็นเหมือนคนถอดใจเลยซักนิด ยิ่งนุศให้เขาอยู่ เขาก็ยิ่งได้ใจคิดว่านุศยังรักเขา”
“ถึงนุศร้ายกว่านี้ เขาก็ไม่ไป”
“แล้วนุศไม่เดือดร้อนรึไง ปล่อยให้เขาตอแยอยู่ได้”
อนุศนิยาเห็นชาครีย์โกรธขนาดนั้นก็ชักลำบากใจ “ขอโทษที่ทำให้ครีย์ต้องอึดอัด ครีย์ไม่จำเป็นต้องเก็บเรื่องนี้ไปใส่ใจก็ได้”
“นุศทรมานอย่างนี้จะให้เราอยู่เฉยๆได้ไง” ชาครีย์หยิบซองตั๋วเครื่องบินออกมาให้อนุศนิยา “เราให้ประภาจองตั๋วเครื่องบินไฟลท์เดียวกับนุศไว้ให้”
“ทำไม?”
“ประภาบอกว่านุศจองตั๋วเที่ยวเดียว แปลว่าไม่คิดจะกลับมาที่นี่อีกแล้วใช่ไหม ถ้านุศจะหนี เราก็พร้อมจะทิ้งทุกอย่างไปเริ่มต้นกับนุศ” อนุศนิยาได้ยินอย่างนั้นก็ลำบากใจ “เราจะให้นุศเก็บตั๋วไว้ ถ้านุศยอมให้เราไป วันเดินทางก็ถือไปให้เราด้วยแล้วกัน”
อนุศนิยามองซองตั๋วเครื่องบินอึดอัดใจมาก

ศตวรรษมาเก็บตัวต่อเตียงเด็กอยู่ที่ห้อง เขาค่อยๆ ต่อเตียงอย่างใจเย็นเพราะยังเจ็บแผลที่ตัวอยู่ทำให้เคลื่อนไหวมากไม่ได้ เขาต้องคอยจับแผลเวลาลุกนั่ง อนุศนิยากลับขึ้นมา ศตวรรษงอนอยู่ พอหันมาเห็นก็หันกลับไปต่อเตียงทันทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ไม่อยากให้อยู่กับเขา ทำไมไม่โอนเงินมาล่ะ”
“ปั่นหัวผู้ชาย แล้วยังจะมาหลอกฟันเงินเขาอีก ร้ายนะ”

อ่านเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 20/5 วันที่ 11 พ.ค.59

ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทประพันธ์โดย กรุง ญ. ฉัตร
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ผลิตโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ควบคุมการผลิตโดย คุณแอน ทองประสม
ละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ