อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 10 พ.ค.59

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 10 พ.ค.59

คอลินเสียใจมากที่ป๊ะป๋าจำตนไม่ได้ ดึกคืนนี้จึงเอาอัลบั้มมาให้ดู พลิกให้ดูรูปที่ไปเที่ยวสวนสนุกกันในวันเกิดของตน และป๊ะป๋าซื้อหุ่นยนต์ตัวใหญ่ให้ตน ถามว่าป๊ะป๋าจำได้ไหม โลแกนพยักหน้า

“แล้วนี่เจ๊นีล่าอยู่ด้วย” คอลินชี้ให้ดูนีล่า โลแกนชี้ที่รูปไลลาถามว่านี่ใคร “แม่ผมไงครับ”

“แม่นายชื่ออะไร”

“ไลลาครับ ป๊ะป๋าจำแม่ได้ไหมครับ” คอลินลุ้นตื่นเต้น แต่พอโลแกนบอกว่าจำไม่ได้ คอลินร้องไห้เสียใจที่ป๊ะป๋าจำใครไม่ได้เลย ป้าหวาเข้ามาถามว่าคอลินร้องไห้เรื่องอะไร คอลินบอกว่าป๊ะป๋ายังจำตนไม่ได้ ป้าหวา ปะเหลาะว่าพรุ่งนี้ก็จำได้และบอกให้ไปนอนเสีย คอลินจึงราตรีสวัสดิ์หอมแก้มโลแกนแล้วตามป้าหวาออกไป



“ไลลา...คอลิน...เดนิส...นีล่า...” โลแกนพึมพำชื่อที่ได้ยินบ่อยๆ แล้วใบหน้าชามินต์ก็แว่บเข้ามาในความคิด เขาพึมพำ “แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ...เธอเป็นใคร?”

โลแกนครุ่นคิดชื่อและเรื่องราวต่างๆที่ได้ฟังมา วันนี้เขามองไปรอบบ้าน ถามเดนิสและนีล่าว่านี่บ้านของตนหรือ นีล่าบอกว่าใช่ของทุกชิ้นในบ้านนี้เป็นของเขา เดนิสตัดบทว่า

“เอาล่ะโลแกน คราวนี้ฉันอยากฟังเรื่องจากนายบ้าง ก่อนที่นายจะมาเจอฉันนายไปอยู่ที่ไหนมา ไปอยู่กับใคร”

“ใช่ มีคนของเราบอกว่าเคยเห็นพี่เดินอยู่แถวเต้าสง” นีล่าสะกิดให้คิด โลแกนบอกว่าตนไม่รู้ จำอะไรไม่ได้จริงๆ

หมอโจวินิจฉัยว่าน่าจะเป็นเพราะสมองของโลแกนได้รับความกระทบกระเทือนซ้ำอีกครั้งตอนต่อสู้กับเดนิส

“ใช่ครับ ตอนนั้นเขาเหวี่ยงผมหัวเขาไปกระแทกกับผนังแล้วเขาก็ร้องปวดหัว”

หมอโจสรุปว่าคงเป็นสาเหตุนี้ที่ทำให้โลแกนสูญเสียความทรงจำไปอีกครั้ง เดนิสถามว่าเขามีโอกาสจะกลับมาจำทุกอย่างได้เหมือนเดิมไหม

“มันก็ห้าสิบห้าสิบครับ บางคนสามารถกลับมาจำเรื่องราวก่อนเกิดอุบัติเหตุได้ แต่ไม่สามารถจำเรื่อง หลังจากนั้นได้ ผมเคยมีคนไข้ที่สูญเสียความทรงจำ จำอะไรในอดีตไม่ได้เลย แต่อยู่ๆวันนึงหกล้มหัวไปกระแทกพื้น ฟื้นขึ้นมาอีกที จำเรื่องในอดีตได้หมด แต่จำเรื่องตอนสมองเสื่อมไม่ได้” หมอโจบอกว่าผลการรักษาที่ผ่านมาอาการเขาดีขึ้นเป็นลำดับ เชื่อว่า “อีกไม่ช้าเขาต้องจำพวกคุณได้แน่”

ความเห็นของหมอโจทำให้เดนิสกับนีล่ามีความหวังมากขึ้น เดนิสบอกนีล่าว่าต่อไปนี้เธอต้องใกล้ชิดกับโลแกนมากขึ้น นีล่าบอกให้เขาไปด้วยกัน เดนิสบอกว่าถ้ามีเวลาก็จะพยายามใกล้ชิดกับเขา

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าพี่อยากให้พี่โลแกนหาย พี่ก็ต้องไปหาเขากับฉันทุกวัน” นีล่าเล่นแง่จะให้เดนิสไปด้วยให้ได้ พอดีเจอชามินต์เดินมา เดนิสโมเมถามชามินต์ว่าจะมาตามตนไปทานข้าวใช่ไหม ชามินต์อึกอัก แต่ถูกเดนิสเร่งให้ไปกันเลย ขอแยกกับนีล่าตรงนี้เลย เดนิสจับมือชามินต์จูงออกไป นีล่ามองตามงงๆ

“นี่พี่เดนิสชอบหมอชาร์มจริงๆหรือเนี่ย...ฮึ่ย...” นีล่าหันเดินไปอีกทางอย่างหงุดหงิด

เดนิสจูงชามินต์เดินมาเจอเหม่ยหง เขาชวนไปทานข้าวด้วยกันไหมตนกำลังจะไปกับหมอชาร์ม เหม่ยหงปฏิเสธทั้งที่ยังงง เดนิสเร่งชามินต์รีบไปเดี๋ยวห้องอาหารคนแน่น เหม่ยหงมองทั้งสองเดินไปบ่นสงสารหมอโจ ก็พอดีเจอหมอโจมาถามว่าเห็นหมอชาร์มไหม ตนจะชวนไปทานข้าวกลางวัน เหม่ยหงถามว่าจะไปทานที่ไหน หมอโจบอกว่าห้องอาหาร

“เหม่ยหงว่าอย่าไปเลยค่ะ ที่ห้องอาหารคนแน่นมาก ไปทานหลังโรงพยาบาลดีกว่า ร้านนี้อร่อยกว่าเยอะ ถูกด้วยค่ะ” เหม่ยหงกันไม่ให้หมอโจไปเจอเดนิสกับชามินต์

เดนิสจูงมือชามินต์มาถึงห้องอาหารแล้ว ชามินต์บอกให้เขาปล่อยมือตนก่อนได้ไหม เขาจึงรู้ตัว ขอโทษ และสารภาพว่าที่ตนชวนหมอมาทานข้าวเพราะนีล่าชวนแต่เขาขี้เกียจไปเพราะบ่ายต้องมีประชุมเลยอ้างว่านัดทานข้าวกับหมอชาร์มแล้วขอโทษด้วยที่ต้องเอาหมอมาอ้าง แต่ไหนๆก็มาแล้วไปทานกันเลย หรือหมอมีนัดกับใครแล้ว ชามินต์บอกว่าไม่มี

“งั้นเชิญครับ” เดนิสผายมือ เมื่อชามินต์เดินไปเขาเดินตามไปยิ้มๆ

ooooooo

ขณะนั่งทานข้าวกัน เดนิสบอกชามินต์ว่าเธอไม่ต้องทำงานใช้ทุนให้กับโรงพยาบาลก็ได้เพราะที่คุณพ่อตนให้ทุนนักเรียนเพราะอยากสนับสนุนทางการแพทย์ให้กับคนที่เรียนดีแต่ไม่มีโอกาส

ชามินต์พูดอย่างสำนึกบุญคุณว่าเพราะอย่างนี้ตนถึงอยากตอบแทนด้วยการทำงาน เขาถามว่าแล้วไม่คิดถึงบ้านหรือ ชามินต์บอกว่าก็มีบ้างแต่ตนตัวคนเดียวเลยไม่มีอะไรน่าห่วง

เดนิสถามถึงแฟน เธอบอกว่ายังไม่มี ถามคืนบ้างเขาบอกว่ายังไม่มีเหมือนกัน ชามินต์เปรยๆว่าไม่น่าเป็นไปได้

“จริงๆครับ ผมคงจะอาภัพ เคยชอบผู้หญิงคนนึงแต่เขาก็มีเจ้าของแล้ว ถ้าผมลืมผู้หญิงคนนั้นได้เมื่อไหร่ผมจะจีบหมอชาร์ม หวังว่าคงไม่ว่านะครับ”

“ไม่ว่าหรอกค่ะ แต่ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ เผื่อชาร์มมีคนอื่นก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ” เธอยิ้มล้อๆ

“โอ้โห คุณหมอสวนมาแบบนี้ผมต้องหมอบเลยนะครับเนี่ย”

ชามินต์บอกว่าตนพูดจริง เดนิสชมว่าคุยกับหมอแล้วสนุกจริงๆ ว่างๆมาทานข้าวกันอีก เธอรับคำทันที

“พี่เดนิสนะพี่เดนิสใจร้ายกับเราจริงๆเลย” นีล่าชะเง้อมองเดนิสกับชามินต์ พึมพำอย่างหงุดหงิดน้อยใจ...

ooooooo

จากความพยายามของหมอและทุกคนที่อยู่รอบข้างที่ทั้งพูด เล่า และเอารูปมาให้ดู โลแกนค่อยๆ จำได้ทีละคนนับจากคนใกล้ชิดคือไลลาน้องสาว พ่อแม่ และเหว่ยซาน

จากจำคนได้ ค่อยๆจำเหตุการณ์ในอดีตได้ จำได้ว่าพ่อกับแม่เดินทางไปท่องเที่ยวแล้วเครื่องบินถูกวางระเบิดเสียชีวิตทั้งสองคน

“พ่อกับแม่ฉันตายไปแปดปีแล้วใช่ไหม” โลแกนพึมพำ นีล่าถามตื่นเต้นว่าใครบอกพี่ “ไม่มีใครบอก ฉันจำได้ ตอนนั้นฉันเพิ่งกลับจากเมืองนอก...มีคนวางแผนฆ่าพ่อกับแม่ฉัน”

นีล่าดีใจมากที่โลแกนความจำกลับมาแล้ว ร้องบอกป้าหวาและลุงจิน บอกให้ไปรับคอลินจากโรงเรียนเร็วๆโลแกนเองก็เร่ง “ไปรับลูกฉันกลับมา”

นีล่านึกได้รีบโทรศัพท์บอกเดนิส “พี่เดนิส มาด่วนเร็ว พี่โลแกนกลับมาเป็นปกติแล้ว”

“ในที่สุดความจำนายก็กลับมาโลแกน” เดนิสมาถึงเอ่ยอย่างโล่งใจ

“ต้องขอบใจทุกคนที่ช่วยเหลือฉัน โดยเฉพาะนายเดนิส ถ้าไม่ได้นายฉันคงไม่ได้กลับบ้าน” โลแกนเอ่ย คอลินบอกว่าตนก็ช่วยป้อนยาป้อนข้าวป๊ะป๋าทุกวัน “ป๋าก็ต้องขอบใจลูกมาก ถ้าไม่ได้ลูกป้อนยาให้ป๋า ป๋าก็คงไม่หายหรอก”

“ทีนี้เล่าได้รึยังว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ ที่อยู่ๆก็หายตัวไปจากบ้าน” นีล่าถาม

“พี่ไปที่บ่อน ไปตามสืบเรื่องไลลา...” โลแกนลำดับเหตุการณ์ในคืนนั้น...นับแต่เข้าบ่อนรับเครื่องดื่มจากพนักงานเสิร์ฟ มีกุญแจดอกหนึ่งวางอยู่ก้นแก้ว เขาหยิบกุญแจ วางเงินปึกหนึ่งให้คนเสิร์ฟ แล้วเดินไปทางป้ายบอกทางไปห้องน้ำ...

เขาเดินไปเห็นประตูเข้าห้องหนึ่ง จึงไขกุญแจเข้าไป มองผ่านลูกกรงไปเห็นคนงานสี่ห้าคนกำลังยกลัง หัวหน้านักเลงที่คุมอยู่กำลังพูดโทรศัพท์

“ครับนาย...ของอยู่เรียบร้อยแล้วครับ...ได้ครับ” พอปิดโทรศัพท์ก็สั่งลูกน้อง “เฮ้ย พวกเราออกไปดูข้างนอกซิ นายใหญ่จะมาดูของ”

โลแกนหูผึ่งนึกสะใจ “ฉันจะได้รู้ซะทีว่านายใหญ่ของพวกแกเป็นใคร” แต่เผลอทำเสียงดัง พวกมันรู้ตัว พอเขาวิ่งหนีมันก็กรูกันไล่ตามราวกับฝูงหมาป่าล่าเหยื่อ!

โลแกนจำได้เพียงเท่านี้ จำได้อีกทีก็ตอนที่มาตื่นที่บ้านแล้ว ช่วงเวลาที่ขาดหายไปร่วมสองเดือนไม่อยู่ในความทรงจำเลย เดนิสถามว่าหลังจากโดนตีเขาไปอยู่กับใคร โลแกนจำไม่ได้เดนิสก็ไม่กดดัน บอกทุกคนว่าอีกสักพักเขาคงคิดออก

“ใช่...ฉันต้องคิดให้ออกว่าใครที่ช่วยฉัน” โลแกนมุ่งมั่น

ooooooo

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 10 พ.ค.59

ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ผลิตโดยบริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทประพันธ์โดย กลิ่นเอื้อง
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ติดตามชมได้ทาง ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ