อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 9 พ.ค.59

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 9 พ.ค.59

เย็นแล้ว...ชามินต์ตรวจเด็กคนสุดท้ายแล้วจะกลับ เหม่ยหงบอกว่าหมอโจชวนตนกับเธอไปทานข้าวข้างนอกกัน ชามินต์บอกว่าไปไม่ได้เพราะมีนัดกับเพื่อนที่มาจากเมืองไทยไว้แล้ว เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน เหม่ยหงจึงเดินออกไป

“หมอโจนี่ก็ตื๊อจัง ถ้าเป็นหมอเดนิสจะไม่ว่าเลย” ชามินต์งึมงำ

เมื่อออกมายังจุดที่โลแกนมารับเป็นประจำ แต่วันนี้รอนานผิดปกติ แต่คิดว่าเดี๋ยวคงมา รอจนหกโมงเย็นยังไม่เห็นมาโทร.ถามยามจางจึงรู้ว่าเขาออกไปตั้งแต่บ่ายสองแล้วเห็นว่าจะไปรับคุณหมอด้วย เธอบอกยามจางว่าถ้าเขากลับไปก็ให้รออยู่ที่นั่นไม่ต้องออกมาแล้วโทร.บอกตนด้วย

ชามินต์รอจนมืดค่ำ กลับมาถามยามจางว่าโลแกนกลับหรือยัง ยามจางนึกได้บอกว่า



“เมื่อบ่ายมันคุยกับผมว่าถ้ามันเจอครอบครัว หรือเจอคนรู้จักมันก็จะไม่กลับมาให้ผมเห็นหน้าอีก นี่มันคงจะไปเจอญาติแล้วไปกับเขาเลย ไอ้หมอนี่มันใช้ไม่ได้จริงๆ ผมบอกคุณหมอตั้งแต่แรกแล้วว่ามันไว้ใจไม่ได้”

“ถ้าเป็นอย่างที่ลุงจางบอก ฉันจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเขา”

“ไม่ต้องห่วงมันหรอกครับคุณหมอ มันไปสบายแล้ว” ยามจางมองชามินต์เดินขึ้นบันไดบ่นตามหลัง “ไอ้โลแกนนี่มันเนรคุณจริงๆ น่าจะบอกคุณหมอซักคำ เขาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”

ชามินต์เข้าห้องนอนยังคิดเป็นห่วงว่าโลแกนหายไปไหน แต่ไม่เชื่อว่าเขาจะจากไปโดยไม่บอกลาตน...

ooooooo

โลแกนถูกนำตัวกลับบ้านในสภาพหมดสติ มือสองข้างถูกล็อกกุญแจมือไว้กับเตียง คอลินที่ร่ำร้องหาพ่อมาตลอด เมื่อพ่อกลับมาในสภาพนี้ คอลินเฝ้าเรียกให้พ่อตื่น จนป้าหวาบอกว่าอย่าเพิ่งกวนคุณพ่อเลย เดี๋ยวคุณพ่อก็ตื่น

นีล่าถามเดนิสว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมาแล้วจำเราไม่ได้สักคนจะทำอย่างไร เดนิสบอกว่าต้องพาไปหาหมอ

ทุกคนรายล้อมอยู่รอบเตียง พอโลแกนลืมตาทุกคนดีใจมาก แต่เขาจำใครไม่ได้เลย มองหน้าไล่ไปทีละคนถามว่าพวกคุณเป็นใคร ทั้งคอลินและนีล่าต่างบอกว่าตนเป็นลูก ตนเป็นคู่หมั้น แต่โลแกนก็จำไม่ได้ บอกว่า “ผมไม่รู้จักพวกคุณ ผมจะไปแล้ว” พลางพยายามลุกขึ้น แต่มือถูกล็อกไว้กับเตียง เขาดิ้นโวยวายให้ปล่อยตน จนเดนิสบอกนีล่าว่าเดี๋ยวจะเอายานอนหลับให้เขากิน และจะเรียกหมอมาตรวจสมองดู

เดนิสเรียกหมอโจมาตรวจ หมอโจตรวจแล้วบอกว่าภายนอกที่หัวไม่มีบาดแผลอะไร แต่ที่จำใครไม่ได้คิดว่าสมองเขาอาจจะได้รับความกระทบกระเทือนรุนแรงทำให้สูญเสียความทรงจำไปชั่วขณะ ไว้ฟื้นแล้วค่อยพาไปโรงพยาบาลเพื่อเอกซเรย์ให้ละเอียดอีกที

นีล่าติงว่าโลแกนไม่ยอมไปโรงพยาบาล เดนิสถามว่าเอาเครื่องเอกซเรย์มาที่บ้านได้ไหม

“ได้ครับ งั้นพรุ่งนี้สิบโมงเช้าผมจะมาพร้อมเครื่องมือเอกซเรย์”

พอหมอโจกลับไป นีล่าถามเดนิสว่าถ้าโลแกนเกิดจำอะไรไม่ได้ไปตลอดชีวิตจะทำอย่างไร ทุกอย่างจะเละไปหมด

พอโลแกนตื่นขึ้นมา ในสายตาเขาเห็นทุกอย่างบิดเบี้ยวไปหมด ร้องโวยวายให้ช่วยตนด้วย ป้าหวาเอาน้ำมาให้ดื่ม โลแกนถามป้าหวาว่าเป็นใคร ตนอยู่ที่ไหน แต่พอป้าหวาบอกเขาก็ไม่รับรู้ ป้าหวาปลอบว่าไม่มีใครทำร้ายเขาได้เพราะที่นี่เป็นบ้านเขาเอง นอนพักผ่อนให้สบาย ปลอบจนโลแกนสงบลง ป้าหวาบอกก่อนออกไปว่า

“ถ้ามีอะไรก็เรียกป้านะคะ ป้านอนอยู่หน้าห้อง”

หมอโจแจ้งผลการเอกซเรย์แก่เดนิส มีทั้งนีล่า ป้าหวา ลุงจินและคอลินร่วมฟังว่า

“เท่าที่ผมดูจากภาพสแกนสมองตอนนี้ สมองได้รับความกระทบกระเทือนอย่างแรง ทำให้สมองเคลื่อน เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณโลแกนจำเรื่องราวอะไรไม่ได้เลย” เดนิสถามว่าจะจำไม่ได้ไปตลอดชีวิตหรือเปล่า “ขึ้นอยู่กับว่าเซลล์สมองมันเสียหายมากน้อยแค่ไหน”

เดนิสบอกหมอโจว่าทำยังไงก็ได้ต้องให้โลแกนความจำกลับคืนมาเหมือนเดิม หมอบอกว่าตนจะพยายามเต็มที่ บอกขั้นตอนการรักษาว่า

“ตอนนี้ผมให้ยา...ยานี้มันจะค่อนข้างแรง เพราะฉะนั้นเขาจะหลับไปอีกนาน พวกคุณไม่ต้องตกใจ แต่ถ้าเขาตื่นก็ให้เขาทานน้ำเยอะๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะมาดูอาการอีกที”

เดนิสไปส่งหมอ บอกให้นีล่าอยู่เฝ้าโลแกน ถ้าเขาตื่นก็พยายามชวนคุยให้เขาจำเธอได้ พอเดนิสออกไป นีล่าหันมองโลแกนพึมพำ

“จะว่าไป ถ้าพี่โลแกนจำเราไม่ได้ไปตลอดก็ดีเหมือนกัน เราจะได้ไม่ต้องแต่งงานกับเขา”

ส่วนป้าหวาขอร้องเดนิสให้รักษาโลแกนให้หายเพราะสงสารคอลินที่เสียแม่ไปแล้ว อย่าให้แกต้องเสียโลแกนไปอีกคนเลย

ooooooo

หลังจากโลแกนหายไป รุ่งขึ้นชามินต์ไปทำงานเหม่อๆ จนเหม่ยหงสงสัยว่าหมอเป็นอะไรวันนี้ถึงดูเหม่อๆชอบกล

ชามินต์ไม่มีแก่ใจจะทำงาน เฝ้าครุ่นคิดเป็นห่วงโลแกน เลิกงานหรือมีเวลาว่างเมื่อไรก็ไปตามที่ที่เคยไปกับโลแกนหวังว่าจะได้เจอเขา แต่ไปที่แล้วที่เล่า วันแล้ว วันเล่าก็ผิดหวัง

คืนนี้ชามินต์กลับห้องพักนั่งโซฟาที่โลแกนเคยนอน หยิบหนังสือที่มีรูปเธอกับเขาเคยเที่ยวด้วยกันเสียบคั่นหนังสือ หยิบออกมาดู เป็นวันที่เธอบอกเขาว่าจะกลับเมืองไทยและโลแกนผละไปยืนร้องไห้ถามว่าเธอไปแล้วชีวิตตนจะอยู่อย่างไร ชามินต์ปลอบว่าอีกไม่นานเขาเจอครอบครัวก็จะได้กลับไปอยู่กับพวกเขาแล้ว

เวลานั้น โลแกนร้องไห้บอกว่าทุกวันนี้ตนจำอะไรไม่ได้ ชีวิตตนมีแค่หมอคนเดียว อ้อนวอนทั้งน้ำตาว่า...

“สัญญากับผมนะครับว่าคุณหมอจะอยู่กับผมตลอดไป”

คิดแล้วชามินต์คิดถึงวัยเด็กที่เธอสูญเสียเพลินเพื่อนสนิทไป เวลานั้นเพลินถามว่าถ้าตนตายเธอจะอยู่กับใคร...

“ไม่...เธอต้องไม่ตาย เธอต้องอยู่กับฉัน ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่มีใครอีกแล้วในโลกนี้”

ชามินต์คิดถึงชีวิตตนแล้ว รำพึงเจ็บปวด...

“ในที่สุดชีวิตฉันก็ไม่มีใครจริงๆ”

ooooooo

โลแกนยังจำใครไม่ได้ แม้เดนิสจะพยายามทบทวนความจำว่าตนเป็นเพื่อนและบ้านนี้ก็เป็นบ้านของเขา และเขาหายไปจากบ้านนี้เกือบสองเดือนทุกคนตามหาเขาจนทั่ว

“แต่ผมจำคุณไมได้ แล้วผมก็ไม่รู้จักคุณจริงๆ”

“ตอนนี้นายยังจำไม่ได้หรอก เพราะสมองนายได้รับความกระทบกระเทือนอย่างแรง แต่หมอบอกว่าอีกไม่นานนายก็จะจำฉันได้ จำคอลิน จำนีล่า จำป้าหวา จำลุงจินได้” โลแกนมองหน้าเขาเครียด เดนิสพยักหน้าให้กำลังใจว่า “เข้าใจไหมว่าเราเป็นเพื่อนกัน เราเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน”

โลแกนพยักหน้าเบาๆ ทุกคนถอนใจโล่งอก พอแต่ละคนถามว่าจำตนได้ใช่ไหมว่าเป็นใคร เขากลับบอกว่าไม่รู้

“อีกไม่นานนายก็จะจำทุกอย่างได้” เดนิสให้กำลังใจ ทุกคนยิ้มอย่างมีความหวัง

แต่เมื่ออยู่ตามลำพัง คืนนี้ โลแกนนอนหลับ ฝันเห็นชามินต์มาเรียกเขา พอสะดุ้งตื่น นึกถึงความฝันแล้วถามตัวเองว่า

“ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ทำไมเราฝันถึงเธอบ่อยๆ ...เธอเป็นใคร...”

ฝ่ายชามินต์เหม่อลอยจนเหม่ยหงและหมอโจถามว่าเธอเป็นอะไร ชามินต์ปดว่าญาติที่เมืองไทยไม่ค่อยสบายเป็นโรคคนแก่ หมอโจถามถึงเพื่อนที่เธอเคยเล่าว่า ความจำเสื่อมเป็นอย่างไรบ้าง ชามินต์บอกว่าไม่เจอกันเลย

“ถ้าเจอเขาอีกก็บอกให้เขามาหาหมอเถอะนะครับ” หมอโจเล่าให้ฟังว่า “เผอิญเพื่อนคุณเดนิสก็มีอาการสูญเสียความทรงจำคล้ายกับเพื่อนหมอชาร์มครับ ผมไปรักษาอาการให้เขามาอาทิตย์กว่าแล้ว ตอนนี้ก็ดีขึ้นเยอะแล้วครับ เริ่มพอจะมีเค้าลางว่าจะจำอะไรได้บ้าง ถ้าหมอชาร์มเจอเพื่อนก็บอกให้มารักษาเถอะครับ ขืนปล่อยไม่รักษาอาจจำอะไรไม่ได้เลย”

ชามินต์ขอบคุณแต่ไม่รู้ว่าจะได้เจอเขาอีกหรือไม่ หมอโจขอตัว บอกว่าเหม่ยหงบอกว่าหมอไม่ค่อยสบายจึงแวะมาเยี่ยม

“ขอบคุณค่ะ” พอหมอโจเดินไป ชามินต์หน้าสลด เมื่อคิดว่า “ฉันคงไม่ได้เจอนายอีกต่อไปแล้วใช่ไหมโลแกน...”

ooooooo

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 4 วันที่ 9 พ.ค.59

ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ผลิตโดยบริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทประพันธ์โดย กลิ่นเอื้อง
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ติดตามชมได้ทาง ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ