อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 5 วันที่ 8 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 5 วันที่ 8 พ.ค.59

แอบสบตารู้ทันกับเจ้านายสาว ก่อนจะตะโกนบอกท่านเจ้าคุณให้กลับก่อน รอให้ใจเย็นกันกว่านี้ แล้วจะไปเชิญเขามาด้วยตัวเอง พระยาสีหโยธินไม่มีทางเลือก จำต้องกลับก่อน ทิ้งให้สองนายบ่าวมองตามเครียดๆ โดยเฉพาะสาลี่...เสียวสันหลังวาบ ไม่เคยคิดเลยว่าบุญมีจะเล่นงานได้เจ็บแสบขนาดนี้

แต่ที่น่าเป็นกังวลกว่านั้น คือแม้จะเกือบถูกจับได้ แต่สาลี่ก็ไม่คิดเลิกเข้าบ่อน อย่างน้อยก็เวลานี้ เพราะเสียพนันไปมาก จักต้องถอนทุนคืน จึงจะถอนตัวได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

เย็นเฝ้ามองเหตุการณ์ม้วนโดนทำโทษจนเลือดกบปากด้วยความสังเวชใจ แต่ที่ทำให้เธอต้องมานั่งกลุ้มกลางดึก ไม่ใช่เพราะสงสารม้วน แต่เป็นสายตาของเที่ยง ที่มองมาอย่างหมางเมิน



ฟักเห็นท่าทางซึมๆ ก็อดถามด้วยความห่วงใยไม่ได้ และเมื่อรู้สาเหตุก็ถึงกับถอนใจยาว “เมื่อเอ็งเลือกแล้วว่าจะเดินทางใด เอ็งก็ต้องใจแข็ง ไม่มีผู้ใดรักษาทุกสิ่งทุกอย่างไว้ได้ดอก บางครา...ก็ต้องมีเสียเพื่อแลกมาซึ่งอีกสิ่ง”

เย็นพยักหน้ารับนิ่งๆ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อมีแมงป่องหลายตัวหล่นจากมุ้งที่กำลังกาง และเพียงพริบตาเดียว ทาสสาวก็โดนกัดจนข้อมือบวมเป่ง!

ooooooo

เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของเย็น ทำให้เที่ยงวิ่งหน้าตื่นเข้ามา ฟักซึ่งเป็นคนทายาให้เย็น จึงเริ่มตั้งข้อสังเกตว่าเหตุใดถึงมีแมงป่องหลุดเข้ามาในเรือนพักพวกเธอได้ เย็นเองก็สงสัย แต่ก็หาคำตอบไม่ได้

“เราไม่รู้ดอกเย็น...คนริษยาที่เอ็งกำลังจะได้เป็นเมียกลางทาสีของท่านเจ้าคุณมีไม่น้อย หาใช่มีแต่คุณสาลี่เท่านั้นไม่ อาจเป็นบ่าวไพร่คนใดในเรือนก็ได้ทั้งนั้น”

ฟักพูดจบก็ผละไปต้มยา เพราะดูท่าแผลบวมบนข้อมือเย็นจะอักเสบเป็นแน่ เที่ยงเลยรับหน้าที่ทายาแทน ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยและสัมผัสอ่อนโยนของเขา ทำให้เย็นอดยิ้มไม่ได้

“ฉันดีใจจ้ะ นึกว่าพี่เที่ยงจะโกรธเคือง จนไม่มองหน้าฉันเสียแล้ว”

“ข้าไม่เคยโกรธเคืองเอ็ง ข้าเพียงแต่เสียใจ แต่เอ็งไม่ผิดดอก คนเราก็ต้องอยากสุขสบายเป็นธรรมดา”

“ฉันไม่ได้รับปากเป็นเมียท่านเจ้าคุณ เพราะต้องการสุขสบายดอกจ้ะ”

“แล้วเอ็งรับปากเพราะกระไรรึ”

“แต่แรก...ฉันต้องการทดแทนบุญคุณคุณหญิง ต่อมา...”

ใบหน้าแดงก่ำ เต็มไปด้วยความเขินอาย ทำให้เที่ยงรู้ทัน ถอนใจปลงๆ

“เอ็งไม่เคยมีใจให้ข้า เพราะเอ็งมีใจให้ท่านเจ้าคุณใช่หรือไม่”

คำถามของเที่ยงไม่ได้รับคำตอบ เช่นเดียวกับความสงสัยของพระยาสีหโยธินในคืนเดียวกันว่าเหตุใดค่ำคืนนี้ถึงไม่ได้ยินเสียงขลุ่ยของเย็นเหมือนเคย...แล้วท่านเจ้าคุณก็ได้รับคำตอบในเช้าวันต่อมา เมื่อแย้มมารายงานว่าเย็นถูกแมงป่องต่อยกลางดึก ข้อมือบวมมาทำงานไม่ได้

พระยาสีหโยธินเป็นห่วงว่าที่เมียน้อยคนใหม่มาก อยากไปเยี่ยมให้คลายห่วงและคิดถึง แต่แย้มก็เตือนให้นึกถึงคำขอของท่านพระครู ไม่ให้เจอหน้าเย็นก่อนถึงฤกษ์ส่งตัว เลยทำให้ท่านเจ้าคุณหงุดหงิดใจมาก

แย้มถึงกับถอนใจยาว เมื่อสามีลงเรือนไปทำงาน ก่อนจะหันไปสบตาแรมที่ยิ้มกรุ้มกริ่มด้วยความชอบใจ

“ขนาดยังไม่ได้แต่งเป็นเมีย ท่านเจ้าคุณยังหลงขนาดนี้ เห็นที...วาสนาคุณสาลี่คงหมดสิ้นลงครานี้ล่ะเจ้าค่ะ”

สาลี่ไม่ได้สนใจว่าทาสคนไหนจะเป็นจะตาย มัวพะวงเรื่องเงินพนันที่เสียเมื่อคืนก่อน จนต้องแล่นไปเข้าบ่อนแต่เช้าเพื่อแก้มือ แม้แอบจะทัดทานให้เห็นแก่ลูกในท้อง อนุภรรยาคนสวยก็ไม่เปลี่ยนใจ

เครารออยู่แล้ว และเริ่มลงมือทำให้สาลี่เสียพนันจนหมดตัว ก่อนจะแสร้งทำตัวเป็นมิตร เสนอเงินให้เธอยืมไปแก้มือ สาลี่ตามเล่ห์เหลี่ยมคนพวกนี้ไม่ทัน พะวงแต่เรื่องเงินที่เสียไป เลยยอมรับมา แต่ก็เสียแล้วเสียอีก จนหนี้บานท่วมหัว มากกว่าจำนวนเงินที่เธอเสียเมื่อวันก่อนไม่รู้กี่เท่า

พระมหาเทพติดตาต้องใจในความสวยของเย็นยิ่งนัก และเช้าวันเดียวกันนี่เอง เขาก็หอบหิ้วข้าวของมากมายมาเยี่ยมแย้ม พลางกวาดตามองหาทาสสาวที่หมายตาไปด้วย และความหวังก็เป็นจริง เมื่อเย็นขึ้นมาเรือนใหญ่ แย้มเลยแนะนำให้รู้จักคุณพระหนุ่ม เพื่อนสนิทของพระยาสีหโยธิน

“กิริยามารยาทงามนัก ถ้าไม่บอกว่าเป็นบ่าว ฉันยังนึกว่าเป็นญาติกับคุณหญิงเสียอีก ชื่อเย็นรึ...ชื่อช่างเหมาะกับตัวนัก เห็นแล้ว ฉันก็เย็นตาเย็นใจขึ้นมาทันทีเชียว”

เย็นจำได้ว่าเขาคือคนเดียวกับที่เธอเห็นคุยกับสาลี่เมื่อวันก่อน แต่ไม่อยากแสดงท่าทีให้เขารู้ พระมหาเทพเลยเกี้ยวพาต่อไปแบบไม่เก็บอาการ แย้มทนไม่ไหวต้องโพล่งตัดบท ว่าเย็นกำลังจะได้เป็นเมียน้อยอีกคนของท่านเจ้าคุณ!

ooooooo

พระมหาเทพเจ็บใจมากที่พระยาสีหโยธินเกลอรักได้ของดีไปหมด ไม่เว้นแม้แต่เย็นทาสสาวที่เขาหมายตา ความโกรธทุกอย่างเลยถูกพาลไปลงกับสาลี่ ด้วยการทำให้ติดพนันและเสียเงินจนหมดตัว

สาลี่กลับถึงเรือนเย็นวันเดียวกันด้วยอารมณ์หงุดหงิดสุดขีด เมื่อเห็นเย็นซึ่งผ่านมาที่ท่าน้ำโดยบังเอิญก็พาลพาโลใส่ ทั้งเหม็นหน้า ทั้งร้อนตัวกลัวอีกฝ่ายจะรู้ว่าตนแอบไปบ่อน

เย็นถูกยั่วประสาทจนหลุดว่ารู้ความลับของอีกฝ่าย สาลี่เลยยิ่งเต้นผางเอ็ดลั่น

“เอ็งนี่มันฉลาดเกินทาสนัก แต่คนฉลาดเกินวาสนามักจะนำภัยมาสู่ตัว”

จบคำก็ยื่นมือไปบีบปากเย็น พร้อมขู่เสียงเข้ม

“ถ้าเอ็งไม่อยากเตรียมหลังของเอ็งไว้รองหวาย ก็อย่าบอกใครว่าเจอข้าที่นี่เป็นอันขาด จำใส่กะโหลกไว้!”

เย็นถูกผลักหน้าหงาย แต่ยังพยายามข่มอารมณ์ ตอกเสียงเรียบ

“ถึงคุณสาลี่ไม่สั่ง บ่าวก็ไม่บอกผู้ใดเจ้าค่ะ บ่าวสำนึกตัวดีว่าเป็นทาสขัดดอก ไม่กล้ายุ่งเรื่องนายดอกเจ้าค่ะ”

“เจียมตัวให้ตลอดเถิดนังเย็น เผยอขึ้นมาวันใด ข้าจะถีบเอ็งให้กลับไปอยู่ก้นครัววันนั้น!”

สาลี่หัวเสียมาก แม้รู้ดีว่าเย็นคงไม่บอกใครเรื่องตนเข้าบ่อน แต่ก็อดระแวงไม่ได้ เมื่อพระยาสีหโยธินแวะมาค้างด้วยในคืนเดียวกันก็พาลค่อนแคะตัดพ้อโน่นนี่จนท่านเจ้าคุณอ่อนใจ

“วันนี้แม่สาลี่พิกลนัก นอกจากจะไม่อ่อนหวานเหมือนทุกคราวแล้ว ยังตั้งหน้าตั้งตาหาเรื่องฉันให้จงได้ หรือกลัวว่าฉันจะรักเย็นมากกว่าแม่สาลี่ อย่ากลัวไปเลย ไม่ว่าฉันจะมีเมียอีกกี่คน ฉันก็จะให้ความเป็นธรรมเสมอกันทุกคน”

“ถ้าเช่นนั้น ท่านเจ้าคุณรับปากรึไม่เจ้าคะ จะให้นังเย็นเป็นแค่เมียกลางทาสี ไม่ยกเป็นเมียกลางนอกเท่าฉัน”

“โดยศักดิ์ก็ต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว แต่หากเย็นมีลูกให้ฉัน ฉันก็จำเป็นต้องยกเย็นขึ้นมาเป็นเมียกลางนอก”

“นี่จะให้นังเย็นมันขึ้นมาเสมอฉัน แลลูกของมันยังเสมอด้วยลูกฉันอีกหรือเจ้าคะ”

พระยาสีหโยธินเห็นว่าสาลี่ออกอาการมากไปเลยปรามเสียงเข้ม “แล้วแม่สาลี่จะให้ลูกของฉัน เป็นแค่ลูกเมียกลางทาสีไร้ศักดิ์ใดๆกระนั้นรึ ฉันบอกแล้วว่าฉันจะให้ความเป็นธรรมเสมอกัน ลูกฉันทุกคนก็ต้องได้ด้วย”

สาลี่เจ็บแค้นมากที่ท่านเจ้าคุณรักและหลงเย็นจนไม่ยอมตามใจเธอเหมือนเคย เช่นเดียวกับแอบ เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเจ้านายไปด้วยตามประสาพวกนายว่าขี้ข้าพลอย

“น่าแค้นใจนัก สถุลสกุลต่ำอย่างอีเย็น จะขึ้นเทียบแม่คุณของบ่าว แต่มันก็ยังเด็ก อาจจะท้องก็ได้นะเจ้าคะ”

“ถ้ากระนั้นเอ็งก็ต้องช่วยข้า ลูกข้าเกิดมาเมื่อใด ข้าจะให้ท่านเจ้าคุณหลงลูกจนลืมนังเย็น ส่วนเอ็ง...ก็ต้องหาทางใส่ร้ายป้ายสีมัน ให้ท่านเจ้าคุณระอามันให้จงได้!”

ooooooo

เรื่องของเย็นเหมือนเป็นหอกแหลมทิ่มแทงใจสาลี่ตลอดทั้งคืน จนถึงกับต้องเข้าวัดทำบุญกรวดน้ำ เผื่ออะไรจะดีขึ้น แต่อนุภรรยาคนสวยของพระยาสีหโยธินกลับต้องประสาทเสียมากกว่าเดิม เมื่อเจอกับพระมหาเทพโดยบังเอิญ!

แม้จะกลัวคุณพระหนุ่ม เพราะเห็นกับตาว่าเขาโหดเหี้ยมและเลือดเย็นแค่ไหน ฆ่าลูกตัวเองในท้องขาวได้ลงคอ แต่สาลี่ก็ยังข่มใจให้นิ่ง บอกเขาตรงๆว่าไม่อยากเจอกันอีก พระมหาเทพไม่สะทกสะท้านแถมแก้ตัวอย่างหน้าไม่อายว่าขาวฆ่าตัวตาย ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

“ก็ถ้าคุณพระไม่บังคับแม่ขาวกินยาขับเลือด แม่ขาวจะคิดสั้นรึ แลนั่นก็เลือดในอกคุณพระแท้ๆ คุณพระยังทำได้ แล้วฉันจะกล้าอยู่ใกล้คุณพระได้อีกอย่างไร”

“มันคนละเรื่องกันนา เรื่องแม่ขาว ฉันทำเพราะจำเป็น แต่กับแม่สาลี่ เราก็ช่วยเหลือกันดีมาตลอดไม่ใช่รึ”

“แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าวันไหนคุณพระจะมีความจำเป็นต้องฆ่าฉันขึ้นมา”

“ฉันจะฆ่าแม่สาลี่ด้วยเหตุอันใดเล่า มีแต่จะเอาโชคลาภมาให้แม่สาลี่เท่านั้น”

สาลี่ยิ้มเยาะ รู้ทันอีกฝ่ายว่าหวังให้เธอช่วยเรื่องโครงการต่อเรือที่สามีเธอเป็นคนคุม แต่เพราะยังหวั่นวีรกรรมอำมหิตของเขาเลยไม่อยากเสี่ยง พระมหาเทพเห็นท่าไม่ดีเลยงัดไม้เด็ดมาหลอกล่อ ด้วยการเสนอตัวจะช่วยคิดแผนใส่ร้ายเย็นไม่ให้ได้เผยอเป็นเมียอีกคนของพระยาสีหโยธิน!

แผนการของพระมหาเทพเริ่มต้นในช่วงสายของวันเดียวกัน ด้วยการหอบผ้าผืนงามห่อใหญ่มอบให้สาลี่นำไปกำนัลแย้ม เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ระหว่างที่ตัวเองยกหีบเครื่องประดับมีราคาไปกำนัลอีกต่อ

แย้มไม่ทันระวังมัวสนใจดูผ้าจากสาลี่ด้วยความตื่นตาตื่นใจ พระมหาเทพเลยฉวยจังหวะนี้ส่งสัญญาณให้ลูกน้องแอบหยิบแหวนจากหีบ แล้วแกล้งโวยวายหลังจากนั้นว่าแหวนหาย!

พระมหาเทพแกล้งทำเป็นหวังดีเสนอจะซื้อของใหม่มาชดใช้นายห้าง เพราะเครื่องประดับเหล่านี้เขานำมาให้คุณหญิงเลือกเท่านั้นยังไม่ได้ซื้อมา แต่แย้มไม่ยอมเห็นว่าตนต้องรับผิดชอบ หากมีของมีค่าหายบนเรือน

บ่าวไพร่เรือนพระยาสีหโยธินจึงต้องช่วยกันตามหาแหวนหลังจากนั้น ซึ่งก็เข้าทางพระมหาเทพกับสาลี่ จะใส่ร้ายเย็น ด้วยการนำแหวนไปซ่อนบนเรือนพักของฟัก โดยมีแอบสวมบทพยานนำคนของคุณพระไปตามหาด้วยตัวเอง

เย็นหน้าซีดเผือดละล่ำละลักบอกว่าไม่ได้เป็นขโมย แต่สาลี่ก็ไม่ยอมแถมเรียกบุญมีกับม้วนมาร่วมเป็นพยาน ยื่นข้อเสนอร่วมกับพระมหาเทพจะเอาเย็นมาลงโทษให้ได้ แย้มลังเลเพราะเชื่อแน่ว่าเย็นไม่ใช่ขโมย แต่ก็ไม่มีหลักฐานหรือพยานยืนยัน จนสาลี่เกือบได้สั่งเฆี่ยนเย็นอยู่แล้วถ้าเที่ยงจะไม่ไปตามพระยาสีหโยธินกลับมาเสียก่อน!

ooooooo

สีหน้าเด็ดเดี่ยวของเย็นที่เหมือนจะยินยอมรับโทษ แต่หัวเด็ดตีนขาดก็จะไม่รับผิดในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ ทำให้พระยาสีหโยธินตัดสินใจทำบางอย่าง ด้วยการเรียกแย้ม พระมหาเทพและแอบไปคุยในห้อง

แอบเล่ารายละเอียดทุกอย่างให้ฟังอีกครั้ง เริ่มตั้งแต่แหวนหาย จนกระทั่งหาเจอที่ใต้หมอนของเย็น แย้มนิ่วหน้าไม่เข้าใจว่าสามีจะทำอะไร จนต้องเอ่ยปากถามด้วยความอยากรู้

“ขอประทานโทษนะเจ้าคะ ที่แอบเล่ามา ฉันยังไม่เห็นจะเป็นข้อผิดแปลกประการใดเลยเจ้าค่ะ”

“เพลานี้ยังไม่ผิดแปลกดอกคุณหญิง แต่คุณหญิงกับคุณพระได้ยินกันชัดแล้วนะ ว่าแหวนถูกซ่อนไว้ใต้หมอน”

กว่าพระมหาเทพจะรู้ตัวว่าเสียรู้เกลอรัก ก็เมื่อได้ยินพระยาสีหโยธินซักไซ้ลูกน้องตนว่าหาแหวนเจอที่ใดและใครเป็นคนเจอ ลูกน้องพระมหาเทพไม่รู้เรื่องตอบตามตรงว่าพบแหวนในตู้และแอบเป็นคนพบ แผนใส่ร้ายทั้งหมดเลยเป็นโมฆะ เพราะทั้งแอบและลูกน้องพระมหาเทพให้การไม่ตรงกัน!

แอบหน้าซีดเผือด ต่างจากพระยาสีหโยธินเหยียดยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปพูดกับแย้มและพระมหาเทพ

“คุณหญิงกับคุณพระได้ยินชัดแล้วกระมัง อันที่จริง... คดีนี้มีข้อพิรุธแต่แรก เพราะหากฉันขโมยของมีค่าเช่นนี้ ฉันคงไม่โง่เอาไปเก็บไว้ใต้หมอนตัวเอง รอคนมาค้นเจอดอก”

บุญมีกับม้วนสบตากันอึ้งๆ ดูท่าคดีจะพลิก เย็นพ้นข้อกล่าวหาและแอบกลายเป็นคนผิด พระมหาเทพร้อนตัว กลัวถูกซัดทอดลุกพรวดถีบลูกน้องกระเด็นพร้อมก่นด่าเสียงเข้ม

“อ้ายสารเลว! มึงกล้าทำเรื่องจัญไรใส่ร้ายคนอื่นเชียวรึ”

ไม่ใช่แค่ลูกน้องคุณพระที่ต้องลนลานด้วยกลัวความผิด สาลี่ก็ตะลึงไม่แพ้กันก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อได้ยินสามีคาดคั้นความจริงจากบ่าวคนสนิท แอบชำเลืองมองเจ้านายสาวแล้วตัดสินใจก้มกราบท่านเจ้าคุณ

“เป็นความผิดของบ่าวเองเจ้าค่ะ บ่าวทนไม่ได้ที่อีเย็นจะรุ่งเรือง จึงวางแผนใส่ร้าย แต่บ่าวกระทำไปแต่ผู้เดียว ไม่มีผู้ใดในเรือนนี้รู้เห็นทั้งสิ้นเจ้าค่ะ”

คำสารภาพของแอบทำให้เย็นรอดตัวไปได้ บุญมีกับม้วนเลยฉวยโอกาสนี้ซ้ำเติมแอบยุให้ท่านเจ้าคุณลงโทษอย่างสาสมไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง แย้มพยายามไกล่เกลี่ยเหมือนเคยแต่ก็ไม่ได้ผล พระยาสีหโยธินโกรธมาก และตัดสินโทษให้เฆี่ยนแอบอย่างหนักจะได้ไม่เหิมเกริมใส่ร้ายเย็นเช่นนี้อีก

สาลี่รู้สึกผิดมากที่บ่าวคนสนิทต้องรับโทษแทน และทนดูไม่ได้จนต้องไปสั่งให้เลิกเฆี่ยน ฟักไม่ยอม เพราะถือคำสั่งของท่านเจ้าคุณเป็นที่ตั้ง สาลี่เลยโวยลั่น ขู่จะทำโทษ

ฟักลอบถอนใจยาวก่อนจะคุกเข่าพนมมือ “บ่าวไม่กล้าทำให้คุณสาลี่ขุ่นเคืองใจดอกเจ้าค่ะ แต่บ่าวเป็นหัวหน้าทาส รับคำสั่งท่านเจ้าคุณมาให้ลงโทษนังแอบ ถ้าบ่าวไม่ทำ ก็จะมีผิดติดตัว จึงไม่อาจตามใจคุณสาลี่ได้เจ้าค่ะ”

“อีฟัก! มึงกล้าลองดีกับกู กูจะให้มึงเห็นดีประเดี๋ยวนี้ จับอีฟักไว้ แล้วเฆี่ยนมันให้เท่ากับที่เฆี่ยนอีแอบ”

พวกทาสมองหน้ากันเลิ่กลั่กแต่ไม่มีใครกล้าจับฟักตามสั่ง หัวหน้าทาสสาวใหญ่เลยต้องพูดเอง

“บ่าวทำหน้าที่ของบ่าวเสร็จ บ่าวจะตามคุณสาลี่ไปหาท่านเจ้าคุณเองเจ้าค่ะ ถ้าท่านเจ้าคุณเห็นว่าบ่าวควรถูกลงโทษ บ่าวจะยอมรับโทษโดยไม่ปริปากเจ้าค่ะ”

สาลี่โมโหจะตบฟักให้หายคลั่ง โชคดีที่แอบโพล่งขึ้นก่อน “แม่คุณของบ่าว...บ่าวทำผิด ควรแก่โทษแล้ว อย่าให้ความเมตตาของคุณสาลี่ ย้อนกลับมาเป็นภัยแก่ตัวคุณเองเลยนะเจ้าคะ ให้บ่าวได้รับโทษเถิดเจ้าค่ะ”

พูดจบก็เบือนหน้าไปทางฟัก ขอร้องให้รีบสำเร็จโทษเสียก่อนจะทนไม่ไหว หัวหน้าทาสสาวใหญ่นับถือน้ำใจแอบมากแต่คำสั่งท่านเจ้าคุณถือเป็นคำขาดเลยจำต้องสั่งเฆี่ยนจนครบ

ooooooo

แอบถูกเฆี่ยนจนหลังแตกยับ สาลี่รู้สึกผิดมากใส่ยาให้บ่าวคนสนิท พลางขบกรามแน่นด้วยความแค้นเคืองอย่างที่สุด จนหมายมั่นจะต้องล้างแค้นเอาคืนจากเย็นให้ได้สักวัน!

เย็นไม่รู้ตัวว่าจะมีภัยถึงตัวมัวอึ้งเมื่อได้รู้จากท่านเจ้าคุณว่าเที่ยงเป็นคนตามเขามาช่วย พระยาสีหโยธินเห็นอาการทาสสาว ก็เดาได้ว่าคงมีเรื่องบางอย่างและก็เห็นจริงเมื่อได้พูดจาเปิดอกกับเที่ยงในเวลาต่อมา

“เอ็งชอบเย็นรึอ้ายเที่ยง” เที่ยงหน้าเสีย แต่พระยาสีหโยธินกลับยิ้มน้อยๆ “ข้าอาบน้ำร้อนมาก่อนเอ็ง แลมีเมียมาแล้วสามคน ทำไมจะดูไม่ออก แต่เอ็งไม่ต้องกลัว ข้าเชื่อใจเย็น ไม่ถือโทษเอ็งดอก”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 5 วันที่ 8 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ