อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 6 วันที่ 11 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 6 วันที่ 11 พ.ค.59

แอบเศร้าใจมากต้องเห็นเที่ยงออกจากเรือนพระยาสีหโยธิน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาไม่เคยมีใจ และเห็นเธอเป็นแค่คนรู้จักที่มีน้ำใจต่อกันยามเจ็บป่วยเท่านั้น

บุญมีก็เซ็งไม่แพ้กัน ไม่อยากให้เที่ยงไปไกลหูไกลตา แต่ก็แสดงออกไม่ได้ กลัวคนสงสัย สุดท้ายต้องส่งคนของบุญมาสะกดรอยตาม จนรู้ว่าเที่ยงอยู่วัด ก็โล่งใจ เพราะตนกำลังคิดการใหญ่ วางแผนลอบฆ่าท่านเจ้าคุณอีกครั้ง หากเที่ยงยังอยู่ที่เรือน คงเลี่ยงไม่ได้ ต้องตายกันไปข้าง

พระยาสีหโยธินไม่รู้ตัวว่าจะมีภัย มัวเป็นทุกข์ เมื่อมีคนมาร้องเรียนเรื่องโครงการต่อเรือ ซึ่งพระมหาเทพประมูลได้ไป แย้มเป็นเดือดเป็นร้อนแทนสามีมาก เพราะรู้ดีกว่าใคร ว่าเขาเป็นคนซื่อสัตย์แค่ไหน



“แต่ฉันกลับไม่แปลกใจเท่าใด นึกอยู่แล้วสักวันต้องมาถึง คุณพระมหาเทพเป็นเกลอเก่าฉันมาแต่เล็กแต่น้อย เมื่อได้งานหลายครั้งเข้า คนย่อมสงสัย ใจจริง...ฉันไม่อยากให้คุณพระเข้ามาข้องเกี่ยวงานของฉันเลย แต่ฉันก็บังคับคุณพระไม่ได้ จึงต้องมีเหตุเช่นนี้เข้าสักวัน”

แรมนั่งฟังอยู่ด้วย อดเป็นกังวลแทนเจ้านายไม่ได้ ตีโพยตีพายใหญ่จนแย้มต้องดุ พระยาสีหโยธินเห็นสีหน้าจ๋อยๆของบ่าวสาวคนสนิทของเมียหลวงก็ส่ายหน้าโบกมือ

“ช่างเถิด...แรมมันพูดไปโดยซื่อ อย่าไปดุเลย แต่ฉันดีใจนะ ที่คุณหญิงเชื่อใจฉัน มิได้สงสัยเหมือนคนอื่น”

“อยู่ด้วยกันมาจนป่านนี้แล้ว ไม่เชื่อใจท่านเจ้าคุณแล้วจะเชื่อใจผู้ใดเล่าเจ้าคะ”

“ช่างเป็นโชคของฉันนัก ที่ได้คุณหญิงมาเป็นศรีเรือน คุณหญิงเป็นนางแก้วของฉันโดยแท้”

สาลี่รู้เรื่องสามีโดนร้องเรียน ก็แล่นไปเอาเรื่องพระมหาเทพถึงบ่อนโป เคราต้องช่วยไกล่เกลี่ย แต่อนุภรรยาของพระสีหโยธินก็ไม่หยุดโวย ก่อนจะผละไปด้วยท่าทางหัวเสียสุดขีด พระมหาเทพไม่สะทกสะท้านเลย ยิ้มระรื่นด้วยซ้ำ แถมสั่งเคราอีกต่างหาก ให้เร่งมืออ่อยเหยื่อ ให้สาลี่ติดการพนันอย่างหนัก จะได้หลอกไว้ใช้งานอีกรอบ!

พระยาสีหโยธินถูกเรียกตัวไปสอบสวนในวันต่อมา บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด แต่ชื่อเสียงความซื่อสัตย์ที่เพียรสร้างมาตลอดชีวิตข้าราชการก็ทำให้เขารอดพ้นคำครหามาได้

แต่กระนั้น...เรื่องกลับไม่จบ เพราะบุญมีร่วมมือกับบุญมา ส่งคนไปวางเพลิงตึกกัมปะนีของพระมหาเทพ หวังสร้างเรื่องฉาวให้พระยาสีหโยธิน ว่าเผากัมปะนีเกลอรัก กลบเกลื่อนหลักฐานทุจริต ซึ่งก็ได้ผลเกินคาด พระยา–สีหโยธินถูกเรียกตัวไปสอบอีกครั้ง พร้อมรับคำแนะนำจากข้าราชการผู้ใหญ่ ให้เปลี่ยนไปทำหน้าที่อื่น

ooooooo

ระหว่างที่พระยาสีหโยธินรับศึกหนัก ถูกคำครหาเล่นงานจนชื่อเสียงที่สั่งสมมาเป็นมลทิน แย้มกับเย็นกลับมีข่าวดี คือทั้งสองกำลังจะมีลูกให้ท่านเจ้าคุณ!

ข่าวการแพ้ท้องอย่างหนักของแย้มและเย็นถึงหูบุญมีในเวลาต่อมา และอนุภรรยาคนสวยก็ไม่รอช้า รีบไปเยาะเย้ยสาลี่ ซึ่งกำลังรู้สึกผิดเรื่องแอบคัดลอกเอกสารของสามีไปให้พระมหาเทพ และพยายามไถ่โทษให้ตัวเองอย่างลับๆ ด้วยการเตรียมสำรับกับข้าวให้สามี แบบที่ไม่เคยทำมานานแล้ว

สาลี่ถึงกับผงะ เมื่อรู้ว่าแย้มกับเย็นตั้งท้อง แอบสงสารรีบพูดปลอบใจ

“แม่คุณของบ่าว ไม่ต้องกลัวนะเจ้าคะ อย่างไรคุณหนูในท้องของแม่คุณต้องคลอดก่อน แลหากคลอดมาเป็นชายด้วยแล้ว ก็ยิ่งไม่ต้องกลัวเลยเจ้าค่ะ”

“อีโง่! จะคลอดก่อนหลัง จะชายหรือหญิง ไม่สำคัญเท่าเกิดกับเมียคนใดดอก ต่อให้ลูกข้าคลอดออกมาเป็นชาย แต่ก็เป็นลูกที่เกิดกับเมียน้อย จะไปสู้ลูกที่เกิดจากเมียเอกได้อย่างไร แลท่านเจ้าคุณเคยพูดไว้ ว่าหากอีเย็นมีลูก ก็จะยกมันขึ้นมาเท่ากับข้า แค่คิด...ข้าก็อกจะแตกแล้ว”

แอบหน้าเสีย เป็นกังวลไปกับเจ้านายสาวด้วย แต่ก็เพียงไม่นาน เพราะสาลี่ตัดสินใจแล้ว จะตัดไฟแต่ต้นลม หาทางกำจัดมารหัวขนในท้องแย้มกับเย็น...ไม่ให้มันได้ลืมตาดูโลกนี้เป็นอันขาด!

พระยาสีหโยธินแทบลืมเรื่องกลุ้มใจทั้งหมด เมื่อกลับถึงเรือนค่ำวันเดียวกัน แล้วพบว่าแย้มกับเย็นกำลังตั้งท้อง แย้มมีความสุขมาก ในที่สุดความหวังจะมีลูกผูกใจสามีก็เป็นจริง สถานะเมียหลวงของตนก็จะมั่นคงขึ้นด้วย แต่กระนั้น...ก็อดเป็นห่วงเรื่องสามีถูกร้องเรียนไม่ได้

“เอ่อ...แล้วเรื่องงานราชการ ตกลงเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”

“ก็ไม่มีกระไร ฉันก็ยังเป็นพระยา เพียงแต่...คงไม่ได้รับความไว้วางใจเช่นเดิมอีกแล้ว”

“ไม่ยุติธรรมเลย ท่านเจ้าคุณไม่ได้กระทำผิด พยานแลหลักฐานกระไรก็ไม่มี มีแต่เสียงครหาเท่านั้น”

ท่านเจ้าคุณถอนใจยาว ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแย้ม “ช่างเถิดคุณหญิง ถือเสียว่าเป็นกรรม แลเรื่องนี้ก็มีข้อดีอยู่บ้าง คืองานการฉันน้อยลง ก็จะได้ดูแลคุณหญิงกับลูกที่จะเกิดมาได้อย่างไรเล่า”

แย้มรู้ดีว่าสามีไม่ได้ยินดีอย่างปากพูด เช่นเดียวกับเย็น สัมผัสได้ถึงความหนักใจ เมื่อเขาแวะมาหาในเวลาต่อมา เพื่อมอบสร้อยข้อมือทองเป็นรางวัลและของรับขวัญ ที่เธอตั้งท้องลูกของเขา

เย็นยกมือไหว้ขอบคุณ “เป็นพระคุณเจ้าค่ะ”

พระยาสีหโยธินยิ้มกว้าง อารมณ์ดีขึ้นมาก “แม่เย็นมีลูกให้ฉัน ฉันให้สร้อยรับขวัญลูกในท้อง จะถือว่าเป็นพระคุณได้อย่างไร ฉันต่างหากที่ควรจะต้องขอบใจแม่เย็น ที่เป็นแม่ของลูกฉัน”

“ฉันได้มีลูกกับท่านเจ้าคุณ ถือเป็นวาสนาแล้วเจ้าค่ะ ไม่มีกระไรที่ฉันจะภูมิใจไปกว่านี้อีกแล้ว”

“ฉันสัญญานะ ว่าถ้าแม่เย็นคลอดลูกเมื่อใด ฉันจะยกแม่เย็นจากเมียกลางทาสีขึ้นเป็นเมียกลางนอก ให้มีศักดิ์เท่ากับแม่สาลี่กับแม่บุญมี ภายหน้าก็จะได้มีส่วนแบ่งในทรัพย์สมบัติของฉันตามศักดิ์ ไม่ให้แม่เย็นต้องลำบากดอก”

เย็นลูบท้องตัวเอง ยิ้มบางๆด้วยความรักสุดหัวใจ “ข้อนั้น...ฉันไม่เคยใส่ใจเลยเจ้าค่ะ ขอเพียงลูกเกิดมาสมบูรณ์แข็งแรง แลเป็นคนดีเหมือนท่านเจ้าคุณ ฉันก็พอใจเป็นที่สุดแล้วเจ้าค่ะ”

ooooooo

ความดีและความเจียมเนื้อเจียมตัวของเย็น ทำให้พระยาสีหโยธินรักเธอมากขึ้นทุกวัน และเพื่อตอบแทนความรักของเธอ เลยตัดสินใจจ้างครูมาสอนเป่าขลุ่ย เพราะรู้ดีว่าเป็นสิ่งที่เธอชอบ แต่กระนั้น... เขาก็เลือกแต่ครูผู้หญิง เพราะหึงและหวง ไม่อยากให้เมียน้อยคนโปรดใกล้ชิดกับชายอื่น

สาลี่ได้ยินว่าท่านเจ้าคุณขลุกตัวกับเย็น จึงบุกถึงเรือนใหญ่ แกล้งทำเสียงเอะอะ และเอาเรื่องเย็นทันทีที่เห็นหน้า ด้วยความหมั่นไส้และหึงหวงสุดขีด

“อีคางคกขึ้นวอ! เอ็งอย่านึกนะ ว่าได้ขึ้นมาอยู่บนเรือนใหญ่แล้วจะล้างกลิ่นสาบทาสของเอ็งได้ กำพืดเอ็ง...ก็แค่คนเร่ขายตัวมาเป็นทาส ไม่ต่างจากหญิงที่โรงรับชำเราเท่าใดดอก”

พระยาสีหโยธินโกรธมาก ปรามเสียงเข้ม

“มากเกินไปแล้วกระมังแม่สาลี่ แม่เย็นเป็นเมียฉัน ด่าแม่เย็นเช่นนี้ ก็ไม่ต่างจากด่าฉัน”

“นี่ท่านเจ้าคุณดุด่าฉันรึเจ้าคะ เป็นผัวเมียกันมานานปี ท่านเจ้าคุณไม่เคยขึ้นเสียงดุด่าฉัน แต่วันนี้ท่านเจ้าคุณกลับด่าฉันเพราะอีเย็น...อีแพศยา!”

ขาดคำก็ตบหน้าเย็นฉาดใหญ่ พระยาสีหโยธินตกใจมาก พยายามจะห้าม แต่สาลี่ก็ไม่ฟัง เงื้อมือจะตบอีกรอบ แต่ครั้งนี้เย็นไม่ยอมอีกต่อไป จับข้อมือของสาลี่ไว้ พร้อมกับสบตาอย่างไม่กลัว

สาลี่โมโหมาก โวยวายเสียงดังจนพระยาสีหโยธินต้องสั่งให้แยก เย็นจึงยอมปล่อยมือ

“ขอประทานโทษเจ้าค่ะ ฉันมิได้อยากล่วงเกินคุณสาลี่ เพียงแต่ฉันไม่อยากถูกตบตีโดยไร้สาเหตุเช่นกันเจ้าค่ะ”

พระยาสีหโยธินถอนใจยาว สั่งให้สาลี่กลับเรือน จะได้ไม่มีเรื่องอีก แต่อนุภรรยาคนสวยไม่เข้าใจ คิดว่าสามีขับไล่ เพราะกำลังหลงใหลเย็นจนไม่ลืมหูลืมตา เลยตั้งท่าจะขัดคำสั่ง แถมประชดประชันด้วยความน้อยใจ จนท่านเจ้าคุณต้องโพล่งออกไปอย่างเหลืออด

“นับแต่อยู่กินกันมา ฉันไม่เคยดุด่าแม่สาลี่ แต่แม่สาลี่ก็ไม่เคยประพฤติตัวหยาบช้าดั่งไพร่ไร้สกุลเช่นกัน ครานี้ฉันจะไม่เอาความ แต่อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำอีก... กลับไป!”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 6 วันที่ 11 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ