อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 7 วันที่ 16 พ.ค.59

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 7 วันที่ 16 พ.ค.59

นีล่าขอโทษชามินต์แทนโลแกนที่พูดจาไม่ดีกับเธอ ชามินต์บอกว่าไม่เป็นไรเขาอาจจะกำลังเครียด

“ปกติพี่โลแกนไม่เคยหยาบคายแล้วก็พูดจาก้าวร้าวกับผู้หญิงแบบนี้นะคะ”

ชามินต์เพียงแต่ยิ้ม นีล่ายังคงครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจโลแกนอยู่ดี...

โลแกนขึ้นไปจับตัวคอลินบอกว่าตัวไม่ร้อนแล้ว ป้าหวาชมว่าหมอชาร์มเก่งฉีดยาเข็มเดียวไข้ลดเลย โลแกนขัดขึ้นว่าหมอคนอื่นก็ฉีดยาลดไข้ได้

“แม่...แม่ครับ...คอลินคิดถึงแม่ครับ...” คอลินเพ้อ ป้าหวาบอกว่าตั้งแต่ไม่สบายคอลินก็เพ้อถึงแต่แม่กับหมอชาร์ม แกคงอยากได้หมอชาร์มเป็นแม่ ถูกโลแกนขัดว่าป้าหวาอย่าคิดมากไปเลย



“ป้าหวาไม่ได้คิดมาก ตามธรรมชาติของเด็ก

ก็ต้องการความรักความอบอุ่นจากใครสักคน” โลแกนถามว่ารับจากตนยังไม่พออีกหรือ “แต่คุณเป็นผู้ชายนะคะ แกก็คงอยากมีใครสักคนที่กอดแล้วเหมือนแม่ตัวเอง”

“วันหนึ่งฉันก็ต้องแต่งงาน ผู้หญิงคนนั้นก็จะมาเป็นแม่คอลินเอง”

“แต่ป้าว่าคุณนีล่าก็ไม่ใช่คนที่จะมาเป็นแม่คุณคอลินนะคะ แกดูเป็นพี่สาวเป็นเพื่อนเล่นมากกว่า ไม่เหมือนคุณหมอชาร์ม ป้าว่าแกเหมาะที่จะเป็นแม่คุณคอลิน”

“เอาล่ะ เลิกพูดถึงหมอชาร์มนี่ซะที ฉันไม่อยากฟัง เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำ คืนนี้ฉันจะมานอนเป็นเพื่อนคอลินเอง ป้าหวาไม่ต้องมานอน” พูดแล้วผละไป ป้าหวามองตามบ่นอ่อนใจ...

“คุณโลแกนนี่เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ”

ooooooo

โลแกนเตรียมจะอาบน้ำเปิดลิ้นชักเห็นพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มีกุญแจดอกหนึ่ง เดนิสบอกว่าอยู่ในตัวเขาวันที่พบตัวถามว่ากุญแจอะไร แต่เขาจำไม่ได้ เดนิสบอกว่าดูมันน่าจะเป็นกุญแจบ้านหรือประตูห้องอะไรสักอย่าง

โลแกนสงสัยว่ามันคือกุญแจอะไร?? คิดจนหลับฝันเห็นชามินต์อีก เขาเสียงดังจนคอลินตื่นถามว่าป๊ะป๋าฝันร้ายหรือ ได้ยินป๊ะป๋าตะโกนเรียกใคร โลแกนรับว่าตนฝัน

“ฝันถึงแม่ไลลาหรือครับ”

“ไม่ใช่ ใครก็ไม่รู้ ป๋าไม่เห็นหน้าเขา แต่ชอบฝันถึงเขาบ่อยๆ” คอลินถามว่าพี่ชาร์มหรือเปล่า ตนก็ฝันถึงพี่ชาร์ม เหมือนกัน โลแกนบอกว่าไม่ใช่ ชวนให้นอนต่อกันเถอะ

“ป๊ะป๋าครับ...ป๊ะป๋าไปตามพี่ชาร์มกลับมา

ได้ไหมครับ” โลแกนบอกว่าหมอเจินก็รักษาลูกได้ “แต่ผมรักพี่ชาร์ม ผมอยากให้พี่ชาร์มมาบ้านเราทุกวัน นะครับป๊ะป๋า...พี่ชาร์มใจดีเหมือนแม่”

“ป๋าขอคิดดูก่อนนะ เอาล่ะ นอนต่อเถอะลูก” โลแกนตัดบทเสียงอ่อนลง คอลินนอน แต่โลแกนนอนไม่หลับ

ooooooo

ยามจางอ่านพาดหัวตัวไม้หนังสือพิมพ์ฉบับเช้าวันนี้อย่างตื่นเต้น...

“โลแกน ลู เซ็นสัญญาลงทุนสร้างมอลล์พันล้านเหรียญที่จูไห่”

ยามจางจ้องรูปโลแกนที่ถ่ายร่วมกับกรรมการบริษัท อุทานอย่างตื่นเต้น

“นี่มันไอ้เจ้าโลแกนจริงๆนี่ ที่แท้เขาคือมหาเศรษฐีที่ปลอมตัวมาอยู่กับหมอ”

ชามินต์เดินลงมาพอดี ยามจางรีบเรียกให้มาดูข่าว บอกว่าโลแกนปลอมตัวมาอยู่กับหมอ แกล้งทำเป็นความจำเสื่อม เพราะต้องการสำรวจตลาดระดับล่างเพื่อสร้างศูนย์การค้า ชามินต์บอกว่าตนรู้แล้ว พลางจะออกไป

ทันใดนั้นเอง รถของโลแกนเข้ามาจอดหน้าอพาร์ตเมนต์ ยามจางวิ่งไปเปิดประตูให้ พอเห็นโลแกนยามจางตะลึง ช็อก หันบอกชามินต์ว่าโลแกนมา

โลแกนลงจากรถเดินมาหาชามินต์ทันที บอกว่าอยากจะคุยด้วยหน่อย ชามินต์เดินเลี่ยงไปบอกว่าตนไม่มีอะไรจะคุย

โลแกนดักหน้าดักหลังไม่ให้ชามินต์ออกไป อ้างว่าคอลินอยากเจอเธอมาก ขอร้องให้กลับไปดูแลคอลินเหมือนเดิมได้ไหม ถ้ายังโกรธตน จะให้ขอโทษอีกกี่ครั้งหรือทำอะไรก็ได้ ขออย่างเดียวให้กลับไปหาคอลินหน่อย

ขอร้องก็แล้ว อ้อนวอนก็แล้ว ชามินต์ใจแข็งไม่ยอมกลับไป โลแกนเลยโมเมว่าที่เธอไม่กล้ากลับไปเพราะเธอชอบตนใช่ไหม เห็นชามินต์นิ่ง โลแกนรุก

“ถ้าคุณหมอไม่ได้คิดอะไรกับผม คุณหมอต้อง ให้อภัยที่ผมพูดจาไม่ดี แล้วก็กลับไปดูแลคอลินสิครับ...ว่าไงครับ ถ้าคุณหมอไม่ไป ผมจะถือว่าคุณหมอชอบผม”

ชามินต์ถูกรุกจนตั้งตัวไม่ติดได้แต่จ้องหน้าโลแกนอย่างโกรธจัด โลแกนได้ใจเลยยิ่งโมเม

“ว่าไงครับ ถ้าคุณหมอไม่ไป ผมจะถือว่าคุณหมอชอบผม” ชามินต์สะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างหัวเสีย โลแกนนึกขำ พูดดังๆว่า “ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ชอบผมหรอก” แล้วโทรศัพท์เรียกอาเส่ยให้เอารถมารับ

ชามินต์เดินหงุดหงิดจากโลแกน ก็มาเจอคลากยืนรออยู่หน้าห้องทำงาน เขาบอกว่าจะฝากช็อกโกแลตไปให้คอลิน ชามินต์บอกให้เขาเอาไปให้เองดีกว่า คลากอ้างว่าโลแกนไม่ชอบหน้าตน แต่ตนถูกชะตากับคอลิน

“แต่ฉันคงรับฝากของจากคุณไม่ได้แล้วค่ะ เพราะฉันไม่ได้รักษาคอลินแล้ว” คลากถามว่าทำไม “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่ฉันไม่มีเวลา เอาล่ะค่ะ ฉันคงต้องขอตัวนะคะ ฉันมีคนไข้รออยู่” พอขยับจะเดินนึกได้หันบอกว่า “อ้อ...ถ้าคุณไม่มีธุระอะไรกับฉัน ก็ไม่ควรมาหาฉันอีกต่อไปแล้วนะคะ”

พูดแล้วชามินต์เดินเข้าห้องปิดประตูเลย คลากก้มมองช็อกโกแลตในมือเซ็งๆ

พอเข้าห้องอยู่กับตัวเอง ชามินต์บ่นอย่างว้าวุ่นใจเรื่องโลแกนว่า

“มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ทำไมอยู่ๆ ชีวิตเราถึงต้องมาพัวพันกับคนพวกนี้”

คลากกลับไปอย่างผิดหวัง อาฟงเสนอว่าเมื่อชามินต์ไม่รับฝากตนจะเอาไปให้คอลินที่โรงเรียนเลยดีไหม

“ไม่ต้อง ฉันไม่อยากมีเรื่องกับโลแกน”

“ผมว่านายน่าจะคุยกับคุณโลแกนตรงๆนะครับ ว่านายสงสัยว่าคุณหนูคอลินน่าจะเป็นลูกของนาย”

“แกคิดว่าคนอย่างโลแกนมันจะคุยกับฉันหรือ ทุกวันนี้เจอหน้าฉัน มันยังไม่อยากมองเลย”

“แล้วนายจะเอายังไงครับ”

“ฉันต้องหาทางรู้ให้ได้ว่า คอลินเป็นลูกฉันรึเปล่า” คลากจิกตามุ่งมั่น

ooooooo

โลแกนจับจุดชามินต์ได้ กลับถึงบ้านก็ให้คอลินโทร.ถามชามินต์ว่า

“ป๊ะป๋าบอกว่าพี่ชาร์มชอบป๊ะป๋า พี่ชาร์มก็เลยอาย ไม่กล้ามาที่บ้านผม จริงรึเปล่าครับ” คอลินถามชามินต์แล้วมองหน้าโลแกนที่นั่งกำกับอยู่ข้างๆ โลแกนพยักหน้ายิ้มกริ่ม

“ไม่จริงหรอกจ้ะ ป๊ะป๋าคอลินเขาพูดเล่นน่ะ”

“ถ้าพูดเล่น แล้วทำไมพี่ชาร์มถึงไม่กล้ามาหาผมล่ะครับ...พี่ชาร์มชอบป๊ะป๋าใช่ไหมครับ...ถ้าพี่ชาร์มไม่ได้ชอบป๊ะป๋า เย็นนี้ก็มาหาผมที่บ้านสิครับ...ป๊ะป๋าเขาคิดว่าพี่ชาร์มชอบเขาจริงๆนะครับ ถ้าพี่ชาร์มไม่ชอบก็มาบอกเขาเลย”

“ก็ได้ เย็นนี้พี่ชาร์มจะไป”

ชามินต์เสียรู้รับคำคอลินที่ถูกโลแกนกำกับอย่างใกล้ชิด คอลินกระโดดตัวลอยร้องด้วยความดีใจ

“ไชโย ในที่สุดผมก็ชนะป๊ะป๋า พี่ชาร์มเขาบอกว่าเย็นนี้จะมาหาผม เขาจะมาบอกป๊ะป๋าว่าเขาไม่ได้ชอบป๊ะป๋า” แล้วเจ้ากี้เจ้าการสั่งป้าหวาเย็นนี้ให้ทำกับข้าวอร่อยๆ เพราะพี่ชาร์มจะมากินข้าวด้วย

“ในที่สุดเธอก็ยอมมา ชามินต์” โลแกนยิ้มพอใจ

เย็นนี้...นีล่ามาถึงก่อน ทั้งนีล่าและคอลินปรามโลแกนว่าต้องปิดปากให้ดีอย่าพูดไม่ดีกับชามินต์อีก

ไม่นานเดนิสก็มากับชามินต์ เดนิสบอกว่าดีใจที่เธอให้อภัยโลแกนและยอมกลับมาดูแลคอลิน แก้ต่างให้โลแกนว่า

“จริงๆแล้วโลแกนเป็นคนดีนะครับ ไม่ได้ปากเสียอย่างที่พูดหรอก”

พอเข้าบ้าน นีล่าถามว่าเดนิสมากับชามินต์หรือ เดนิสพูดสบายๆว่าเลิกงานพร้อมกันเลยรับคุณหมอมาด้วย ฝ่ายโลแกนถูกทั้งคู่หมั้นและลูกปรามไว้ พอชามินต์มาถึงก็ทำตัวเรียบร้อย ทำเสียงสุภาพเอ่ยอย่างอ่อนโยนเป็นการเป็นงานว่า

“สวัสดีครับคุณหมอชามินต์ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้ต้อนรับคุณหมออีกครั้ง”

“ที่ฉันมาก็เพราะมาดูอาการคอลิน ขอตัวนะคะ ไปจ้ะคอลิน” ชามินต์จูงคอลินไปห้อง โลแกนมองตามอมยิ้มเจ้าเล่ห์ผิดกับที่ทักทายชามินต์ตอนแรก เดนิสมองตามชามินต์ไป ทำเอานีล่าจ้องตาเขียวปั้ด

บรรยากาศขณะนี้กลายเป็นเดนิสกับโลแกนกันท่ากันเอง และนีล่าก็คอยจ้องสองหนุ่มอย่างขัดใจ

เดนิสบอกให้โลแกนเข้าไปดูหมอชาร์มตรวจคอลิน เมื่ออยู่กันสองคน นีล่าเล่าประชดแกมหยั่งท่าทีเดนิสว่า วันก่อนชามินต์บอกตนว่าเธอชอบเขา ถามว่า “แล้วพี่ล่ะ?”

“จริงหรือ ถ้าเขาชอบพี่ พี่ก็ต้องชอบเขาสิ เพราะเขาก็เป็นคนดีแถมน่ารักอีกด้วย เธอว่าไหม”

เดนิสยิ้มยั่ว นีล่าเสียใจร้องไห้หยิบแก้วไวน์เดินออกจากห้อง เดนิสรู้ว่านีล่ารู้สึกอย่างไรแต่เขาก็จำต้องฝืนความรู้สึกของตัวเองเพราะถูกเหว่ยซานเรียกไปเตือนแล้ว

ooooooo

คอลินเอารูปครอบครัวที่ตัวเองวาดมาอวด ชามินต์ ชี้ที่รูปที่เป็นแม่ อ้อนพี่ชาร์มมาเป็นแม่ให้ตน ชามินต์ตอบเอาใจว่าได้

“หวังว่าคุณคงไม่ทำร้ายความรู้สึกของคอลิน” โลแกนฉวยโอกาสสำทับ ชามินต์พูดกับคอลินสวนไปทันควันว่า

“จริงๆแล้วพี่ชาร์มก็อยากจะเป็นแม่ให้คอลินนะ ถ้าคอลินไม่ใช่ลูกป๊ะป๋า”

คอลินยุให้พี่ชาร์มรักป๊ะป๋า เธอบอกขอคิดดูก่อน คอลินจึงออกไปบอกป้าหวาให้ตั้งโต๊ะได้แล้ว เหมือนจงใจเปิดโอกาสให้ป๊ะป๋าของตนเต็มที่ พอคอลินออกไปโลแกนก็เข้าหาชามินต์ทันทีบอกว่าตนมีเรื่องต้องคุยกับเธอ

โลแกนบอกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยแต่มีเจตนากีดกันเธอจากเดนิสว่า เดนิสกับนีล่าเขาชอบกันอยู่ ชอบกันมาตั้งแต่เด็ก ส่วนตนที่ต้องหมั้นกับนีล่ามันเป็นแค่ข้อตกลงของผู้ใหญ่

“แล้วมาบอกฉันทำไม” ชามินต์ชักสีหน้าถาม

“อ้าว ก็บอกให้คุณรู้ คุณจะได้ไม่ไปยุ่งกับเดนิสเขา”

ชามินต์ปรามว่าอย่ามาพูดเรื่องเหลวไหลไร้สาระกับตน โลแกนยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง

“ถึงเป็นเรื่องจริงก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับคุณ”

“เกี่ยวสิ” สิ้นเสียงโลแกนก็จู่โจมจุ๊บจนชามินต์ตกใจถามว่ากล้าทำอย่างนี้กับตนหรือ “ก็ผมอยากบอกให้คุณรู้ว่าผมชอบคุณ”

ชามินต์ดิ้นสั่งให้ปล่อยเดี๋ยวใครมาเห็นจะไม่ดี โลแกนบอกว่าอยากให้เดนิสเห็นจะได้เลิกยุ่งกับเธอ

ทันใดนั้นประตูเปิดออก ชามินต์กระชากตัวออกอย่างเร็ว เดนิสจึงเห็นสองคนเพียงแต่ยืนใกล้กัน

“ขอโทษ ผมกำลังตามหาคุณสองคน จะบอกว่าอาหารพร้อมแล้วเดี๋ยวจะเย็นเสียหมด แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่ครับ”

โลแกนบอกว่ากำลังปรับความเข้าใจกัน ชามินต์บอกว่ากำลังคุยเรื่องอาการของคอลิน เดนิสจึงเชิญทั้งสองตามสบาย

“เดี๋ยวเดนิส ฉันจะบอกนายว่า ฉันกับหมอชาร์ม...” ชามินต์ตกใจถามว่าคุณโลแกน คุณกำลังจะพูดอะไร โลแกนเลยเฉไฉว่า “ผมก็จะบอกให้คุณเดนิสรู้ว่า เราสองคนจะไม่ทะเลาะกันอีกต่อไปแล้วใช่ไหม” พลางยกนิ้วก้อยให้ทำนองว่าเราดีกันนะ

อ่านละครพิรุณพร่ำรัก ตอนที่ 7 วันที่ 16 พ.ค.59

ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ผลิตโดยบริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทประพันธ์โดย กลิ่นเอื้อง
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องพิรุณพร่ำรัก ติดตามชมได้ทาง ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ