อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 7 วันที่ 18 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 7 วันที่ 18 พ.ค.59

ความหวังและความฝันจะให้ลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจสามีพังไม่เป็นท่า แย้มเสียใจมาก แต่เมื่อตั้งสติได้ก็สั่งให้นมแสงหยิบเงินให้หมอตำแยมากกว่าปกติถึงสามเท่าพร้อมกำชับ

“อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเป็นอันขาด ฉันไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่าลูกฉันตาย นอกจากคนที่ฉันต้องการให้รู้”

น้ำเสียงและสีหน้าเอาจริงของคุณหญิงคนสวย ทำให้หมอตำแยพูดไม่ออก ยิ่งอีกฝ่ายสั่งบ่าวไพร่ตามไปส่งถึงบ้าน ยิ่งมั่นใจในชะตากรรมว่าหากตนปากสว่างเรื่องคุณหนูผู้ชายที่ตายคงต้องจบชีวิตตามไปเป็นแน่



นมแสงเข้าใจแผนการของแย้มดี และเมื่อได้รับคำยืนยันจากฟักกับเย็นว่ายังไม่มีใครรู้ว่าเย็นคลอดลูกเป็นลูกสาว ก็ตัดสินใจพาตัวไปพบคุณหญิงคนสวย

ข่าวร้ายเรื่องลูกชายของแย้มตายหลังคลอดไม่นานทำให้เย็นตกใจมาก แต่ที่ทำให้ต้องหน้าซีดเผือดก็เมื่อคุณหญิงคนสวยขอร้องให้ยกลูกสาวคนเดียวให้

เย็นถึงกับพูดไม่ออกไปอึดใจ ก่อนจะโพล่งขึ้น “คุณหญิงว่ากระไรนะเจ้าคะ”

“ได้ยินไม่ผิดดอก ฉันอยากได้ลูกของเย็นมาเป็นลูกของฉัน”

ฟักเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเย็น จนต้องโพล่งออกไปอย่างเหลืออด

“นี่หรือเจ้าคะคุณนม ข้อที่คุณหญิงต้องการ ปรึกษาฉันกับแม่เย็น คุณหญิงจะเอาลูกแม่เย็นไปเป็นลูกตัว แลให้แม่เย็นรับสมอ้างว่าลูกของแม่เย็นตายตอนคลอดซีนะเจ้าคะ”

นมแสงถึงกับพูดไม่ออก เย็นสะเทือนใจมาก แต่ยังมีแก่ใจถามเหตุผลจากแย้ม

“เพราะแม่สาลี่...เย็นก็รู้ไม่ใช่รึ ว่าแม่สาลี่ร้ายกาจเพียงใด หากท่านเจ้าคุณมีบุญคุ้มครองฉันได้ตลอดก็หากระไรไม่ แต่ถ้าท่านเจ้าคุณสิ้นบุญไปก่อน ลูกก็เป็นคนเดียวที่ปกป้องฉันได้”

“แต่คุณหญิงกับท่านเจ้าคุณอาจจะมีลูกกันอีกก็ได้นะเจ้าคะ ทำไมต้องเอาลูกฉันไปด้วยเล่าเจ้าคะ”

แย้มน้ำตาคลอ ระบายความเก็บกดในใจอย่างอัดอั้น “ฉันอายุไม่น้อยแล้วนะเย็น ยังมีหวังอีกรึ แลฉันรู้ตัวดีว่าท่านเจ้าคุณรักฉันแบบเพื่อนคู่คิด เกรงใจที่ฉันเป็นภรรยาเอก แต่ความเสน่หาฉันชายหญิงมันจืดจางไปมากแล้ว หากมิใช่ ฉันใช้เล่ห์ให้เย็นขึ้นมาอยู่บนเรือนใหญ่ มีรึ...ที่ฉันจะท้องขึ้นมาได้”

เย็นถึงกับพูดไม่ออก ไม่ต่างจากฟัก...เข้าใจความจำเป็นของแย้ม แต่ก็คิดว่าไม่ควรพรากลูกพรากแม่ นมแสงไม่พอใจที่ฟักตีฝีปากกับคุณหญิงคนสวย เลยปรามเสียงเข้ม แย้มต้องโบกมือห้ามอย่างอ่อนแรง

“อย่าว่าฟักเลยจ้ะนม ฟักพูดถูก ฉันเป็นคนใจดำแลอาจจะโหดร้ายกว่าแม่สาลี่ด้วยซ้ำ แต่คนที่ไม่ได้ยืนที่เดียวกับฉัน ไม่มีวันเข้าใจดอก เกียรติยศที่ฉันมี ก็เหมือนคนเดินบนลวดขึงระหว่างเหว ฉันจะพลาดตกไปไม่ได้เป็นอันขาด”

ฟักขบกรามแน่น เจ็บใจแทนเย็นยิ่งนัก แต่ก็พูดมากไม่ได้ เพราะตนเป็นทาส และสิทธิ์ขาดเรื่องลูกก็อยู่ที่แม่แท้ๆอย่างเย็น แย้มอับจนด้วยหนทางและปัญญาจะเกลี้ยกล่อม เลยตัดสินใจก้มกราบเท้าเย็น

เย็นตกใจมาก ยอบตัวไปจับไว้ “อย่าเจ้าค่ะ อย่าทำเช่นนี้ คุณหญิงมีศักดิ์สูง หาควรลดตัวมากราบฉันไม่”

“ศักดิ์ของฉัน จะอยู่ได้อีกนานเท่าใด ถ้าไม่มีลูกให้ท่านเจ้าคุณ ช่วยฉันด้วยเถิดนะเย็น...ฉันขอร้อง”

ooooooo

เย็นตัดสินใจยกลูกสาวคนเดียวให้แย้ม และรับสมอ้างว่ามีลูกชาย แต่ตายตั้งแต่เพิ่งคลอด เพื่อตอบแทนบุญคุณคุณหญิงคนสวย โดยรับปากเป็นคำสัตย์จะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้เป็นอันขาด

กว่าพระยาสีหโยธินจะรู้ว่าเมียหลวงกับเมียน้อยคลอดลูกก็รุ่งเช้าของวันต่อมา บุญมีเลยต้องรับศึกหนัก เพราะถูกเขาตำหนิ โทษฐานไม่ส่งคนไปแจ้งข่าวตั้งแต่ วันวาน

สาลี่ไม่ได้ยินดียินร้ายกับลูกคนแรกของสามีนัก มัวสาแก่ใจที่ลูกชายของเย็นต้องตาย

“นังบุญมีมันร้ายนัก เล่นเสียลูกนังเย็นตายตั้งแต่ยังไม่ลืมตาเสียด้วยซ้ำ”

แอบหัวเราะ พร้อมสำทับด้วยความสะใจไม่แพ้กัน

“เป็นเพราะเราช่วยส่งเสริมดอกเจ้าค่ะ ลำพังปัญญาอีนังคุณบุญมีคงทำไม่ได้ดอกเจ้าค่ะ”

“ปากเสีย! นังบุญมีไปตามหมอตำแยมาไม่ได้ นังเย็นต้องคลอดเอง เป็นเหตุให้ลูกมันตาย เกี่ยวกระไรกับข้า”

“เจ้าค่ะ...ไม่เกี่ยวกับแม่คุณของบ่าวเลยเจ้าค่ะ หากจะโทษ ก็ต้องโทษที่ลูกนังเย็นไม่มีบุญพอ แต่อีนังคุณหญิงยังสู้อุตส่าห์ได้ลูกมาคนหนึ่งนะเจ้าคะ คุณสาลี่เห็นว่าจะเป็นหอกข้างแคร่ต่อไปรึไม่เจ้าคะ”

“แม้คุณหญิงจะเป็นต่อข้า แต่ลูกผู้หญิงอย่างไรก็สู้ลูกผู้ชายไม่ได้ดอก หากภายหน้า ข้ามีลูกชายให้ท่านเจ้าคุณได้ ข้าก็ยังพลิกกลับมาเหนือกว่าได้อยู่ดี สำคัญที่อีเย็นต้องไม่มีลูกชายตัดหน้าข้าเท่านั้น!”

พระยาสีหโยธินอุ้มลูกสาวคนแรกด้วยความรักสุดหัวใจ โดยมีแย้มนอนมองด้วยความปลื้มใจ

“ท่านเจ้าคุณไม่ถือสาหรือคะที่ไม่ได้ลูกชาย”

“จะชายหรือหญิง ขึ้นชื่อว่าลูก ฉันก็รักเท่ากันน่ะล่ะ...จริงหรือไม่แม่แดงของพ่อ”

“ไม่ทันไร ท่านเจ้าคุณก็ตั้งชื่อให้ลูกแล้วหรือคะ”

“ชื่อเอาไว้เรียกเล่นเท่านั้น ชื่อจริงเอาไว้ให้ท่านพระครูตั้งให้ดีกว่า จะได้เป็นสิริมงคลแก่ตัวแม่แดงเอง”

“ท่านเจ้าคุณรักแม่แดง ฉันก็ดีใจเจ้าค่ะ แต่ท่านเจ้าคุณต้องไม่ลืมนะเจ้าคะ ว่าท่านเจ้าคุณไม่ได้มีลูกคนเดียว”

คำพูดของเมียหลวง ทำให้ท่านเจ้าคุณหน้าเสีย จนต้องผละไปหาเย็นที่กำลังร่ำไห้อย่างหนัก เพราะต้องสูญเสียลูกสาวคนเดียว โดยไม่มีโอกาสอุ้มชู แต่ท่านเจ้าคุณกลับเข้าใจว่าเธอเสียใจเพราะลูกตาย

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 7 วันที่ 18 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ