อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 24 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 24 พ.ค.59

ม้วนจีบปากจีบคอยุแหย่พระยาสีหโยธินให้เฆี่ยนเย็นอีกรอบ โทษฐานหยิ่งไม่รับยา แย้มเห็นท่าไม่ดี เลยจัดการไล่ลงจากเรือน ก่อนจะหันไปพูดกับสามีเสียงเรียบ

“เย็นคงน้อยใจที่ท่านเจ้าคุณเฆี่ยนตีด้วยตนเอง โดยไม่ไต่สวนทวนความให้กระจ่างน่ะเจ้าค่ะ”

“น้อยใจ...เลยต้องประชดประชันฉันอย่างนั้นรึ มันเป็นทาส ต่อให้ฉันตีเล่นโดยไม่มีเหตุก็ยังได้”

“หรือคะ...ถ้าเช่นนั้น ฉันคงต้องระวังตัวหน่อยแล้ว มิรู้ว่าจะถูกท่านเจ้าคุณเฆี่ยนตีเอาวันใด”



พระยาสีหโยธินโมโหมาก แต่ก็ไม่กล้าลงไม้ลงมือกับเมียหลวง ได้แต่ผลุนผลันลงจากเรือนใหญ่ ทิ้งแย้มให้มองตามด้วยแววตาเหนื่อยหน่ายใจ นับตั้งแต่เกิดเรื่องกับเย็น...ท่านเจ้าคุณก็เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน

ooooooo

กำไลทองของแดงใช้หนี้พนันให้สาลี่ได้เพียงกึ่งหนึ่งเท่านั้น แต่กระนั้น...อนุภรรยาคนสวยก็ไม่ยี่หระ เมื่อเคราเสนอให้ยืมเงินใหม่ ก็มุ่งหน้าเข้าบ่อนอีกรอบ หวังทวงเงินที่เสียไปคืน

แอบได้แต่มองตามเจ้านายสาวด้วยความละเหี่ยใจ ก่อนจะตาลุกวาว เมื่อเห็นเที่ยงลักลอบเข้าเขตเรือนของพระสีหโยธินจากมุมไกลๆ แต่ที่บ่าวคนสนิทของสาลี่ไม่รู้ คือทุกอย่างเป็นแผนของบุญมี ใช้เที่ยงเป็นเครื่องมือ ด้วยการปั่นหัวเขาเรื่องเย็นถูกทำร้าย จนอดีตทาสหนุ่มทนไม่ไหว ต้องบุกเดี่ยวไปชิงตัวเย็น!

เที่ยงฉวยโอกาสตอนฟักผละไปกินข้าว ลอบเข้าหาเย็น และเกลี้ยกล่อมให้หนี

“ฉันไม่หนีดอกจ้ะพี่เที่ยง”

“ทำไมรึ...หรือว่าเอ็งยังอาลัยอาวรณ์ท่านเจ้าคุณ ถ้าท่านเจ้าคุณรักแลไว้ใจเอ็งสักหนึ่งในสิบส่วนของที่เอ็งมีให้ ข้าจะไม่ข้องเกี่ยวด้วยเลย แต่นี่ทั้งเฆี่ยน ทั้งประจานเอ็งจนต่ำช้าถึงที่สุดแล้ว เอ็งยังอยู่ต่อก็โง่งมงายแล้ว”

เย็นส่ายหน้าเศร้าๆ น้ำตาคลอเมื่อคิดถึงลูกสาว

“พี่จะด่าฉันอย่างไรก็ด่าเถิดจ้ะ แต่ฉันไม่มีวันไปจากเรือนนี้เป็นอันขาด พี่ต่างหากที่ควรรีบหนีไป หากใครมาเจอเข้า พี่จะโดนโทษหนักเอานะ”

“เอ็งจะไม่ยอมไปจริงๆรึนังเย็น”

“ไม่จ้ะ...เป็นตายอย่างไรฉันก็ไม่หนี”

“เอ็งไม่หนี แต่ข้าก็ทนเห็นเอ็งตายคาหวายไม่ได้เช่นกัน”

ขาดคำก็จับเย็นพาดบ่าจะพาหนี แต่ไม่ทันพ้นเขตเรือน ก็ถูกพบเข้าเสียก่อน!

บุญมีนั่นเองที่ใช้แผนสูงรั้งตัวสามีไว้ แล้วจัดการพามาให้เห็นภาพบาดตา

“นังเย็น...อ้ายเที่ยง มึงกล้ามาหยามกูถึงเรือนเชียวรึ”

“ท่านเจ้าคุณได้นังเย็นไปแล้วก็ทิ้งขว้าง กระผมเพียงแค่มาเก็บตัวนังเย็นกลับไปเท่านั้น”

คำพูดยอกย้อนท้าทายของอดีตทาสหนุ่ม ทำให้พระยาสีหโยธินทนไม่ไหว ถลาหาจะเอาคืนให้หายแค้น เที่ยงสู้กลับอย่างไม่กลัวเกรง แต่สุดท้ายก็ต้านแรงอีกฝ่ายไม่ไหว ต้องเป็นฝ่ายหนีไป โดยทิ้งให้เย็นรับโทษตามลำพัง

แอบได้แต่มองสถานการณ์ทุกอย่างด้วยความหนักใจ รู้ดีว่าเที่ยงต้องลำบากแน่ เพราะท่านเจ้าคุณคงไม่ยอมปล่อยคนที่มาหยามถึงถิ่นหนีรอดไปได้แน่!

แย้มรีบไปที่เรือนทาสของฟักด้วยความร้อนใจ ทันได้เห็นเย็นนั่งคุกเข่าต่อหน้าสามีเพื่อฟังคำตัดสิน

“มาแล้วรึคุณหญิง...ดีแล้ว จะได้มารับรู้เรื่องบัดสีของอีนังคนโปรดพร้อมๆกัน”

บุญมีกับม้วนมาเป็นพยานด้วย และไม่รอช้าจะยุแยงเหมือนเคย ว่าเที่ยงคงจะพาเย็นหนี ในฐานะคนรักเก่า

ฟักทนไม่ไหว โต้แทนเย็น “มิใช่คนรักเจ้าค่ะ อ้ายเที่ยงมีใจให้นังเย็นฝ่ายเดียว แต่นังเย็นไม่เคยมีใจตอบ มิเช่นนั้นคงไม่ยอมตกเป็นเมียท่านเจ้าคุณดอกเจ้าค่ะ”

แต่พระยาสีหโยธินก็ไม่เชื่อ “ไม่ยอมไปจึงต้องใช้กำลังรึ เอ็งเป็นเด็กอย่างนั้นหรือวะนังเย็น คนอื่นถึงได้ใช้กำลังพาเอ็งไปตามใจชอบได้ จะโป้ปดก็ให้มันควรแก่เหตุหน่อยเถิด”

“ท่านเจ้าคุณก็เห็นกับตาไม่ใช่หรือเจ้าคะ ว่าพี่เที่ยงเป็นคนแบกบ่าวไป หาใช่บ่าวตามไปเองไม่”

พระยาสีหโยธินถึงกับพูดไม่ออก แย้มเลยถือโอกาสไกล่เกลี่ย แต่บุญมีก็ไม่ยอมให้เสียแผน ยุยงให้กักขังและทำโทษเย็นให้หนักกว่าเคย จะได้ไม่เป็นเยี่ยงอย่างแก่ทาสคนอื่น

“ไม่ต้องห่วงดอกแม่บุญมี ฉันไม่ปล่อยแน่ ข้าไม่มีวันยอมให้เอ็งไปจากข้าเด็ดขาด ต่อให้เอ็งตาย ก็ต้องตายอยู่กับข้าเท่านั้น...จับตาดูนังเย็นไว้ อย่าให้มันหนีออกจากเขตเรือนข้าได้เป็นอันขาด!”

ooooooo

นอกจากกักบริเวณเย็นแล้ว พระยาสีหโยธินยังสั่งคนโบยเท้าของเย็นจนแตกยับ ไม่ให้ยืนหรือเดินไปไหนได้ ตามคำยุยงของบุญมี จนฟักต้องขบกรามแน่นด้วยความแค้นใจแทนอดีตเมียน้อยคนโปรด

“แผลเก่ายังไม่ทันหาย ก็ต้องมาใส่ยาให้แผลใหม่อีก ข้าใส่ยาให้เอ็งจนไม่มีที่จะใส่แล้วนะนังเย็น”

“มันเป็นเวรกรรมของฉันเอง ถ้าไม่มีคุณแดง ฉันก็อยากตายให้พ้นไปเหมือนกันจ้ะพี่ฟัก”

“อย่าพูดเช่นนี้นังเย็น ถึงไม่มีคุณแดง เอ็งก็ต้องอยู่...อยู่เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเอ็งบริสุทธิ์อย่างไรเล่า”

ส่วนเที่ยง...หนีไปซ่อนตัวในกระท่อม แอบตามไปเจอตอนเช้า และพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาหนี จะได้ไม่ถูกท่านเจ้าคุณจับลงโทษ แต่อดีตทาสหนุ่มก็ไม่ยี่หระ และตัดสินใจไปอยู่กับพวกบุญมา เพื่อหลบซ่อนตัวและตั้งหลัก เพราะหากอยู่ข้างนอก คงไม่พ้นถูกจับเข้าคุกนครบาลโทษฐานขโมยทาสเป็นแน่!

พระยาสีหโยธินไม่มีเวลาสนใจเรื่องเย็นนักด้วยกำลังกลุ้มหนัก มีคนร้องเรียนทางการ จนต้องถูกปลดจากหน้าที่ ให้ย้ายไปคุมเสบียงในหัวเมืองห่างไกล เย็นแอบได้ยินบ่าวไพร่นินทาในเรือน พร้อมกับฟัก ก็อดสงสารและเห็นใจเขาไม่ได้ แต่ก็จนปัญญา...สภาพของตนเช่นนี้ คงช่วยอะไรไม่ได้มาก

ไม่ต่างจากแย้ม...เห็นใจชะตากรรมของสามีมาก แม้จะมีเรื่องขุ่นเคืองใจเพราะเย็นในระยะหลัง แต่เชื่อแน่ว่าเรื่องงานของเขา ต้องมีลับลมคมนัยบางอย่าง สาลี่ก็เชื่อเช่นนั้น และปักใจว่าต้องเป็นฝีมือพระมหาเทพ มีเพียงบุญมีลอบยิ้มด้วยความสะใจที่สามีต้องตกต่ำลงอีกครา

และเมื่อได้เจอบุญมาในเวลาต่อมา บุญมีก็อดหัวเราะด้วยความสาแก่ใจไม่ได้

“ดวงมันคงตกแล้ว ถึงได้มีแต่เรื่องไม่เว้น นี่ถ้ามันรู้ว่ามันเฆี่ยนอีเย็นปางตายกับมือ ทั้งๆที่อีเย็นบริสุทธิ์ อ้ายท่านเจ้าคุณคงแทบกระอักเลือดตาย”

“อันที่จริง...ล้างแค้นเช่นนี้ก็สาแก่ใจดี แต่มันต้องใช้เวลานานนัก ข้าเกรงว่าจะพลาดได้น่ะสิ”

“อย่ากลัวไปเลยพี่ เราต้องได้ล้างแค้น แลได้ทรัพย์สมบัติของมันมาคุ้มแก่เวลานานปีที่เสียไปเป็นแน่!”

พระยาสีหโยธินไม่รู้ตัวว่าจะถูกบุญมีหักหลัง มัวคิดหนักเรื่องต้องทิ้งเรือนแรมเดือนไปคุมงานต่างเมือง แต่ที่ทำให้เครียดกว่าคือเรื่องเย็น ที่เขายังตัดใจไม่ได้ และจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งเธอไปเป็นอันขาด

และคงเพราะอารมณ์หึงหวงนี่เอง ทำให้พระยาสีหโยธินตัดสินใจสั่งตีตรวนเย็นไว้ในเรือนขังทาส ฟักเจ็บใจแทนมาก จนอดไม่ได้จะค่อนแคะเจ้านายหนุ่ม แต่ท่านเจ้าคุณก็ไม่ยี่หระ

“หุบปากนังฟัก! อย่าให้ข้าต้องเฆี่ยนเอ็งด้วยเลย ส่วนเอ็ง...อีเย็น...ข้าต้องล่ามเอ็งไว้ เพื่อไม่ให้ใครพาเอ็งหนีไปได้อีก ไม่ว่าเอ็งจะเดินไปเอง หรือมีคนแบกไป เอ็งก็จะออกจากที่นี่ไปไม่ได้เป็นอันขาด”

“หากท่านเจ้าคุณเป็นสุขที่ได้ทำเช่นนี้ ท่านเจ้าคุณก็ทำเถิดเจ้าค่ะ”

“เอ็งต้องอยู่กับข้า...อยู่กับข้าคนเดียวเท่านั้นไปจนวันตาย!”

ooooooo

พระยาสีหโยธินเตรียมตัวไปราชการต่างเมือง ทุกอย่างบนเรือนก็เข้าสู่บรรยากาศปกติ เย็นถูกตีตรวนในเรือนขังทาส โดยมีแย้มคอยดูแลห่างๆด้วยความเป็นห่วง ส่วนสาลี่ก็เข้าบ่อนโปทุกวันเหมือนเคย

เคราเฝ้ามองสาลี่ด้วยแววตาหื่นกระหายมานาน ในที่สุดก็ตัดสินใจพูดกับพระมหาเทพ

“คนอื่นไม่ได้รึ ถึงอ้ายเจ้าคุณจะตกต่ำลง แต่ก็ยังชื่อว่าได้เป็นพระยา หากเกิดคดีความ มันไม่จบง่ายดอกนา”

“คดีความ...นี่คุณพระคิดว่ากระผมจะฉุดคุณสาลี่หรือขอรับ ถึงกระผมจะหมายตาคุณสาลี่มานานปี แต่คนอย่างอ้ายเคราก็ไม่ฉุดผู้หญิงให้ถูกเย้ยหยันว่าสิ้นปัญญาดอกขอรับ”

“ไม่ฉุดแล้วจะทำอย่างไร นังสาลี่มันจงรักภักดีต่ออ้ายเจ้าคุณนัก ไม่มีวันหนีตามเอ็งดอก”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 24 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ