อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 25 พ.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 25 พ.ค.59

“ไม่ฉุดแล้วจะทำอย่างไร นังสาลี่มันจงรักภักดีต่ออ้ายเจ้าคุณนัก ไม่มีวันหนีตามเอ็งดอก”

“หากเป็นยามปกติก็คงใช่ขอรับ แต่คนเรา...หากตก เป็นทาสฝิ่นหรือทาสพนันอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะรักษาความอายแลรักษาศักดิ์ศรีของตนต่อไปได้เลยขอรับ”

พระมหาเทพยิ้มเยาะ ไม่ขัดขวาง เพราะก็แอบหมั่นไส้อนุภรรยาคนสวยของเกลอรักไม่น้อย

แผนการของเคราเริ่มต้นเวลาต่อมา ด้วยการปล่อยให้สาลี่มือขึ้นจนมีเงินใช้หนี้เดิมหมด และหลอกล่อให้เล่นหนักมือขึ้น จะได้เป็นหนี้มากกว่าเดิม แต่บรรดาลูกน้องเคราไม่รู้ จึงถามด้วยความสงสัย เพราะหากจะโกงให้สาลี่เสียหมดตัวเหมือนที่ผ่านมาก็ย่อมได้ ไม่เห็นความจำเป็นต้องปล่อยให้เล่นได้มากขนาดนี้



เคราหัวเราะเบาๆ “หนี้เท่านั้นยังไม่พอดอกโว้ย ข้าให้คุณสาลี่ได้กลับไป ก็เพื่อให้เกิดความลำพอง เพลาเสียจะได้เสียให้หนัก...หนักจนแม้แต่ยอมคลานมาขอเป็นเมียน้อยข้าเพื่อล้างหนี้ก็ต้องทำ!”

แม้จะเห็นใจสามีมากแค่ไหน แต่แย้มก็อดเคืองไม่ได้ที่เขาสั่งตีตรวนเย็น เลยไม่ยอมให้เข้าใกล้ลูกสาวเหมือนเคย พระยาสีหโยธินส่ายหน้าอ่อนใจ ไม่ต่อว่าแต่ก็อดค่อนแคะไม่ได้

“คงเป็นด้วยเหตุนังเย็นอีกล่ะซี คุณหญิงถึงได้พาลพาโลเอากับฉัน แม้แต่แตะเนื้อต้องตัวลูกก็ยังไม่ได้”

“เฆี่ยนจนปางตาย แล้วยังตีตรวนซ้ำ ท่านเจ้าคุณจะไม่ให้ฉันรู้สึกอย่างไรบ้างเลยหรือเจ้าคะ”

“คุณหญิงมองว่าฉันโหดร้าย แล้วไม่ตรองดูบ้างว่าศักดิ์ศรีฉันยับเยินป่นปี้ลงเพราะใคร หากนังเย็นมันหนีไปอยู่กับชู้ได้อีก ฉันจะมีหน้าไปมองใครได้”

“เพื่อให้มีหน้ามองคนอื่น เลยต้องทารุณเย็นกระนั้นหรือเจ้าคะ ฉันเป็นเมีย...ถกเถียงท่านเจ้าคุณก็ถือว่าไม่เคารพ เป็นเยี่ยงอย่างไม่ดีแก่บ่าวไพร่ แต่จะให้เห็นดีเห็นงามกับท่านเจ้าคุณ ก็เกินกว่าฉันจะกระทำได้เจ้าค่ะ”

พูดจบก็ผละเข้าเรือน นมแสงตามประกบ ไม่เห็นด้วยเลยที่เจ้านายสาวมีปากเสียงกับสามีเช่นนี้

“ฉันจำเป็นต้องทำ ขืนปล่อยให้ท่านเจ้าคุณทรมานเย็นต่อไป หากเย็นเจ็บทั้งกายใจจนทนไม่ไหว แล้วพูดความจริงเรื่องคุณแดงขึ้นมา คนที่จะเดือดร้อนไม่ใช่ฉันรึ...”

ooooooo

พระยาสีหโยธินไม่ได้นึกถึงใจเมียหลวงในเรื่องนี้ นึกเคืองด้วยซ้ำ จนต้องแวะไประบายความอึดอัดใจกับบุญมี อนุภรรยาคนสวยลอบยิ้มร้าย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเห็นอกเห็นใจ

“อย่าสนใจไปเลยเจ้าค่ะ ฉันอยู่ข้างท่านเจ้าคุณเสมอ มิว่าท่านเจ้าคุณจะโกรธเกลียด หรือรักใคร่นังเย็นก็ตามฉันก็คงรักท่านเจ้าคุณไม่เสื่อมคลายเจ้าค่ะ”

“ขอบใจแม่บุญมีนัก แต่เรื่องที่ฉันจะกลับไปรักนังเย็น ต่อให้ตายดับลงประเดี๋ยวนี้ ฉันก็ไม่มีวันรักมันลง”

“แต่อย่างไรเสีย นังเย็นก็ได้ชื่อว่าเคยเป็นเมียท่านเจ้าคุณ ถึงไม่รักใคร่ไยดีแล้ว ก็เมตตามันบ้างคงไม่เป็นกระไรกระมังเจ้าคะ บอกตามตรง...แม้ฉันจะรังเกียจมันนัก แต่เห็นสารรูปมันแล้ว ก็อดเวทนาไม่ได้เจ้าค่ะ”

“มีเมตตาต่อหญิงชั่วน่ะรึ เมตตาต่องูเห่ายังดีเสียกว่า ทุกวันนี้แค่ชายตามอง ฉันยังกลัวเสนียดจะติดลูกตาเลย”

แต่ถึงจะพูดออกไปแบบนั้น พระยาสีหโยธินก็ไม่อาจตัดใจจากเย็นได้ ต้องแอบเอายาลดไข้และยาทาแผลของฝรั่งไปให้ถึงเรือนขัง แต่เย็นก็สลบไสลเพราะพิษไข้ เลยไม่รู้ตัวว่าเขามาอยู่ใกล้ตัวแล้ว

สภาพอดีตเมียน้อยคนโปรด ทำให้ท่านเจ้าคุณสงสารจับใจ แต่พอนึกว่าถูกสวมเขา ความแค้นก็ปะทุขึ้นใหม่

“ข้าแค้นจนอยากฆ่าเอ็งนัก แต่ก็เกลียดตัวเองยิ่งกว่า ที่หักใจจากเอ็งไม่ได้”

เย็นยังไม่ได้สติ ท่านเจ้าคุณเลยจัดการป้อนและทายาที่แผลให้อย่างนุ่มนวลก่อนจะผละไป โดยไม่รู้เลยว่าได้ทิ้งห่อยาฝรั่งไว้ในเรือนขัง...

พระยาสีหโยธินจากเรือนไปราชการเช้าวันต่อมา ท่ามกลางความอาลัยของเหล่าเมีย โดยเฉพาะแย้ม ไม่อยากให้เขาไกลบ้านในสภาพจิตใจย่ำแย่เช่นนี้ สาลี่ก็รู้สึกไม่ต่างกัน แต่อีกใจหนึ่งก็อดโล่งใจไม่ได้ เพราะคงไม่มีใครคอยขวางหรือค่อนแคะเรื่องเข้าบ่อนอีก

คงมีเพียงบุญมียิ้มย่องด้วยความสะใจที่สามีต้องตกต่ำและทุกข์ใจ แต่กระนั้น...ก็ยังปั้นหน้ายิ้มแย้มพร้อมสัญญาเป็นมั่นเหมาะ จะช่วยแย้มดูแลเรือนอย่างดีที่สุด

ขณะที่พระยาสีหโยธินต้องจากเรือนทั้งที่ใจหดหู่ เย็นอาการดีขึ้นมาก แผลแห้งและไม่มีไข้ จนฟักเบาใจ โดยไม่ติดใจสงสัยแม้แต่น้อยว่าเป็นเพราะเหตุใด ต่างจากเย็น รู้สึกประหลาดเหมือนฝันว่ามีคนมาช่วยเมื่อคืน แต่ก็ไม่มีเวลาได้คิดมาก เมื่อฟักโพล่งขึ้น ให้จับตาดูบุญมีให้ดี

“เอ็งก็น่าจะรู้ ถ้าผู้ใดจะกระทำผิดคิดไม่ซื่อกับท่านเจ้าคุณ ก็ต้องเลือกเพลาที่ท่านไปราชการหัวเมืองนี่ล่ะ!”

ooooooo

บุญมียังไม่รู้ว่าเย็นอาการดีขึ้น มัวกระหยิ่มใจ เมื่อม้วนมารายงานแต่เช้า ว่าอดีตเมียน้อยคนโปรดคงรอดยาก และอาจตายเพราะพิษไข้ในเร็ววัน เพราะไม่มียาและกินอาหารไม่ได้มาหลายวัน

“ตายได้อย่างไรวะนังม้วน หากมันตายตอนนี้ ข้าก็หมดสนุกกันพอดี อย่างน้อย...ก็ต้องรอคุณแดงโตเสียก่อน”

“คุณแดงเกี่ยวข้องกระไรด้วยเจ้าคะ”

คำถามซื่อๆของบ่าวคนสนิท ทำให้บุญมีต้องยิ้มหยัน ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องดื้อๆ ว่าจะออกไปตลาด ม้วนไม่ได้ติดใจ เพราะเจ้านายสาวไปเป็นประจำ ต่างจากฟัก ซึ่งรับอาสาจากเย็นมาจับตาดูบุญมี กลับผิดสังเกต คิดว่าอีกฝ่ายคงมีเรื่องอะไรปิดบังไว้ จึงไม่ยอมให้บ่าวคนสนิทตามประกบเหมือนเคย

และสิ่งที่ฟักคิดก็ไม่ผิดเลย เมื่อตามไปจนพบว่าบุญมีแอบให้ท่าผู้ชาย!

ฝ่ายเย็น...ถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อฟักมาบอกว่าเที่ยง คือชายหนุ่มที่บุญมีแอบไปพบ แถมมีท่าทางสนิทสนม เหมือนไม่ใช่แค่คนรู้จัก หรืออดีตเจ้านายและทาสหนุ่มธรรมดา

“พี่เที่ยงกับคุณบุญมีน่ะรึ เป็นไปได้อย่างไร”

“ถ้าข้าไม่เห็นกับตา ข้าก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน เสียดายที่อ้ายเที่ยงตามรถลากมาพาคุณบุญมีไป ข้าก็เลยตามต่อไม่ได้ มิเช่นนั้น...ข้าคงรู้กระไรมากกว่านี้”

เย็นส่ายหน้า ไม่อยากเชื่อ “แต่ที่แล้วมา ฉันไม่เคยเห็นพี่เที่ยงมีท่าทีกระไรกับคุณบุญมีเลย แล้วจะถึงขั้น ...เอ่อ...จะมีใจกันได้อย่างไร ถึงพี่เห็นกับตา ฉันก็ยังไม่อยากเชื่ออยู่ดีจ้ะพี่ฟัก”

“เรื่องนี้มันต้องมีเงื่อนงำสักอย่างแน่ เพราะเท่าที่ดู อ้ายเที่ยงก็ไม่มีใจเท่าใด เป็นคุณบุญมีเสียอีกที่ให้ท่ามัน”

“ให้ท่าผู้ชายน่ะรึ เป็นไปได้อย่างไร”

ฟักยิ้มเยาะ “เหตุใดจะเป็นไม่ได้ หรือเอ็งคิดว่ามีแต่ทาสชั้นต่ำอย่างพวกเราเท่านั้นรึ ถึงจะให้ท่าชายได้ คนเราจะสูงจะต่ำ ถ้าสิ้นละอายเสียแล้ว ก็กระทำได้ทั้งนั้นล่ะ”

“แต่แรก...พี่ตามคุณบุญมีเพื่อหาหลักฐานช่วยฉันให้พ้นมลทิน แต่เรื่องราวชักลุกลาม พี่จะเอาอย่างไรต่อจ๊ะ”

“ก็ต้องตามดูให้รู้แน่สิวะ โอกาสเช่นนี้ไม่มีอีกแล้ว ต่อให้ไม่ได้พยานหลักฐานช่วยเอ็ง แต่ได้เปิดโปงความชั่วของคุณบุญมี มิให้เอ็งต้องถูกใส่ร้ายแต่ฝ่ายเดียว ก็ถือว่าคุ้มหนักหนาแล้ว”

ฟักเอ่ยอย่างมั่นใจ แต่เย็นกลับไม่สบายใจนัก เป็นห่วงหัวหน้าทาสสาวใหญ่ มิตรแท้คนเดียวของเรือนนี้นักหนา เพราะความลับที่อีกฝ่ายกุมไว้ อาจนำภัยร้ายมาถึงตัวเมื่อใดก็ได้

ooooooo

เวลาเดียวกันที่จวนข้าราชการนอกเมือง...พระยาสีหโยธินคุมเหล่าทหารอย่างเข้มงวด ไม่อยากให้สินค้าที่รับหน้าที่คุ้มกันมาเสียหาย โดยไม่สนใจจะสานสัมพันธ์ฉันมิตรกับขุนปราบ ข้าราชการท้องถิ่น ผู้ดูแลหัวเมืองเล็กๆ ที่เขากับพระมหาเทพขนกองเสบียงผ่านมา จนอีกฝ่ายผูกใจเจ็บ และคิดจะลองดี

และวิธีการลองดีของขุนปราบก็ทำให้พระยาสีหโยธินถึงกับเลือดขึ้นหน้า เพราะดันให้คนนำหีบทรัพย์สมบัติไปมอบเป็นสินบน เพราะหวังมีส่วนในกองสินค้าที่พวกท่านเจ้าคุณขนมา

ขุนปราบถึงกับพูดไม่ออก เมื่อพระยาสีหโยธินไม่รับสินบน แถมนำมาโยนใส่หน้า แต่ยังทำใจแข็ง โต้ว่าเป็นของกำนัลตามธรรมเนียมของบรรดาพ่อค้าละแวกนี้ เมื่อมีข้าราชการผู้ใหญ่มาเยือน

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 9 วันที่ 25 พ.ค.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ