อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 11 วันที่ 3 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 11 วันที่ 3 มิ.ย.59

“โชคดีรึนังแอบ ให้ข้าตายดับลงไปประเดี๋ยวนี้ หรือต้องหาเงินทองใช้หนี้อ้ายเคราไปชั่วชีวิต ยังเจ็บน้อยกว่าต้องรับความเมตตาจากคุณหญิงเสียอีก”

แอบหน้าเสีย แล้วก็ต้องหน้าซีดเผือด เมื่อสาลี่ระบายความอึดอัดใจที่สั่งสมมานาน

“ข้าต่อสู้กับคุณหญิงมาหลายปี ถือเป็นศัตรูสำคัญที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ แต่วันนี้...ข้ากลับต้องยอมให้คุณหญิงชดใช้หนี้แทน แล้วต่อไป...ข้ายังจะกล้าเผยอมองใครได้อีก แพ้แล้ว...ข้าแพ้จนไม่เหลือกระไรแล้ว”



จบคำก็ทรุดตัวก้มหน้าร้องไห้อย่างอ่อนแรง แอบสงสารเจ้านายสาวจับใจ แต่ก็ทำได้แค่ปลอบ

“ยอมแพ้วันนี้ เพื่อชนะในวันหน้าก็ได้นี่เจ้าคะ กัดฟันกลืนเลือดเอาตัวรอดไปก่อนเถิดเจ้าค่ะ”

“คุณหญิงช่วยข้า ก็เหมือนข้ารับบุญคุณมา หากยังชิงดีชิงเด่นอีก ก็ไม่ต่างจากคนเนรคุณ บุญคุณนี้จะต้องค้ำคอข้าไปจนตาย ยังจะเอาชนะกระไรได้อีกนังแอบ...”

ooooooo

อาการดีขึ้นของฟักทำให้เย็นดีใจมาก แต่ขณะเดียวกันก็เป็นกังวล กลัวภัยจะถึงตัวหัวหน้าทาสสาวใหญ่ เพราะตัวการที่ลอบทำร้ายอีกฝ่ายยังไม่ปรากฏตัว สองทาสสาวเลยรวมหัวกันสร้างเรื่องโกหก ให้ฟักอาการกำเริบอีกครั้ง และเกลี้ยกล่อมหมอที่มารักษา ให้ปดทุกคนว่าฟักอาการทรุดหนัก พูดไม่ได้และอาจตายในอีกไม่ถึงสามปี!

บุญมีสาแก่ใจมาก เลิกระแวงและล้มความคิดจะกำจัดฟักให้เปลืองแรงอีกต่อไป พร้อมกันนั้น ก็คิดแผนใหม่ได้ เมื่อค้นพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเที่ยง

บุญมายังไม่รู้เรื่อง มัวโกรธจัดที่เที่ยงแอบตามไปขัดขวางน้องสาวจนหมดโอกาสฆ่าปิดปากฟัก แต่ก่อนที่สองหนุ่มจะปะทะกันให้หายแค้น บุญมีก็โผล่มา พร้อมกับไล่ลูกน้องของพี่ชายออกไปจากเรือน

ข่าวร้ายเรื่องอาการทรุดหนักของฟัก ทำให้เที่ยงร้อนใจมาก โวยวายกับบุญมีจนเธอต้องตอกกลับอย่างเหลืออด

“ถ้าข้าทำ อีฟักคงไม่เป็นเท่านี้ดอก ถ้าเอ็งอยากรู้อาการมัน ก็หาทางลอบถามพวกบ่าวไพร่ที่เอ็งคุ้นเคยเอาเองเถิด อย่างไรเสีย...เอ็งก็ไม่เชื่อที่ข้าพูดอยู่แล้วนี่”

แม้อาการของฟักจะเพียบหนักจนพูดไม่ได้ แต่บุญมาก็ไม่ไว้ใจ “ข้าเห็นว่าไม่ควรวางใจมันอีก มันขวางเราครั้งหนึ่งไม่พอ ยังตามไปขวางเอ็งอีก คนเช่นมันเลี้ยงไว้ก็เหมือนเลี้ยงงูเห่าไว้ใกล้ตัว”

“ฉันรู้...แต่มันสายไปเสียแล้ว เดือนนี้...ระดูฉันยังไม่มา”

เที่ยงกับบุญมาตกใจมาก แต่ฝ่ายหลังดูเหมือนจะตามมาด้วยความยินดี ที่แผนการของน้องสาวใกล้ความจริงขึ้นมาอีกขั้น บุญมีก็สะใจไม่แพ้กัน ก่อนจะหันไปสบตาเย้ยหยันใส่เที่ยง...ดูทีรึว่าจนทนเฉยได้อีกนานแค่ไหน

เย็นไม่ได้คิดเลยว่าจะมีภัยถึงตัว นำของมีค่าที่เคยยึดจากสาลี่มาส่งคืนแย้มในเย็นวันต่อมา คุณหญิงคนสวยพยายามซักไซ้หาตัวหัวขโมย แต่เย็นก็ไม่ปริปาก เพราะไม่อยากทำร้ายและซ้ำเติมสาลี่มากไปกว่านี้

แต่ท่าทีอึกอักของเย็นก็ทำให้คนฉลาดอย่างแย้มเดาได้ว่าหัวขโมยคือสาลี่ นมแสงเลยเสนอให้จัดการขั้นเด็ดขาด เพื่อสั่งสอนอนุภรรยาคนสวยไม่ให้กำเริบ เสิบสานหรือทำตัวเป็นปฏิปักษ์อีก

“ตีงูควรตีให้ตาย มิควรปล่อยให้แม่สาลี่ลอบแว้งกัดได้อีกนะเจ้าคะ”

“แต่ฉันกลับมองว่ามิควรไล่หมาจนตรอก จะเป็นอันตรายกว่า แลเพลานี้ท่านเจ้าคุณก็ชื่นชม แลเกรงใจฉันกว่าเดิมมากนัก ด้วยเหตุที่ฉันช่วยแม่สาลี่ จึงไม่ควรให้ท่านเจ้าคุณมองฉันในแง่ร้าย”

“คุณหญิงว่าเช่นนั้นก็ถูก นมก็คงไม่มีกระไรแย้งดอกเจ้าค่ะ แต่คิดๆดู นังเย็นก็แปลกนัก สู้อุตส่าห์เอาเครื่องประดับกลับมาให้เรา แต่กลับไม่ให้เราลงโทษแม่สาลี่เสียอย่างนั้น”

“ไม่แปลกดอกจ้ะ วิสัยเย็นเป็นคนขี้สงสาร คงเห็นว่าแม่สาลี่โดนมาหนักหนามากแล้ว จึงเกิดเมตตาจิตเท่านั้น แลหากเย็นมิใช่คนเช่นนี้มีรึ...จะตัดใจยกลูกแดงให้ฉันได้”

“จริงเจ้าค่ะ แลเพราะคุณหญิงได้ลูกแดงมาเป็นลูก ฐานะจึงมั่นคงเช่นทุกวันนี้”

“ยิ่งแม่สาลี่ทำร้ายตัวเองเช่นนี้แล้ว ฉันก็ยิ่งไม่ต้องกังวล แม่แดงจะทำให้ฉันวางใจ แลเป็นสุขในเรือนนี้ได้เสียที”

ooooooo

บุญมีไม่ยี่หระท่าทางของเที่ยง เรื่องใช้ลูกในท้องเป็นเครื่องมือล้างแค้น เดินหน้ายั่วยวนพระยาสีหโยธิน หลอกให้เขามาค้างด้วยที่เรือน หวังให้เชื่อว่าลูกในท้องเป็นลูกของเขา ไม่ใช่ลูกชู้อย่างเที่ยง!

พระยาสีหโยธินกำลังเบื่อและเซ็งบรรดาเมีย ไม่ว่าจะเย็นหรือสาลี่ ก็ทำให้ทุกข์ใจไม่ต่างกัน เลยโอนอ่อนให้กับเสน่ห์ของบุญมีโดยง่าย เมื่อเที่ยงรู้เรื่อง ก็โวยวายด้วยความโมโห

“คุณบุญมีมีลูกกับกระผมแล้ว ยังไปกระทำ...เรื่องแบบนั้นได้อีกหรือขอรับ หัวจิตหัวใจทำด้วยกระไรกัน”

“ถ้าไม่กระทำ ก็รอวันถูกเฆี่ยนประจานแล้วคล้องพวงมาลัยดอกชบาแดงเหมือนอีเย็นน่ะสิ ท่านเจ้าคุณไม่ได้นอนเคียงหมอนกับข้ามานานนัก มีแต่กระทำเช่นนี้เท่านั้นแหละ ถึงจะเอาตัวรอดไปได้”

“แต่กระผมทนไม่ได้”

“แต่ก็ต้องทนให้ได้!”

เที่ยงถอนใจยาวกับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของบุญมี แต่ก็จนใจจะห้ามปราม “ที่แล้วมา...กระผมถือว่าชดใช้หนี้บุญคุณให้ท่านเจ้าคุณจนหมดสิ้นแล้ว แต่คุณบุญมีกลับทำให้กระผมละอายใจ จนไม่กล้าสู้หน้าท่านเจ้าคุณอีก”

“แทนที่เอ็งจะละอายแก่ใจอย่างคนโง่เง่า สู้คิดถึงวันที่ลูกของเอ็งกับข้าได้ครอบครองทรัพย์สมบัติทั้งหมดของท่านเจ้าคุณไม่ดีกว่ารึ ข้าได้ล้างแค้น เอ็งก็จะได้มั่งมีศรีสุขเสียที”

“กระผมไม่ต้องการเงินทองด้วยวิธีชั่วช้าเช่นนี้ อย่าว่าแต่ได้จับเงินทองเลย แค่คิดถึงก็รังเกียจนักหนาแล้ว”

บุญมีโกรธมาก แหวลั่น “เอ็งมันโง่! ถึงได้จมปลักอยู่เพียงนี้อย่างไรเล่า”

“หนีไปกับกระผมเถิดคุณบุญมี ไปให้ไกลที่สุด แลกระผมสัญญาว่าจะเลี้ยงดูคุณบุญมีกับลูกมิให้ลำบากเลย”

“ข้ามิได้กลัวลำบาก แต่ข้าจะรอดูวันที่ลูกข้าครอบครอง ทุกอย่าง แลบอกให้อ้ายเจ้าคุณได้รู้ว่าข้าเป็นใคร”

“นี่แม้แต่ลูกในไส้ คุณบุญมีก็ใช้เป็นเครื่องมือล้างแค้นกระนั้นรึ”

“ใช่...ในเมื่อมันเป็นลูกข้า ก็ต้องช่วยแม่แก้แค้น มีกระไรไม่ถูกต้อง เอ็งก็เหมือนกัน อย่านึกว่าข้ารักเอ็ง แล้วจะขวางข้าได้ คราวอีฟัก ข้ายอมเอ็งเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าเอ็งขวางข้าอีก ข้าก็ไม่เอาเอ็งไว้เหมือนกัน!”

แผนชั่วช้าของบุญมีดำเนินต่อไปนับเดือนๆ โดยไม่มีใครรู้ทันหรือยับยั้ง เย็นกับฟักได้แต่เฝ้ามองสถานการณ์ด้วยความอดทน ไม่อยากแสดงตัวว่ารู้มาก กลัวภัยจะถึงตัว โดยจับมือใครดมไม่ได้

ส่วนสาลี่...จมกับความทุกข์และความอับอายที่ถูกแย้มหลู่ศักดิ์ศรี ด้วยการชดใช้หนี้พนันให้ จนหาทางออกไม่ได้ เลยได้แต่นอนรำพึงรำพันเป็นเดือนๆ โดยที่ท่านเจ้าคุณไม่นึกสงสาร หรือแวะมาหาเลยแม้แต่คืนเดียว

ooooooo

และแล้วในที่สุด...การรอคอยของบุญมีก็สิ้นสุด เมื่อพระยาสีหโยธินตื่นเต้นดีใจหนักหนาที่ได้รู้ว่าเธอตั้งท้อง สาลี่อยากจะเป็นบ้าตายที่ทุกอย่างผิดคาดไปหมด ต่างจากแย้ม ยินดีด้วยอย่างจริงใจ เพราะวางใจว่าบุญมีเป็นคนของตน คงไม่คิดหักหลังแน่ แต่นมแสงกลับไม่คิดเช่นนั้น

“มันก็ควรคิดไม่ใช่หรือเจ้าคะ หากลูกของแม่บุญมีเป็นหญิง ก็คงไม่กระไรนัก แต่หากเป็นชาย นมเกรงว่าจะมาแข่งบุญแข่งวาสนากับคุณแดงเปล่าๆ”

“ศักดิ์ของลูกเมียหลวงกับลูกเมียกลางนอก มันก็ต่างกันหนักหนาแล้ว ถึงเป็นชายก็ไม่ต้องกังวลดอกจ้ะ บุญมีก็เป็นคนของฉัน ที่ฉันหามาให้ท่านเจ้าคุณเอง คงไม่สร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้ฉันเหมือนแม่สาลี่ดอก”

“แต่นมก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดีล่ะเจ้าค่ะ แม่บุญมีใช่ว่าจะซื่อเหมือนแม่เย็นดอกนะเจ้าคะ”

“อย่ากลัวไปเลยจ้ะนม ถึงแม่บุญมีจะร้ายกาจเพียงใด ก็คงไม่กล้ากำเริบกับฉันดอก แลขนาดแม่สาลี่ยังพ่ายแพ้แก่ฉัน แล้วยังกลัวว่าฉันจะรับมือคนอื่นไม่ได้หรือจ๊ะ...”

แย้มมั่นใจว่าจะรับมือบุญมีได้แน่ โดยไม่รู้เลยว่าอนุภรรยาคนสวยที่ตนเป็นคนหามาเองกำลังคิดแผนร้าย หลอกให้นมแสงช่วยเป็นธุระจัดหายาบำรุงครรภ์ให้ ก่อนจะใส่ร้ายว่าอีกฝ่ายทำให้ตนตกเลือด!

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 11 วันที่ 3 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ