อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 5 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 5 มิ.ย.59

“ยิ่งคิด...ฉันก็ยิ่งสงสัยในตัวคุณบุญมีเหลือเกิน ทั้งเรื่องที่พี่ฟักเล่าให้ฟัง ทั้งเรื่องคุณนม แลเรื่องครานี้อีก ดูราวกับว่ารอบตัวคุณบุญมีมีแต่ความลับทั้งนั้น”

“มีอยู่คนหนึ่งที่จะไขความลับให้เอ็งได้ แต่เอ็งคงต้องไปด้วยตัวเองเท่านั้น...”

ใครคนนั้นของฟักก็คือเที่ยง เย็นลำบากใจมาก แต่ความอยากรู้เรื่องบุญมีมีมากกว่า เลยไม่ลังเลจะไปพบอดีตทาสหนุ่มถึงบ้านพัก ตามคำบอกเล่าของฟัก เที่ยงตกใจมากที่เห็นเย็น ไม่ใช่ไม่ยินดีที่ได้เจอเธอ แต่กังวลใจมากกว่า โดยเฉพาะสาเหตุที่เธอมาหา เพราะอยากรู้เรื่องบุญมี

“เอ็งไม่เข้าใจดอก เอ็งจะถามเรื่องคุณบุญมีไปเพื่อกระไร แลเอ็งรู้ได้อย่างไรว่าข้าอยู่ที่นี่”



“ข้อที่ฉันรู้ได้อย่างไรว่าพี่อยู่ที่นี่ ฉันยังบอกไม่ได้ดอกจ้ะ แต่ข้อที่ฉันอยากรู้เรื่องคุณบุญมีนั้น ฉันได้บอกไปแล้วว่าเป็นเพราะฉันระแวงในตัวคุณบุญมี ด้วยฉันเห็นพิรุธหลายประการ แลเพลานี้พี่เที่ยงเป็นคนเดียวที่ใกล้ชิดคุณบุญมีมากที่สุด จึงมีแต่พี่เท่านั้นที่จะช่วยไขความกระจ่างให้ฉันได้”

“ถ้าเอ็งรู้แล้ว เอ็งจะทำอย่างไรต่อไปรึ”

“ถ้าคุณบุญมีไม่หวังดีกับทุกคนจริง ฉันก็คงต้องแจ้งให้ท่านเจ้าคุณทราบ แลหากร้ายแรงกว่านั้น ก็อาจต้องจัดการตามกฎบัตรกฎหมาย พี่เที่ยงรู้กระไรมาก็บอกฉันเถอะจ้ะ อย่าให้ต้องมีคนเดือดร้อนมากไปกว่านี้เลย”

เที่ยงหนักใจมาก เพราะอย่างไรเสีย...บุญมีก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียและแม่ของลูกตน

“ข้ารู้ทั้งหมดแหละเย็นเอ๊ย...แต่ข้าบอกเอ็งไม่ได้”

เย็นส่ายหน้าไม่เข้าใจ ตั้งท่าจะถาม แต่เที่ยงก็ตัดบทดื้อๆ

“เพราะข้ายอมให้คุณบุญมีเป็นอันตรายไม่ได้น่ะซี เอ็งอย่าถามกระไรอีกเลย”

เย็นไม่ยอม จะซักให้รู้เรื่อง แต่ก็ถูกเขาขู่จนหน้าเสีย

“ดูพี่ฟักเป็นตัวอย่าง ถ้าเอ็งไม่อยากเป็นเช่นนั้น ก็อย่ามาอีกเลย แลข้าก็ไม่มีหน้าพบเอ็งแล้วเช่นกัน!”

ooooooo

นอกจากยุแยงจนเกิดเรื่องวุ่นวายทั้งเรือนแล้ว บุญมียังแผลงฤทธิ์อาละวาดขว้างปาข้าวของ และอาศัยความได้เปรียบที่ตนตั้งท้อง เรียกร้องความสนใจจากพระยาสีหโยธิน

พระยาสีหโยธินไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ จัดการเปลี่ยนเครื่องเรือนและยอมตามที่บุญมีร้องขอทุกอย่าง จนม้วนยังอดแปลกใจไม่ได้ เพราะไม่เคยเห็นท่านเจ้าคุณใจดีขนาดนี้มาก่อน

บุญมีเหยียดยิ้มเย็น ลูบท้องตัวเองเบาๆ “รักลูกในท้องข้าต่างหากเล่านังม้วน ขนาดอยู่ในท้องยังรักใคร่ขนาดนี้ หากคลอดออกมาแลเป็นชายด้วยแล้ว มีแต่เดือนกับดาวเท่านั้นล่ะวะ ที่ข้าจะเอามาไม่ได้!”

เย็นกับฟักเฝ้ามองเหตุการณ์ทุกอย่างเงียบๆหมดหวังจะล้วงความลับจากเที่ยงแล้ว คงต้องหวังพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์และโชคชะตา ดลบันดาลให้ท่านเจ้าคุณกับคนอื่นๆเห็นความชั่วช้าของบุญมีเอง

แต่จนแล้วจนรอด วันเวลาผ่านไปจนถึงกำหนดคลอดของบุญมี อนุภรรยาคนสวยก็ไม่ได้ก่อเรื่องให้จับผิด แต่ทำตัวเงียบเชียบและเป็นปกติ จนทุกคนแทบลืมแล้วว่าเธอเคยก่อเรื่องอะไรไว้บ้าง

แต่แย้มกลับสำเหนียกได้ถึงบางอย่าง โดยเฉพาะความรู้สึกตามสัญชาตญาณผู้หญิง ที่ว่าบุญมีกำลังตั้งตัวแข่งกับตน และเมื่ออีกฝ่ายคลอดลูกชาย คุณหญิงคนสวยก็ถึงกับพูดไม่ออก!

บุญมีไม่ได้เกรงกลัวหรือพยายามจะปกปิดท่าทีแต่อย่างไร และสิ่งแรกที่เธอทำหลังจากคลอดลูกชาย คือเอ่ยปากขอเปลเด็กของแดง แย้มปฏิเสธไม่ได้ ให้คนยกไปให้ และรีบสั่งแรมไปซื้อเปลใหม่

แรมหงุดหงิดแทนเจ้านายสาว และอดรำพึงถึงคำเตือนของนมแสงไม่ได้ “ก่อนคุณนมจะย้ายออกไป คุณนมกังวลนักว่าถ้าคุณบุญมีคลอดลูกออกมาเป็นชายแล้ว จะไม่สงบเสงี่ยมเจียมตัวกับคุณหญิงเหมือนเดิม”

แย้มเองก็รู้ดี แต่ยังทำปากแข็ง ไม่ยอมรับความจริง “แรม...ฉันรู้ว่าแรมเป็นห่วงฉัน แต่แรมเป็นบ่าว อย่าพูดเรื่องของนายให้มากนักเลย รู้ถึงแม่บุญมีหรือท่านเจ้าคุณเข้า ก็ใช่ว่าจะดี รีบไปซื้อเปลเร็วๆเถิด”

นอกจากแย้มจะถูกแย่งเปลเด็กแล้ว สาลี่ก็ถูกระรานไม่แพ้กัน ด้วยการส่งม้วนไปเจรจาขอแลกเรือนด้วย

แต่มีหรือสาลี่จะยอม “กูไม่ให้! กูอยู่บนเรือนนี้มาก่อนที่นังบุญมีนายเอ็งจะหอบผ้ามาเป็นเมียน้อยผัวกูเสียอีก ต่อให้กูต้องตายดับลงไปประเดี๋ยวนี้ กูก็ไม่มีวันยอมให้ตีนนายมึงมาเหยียบเรือนกูเป็นอันขาด”

“บ่าวมาบอกกล่าวคุณสาลี่โดยซื่อนะเจ้าคะ เห็นว่าคุณสาลี่อยู่เรือนกับนังแอบสองคน ไม่มีบ่าวไพร่อื่นคอยรับใช้เหมือนคุณบุญมี มิต้องใช้ที่ทางมากกระไร แต่คุณสาลี่กลับมาโกรธเคืองบ่าวเสียนี่”

สายตาและถ้อยคำเย้ยหยันของม้วน ทำให้แอบหมดความอดทน ถลาเข้าตบเต็มแรง ม้วนจะสู้ แต่ก็กลัวๆกล้าๆ ด้วยเจอฤทธิ์อีกฝ่ายมาก่อน สาลี่เห็นดังนั้นเลยชี้หน้าด่าลั่น

“อีขี้ข้าหน้ากระโถน มึงอย่าคิดว่ากูไม่รู้เท่าความคิดมึงกับนายมึง วันนี้นายมึงเพิ่งได้ลูกชาย ก็เลยกำเริบจะมาแย่งเรือนกู กลับไปบอกนายมึง ว่าต่อให้กูตกต่ำลงเพียงใด ก็อย่าหมายจะเอาเรือนกูไปได้เลย”

ม้วนหนีกลับเรือนแบบไม่เหลียวหลัง หวังพึ่งบุญมีให้ช่วยเอาคืน แต่กลับต้องผิดหวัง เพราะบุญมีไม่ช่วย แถมยังเอาน้ำในขันใกล้มือสาดใส่อีกต่างหาก

“ข้าส่งเอ็งไปขอแลกเรือนกับนังสาลี่ก็เพื่อยั่วให้มีเรื่อง แล้วเหตุใดเอ็งถึงไม่ยอมให้อีแอบมันตบตี ข้าจะได้ฉวยโอกาสฟ้องท่านเจ้าคุณ ให้ไล่มันออกจากเรือนไปเสีย ยิ่งถ้านังสาลี่มันลงมือด้วยตัวเองยิ่งดีใหญ่ แต่เอ็งกลับตาขาวหนีมา มันน่าโดนน้ำร้อนสาดเสียด้วยซ้ำ อีหน้าโง่!”

ม้วนหน้าเสีย ละล่ำละลักแก้ตัว กลัวถูกแอบทำร้ายจนตาย บุญมียิ่งโมโห เอ็ดลั่น

“ทั้งโง่ทั้งขี้ขลาด เลี้ยงเอ็งไว้นี่มันเปลืองข้าวสุกแท้ๆ อีม้วน ถ้าเรื่องแค่นี้เอ็งทำไม่ได้ ก็อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก”

“เจ้าค่ะๆ บ่าวจะทำให้ได้เจ้าค่ะ อย่าไล่บ่าวไปเลยนะเจ้าคะ”

“จำใส่กะโหลกของเอ็งไว้ให้ดีอีม้วน เมื่อเอ็งรับใช้ข้ากับลูกชายแล้ว เอ็งก็ไม่ต้องกลัวใครในเรือนนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นอีแอบหรือแม้แต่นังสาลี่ พวกมันตกอับจนไม่มีวันเผยอหัวเงยหน้าขึ้นมาได้อีกแล้ว!”

ooooooo

เย็นไม่คิดเข้าสู่วงเวียนความแค้นและความริษยาของบรรดาเมียของท่านเจ้าคุณ แต่ก็ยินดีด้วยจากใจจริง และถือโอกาสร้อยพวงมาลัยมาให้ พระยาสีหโยธินใจอ่อนยวบ นึกเสียดายอีกฝ่ายเหลือเกิน แต่ก็ต้องข่มใจไว้ ไม่อยากเจ็บเพราะอดีตเมียน้อยคนโปรดอีกแล้ว

สาลี่ไม่ทันระแวงว่าสามีจะหวนมีใจกับเย็น มัวหัวเสียและพาลอยากเอาชนะบุญมี ด้วยการแกล้งทำร้ายตัวเองจนเลือดตกยางออก แต่บุญมีก็รู้ทันว่าเมียน้อยคู่ปรับคิดดึงตัวสามีจากเธอกับลูก เลยจัดการหยิกลูกชายแบเบาะให้แผดเสียงร้องไห้จ้า จนท่านเจ้าคุณละล้าละลัง และในที่สุดก็เลือกจะอยู่ดูแลลูกชาย

แอบเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเจ้านายสาวมาก รีบนำความไปฟ้อง

“อีคุณบุญมีมันเจ้าเล่ห์เพทุบายเหลือเกินเจ้าค่ะ บ่าวว่าที่ลูกมันจู่ๆร้องขึ้นมา ต้องมิใช่เหตุบังเอิญเป็นแน่”

“ท่านเจ้าคุณก็ช่างกระไร ข้าสู้อุตส่าห์ยอมเจ็บตัว แต่พออ้ายเด็กนั่นร้องขึ้นมา ก็เลือกอยู่กับมัน ไม่มาดูแลข้า”

“ท่านเจ้าคุณกำลังหลงลูกชายน่ะเจ้าค่ะ อีคุณบุญมีถึงได้ถือดี วางอำนาจบาตรใหญ่ขึ้นทุกวัน”

“ก็ให้มันรู้ไป ว่าข้าจะพ่ายแพ้อีบุญมีเพราะอ้ายเด็กนั่น คนอย่างข้า...ถ้าต้องเป็นรองอีบุญมี สู้ยอมตายดีกว่า!”

นอกจากดึงตัวท่านเจ้าคุณไว้กับลูกชายแล้ว บุญมียังอ้อนขอเย็นมาเป็นบ่าวประจำเรือนอีก ด้วยหวังรั้งตัวอดีตเมียน้อยคนโปรด ไม่ให้มีเวลาดูแลและปรนนิบัติฟักเหมือนเคย เย็นก็รู้ดี แต่ก็ขัดคำสั่งไม่ได้ เปิดโอกาสให้บุญมีส่งม้วนกับกลอยไปป้อนข้าวบูด เพื่อทรมานและทดสอบฟัก ว่าเป็นอัมพาตจริงหรือไม่

แย้มวุ่นวายใจกับเหตุการณ์บนเรือนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งฤทธิ์เดชของบุญมี จนนมแสงสังเกตได้ แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไร เพราะไม่อยากให้คุณหญิงคนสวยหนักใจ แต่กลับไปคาดคั้นจากแรมแทน

“แรม...ต่อไปเจ้าต้องคอยบอกฉันว่าที่เรือนเกิดอะไรขึ้นบ้าง โดยเฉพาะเรื่องแม่บุญมี จับตาให้ดีเข้าใจหรือไม่”

“พุทโธ่...แล้วก็บอกคุณหญิงว่าไม่อยากรู้ ไม่อยากถาม ที่แท้...”

นมแสงส่ายหน้า พูดขัดขึ้น “ต่อหน้าคุณหญิง ฉันก็ต้องพูดไปอย่างนั้น แต่คุณบุญมีในเพลานี้ไม่เหมือนคุณบุญมีคนที่คุณหญิงเคยพาเข้าเรือนมาอีกแล้ว ฉันวางใจไม่ได้ดอก”

“เจ้าค่ะ...คุณนมไม่ต้องห่วง ฉันจะรายงานให้คุณนมทราบทุกอย่างเจ้าค่ะ แต่แหม...นี่ถ้าคุณหญิงเชื่อฉันอย่างคุณนมก็ดีน่ะซี คงไม่ถูกคุณบุญมีได้คืบจะเอาศอกเช่นนี้ดอก”

“เอ็งคิดว่าคุณหญิงรู้ไม่ทันคุณบุญมีรึ แต่คุณหญิงเชื่อในศักดิ์ของตน แลถือว่าเป็นคนนำคุณบุญมีเข้ามา ถึงจะกำเริบขึ้นมาก็คงจัดการได้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้ หาไม่แล้ว ก็ไม่ต่างจากคุณหญิงลากงูตามหลัง จะถูกฉกกัดวันใดก็ไม่รู้”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 5 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ