อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 6 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 6 มิ.ย.59

“เอ็งคิดว่าคุณหญิงรู้ไม่ทันคุณบุญมีรึ แต่คุณหญิงเชื่อในศักดิ์ของตน แลถือว่าเป็นคนนำคุณบุญมีเข้ามา ถึงจะกำเริบขึ้นมาก็คงจัดการได้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้ หาไม่แล้ว ก็ไม่ต่างจากคุณหญิงลากงูตามหลัง จะถูกฉกกัดวันใดก็ไม่รู้”

บุญมาสะใจมากที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของน้องสาว ถึงขั้นจัดงานเลี้ยงฉลองต้อนรับหลานชายคนสำคัญที่โรงฝิ่น เที่ยงมาร่วมงานด้วยท่าทางเบื่อหน่ายและเอือมระอา ก่อนจะขอตัวไปเดินเล่นข้างนอก แต่ถูกบุญมาดักคอไม่ให้เถลไถลไปไกลถึงเรือนพระยาสีหโยธิน มิเช่นนั้นได้เห็นดีกันแน่

เที่ยงโมโหมาก “ทำไมฉันจะไปไม่ได้ ฉันเป็นพ่อ จะเห็นหน้าลูกบ้างไม่ได้เทียวรึ”



“เอ็งไม่ใช่พ่ออ้ายเด็กนั่น จำใส่กบาลเอ็งเอาไว้ เอ็งเพียงทำให้มันเกิดมา เพื่อช่วยงานข้ากับน้องเท่านั้น”

“ฉันเป็นพ่อคน พี่จะพูดอย่างไรก็ตาม ฉันก็เป็นพ่อ แลจะไม่ยอมให้ใครใช้ลูกฉันเป็นเครื่องมือเด็ดขาด”

บุญมาแสยะยิ้มร้าย จ้องหน้าท้าทาย “งั้นเอ็งก็เตรียมตัวตายได้เลย แลหากเอ็งตาย ก็จะไม่มีผู้ใดคอยปกป้องลูกเอ็งเช่นกัน ข้าก็อยากจะรู้นักว่าเอ็งจะตายตาหลับหรือไม่!”

ooooooo

เที่ยงเจ็บใจมากที่ลูกชายคนเดียวของตนต้องถูกพราก แถมถูกนำไปเป็นเครื่องมือล้างแค้นของแม่แท้ๆอีก ไม่ต่างจากสาลี่ อับจนหนทางจะดึงตัวสามีจากบุญมี จนต้องแอบหนีไปร้องไห้ตามลำพัง

พระยาสีหโยธินผ่านมาได้ยินโดยบังเอิญ เลยถามไถ่ด้วยความห่วงใย สาลี่สะอึกสะอื้นโผกอดเขาแน่น

“ฉันคิดถึงลูกเจ้าค่ะ ยิ่งเห็นแม่บุญมีมีลูก ฉันยิ่งคิดถึงลูกของเรา ถ้าลูกยังอยู่ ป่านนี้คงเป็นพี่คนโตไปแล้ว”

ท่านเจ้าคุณถึงกับอึ้งไป ก่อนจะลูบหลังปลอบใจไม่ให้คิดมาก แต่สาลี่ก็ไม่หยุดตีโพยตีพาย

“ท่านเจ้าคุณเจ้าขา...ถ้าฉันมีลูกให้ท่านเจ้าคุณได้ ท่านเจ้าคุณจะเลิกโกรธเกลียดฉันหรือไม่เจ้าคะ”

“ไปเอาความคิดนี้มาจากที่ใดกัน หากฉันโกรธเกลียดแม่สาลี่ ฉันจะยืนคุยกับแม่สาลี่เช่นนี้รึ”

“แต่ฉันติดหนี้พนัน นำความเสื่อมเสียมาสู่ท่านเจ้าคุณมากนัก ท่านเจ้าคุณลืมได้หรือเจ้าคะ”

“ฉันไม่ลืมดอก แต่ฉันอโหสิให้หมดแล้ว แม่สาลี่อย่ากลับไปอีกก็แล้วกัน”

“ค่ะ...ฉันสัญญาว่าจะไม่กลับไปเล่นพนันอีก แต่ฉันอดคิดเรื่องลูกไม่ได้จริงๆ คืนนี้...ท่านเจ้าคุณอยู่เป็นเพื่อนฉันได้หรือไม่เจ้าคะ มีท่านเจ้าคุณอยู่ด้วย ฉันคงคลายเศร้าได้บ้าง”

สีหน้าและท่าทางน่าสงสารของอนุภรรยาคนสวย ทำให้พระยาสีหโยธินเครียดจัด แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจอยู่กับลูกชาย เพราะยังไม่วางใจบุญมี ซึ่งเป็นแม่มือใหม่ ยังทำอะไรไม่ถนัดมือนัก

สาลี่คลุ้มคลั่งมาก อยากจะวิ่งไปฆ่าบุญมีกับลูกชายนัก โทษฐานเป็นศัตรูหัวใจ พระยาสีหโยธินไม่ได้ยี่หระท่าทางหัวเสียของสาลี่ แต่สนใจมากกว่าว่าเหตุใดเย็นถึงยังทำงานบนเรือนบุญมีจนดึกดื่น

เย็นยังนอบน้อมและสงบเสงี่ยมเหมือนเคย พระยาสีหโยธินเลยยิ่งรู้สึกผิด ที่ทำให้เธอต้องมีชะตากรรมเช่นนี้ จนต้องสั่งให้กลับไปพัก และจะรับหน้าบุญมีเอง หากกลัวจะมีเรื่อง

ความเมตตาของอดีตสามี ทำให้เย็นปลื้มใจ แต่ก็ต้องพยายามระงับความรู้สึกไว้ ไม่ให้มากมายจนทรมานใจตัวเองอีก และเธอก็ลืมทุกอย่างเสียสิ้นเมื่อเห็นสภาพฟักที่อาเจียนข้าวบูดๆออกมาจนหมดในเวลาต่อมา อดีตเมียน้อยคนโปรดก็ถึงกับพูดไม่ออก ไม่คิดเลยว่าบุญมีจะใช้วิธีนี้ทดสอบดูอาการของฟัก

ฟักถอนใจหนักหน่วง กลุ้มใจเหลือเกิน ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนเอาผิดบุญมี

“นับวันคุณบุญมีก็มีอำนาจบารมีมากขึ้นทุกที อีกเจ็ดแปดปีจะล้างมลทินให้เอ็งได้หรือไม่ยังไม่รู้เลยนังเย็นเอ๊ย”

เย็นมีสีหน้าเข้มขึ้น ประกาศกร้าว “อย่าว่าแต่เจ็ดแปดปีเลยพี่ฟัก ต่อให้ตลอดชีวิต จนเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้าย ฉันก็ต้องล้างมลทินให้ได้ ฉันจะไม่ยอมตายโดยถูกตราหน้าว่าคบชู้สู่ชายเป็นเด็ดขาด!”

ooooooo

เย็นถูกกลั่นแกล้งสารพัด ทั้งใช้ให้ทำงานบ้านจนแทบโงหัวไม่ขึ้น และถูกลากตัวไปช่วยหอบข้าวของในตลาดจนถือไม่ไหว ต้องปลีกตัวไปยืมรถลากจากแม่ค้า กลอยซึ่งรับหน้าที่อุ้มรุ่ง ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของบุญมี เลยจะเดินตามเจ้านายสาว แต่ก็ถูกเที่ยงขวางไว้เสียก่อน

เที่ยงเห็นท่าทางกลัวลนลานของกลอย ก็ปลอบให้ใจเย็น

“ข้าไม่ทำกระไรคุณหนูดอก แค่ขออุ้มประเดี๋ยวเดียวเท่านั้นแหละ”

กลอยมีสีหน้างงสุดขีด เที่ยงเลยต้องย้ำ เพราะไม่อยากเสียเวลาอยู่กับลูก

“เมตตาข้าเถิดนังกลอย ขอให้ข้าได้อุ้มลูก เอ่อ...คุณหนูเพียงครู่ ข้าไม่ได้คิดร้ายกระไรกับคุณหนูเลยจริงๆ”

ท่าทางจริงจังของเที่ยง ทำให้กลอยใจอ่อน ยอมให้อุ้มคุณหนู เที่ยงอุ้มลูกด้วยความรักและคิดถึง ก่อนจะบรรจงจูบแก้มนุ่มอย่างแผ่วเบา พยายามซึมซับความรู้สึกไว้ให้ได้มากที่สุด

กว่าบุญมี ม้วนและเย็นจะรู้ว่ากลอยหายตัวไป พร้อมกับรุ่ง ก็หลายอึดใจต่อมา เย็นกับม้วนแยกไปหาอีกทาง ทิ้งบุญมีให้กวาดตามองหาลูกตามลำพัง พร้อมลางสังหรณ์บางอย่าง ซึ่งก็จริงดังคาด เมื่อเธอเจอเที่ยงอยู่กับรุ่ง!

กลอยตกใจมาก รีบรับตัวรุ่งมาแล้วแยกไปอีกทาง ทิ้งบุญมีให้เอาเรื่องเที่ยงตามลำพัง

“ข้ารู้ว่าเอ็งรู้สึกเช่นไร แต่เอ็งอดใจไม่ได้รึ มาถึงขั้นนี้แล้ว จะให้ล้มเหลวเพราะความรักลูกของเอ็งไม่ได้ดอก”

เที่ยงหัวเสียมาก โต้เสียงเข้ม “ใช่สิขอรับ มิว่าผู้ใดก็ไม่สำคัญไปกว่าความแค้นของคุณบุญมีดอกขอรับ กระผมกับลูกเป็นเพียงแค่เบี้ยหมากไว้แก้แค้นให้คุณบุญมีเท่านั้น”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 6 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ